Көк тамаққа ие ара (Bolivia)

Кіріспе

Боливиядағы құс түрлері

Көк тамақталғыш ара (Ara glaucogularis), сондай-ақ Канинде арасы немесе Ваглер арасы деп те аталады, Боливияның солтүстік-орталық бөлігіндегі Лос Льянос де Моксос деп аталатын шағын аймаққа ғана тән ара. 2014 жылы бұл түр Боливияның табиғи мұрасы ретінде заңмен бекітілді. 2010 жылға дейін, жергілікті халықтар оны "мачетеро" ритуалдық билері үшін "моксено" бас киімдерін жасау үшін аулаған. Жақындағы популяция және таралу аумағы бойынша бағалауларға сәйкес, жабайы табиғатта шамамен 208–303 ересек жеке құс қалған. Оның құлдырауына ұя үшін бәсекелестік, құстардың жыртқыштығы, кішкентай табиғи ареал және жергілікті халықтың аулауы, сондай-ақ үй жануарлары саудасы үшін ұстау себеп болды. Қазіргі қауіптерге аулау және түсу, сондай-ақ ағаш кесу, инвазивті түрлер, аурулар және өрт сөндіру үшін қолданылатын ұнтақтар немесе көбіктер кіреді. Оның салмағы шамамен 750 г және 950 г арасында. Жыныстық диморфизм айқын емес, бірақ еркектер әйелдерге қарағанда сәл ірі болады, олардың салмағы шамамен 750 г және 950 г. Жүзінде үлкен қара түсті мүсік тамырының түбінде көк қауырсындардан тұратын 5 немесе 6 көлденең жолақ бар, бұл әрбір көк тамақталғыш ара үшін бірегей және ересектерді жеке анықтау үшін қолданылуы мүмкін. Балапандардың көзінің түсі бастапқыда қара болып келеді және көздері ашылғаннан кейін тез қоңыр түске өтеді. Бір және үш жас аралығында көздері сұр, содан кейін ақ түске айналады. Ара жетілгенде, қабыршақ сары түске өтеді және 10 жастан кейін алтын мөлшері артады. Егде жастағы аралардың көзінің қабығы жұқарып, торлы қабатының артқы бөлігі көрінетін, қара сұр сақинамен қоршалған. Олар көбінесе 200 мен 300 метр биіктікте кездеседі, бірақ Армония қауымдастығы мен Лоро Парке Фонды жүргізген зерттеулерден кейін бұл көрсеткіш 350–400 метрге дейін артты. Әлемдік попугайлар қоры көптеген еріктілер мен қызметкерлерді ұяларды бақылауға және балапандарды жыртқыштардан қорғауға жұмылдырған. Балапандардың денсаулығы жақсы екеніне және ата-аналарынан жеткілікті тамақ алып жатқанына көз жеткізу үшін олар да үнемі тексеріледі. Қажет болған жағдайда, балапанға қосымша тамақ беріледі. Ұялар үшін қораптар салынды, қолданыстағы ұялар жақсартылды және жергілікті жер иелерінен қолдау алынды.

The blue throated macaw (Ara glaucogularis), also known as the Caninde macaw or Wagler's macaw, is a macaw endemic to a small area of north central Bolivia, known as Los Llanos de Moxos. In 2014 this species was designated by law as a natural patrimony of Bolivia. Until 2010, it was hunted by native people to make feathered "Moxeño" headdresses for "machetero" ritual dances. Recent population and range estimates suggest that about 208–303 adult individuals remain in the wild. Its demise was brought upon by nesting competition, avian predation, and a small native range, exacerbated by indigenous hunting and capture for the pet trade. Current threats continue to include hunting and trapping as well as tree cutting, invasive species, disease, and use of powders or foams used to extinguish fires. It weighs about to There is little easily observable sexual dimorphism; however, males tend to be a little bigger than females with approximate masses of 750 g and 950 g respectively. On the face there is a sparsely feathered patch of skin near the base of the large dark colored bill that has 5 or 6 horizontal stripes of blue feathers which are unique for every blue throated macaw and can be used to individually identify adults. The eye color of a nestling is initially black and changes to brown soon after the eyes open. Between one and three years old, the eyes will turn grey, then white. As the macaw matures, the iris turns yellow and the amount of gold increases with age after 10 years. Elderly macaws show a ring of dark grey surrounding the pupil where the iris has become thinner and the back of the retina shows through. They occur most often between the elevations of 200 and 300 m. that more recently have been increased to about 350–400 after surveys by Armonia Association and the Loro Parque Fundacion found additional birds. The World Parrot Trust has many volunteers and employees working to monitor the nests to protect the chicks from predation. Chicks are also examined periodically to ensure that they are healthy and receiving adequate food from their parents. If necessary, the chick is supplemented with formula. Nest boxes have been built, current nest sites improved, and support from the local landowners has been established.

Құрып бара жатқан түрлер туралы заң

2013 жылдың 4 қарашасында көк танаулы ара, АҚШ Қоршаған ортаны қорғау қызметінің (USFWS) соңғы қаулысына сәйкес, Жойылып бара жатқан түрлер туралы заңға сәйкес тізімге енгізілді. Олардың тұтқында өсірілген үлкен санына байланысты, Америкалық құс шаруашылығы федерациясы федералды үкіметке 19 беттік үсыныс жолдап, тұтқында туған көк танаулы араларды тізімге енгізбеуді сұрады.

