Кіріспе
Ибелиннің Иоанны (1179 - 1236), Бейруттың Ескі Мырзасы деп аталған, XIII ғасырдағы қуатты крестонос дворяны, ықпалды Ибелин әулетінің ең белгілі өкілдерінің бірі. Ибелиннің Балианы мен жесір патшайым Мария Комнинаның ұлы, ол Кипр және Иерусалим ақсүйектерімен тығыз байланыста болды, себебі ол Иерусалим королевасы Изабелла I-нің жартылай бауыры болды. 20 жасқа толмастан бұрын ол Иерусалимнің констеблі болып тағайындалды, ал бірнеше жылдан кейін Бейруттың мырзасы атанды. Иоанн Салахиддиннің жаулап алуынан кейін Бейрутті қайта жаңартып, Ибелин әулетінің салтанатты сарайын салды. 1205-1210 жылдары анасы, королева Изабелла қайтыс болғаннан кейін, ол Монферраттың Мариясының атынан Иерусалимнің регенті болды. Сондай-ақ, ол 1228 жылдан 1232 жылға дейін Кипрдың Генрих I-нің немересі Генрих есейгенге дейін Генрихтің регенті болды. Иоанн қағидалы адам ретінде танымал болды және Киелі жердегі христиан барондарының табиғи көшбасшысы деп есептелді. Ол Кипрдегі Рим императоры Фридрих II-нің билікке ұмтылуына қарсы тұрып, Генрих патша есейгенге дейін императорлық күштерге қарсылық көрсетті.
John of Ibelin (c. 1179 – 1236), called the Old Lord of Beirut, was a powerful crusader noble in the 13th century, one of the best known representatives of the influential Ibelin family. The son of Balian of Ibelin and the dowager queen Maria Comnena, he had close ties with the nobility of both Cyprus and Jerusalem, since he was the half brother of Queen Isabella I of Jerusalem. Before he was 20, he was appointed constable of Jerusalem, and a few years later became lord of Beirut. John rebuilt Beirut after Saladin's conquest, and established the grand Ibelin family palace. He served as regent of Jerusalem on behalf of his niece Maria of Montferrat from 1205 to 1210 after her mother, Queen Isabella, died. He was also regent for Isabella's grandson Henry I of Cyprus from 1228 until Henry came of age in 1232. John was known as a principled man, and was seen as the natural leader of the Christian barons in the Holy Land. He resisted the power seeking of Frederick II, Holy Roman Emperor, in Cyprus, and opposed the imperial forces until King Henry came of age.
Алғашқы жылдар
Ол Наблус және Ибелиннің иесі Балиан мен Иерусалим патшайымы Мария Комнинаның, Иерусалимнің Амальрик патшасының жесірі болған ұлы еді. 1198 жылға қарай ол Иерусалимнің констеблі болды; оның Иерусалим патшайымы Изабелланың жартылай бауыры болуы оған зор ықпал берді. Ол кезде ол Кипр патшасы Аймериді өлтіруге әрекеттенгені үшін патшалықтан қуылған Сент-Омерлік Ральфтың вассалы еді. Джон араласуға тырысты, бірақ Аймери мойын бұрмады.
Бейрут әміршісі
1205 жылға дейін Джон констебльдік лауазымынан бас тартып, Бейрут әміршілігін иеленді, ол ғасырдың соңына дейін Ибелин әулетінің отанына айналды. Ол Саладиннің Иерусалим Корольдігін басып алған кезде толығымен қиратылған қаланы қайта жаңартты. Ол сондай-ақ мұсылман және византиялық ықпалымен жасалған сәнді сарай салдырды. 1212 жылы неміс елшісі Вильбранд Ольденбургтік сарай туралы әсерлі есеп жазды. Тарихшы Питер Эдбери елшінің есебін былай сипаттады: "Қонақ бөлмелерінің ерекшелігі – мармар инкрустациясымен жасалған Trompe l'œil эффектісі, теңіз сияқты едені және "көшкен бұлттармен, батыс желдің соғуымен, тіршіліктің барлық түсімен боялған төбесі, ал онда күн зодиак бойынша қозғалысымен жылдарды, айларды, күндерді, апталарды, сағаттарды және минуттарды көрсетеді". Орталық залдың ортасында айдаһар бейнесі бар мармар фонтан тұрды, оның ағындары ауаны салқындатып, судың шуы жанға тынышдық сыйлады". Бейрут қамалы соншалықты мықты бекітілгендіктен, 1231-1232 жылдары бірнеше айға созылған қоршауға төтеп берді. Джонның билігімен Бейрут дербес мемлекет болды; 1207 жылы Джон Арсуфтың Мелисендесімен үйлену арқылы Арсуфты өзінің иелігіне қосты, осылайша Корольдіктегі ең бай ақсүйектердің біріне айналды.