Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Орнату
Амерзондағы әлемде шындық пен қиял араласып жатыр. "Амерзона" – Оңтүстік Америкадағы ойдан шығарылған аймақ және оны кесіп өтетін үлкен өзеннің атауы. Атауы, сондай-ақ Амерзонадағы жайлы тропикалық орман, Амазонка орманынан шабыттанғанын көрсетеді. Валембоа Бретаньдегі, Лангревин түбегіндегі ойдан шығарылған маяқта тұрады. Ойыншы Амерзонаға кіргеннен кейін ойын қиял әлеміне бұрылады. Бұл елде көптеген ерекше өсімдіктер мен жануарлар мекендейді, олар Валембоаның саяхат күнделігіндегі суреттер арқылы бейнеленген. Флораның көп бөлігі орхидея сияқты шөптесін өсімдіктерден тұрады. Амерзонадағы жануарлар көбінесе нақты жануарларға ұқсайды, бірақ ерекше ерекшеліктері бар: вентузиер егеуқұйрыққа ұқсайды, бірақ оның мұрны сорғыштары бар қолға ажыратылады; ринопотамус – носорог пен бегемоттың араласуы; желкенді аяқты жираф сазды жерлерді желкенді аяқтарымен шарлайды. Ақ құстар – ойынның басты сюжеттік желісі. Бұл құстар аяқсыз туады, сондықтан өмір бойы үлкен жанартаудан шығатын жылу ағындарымен сырғанап, ұшатын жәндіктермен қоректенеді. Олардың қанаттары денелерінің қалған бөлігі тоқтағаннан кейін де өсе береді, сондықтан олар пропорциясыз ұзын болады. Құстардың шектеулі таралу аймағы олардың тіршілік етуіне қауіп төндіреді, сондай-ақ олардың көбею әдісі де: әр үш жыл сайын бір үлкен жұмыртқа салынады, оның ішінде көптеген ұрықтар болады. Бірақ жанартаудың газдары жұмыртқаларды "ауыртып", олардан қара құстар шығады. Тек жақын жердегі Ovo volahos тайпасы ғана жұмыртқаларды "емдеу" және олардан ақ құстардың шығуын қамтамасыз ете біледі. Көптеген амерзондықтар ақ құстарды тек қиял-ғайыптың өнімi деп санайды.
The world of Amerzone interweaves fact and fiction. "Amerzone" itself is the name of a fictional region in South America and the great river that runs through it. The name, and the lush tropical rainforest in the Amerzone, suggest that it is inspired by the real life Amazon rainforest. Valembois lives in a lighthouse on the fictitious Langrevin peninsula in Brittany. The game veers further into the realm of fantasy once the player enters Amerzone. The country is home to many strange plants and animals, depicted through watercolor sketches in Valembois's exploration journal. The flora comprises mostly herbaceous plants such as the orchid like Orcochi. Animals in the Amerzone tend to resemble real life animals, but with bizarre flourishes: the ventousier resembles a shrew, but its snout branches off into sucker bearing arms; the rhinopotamus is cross between a rhinoceros and hippopotamus; the web footed giraffe navigates the marshlands with its webbed feet. The White Birds are the key plot point of the game. The Birds are born legless and as such spend their entire lives gliding over the thermals issuing from a great volcano, sustaining themselves on a diet of flying insects. Their wings keep growing after the rest of their bodies has stopped, such that they end up disproportionately long. The Birds' limited range threatens their survival, as does their method of reproduction: every three years, a single, enormous egg is laid, containing many embryos. However, the volcano's fumes will naturally make the eggs "ill", such that they will hatch as Black Birds. Only a nearby indigenous tribe, the Ovo volahos, knows how to "cure" the eggs to make them hatch as White Birds. Most Amerzonians believe the White Birds to merely be a fanciful myth.
Кейіпкерлер
Журналист: Ойыншы кейіпкер; жүзі жоқ, аты жоқ, үнсіз басты кейіпкер. Оның дерлік ешқандай жеке басы жоқ: белгілісі тек оның жұмыс берушісі, Mondial Magazine, оны Амерзона туралы Валембуадан сұхбат алуға жібергені ғана. Александр Валембуа (Мишель Барби дауысы): 1904 жылы туған, Парижде табиғаттануды оқыған. Амерзонаның биологиясына қызығып, 1932 жылдан 1934 жылға дейін ғылыми экспедицияға қатысады. Сол жерде ол ақ құстармен кездесіп, оларға ғашық болады, сондай-ақ Йекумани есімді жергілікті қызға да ғашық болады. Ол ақ құстың жұмыртқасын әкелгенде, ғылыми қауым оны мазақ етеді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол лицей профессоры болып жұмыс істейді.
