Раэльен Энн Бойл: Австралияның спринтші қызы

Кіріспе

Австралиялық спринтер Рейлин Энн Бойл (24 маусым 1951 жылы туған) – Австралиялық зейнеткер спортшы, үш Олимпиада ойынында спринтер ретінде Австралияны өкілдік етіп, үш күміс медаль жеңіп алған. 1998 жылы Австралияның Ұлттық қоры оны Австралияның 100 ұлттық құндылығының бірі деп таныды. Бойл 1996 жылы емшек безінің қатерлі ісігімен ауырды және кейіннен Breast Cancer Network Australia (BCNA) басқармасының мүшесі болды. 2017 жылы ол Sport Australia Hall of Fame-ның «Аңыз» атағына ие болды.

Ерте өмір

Бойль 1951 жылдың 24 маусымында Мельбурн қаласының Кобург шағын ауданында Гилберт пен Айрин Бойльдің қызы ретінде дүниеге келді. Ол Мельбурн қаласындағы Кобург орта мектебінде оқыды.

Спорттық мансабы

1968 жылғы Австралия чемпионатында және Олимпиадалық іріктеулерде жарқын өнер көрсеткеннен кейін, Бойл 16 жасында Мексика қаласында өткен 1968 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында Австралияны өкілдік етуге шақырылды. 17 жасында ол 200 метрлік жүгіруде күміс медаль жеңіп алды және 100 метрлік жүгіруде 4-орынға таңғылды. Ол екі дистанцияда да жасөспірімдер арасындағы әлемдік рекордты орнатып, 22.73 және 11.20 секунд көрсетті. 200 метрлік рекорд 12 жыл, ал 100 метрлік рекорд 8 жыл бұрынғысынша сақталды. Бойл 1970 жылы Эдинбургте өткен Британдық Комонвелл ойындарында өнер көрсетіп, 100 және 200 метрлік спринтте, сондай-ақ 4 × 100 метрлік эстафетада үш алтын медаль жеңіп алып, Австралияның медальдар тізімінде бірінші орынға көтерілуіне үлкен үлес қосты. 1972 жылы Мюнхенде өткен Олимпиада ойындарында Бойл 100 метрлік және 200 метрлік спринтте тағы екі күміс медаль жеңіп алды. Екі жарыста да ол Шығыс Германияның Ренате Штехерден кейін екінші орын алды. 1974 жылы Крайстчерчте өткен Британдық Комонвелл ойындарында Бойл Эдинбургтегі нәтижелерін қайталап, сол үш түрде тағы үш алтын медаль жеңіп алды. Ол 100 метрлік жүгіруде 11.27 секунд, 200 метрлік жүгіруде 22.50 секунд көрсетіп, ойындардың рекордын жаңартты. 1976 жылдың қаңтарында ол және оның командаластары Брисбенде 4 × 200 метрлік эстафетада сегіз жылдық әлемдік рекордты жаңартты. 1976 жылы Монреальде өткен Олимпиадада Бойл 100 метрлік спринт финалында төртінші орын алды, бірақ 200 метрлік жарыстан екі рет қате старт бергені үшін дисквалификацияланды. Кейіннен бейнежазбаны қайта қарап, оның алғашқы стартта қателік жасаған жоқ екені анықталды. Алайда Бойл Австралия командасының туын алып жүру құрметіне ие болды, бұл құрметті алғаш рет әйелге берілді. Бойл 1978 жылы Эдмонтонда өткен Комонвелл ойындарында бұрынғы табыстарын қайталай алмады, жарақат алғандықтан 200 метрлік және эстафеталық жарыстардан бас тартты, ал 100 метрлік спринтте күміс медаль жеңіп алды. Бойл 1980 жылы Мәскеуде өткен Олимпиадаға қатысуға шақырылды, бірақ жеке себептерге байланысты командадан шықты. Бұл туралы ол Австралия спорт ортасында АҚШ бастаған Ойындарды бойкоттау туралы ұзақ дау кезінде айтты. Оның соңғы маңызды жарысы 1982 жылы Брисбенде өткен Комонвелл ойындарында болды, онда ол 400 метрлік спринтте алтын, ал 4 × 400 метрлік эстафетада күміс медаль жеңіп алды. Өзінің сәтті мансабында Бойл Комонвелл ойындарында жеті алтын және екі күміс медаль жеңіп алды, сонымен қатар Олимпиада ойындарында үш күміс медаль жеңіп алды. Кейіннен Шығыс Германияның көптеген спортшылары жүйелі түрде мемлекеттік қолдаумен допинг бағдарламасында анаболикалық стероидтар қолданғаны анықталды. Бойл 1972 жылғы Олимпиадада өзінің қарсыласы есірткі қолданбағанда алтын медаль жеңіп алар еді деп мәлімдеді. Халықаралық Олимпиада комитеті анаболикалық стероидтарды 1975 жылы ғана тыйым салған.