Құс шаруашылығы

Олар тұтқындықта табу оңай, ал тұтқындықтағы популяция шамамен 1000–1100 жеке құстан тұрады. Жеке құстар әлемдегі бірнеше зообақтарда сақталады, оның ішінде Боливиядағы Санта-Крус зообағы да бар. Тұтқындықтағы көк тамақталғыш аралар әскери арамен сәтті будандасты, нәтижесінде құс өсірушілер оларды «Корриентес аралары» деп атайтын ұрпақтар пайда болды. Бұл түрді сақтап қалу үшін бірнеше зообақтарда көбейту және қорғау жобалары іске қосылды. Сонымен қатар, қалған жабайы популяцияны қорғауға бағытталған жобалар да жүзеге асырылуда, бірақ қазіргі уақытта олардың саны әлі де азайып келеді. Жабайы табиғатта, Боливиядағы пальма тоғайларында, құстар өлі пальма ағаштарының қуыстарында, шіріген түйіндердегі тесіктерде және ағаштардың құрғаған бұтақтарында ұялайды. Барғанда, ата-аналар клачтан үшінші балапанды азықтандыруды минималды деңгейде ұстайды, бұл үлкен, басым балапандардың жоғалтылуына қарсы сақтандыру шарасы ретінде қарастырылады. Егер үлкен балапанға қайырсым болса, ата-ана кішкентай балапанды тамақтандыруға көшеді, ол белсенді тамақтандыру күнінен бастап тұрақты өсу қисыны көрсетеді. Осы физиологиялық реакция зерттеушілерге клачтан үшінші балапанды тұтқындықта өсіріп, оларды ұшуға дайын кезеңге жеткенде жабайы ұяларға қайтаруға мүмкіндік береді. Көк тамақталғыш аралар ерте ұялайды және басқа аралар көбейе бастағанға дейін осы сирек кездесетін ұя тесіктерін пайдаланады. Көк тамақталғыш араларды кейде, бірақ сирек, үй жануары ретінде ұстайды. Олар үйретілгенде, достық, икемді және мейірімді болады, кейбір жағдайларда тіпті адамдармен жақын қарым-қатынас жасайды. Бұл зиялы құс, көптеген попугайлар сияқты, денсаулығын сақтау үшін күн сайын бірнеше сағат бойы клеткадан шығып, адамдармен немесе басқа құстармен үнемі әлеуметтік байланыста болуы керек, бірақ кейде олармен бірге ұсталатын басқа құстарды қанауға бейім. Бұл түр иесінің мүлкіне зиян келтіру және оны бөлшектеу қабілетімен, сондай-ақ қадағаланбаған жағдайда клеткадан қашуға бейімділігімен белгілі. Олар басқа ірі ара түрлеріне қарағанда аз шулы, және сөйлеу қабілетімен танымал болмаса да, бірнеше сөзді еліктеуге үйренуі мүмкін. Дүниежүзілік попугайлар қоры көк тамақталғыш араларды ұзындығы 15 метр болатын қоршауда ұстауды және оларды тұрақты түрде үй ішінде ұстамауды ұсынады. Тұтқындықта 50 жылдан астам өмір сүре алады.

They are relatively easy to find in captivity, and the captive population consists of about 1000–1100 individuals. Individuals are kept in several zoos around the world, among them the Santa Cruz zoo in Bolivia. Captive blue throated macaws have successfully hybridized with the military macaw, producing offspring known by aviculturists as Corrientes macaws. Several breeding and conservation schemes in zoos have now been set up to save this species. Other projects have been started to protect the remaining wild population, but at present, numbers are still decreasing. In the wild, within the palm groves of Bolivia, birds nest in tree hollows created in dead palm trunks, rotten knot holes and dead limbs of trees. There is some evidence that parents maintain the third chick of a clutch with minimal food as an insurance against the loss of the older dominant chicks. If disaster should befall the larger chick, the parent can switch to feeding the youngest, and it will exhibit a constant growth curve from the day of active feeding. It is this physiological response that enables researchers to raise the third chick of a clutch in captivity and then return them to the wild nests when they are nearing fledge. Blue throated macaws are early nesters and utilize these rare resources of nest holes before the other macaws are in breeding condition. The blue throated macaw is sometimes, albeit uncommonly kept as a pet companion parrot. When tame, it tends to be an outgoing, docile and affectionate bird, even cuddly with humans in some circumstances. An intelligent bird; like most parrots, it requires several hours outside its cage every day and regular social interaction with humans or other birds in order to remain healthy, although it is sometimes known to bully other birds kept alongside it. The species is known for its predilection for damaging and disassembling its keeper's property, as well as opening and escaping from its cage if left unsupervised. It may be less noisy than other large macaw species and while it is not known for its talking ability, it may learn to mimic a few words. The World Parrot Trust recommends that the blue throated macaw be kept in an enclosure of 15 metres in length and that this species should not be kept indoors permanently. It may live for over 50 years in captivity.