The journalist: The player character; a faceless, nameless, silent protagonist. Has virtually no identity: all that is known is they were assigned by their employer, Mondial Magazine, to interview Valembois about the Amerzone. Alexandre Valembois (voiced by Michel Barbey): Born in 1904, he studied natural history in Paris. Fascinated by the biology of Amerzone, he goes on a scientific expedition there from 1932 to 1934. There, he encounters and becomes enamored with the White Birds, and finds love in a native girl called Yékoumani. When he brings back one of the White Birds' eggs, the scientific establishment laughs it off. After World War II, he gets a career as a lycée professor.
Сюжет
Ойын 1998 жылы журналистің Валембоиспен сұхбатымен басталады, бірақ сюжеттің басым бөлігі Валембоиске тиесілі 1932 жылғы экспедицияның алдыңғы тарихынан құралған.
The game proper begins in 1998 with the journalist's interview of Valembois, but much of the plot is backstory about Valembois's 1932 expedition.
1932-1934: Валембои экспедициясы
Александр Валембуа, Амерзонаға қызығушылық танытқан зоологияны жақсы көретін адам, Париждегі Ұлттық табиғи тарих мұражайынан Антонио Альварес есімді адам айтқан экзотикалық флора мен фаунаны табу үшін экспедицияны қаржыландыруды сұрайды. Мұражай 1932 жылы оның тілегін қабылдайды, ал ол елге және оның ішінде саяхаттау үшін "Hydraflot" деп аталатын су кемесін жасайды. Валембуа, Альварес және иезуит Дэвид Макковский сол жылдың 22 қазанында жолға шығады, көшпелі Амерзона қаздарын бағыттап іздейді. Жолда "Hydraflot" сперма китінің шабуылына ұшырайды, сондықтан олар қалған сапарды Перу кит аулау кемесімен жалғастырады. Олар Рождество күні Амерзонаға аяқ басып, Пуэбланың бұрынғы сауда бекетіне жетеді. Валембуа жануарлар мен өсімдіктерді суретке түсіріп, зерттей бастайды. Жаңа жыл күні ол Луис Анхельден Ақ құстар туралы естиді және осы жаратылыстарға көптеген адамдардың сенбеуіне қарамастан, оларды іздеуге шешім қабылдайды. Ол Анхельді жол көрсетуші ретінде жалдап, 18 ақпанда Анхель оны тастап кеткеннен кейін Амерзона өзенімен жалғыз жүзеді. Айдың 22-сі күні ол "Ovo vohalos" тайпасын табады, бірақ олармен байланыс жасаудан тартынады. Сол түні ол ауыр науқасқа шалдығады, ал оны әдемі жергілікті қыз Йекумани емдейді. Олар өте жақын болады. Су кемесінде сонымен қатар арқан ілгек те бар. Ол журналиске Амерзонаның жануарлар дүниесі туралы барлық байқауларын қамтитын және өзінің тәжірибесін толық баяндайтын ескі экспедициялық күндегірнесін және ашық хатын қалдырады. Журналист теңізге шығып, Валембуа китпен кездескен аралда жанармай құю үшін тоқтайды. Ультрадыбыстық репеллент кемені қауіпсіз сақтайды, бірақ бағдарсыз кит балық аулау желісіне түсіп қалады. Журналист оны босатып, "Hydraflot"ты тікұшаққа айналдыратын дискіні табады. Жанармай құйғаннан кейін ол Пуэблаға бет алады. Бұрынғыда өмірлі болған, қазір қатты әскерилендірілген ауылда ол қартайған Макковскиймен кездеседі, ол оған 1935 жылы көңілсіз Йекумани өзін-өзі өлтіргенін айтады. Макковский журналиске оның ізденісінде көмектесуге дайын, бірақ Альварес оны өлтіріп, журналисті құстардың бар екенін жасыру үшін тұтқындайды. Журналист қашып құтылуға тырысады, жанармай құяды және Амерзона өзенімен жоғалап жүруге мүмкіндік беретін дискіні табады. Жоғалап бара жатып, ол Валембуаның күндегірнесінде айтылған өсімдіктер мен жануарларды табады. Үш мүйізді бұқамен соқтығысу "Hydraflot"ты соншалықты зақымдайды, соның салдарынан тек арқан ілгек қана жұмыс істейді, ал журналист "Ovo volaho" ауылына жеткенше жартастан жартасқа тартылуға мәжбүр болады. Ол ілгек ашулы носорогқа тиген кезде өлімнен мүжілмей шығады. Ауылға келгенде ол жұмыртқаны шипалайды, жаңа дискіні алады және Валембуаның бір құрылғысына мініп, жолдағы шарлауықтардан жоғары көтеріледі. Осылайша ол батпаққа жетеді, бірақ "Hydraflot" аударылып, ақыры қолдануға жарамсыз болып қалады. Жұмыртқа лабиринт сияқты батпақта жоғалып кетеді. Журналист үйдің ішінде сыбызғы табады, ол оған қоқыс аяқты жирафты шақырып, батпаққа тереңірек айдап баруға мүмкіндік береді. Жұмыртқаны тапқаннан кейін ол үлкен ағашқа көтеріліп, арқан көпірден өтіп, Валембуа жазған ғибадатханаға кіреді. Ол жерде ол Альвареспен кездеседі, ол оны өлтірумен қорқытады, бірақ оған күш жетпейді. Содан кейін ол жартасқа ұшатын қарапайым ұшаққа мініп, жанартаудың шетіне жетеді. Ол жұмыртқаны жерге салады, содан Ақ құстар шығады, осылайша Валембуаның өлім алдындағы тілегі орындалады.
