Кіріспе

Листогил – Ирландияның Слиго графтығындағы Кароумор тарихи ескерткіштер тобындағы ірі орталық монумент. Ол 1837 жылы Джордж Петри тарапынан Carrowmore 51 ретімен тіркелді және бұл белгілеу қазірге дейін қолданылып келеді. Куил-Ирра аймағы көне аңыздарға толы болғанымен, Листогил Ньюгрейндж сияқты ескі аңыздармен толыққанды байланыстырылмаған. Бұл Кароумордағы жалғыз оба. 19 ғасырдағы зерттеушілер Личарэйл маңында тағы бір оба болғанын айтқан, бірақ оның орны әлі табылған жоқ.

Этимология

Петридің (Ларкомға хат, 1837 ж. тамыз) пікірінше, атау "Райфорт" дегенді білдіруі мүмкін (ескі карталарда Лиос а' Сеагайл деп көрсетілген, ал ирланд тілінде "сеагайл" – қарабидайды білдіреді). Дегенмен, ирланд тілінде "лиос" жалпы түрде алаңға немесе қоршалған аумаққа жатады, сондықтан атау бастапқыда каирнге емес, Листогил тұрған дольмендермен шектелген аумаққа қатысты болуы мүмкін.

Орналасқан жері

Листогиль теңіз деңгейінен 59 метр биіктікте, Слайго қаласынан шамамен 3 километр қашықтықта, Куль-Ирра түбегінің географиялық орталығында орналасқан. Ескерткіштер тобының ең жоғары нүктесіне жақын, төменгі қыраттың бойында орналасқан Листогиль, Карроумор өткел қабір кешенінің орталық нүктесі болып табылады. Батысында – Миосган Медхбх, ал шығысында – Кеирнс төбесіндегі екі үлкен оба. Листогильді археологтар «дольмен шеңберлері» деп аталатын, сонымен қатар өткел қабірлары саналатын ескерткіштер тобы қоршап тұр. Бұл шеңберлер ашық және жабылмаған. Листогильдің диаметрі шамамен 34 метр, ал оның төңірегіндегі кішірек обалардың диаметрі шамамен 15 метрді құрайды. Кнокнарея тауындағы Королева Мейв обасы Листогильден екі есе үлкен, оның биіктігі шамамен 10 метрге жетеді.

Ерте қазба және зақымдану

1880 жылдары Чарльз Элкоктың жазбаларында жұмысшылар "жол тасы" үшін тастарды алып тастағаны айтылады. Тек тас қазушылар үйіндінің ортасындағы жерлеу камерасын тапқанда ғана бұзу тоқтады. 19 ғасырдың соңына қарай, қабірді сол дәуірдің археологтары зерттеп, "ат сүйектері", көмірленген ағаш және өңделген кремень найза ұшын тапқандарын жазды. Осы қабірден алынған кейбір заттар Аленвик қамалының қорында сақтаулы.

Қазба және қалпына келтіру

1990 жылдардың аяғында швед археологы Горан Буренхулт Листогильді жартылай қазды. Ол сүйек және көміртек материалдарын тарихтап, әлі де толық сақталған шеткі тастың бөліктерін ашты. Кейіннен ескерткішті Қоғамдық жұмыстар басқармасы қалпына келтірді. Листогиль қазір 4 метр биіктігінде, 34 метр диаметрлі тас үйіндісінен тұрады. Орталық камераға 13 метрлік жасанды габиондардан жасалған жол арқылы кіруге болады. Үйіндінің ортасындағы камера дольмен сияқты құрылыс, онда 6 тік тас (ортостат) бар. Бөлменің үстін 6.1 градусқа еңкейген бір әктас жабады. Бойн аңғарынан тыс жердегі ирланд мегалит өнерінің сирек мысалы – концентрлі дөңгелек ойықтар шатыр тақтасының алдыңғы бетінде көрініп тұрады (мұны тек белгілі бір жарық жағдайында ғана көруге болады). Оның ішінде тасқа қашалған, Джулиан Коуп «ерекше бұрмаланған трифус» деп сипаттаған белгі бар. Листогильден алынған сүйек және көміртек материалдарының тарихы шамамен б.з.б. 3500 жылға дейін жетеді. Онда табылған адам сүйектері күйдірілген және күйдірілмеген сүйектердің қоспасынан тұрды; оның айналасындағы ескі, кішкентай қабірлерде көбінесе күйдірілген сүйектер кездеседі. Камера орнатылғанға дейін, осы аумақта кең ауқымды өрт болған.

Түзеткіш

Листогил Баллигаули тауларында, оңтүстік-шығысқа қарай 6,5 км жердегі төменгі қырат тәрізді құрылымды көрсетеді. Осы орналасуда күннің шығуы қыс мезгілінің басталуымен және аяқталуымен сәйкес келеді, бұл гал күнтізбесінде дәстүрлі маңызды маусымдық мерекелер болып табылады. Бұл біздің заманауи күнтізбемізде 31 қазан және 10 ақпан күндеріне тура келеді, бірақ бұл күндер қазіргі астрономиялық тоқсандық күнмен толыққандай сәйкес келмейді. Дегенмен, камераның осьпен дәл сәйкестігі және камераның күн сәулесімен жарықтануы Тара кешенінің ортасындағы тағы бір неолиттік дәуірдегі қабір – Баушақтар үйіндісімен бір күнді құрайды.