Кіріспе

Субедар – Оңтүстік Азия елдерінің қарулы күштеріндегі әскери шен, шамамен уоррант-офицер дәрежесімен тең. Британдық Үндістан армиясында вице-корольдің офицерлік шені ретінде тарихи маңызы болған бұл шен, тәуелсіздік алғаннан кейін Үндістан және Пәкістан армияларында сақталды. Үндістан мен Пәкістанда субедар шені кіші офицерлік шен санатында қарастырылады.

Тарих

Субедар немесе субадар – Британдық Үндістан әскеріндегі екінші жоғары офицерлік шені, «Британдық офицерлерден» төмен және «Жергілікті офицерлерден» жоғары. Бұл шенге жоғарылау қызмет мерзімі мен жеке еңбегіне байланысты болды. Британдық билік кезінде рисалдар – атты әскердегі субедарға балама шен болды. Субедар / рисалдар жаяу әскер / атты әскер полкінде джемадардан жоғары, ал субедар-майордан төмен тұрды. Субедарлар мен рисалдарлар шендік белгі ретінде екі жұлдыз тақты. Бұл шен Шығыс Үндістан компаниясының президенттік армияларында (Бенгал, Мадрас және Бомбей армиялары) британдық офицерлердің үнді әскерімен байланысын жеңілдету үшін енгізілді. Сондықтан субедарлардың ағылшын тілін меңгеруі маңызды болды. 1755 жылдың 17 қарашасындағы бұйрық бойынша, ХЭИК-тің жаңадан құрылған жаяу әскер полкіндегі жаяу әскер ротасы бір субедар, төрт джемадар, 16 сержант және 90 сарбазды (жеке сарбаздарды) қамтыды. Бұл пропорция 18 ғасырдың соңына дейін сақталды, одан кейін полктегі британдық кіші офицерлердің саны артты. 1866 жылға дейін бұл шен Британдық Үндістан армиясындағы үнді сарбазының жете алатын ең жоғары шені болды. Субедардың билігі басқа үнді әскерлерімен шектелді, ол британдық әскерге қолбасшылық ете алмады. Шеннен жоғарылатылып, көбінесе ұзақ қызметіне байланысты карьералық өсімді қамтитын; осы кезеңнің әдеттегі субедары – шектеулі ағылшын тілін білетін, көп жылдық тәжірибесі мен практикалық білімі формальды біліммен немесе оқумен үйлеспейтін, егде жастағы ветеран болды. Үндістанның бөлінуінен бұрын субедарлар вице-корольдің офицерлері (ВКО) деп белгілі болды. 1947 жылдан кейін бұл термин кіші офицерлер деп өзгертілді. 1930 жылдарға дейін ғана көптеген үнді кадеттері Сандхерст немесе Дехра-Дундағы Үнді әскери академиясынан корольдік офицерлер (ККО) болып тағайындала бастады. 1858 жылға дейін субедарлар әр иығында ұсақ алтын баулары бар екі эпаулет тақты. 1858 жылдан кейін олар екі қиылысқан алтын қылыш, немесе Гуркха полкінде екі қиылысқан алтын кукри, киімнің жағасының екі жағында немесе куртаның оң жағында тақты. 1900 жылдан кейін субедарлар әр иығында екі жұлдыз тақты. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін әр жұлдыздың астына қызыл-сары-қызыл лента қосылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бұл лента иық белгісі мен шендік белгінің (екі иықта екі мыс жұлдыз) арасына жылжытылды. Британдық билік кезінде субедарлар және басқа ВКО-лар британдық және үнді әскери киімдерінің элементтерін біріктіретін ерекше киім киді.

Тәуелсіздік алғаннан кейін

1947 жылы Үндістанның бөлінісімен тәуелсіздік алғаннан кейін, бұрынғы Үнді армиясы Үндістан мен Пәкістан арасында бөлісті.

Үндістан әскері

Үндістан армиясында бұл шен екінші ең жоғары кіші офицерлік атаққа дейін көтерілді, және иық белдеуінде екі алтын жұлдызбен және төменде алтын-қызыл-алтын жолағымен белгіленеді. Үндістан армиясының кіші офицерлері Индиядағы B тобының тіркелген лауазымды қызметкерлеріне баламалы.

Пәкістан әскері

Пәкістан армиясында бұл шен жоғары дәрежелі JCO ретінде сақталды, бірақ иық белдеуіндегі ерекшелендіруші лентасы енді қызыл-жасыл-қызыл түсті.