After strong performances in the 1968 Australian Championships and Olympic trials, Boyle was selected to represent Australia at the 1968 Summer Olympics in Mexico City, at the age of 16. At 17, she won a silver medal in the 200 metre sprint and placed 4th in the 100 metres. Setting world junior records in both distances, of 22.73 and 11.20 seconds. The 200 metre record lasted 12 years before being broken; the 100 metre 8 years. Boyle competed in the 1970 British Commonwealth Games in Edinburgh, where she contributed to Australia's number one position on the medal tally with three gold medals, in the 100 and 200 metre sprints and the 4 × 100 metre relay. At the 1972 Olympics in Munich, Boyle collected two more silver medals, in the 100 metre and 200 metre sprints. In both races, she came second to East German Renate Stecher. In 1974, at the Christchurch British Commonwealth Games, Boyle duplicated her results at the Edinburgh Games, winning three more gold medals in the same three events. Breaking the games record in both the 100 metres 11.27 and 200 metres with a 22.50 clocking. In January 1976, she and her team mates beat an eight year old world record for the 4 × 200 metre relay in Brisbane. At the 1976 Olympics in Montreal, Boyle finished fourth in the final of the 100 metre sprint, but was disqualified from the 200 metre race for making two false starts. A video replay later showed that she had not false started on her first start. However, Boyle did receive the honour of acting as the flag bearer for the Australian team, the first woman to do so. Boyle was unable to replicate her previous Commonwealth success at the 1978 Commonwealth Games in Edmonton, winning only a silver medal in the 100 metre sprint before withdrawing from the 200m and relay due to injury. Boyle was selected to compete in the 1980 Olympics in Moscow but eventually withdrew from the team for what she stated were personal reasons, during the long dispute within Australian sporting circles over whether to join the USA led boycott of the Games. Her final major competitive appearance was at the 1982 Commonwealth Games in Brisbane, where she won gold in the 400 metre sprint, and silver in the 4 × 400 metre relay. Through her successful career, Boyle won seven gold and two silver medals at the Commonwealth Games, in addition to her three silver medals at the Olympic Games. Many East German athletes were later revealed to have used anabolic steroids within a systematic state sponsored doping program. Boyle has stated she believes that she would have won gold at the 1972 Olympics if not for drug use by her competitor. The IOC only banned the use of anabolic steroids in 1975.

Жеке өмір

Бойль 1996 жылы қатерлі ісікпен, 2000 және 2001 жылдары жұмыртқа безінің қатерлі ісігімен ауырды. Бойл аналық без қатерлі ісігі туралы қоғамдық хабардарлықты арттыруға жұмыс істейді және 1999 жылдан бері Австралия аналық без қатерлі ісігі желісінің (BCNA) белсенді мүшесі болып табылады. Бойл қазіргі уақытта Квинсленд штатындағы Саншайн-Кост аймағында өзінің серіктесі Джуди Уайлдпен бірге тұрады.