Кіріспе

Мегалитикалық қабірдің түрі

Қақпалы қабір немесе өткелді қабір бір немесе бірнеше жерлеу камераларынан тұрады, олар жермен немесе таспен жабылған және ірі тастардан жасалған тар кіру жолына ие. Бұл құрылыстар көбінесе неолит дәуіріне жатады және негізінен Батыс Еуропада табылған. Жермен жабылған жағдайда, қақпалы қабір – әртүрлі пішінде әлемнің әртүрлі жерлерінде кездесетін қабір үйінділерінің бір түрі. Егер қақпалы қабір таспен жабылған болса, ол тас үйіндісінің бір түрі болып табылады.

Құрылыс және жобалау

Қақпақ қабірлерді салу әдетте мегалиттермен қатар кішкентай тастармен жүзеге асырылды. Ең ертедегі қақпақ қабірлері кішкентай дольмендер түрінде болған сияқты, бірақ барлық дольмендер қақпақ қабірлері емес. Көптеген маңызды жағдайларда қақпаның өзі жылдың белгілі бір уақытында, көбінесе қысқы күн тоғысындағы немесе күнтізбелік теңдіктегі күн бату кезінде күн сәулесінің камераға түсуіне ыңғайлы етіп бағытталған. Кейінгі қақпақ қабірлері көбінесе төбелерге салынды, бұл олардың алыстан көрінуі үшін арналғанын көрсетеді. Қақпақ қабірлерінің ішкі құрылымы жерленгендердің саны, пішіні және басқа да ерекшеліктері бойынша әртүрлі. Бірнеше камерасы бар қабірлерде негізгі жерлеу камерасынан басталатын қосымша кіші камералар болуы мүмкін. Кездесетін бір әдеттегі ішкі жоспар – айқыш тәрізді қақпақ қабір, ол айқыш пішіндес, бірақ христиандық кезеңге дейін салынғандықтан христиандық байланысы жоқ. Кейбір қақпақ қабірлері, әсіресе кейінгі уақыттардағылары, қақпақпен жабылған. Қақпақ типтес қабірлерде әдетте күрделі қабатталған шатырлар қарапайым тақталардың орнына қолданылған. Кейбір жерлерде тастарға қашалған мегалиттік өнердің іздері табылды. Барлық қақпақ "қабірлері" жерлеу үшін пайдаланылғаны дәлелденген жоқ. Мысалы, Маэшоу қабірі сондай.

Шығу тегі және таралуы

Бұл дәстүр Францияның Бретань аймағында пайда болған деп саналады. Оны Бретаньнен келген отарлаушылар Ирландия сияқты басқа аймақтарға әкелді. 1961 жылы Ирландиядағы мегалиттік қабірлерді зерттеу барысында ирланд ғалымдары Сеан О Нуаллайн мен Руаидри де Валера мегалиттік қабірлердің төрт түрін сипаттады: сот қақпалары, портал дольмендері, үшбұрышты галереялық қабірлер және өту қабірлері. Бұл терминнің алғашқы қолданылуларының бірі болып көрінеді. Авторлар испан тілінен алынған "tumbas de corredor", яғни "коридорлы қабірлер" терминін қабылдаған болуы мүмкін, ол Кантабрия, Галисия және Баск еліндегі қабірлерді атау үшін қолданылады. Ирландиядағы мегалиттік қабірлердің ішінде тек өту қабірлері ғана Еуропа бойынша кеңінен таралған. Өту қабірлері Еуропаның Атлантикалық жағалауындағы елдерде кеңінен кездеседі. Олар Ирландияда, Ұлыбританияда, Скандинавияда, Солтүстік Германияда және Нидерландының Дренте аймағында табылған. Сонымен қатар, олар Иберияда, Жерорта теңізінің кейбір аймақтарында және Африканың солтүстік жағалауында да кездеседі. Ирландия мен Ұлыбританияда өту қабірлері көбінесе үлкен топтарда орналасқан, осыдан "өту қабірлерінің зираттары" деген термин пайда болған.