Alexandre Valembois, a zoology buff fascinated by Amerzone, lobbies the National Museum of Natural History in Paris to fund an expedition to discover the exotic flora and fauna mentioned by Antonio Alvarez. The Museum grants his wish in 1932, and he devises a watercraft called a Hydraflot to get to and around the country. Valembois, Alvarez, and the Jesuit David Mackowski set out on October 22 of that year, finding their way by following the migrating Amerzone geese. On the way, the Hydraflot is damaged by a sperm whale, so they make the rest of the trip on a Peruvian whaling vessel. They set foot in Amerzone on Christmas Day, and make their way to the former trading post of Puebla. Valembois begins sketching and studying the wildlife. On New Year's Day, he learns of the White Birds from one Luis Angel, and decides to pursue the lead despite widespread disbelief in the creatures. He hires Angel as a guide and rows up the Amerzone River, going it alone after Angel abandons him on February 18. On the 22nd of the month, he discovers a native tribe—the Ovo vohalos—but hesitates to make contact. That night, he contracts a debilitating illness, and is nursed back to health by the comely native girl Yékoumani. They grow very close, It is also equipped with a grappling hook. He leaves to the journalist his old expedition journal, containing all his observations on Amerzone wildlife, and a candid letter detailing his experiences. The journalist sets sail, and stops to refuel at the same island where Valembois ran into the sperm whale. An ultrasonic repellent keeps the craft safe, but a disoriented whale ends up tangled in a fishing net. The journalist manages to free it, and finds a disk that turns the Hydraflot into a helicopter. After fueling up, he heads for Puebla. In the once lively, now heavily militarized village, he encounters an aged Mackowski who tells him that a despondent Yékoumani committed suicide in 1935. Mackowski wishes to aid the journalist in his quest, but Alvarez has him assassinated and the journalist captured to cover up the existence of the Birds. The journalist manages to escape, fuels up and locates a disk which lets him go up the Amerzone river. On his way upstream, he discovers the plants and animals mentioned in Valembois's journal. A collision with a three horned buffalo damages the Hydraflot so badly that only the grappling hook is left functioning, and the journalist must pull himself from rock to rock until he reaches the Ovo volaho village. He narrowly escapes death when the hook catches on an ill tempered rhinopotamus. At the village, he has the egg cured, acquires a new disk and rides one of Valembois's contraptions to get above some waterfalls that are in the way. He thus reaches the swamp, but not before the Hydraflot is knocked over and finally put out of commission. The egg thus becomes lost in the mazelike swamp. The journalist finds a whistle in a pile dwelling, which lets him call and ride a web footed giraffe deeper into the swamp. After finding the egg, he climbs a great tree and crosses a rope bridge into the temple Valembois had written of. There, he encounters Alvarez, who threatens to kill him but doesn't have the strength left for it. Further on, he rides a primitive hang glider which takes him to the volcano's rim. He sets the egg down and it hatches the White Birds, thus accomplishing Valembois's dying wish.
Ойын процесі
Amerzone – бұл дәстүрлі бірінші тұлғадағы көрсетіп-басу (point-and-click) ойналатын ойын. Ойыншы панорамалық "экрандар" арасында көшіп жүреді, оларды айналдырып ойын әлемін қарап шығуға болады. Белгілі бір элементтерге басу арқылы әрекеттесуге болады. Ойынды жалғастыру үшін ойыншы жұмбақтарды шешуі керек, оған адамдармен сөйлесу немесе ойын барысында жиналған заттарды қолдану қажет болуы мүмкін. Кейбір заттар жұмбақтарды шешу үшін қажет емес, олар ойын сюжетін толықтыруға арналған: осы мақсатта зерттеушінің күнделігі мен Валембоидің хаты қолданылады. Ойынның Гидрофлотта ресурстарды басқару бөлімі бар: ойыншы көліктің жұмыс істеуі үшін қажетті отын мен дискеттерді үнемі іздеп табуы керек. Ойынның мобильді нұсқасы кейбір ойын элементтерін өзгертті. Көмектесуге зәруленген ойыншыларды жолға салу үшін қосымша кеңес жүйесі қосылды, сондай-ақ кейбір жұмбақтар орындар арасында маңызсыз саяхаттауды азайту үшін қайта жасалды. iOS құрылғылары сенсорлық экранды қолданғандықтан, басқару элементтері жаңартылды: нысандар басуға болатын белгішелермен көрсетіледі, ал камера құрылғыны еңкейту арқылы басқарылады.
Amerzone plays like a typical first person point and click adventure game. The player flips between panoramic "screens", which can be panned around to view the game world. Certain elements can be interacted with by clicking on them. To progress in the game, the player must solve puzzles, which may involve talking to people or using items collected throughout the game. Some items are not required for puzzle solving, but instead serve to flesh out the game's plot: this is the purpose of the explorer's journal and Valembois's letter. The game has a resource management component in the Hydroflot: the player must constantly be on the lookout for fuel and floppy disks required to keep the vehicle running. The game's mobile port modified some gameplay elements. An optional hint system was added to get struggling players back on track, and certain puzzles were redesigned in an attempt to limit tedious back and forth travel between locations. Since iOS devices use touchscreens for input, the controls were redesigned: objects are highlighted with clickable icons, and the camera can be controlled by tilting the device.
Алдын ала өндіріс
Ойын индустриясына енуден бұрын Бенуа Сокал Canardo сияқты комикстер салып, оларды жеке компьютерінде түспен бояған. CD-ROM-дардың пайда болуымен, сол кезде кең таралған дискеттерге қарағанда жүздеген есе көп дерек сақтау мүмкіндігі болғандықтан, Сокал 1995 жылы 2D және 3D графикалық элементтерді қамтитын, біртұтас әлем құратын мультимедиалық CD-ROM жасауға шабыттанды. Оның комикс баспасы Casterman бұл идеяны мақұлдады, ал сәтті демонстрациядан кейін Сокал бағдарламалық жасақтаманы әзірлеуші Грегори Дюкенмен бірге жобаны бастады. Ол сценарий жазуға көмектесу үшін әріптесі, комикс суретшісі Бенуа Питерсті шақырды, бірақ ол көп ұзамай жобадан шығып кетті. Ол ойынның нәтижесінде тым қарапайым болғанын мойындады және "егер [олар] жалғасын жасаса, менің ойымша, ол, әсіресе соңына қарай, күрделірек болар еді" деп уәде берді. Сокал ойынды әдетте комикс жазғандай жазды: бірінші кезекте түзу сызықты әңгіме жазып, содан кейін оны кадрлар арқылы сюжеттік тақта ретінде бейнеледі. Оның басшылық қағидасы – "қазіргі заманда кездеспейтін, 20 ғасырдың басындағы оқиға сияқты шытырман оқиға жасау" болды. Сокал үшін бұл оқиғаны интерактивті ету қиындық тудырды; осы тұрғыда ол Дюкеннің көзқарасын өте құнды деп тапты.
Before entering the gaming industry, Benoît Sokal drew comic books like Canardo, which he colorized on a personal computer. With the advent of CD ROMs, which could store hundreds of times more data than then ubiquitous floppy disks, Sokal was inspired in 1995 to create a multimedia CD ROM containing 2D and 3D art which would add up to a cohesive universe. His comic publisher, Casterman, approved of the idea, and after a successful demonstration Sokal began work on the project with software developer Gregory Duquesne. He did hire fellow comic book artist Benoît Peeters to assist with writing, but he soon left the project. He admitted to thinking the game may have been too simple as a result, and promised that "if [they] were to make a sequel, I think it would be more complex, especially toward the end". Sokal wrote the game much as he typically wrote comics: first writing a linear story, then rendering it frame by frame as a storyboard. His guiding principle was to make "the kind of adventure that you no longer get these days, an adventure out of the early 20th century". The challenge for Sokal was making this adventure interactive; in that regard, he found Duquesne's input very valuable.
Өндіріс
Команда 1996 жылы көркем туындыларды жасауды бастады, кейіпкерлер мен нысандардың модельдері үшін LightWave 3D, ал орта үшін Bryce 3D бағдарламаларын пайдаланды. Ол өз әріптестерінің жұмысына өте қанағаттанды. Сокал ойынның дамуы барысында көп мәселелер туғанын еске алады. 1997 жылы Casterman компаниясы қаржылық қиындыққа тап болып, Microfolie баспасынан қаржылай көмек сұрады. Tetraedge Games – 1999 жылдың 18 наурызында Windows платформасы үшін ойын-сауық ойындарын жасаушы компания. Mac OS және PlayStation нұсқалары сол жылдың қыркүйек және желтоқсан айларында жарық көрді. Желтоқсан айында ойынның DVD ROM форматында қайта шығарылуы болды, онда бейнежазбалар Smacker видеосының орнына MPEG2 форматында ұсынылды. DVD ROM нұсқасы бірнеше рет қайта шығарылды, олардың кейбіреулерін Mindscape компаниясы, ал кейбіреулерін басқа ойын-сауық ойындарымен бірге, төмен бағамен ұсынды. 1999 жылдың маусым айында ресми стратегиялық нұсқаулық – "Амерзона: Стратегиялар мен құпиялар" жарық көрді. Ол ойынның толыққанды нұсқасын, Amerzone әлеміне арналған нұсқаулықты, Сокалмен сұхбатты және даму процесінен алынған ақпаратты қамтиды. Сол жылдың қараша айында Casterman баспасы "Амерзона: Экспедиция естеліктері" атты тағы бір кітап шығарды. Кітапта ойыннан алынған суреттер мен ойынның түпкілікті нұсқасына енбеген түсіндіру суреттері жинақталған. Суреттерге қоса, олардың көпшілігі ойын ішіндегі экспедиция журналынан алынған мәтіндік түсіндірмелер берілген. 2014 жылдың қаңтар айында ойынның Android нұсқасы жарық көрді. Бұл нұсқа iOS нұсқасымен толық сәйкес келеді.
The team began producing artwork in 1996, using LightWave 3D for character and object models, and Bryce 3D for environments. He ended up highly satisfied with the output of his collaborators. Sokal recalls that the game's development was troubled at many points. In 1997, Casterman had fallen on hard times and called upon the publisher Microfolie's to help with financing. Tetraedge Games—a developer of adventure games for mobile devices for Windows on March 18, 1999. Mac OS and PlayStation ports followed in September and December of that year. December also saw the DVD ROM rerelease of the game, in which the cutscenes were in MPEG2 format instead of Smacker video. The DVD ROM version saw further rereleases, some of them by Mindscape, some of them as bargain priced pack ins with other adventure titles. The official strategy guide, Amerzone: Strategies & Secrets was released in June 1999. In addition to a walkthrough of the game, it contains a guide to the Amerzone universe, an interview with Sokal and some behind the scenes information. Another book, Amerzone: Memoirs of an Expedition, was put out by Casterman in November of the same year. It compiles the art from the game and also some concept art that didn't make it into the final product. It is annotated with text explanations of the images, most of which are from the in game expedition journal. In January 2014, the Android port of the game was released. It is identical to the iOS release.
Сатылымдар
Amerzone коммерциялық сәттілікке ие болды; GameSpot UK 1999 жылдың маусым айында оның «Францияда үлкен хитке айналғанын» атап өтті. 1999 жылдың наурыз айында Францияда шыққаннан кейін, мамыр айының басына қарай 10 000 дана сатылды, бұл француз газеті Libération үміт беретін көрсеткіш деп бағалады. Ойын ұзақ сатылымда болды. 2002 жылдың наурызына дейін оның дүниежүзілік сатылымы 500 000 данадан асты. Ол кезде La Libre Belgique басылымының Mathieu Van Overstraeten бұл көрсеткіштер Бенуа Сокальдің туындылары үшін ерекше екенін айтты, себебі Инспектор Канардоның әр томы шамамен 30 000 данамен сатылатын. Нәтижесінде, ойын 2013 жылға қарай 1,5 миллион дана сатылды.
Amerzone was a surprise commercial success; GameSpot UK noted in June 1999 that it had become a "big hit in France". Following its release in France in March 1999, it sold 10,000 units by early May, a number that French paper Libération considered a promising sign. The game proceeded to have a long shelf life. Its global sales surpassed 500,000 copies by March 2002. At the time, Mathieu Van Overstraeten of La Libre Belgique noted that these sales were unusual for Benoît Sokal's work, as each volume of Inspector Canardo averaged 30,000 units sold. Ultimately, the game sold 1.5 million copies by 2013.