Кіріспе
Әскери бөлімнің мөлшері әскери терминологияда взвод – әскери ұйымдардың ең кішкентайларының бірі болып табылады және оны сержант басқарады. НАТО және АҚШ доктринасында взвод "командадан үлкен, бірақ бөлімшеден кіші" ұйым ретінде анықталады. АҚШ армиясының доктринасы взводты "әдетте екі немесе одан көп шабуыл тобын қамтитын шағын әскери бөлім" деп анықтайды. Американдық қолданыста взвод сегізден он төрт сарбазға дейін құралады және оны шабуыл топтарына бөлуге болады.
In military terminology, a squad is among the smallest of military organizations and is led by a non commissioned officer. NATO and U. S. doctrine define a squad as an organization "larger than a team, but smaller than a section." while U. S. Army doctrine further defines a squad as a "small military unit typically containing two or more fire teams." In American usage, a squad consists of eight to fourteen soldiers, and may be further subdivided into fireteams.
АҚШ әскері
Тарихи тұрғыдан алғанда, АҚШ армиясындағы "отряд" бөлімшесінің кіші бөлімшесі болып табылды, оған екі сарбаздан 9-10 сарбазға дейін кіретін және бастапқыда негізінен жаттығу және әкімшілік мақсаттар үшін қолданылды (мысалы, тұраққа орналастыру, тамақтандыру, жұмыс топтары және т.б.). Ең кіші тактикалық бөлімше – бөлімше, ол жартылай взвод деп те аталатын (өз кезегінде взвод – жартылай рота). Уақытқа байланысты, отряд "жетекшісі" (1891 жылға дейін ресми лауазым емес) сержант (бір капралы бар бөлімшелерде сержант бөлімшенің бірінші отрядына жетекшілік етті, ал жалғыз капрал бөлімшенің көмекші жетекшісі болып қызмет етті және екінші отрядына жетекшілік етті), капрал (екі капралы бар бөлімшелерде), ланце-капрал (Армияда 1821 жылдан 1920 жылға дейін әртүрлі сандарда және жағдайларда болған шен), жеке бірінші сынып (PFC) (1846 жылдан бері бар, бірақ 1920 жылға дейін жойылған ланце-капрал шенінен алынған бір шевронды алғанға дейін) немесе тіпті "көне" жеке сарбаз (Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі кезеңге дейін көптеген ұзақ қызмет еткен немесе "кәсіби" сарбаздар болды). 1891 жылы АҚШ армиясы мылтық "отрядын" "жеті жеке сарбаз және бір капралдан" тұратын деп ресми түрде анықтады. АҚШ армиясы бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін және 1930 жылдардың соңына дейін Square Division ұйымдастыру жоспары бойынша сегіз сарбаздан тұратын мылтық отрядын қолданды, онда сержанттар екі отрядтан тұратын бөлімшелерге жетекшілік етті. 1939 жылы Triangular Division ұйымдастыру жоспары бойынша мылтық отрядтары енді бөлімшелерге бөлінбеді. Оның орнына, отрядтар үш элементтен немесе командадан – Able, Baker және Charlie – тұратын 12 сарбаздық бөлімшеге қайта ұйымдастырылды, олар тікелей взвод командиріне (әдетте екінші лейтенант офицеріне) есеп берді, оған "взвод командирінің көмекшісі" лауазымымен тағайындалған сержант көмек көрсетті. Отряд жетекшісі әлі де капрал болды, бірақ отрядқа скаут-атқыштардың бірі ПФК көмекші отряд жетекшісі ретінде тағайындалды. Бұл сарбаз отряд жетекшісінің взвод командиріне хабаршысы ретінде немесе қажет болған жағдайда басқа отряд элементтеріне бұйрықтарды жеткізу үшін пайдаланылуы мүмкін. NCO болмаса да, ПФК тәжірибелі сарбаз болды, өйткені Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін көптеген сарбаздар жоғарылау мүмкіндігі шектеулі болғандықтан, әскери қызметтің барлық мерзімі бойына жеке сарбаз болып қала берді. Алайда, бір NCO басқаруындағы осындай үлкен отрядтың командалық (басшылық және қадағалау) нашарлығы соғысқа дейінгі жұмылдыру кезінде анық болды және 1940 жылы отрядқа екінші NCO қосылған кезде түзетілді. Бұл түзету отряд жетекшісін сержантқа (4-дәрежелі) және отряд жетекшісінің көмекшісін капралға (5-дәрежелі) көтерді. "Взвод жетекшісі" (офицер әлі де "взвод командирі" болып табылады) енді штаб-сержант (3-дәрежелі) болды. (1920 жылы әскери шендер құрылымы жеңілдетілді және шебер сержанттан (1-дәрежелі) жеке сарбазға (7-дәрежелі) дейін жеті дәрежелі жүйе құрылды; штаб-сержант – бірнеше аралық сержант шендерін біріктіру арқылы құрылған жаңа шендердің бірі). Бұл отрядтың құрамына екі сарбаз "скаут (атқыш)" ретінде кірді, олар отряд жетекшісімен бірге қауіпсіздік элементін (барлау және бақылау әрекеттерін) құрады, олар Able деп аталды. Екінші элемент – автоматты мылтықшы, автоматты мылтықшының көмекшісі және оқ-дәрі тасушыдан тұратын үш сарбаздық Браунинг автоматты мылтық (BAR) тобы. Бұл элемент "атыс базасын" құрады (шабуыл кезінде өрт сөндіру және қорғаныс кезінде қорғаныс отын қамтамасыз ету) және "Бейкер" деп аталды. Соңында бес атқыш және отряд жетекшісінің көмекшісі "Шарли" деп аталған "маневрлік элементті" (шабуыл кезінде флангалау және шабуыл қимылдары, қорғаныс кезінде күрес және нығайту әрекеттері) құрады. 1942 жылы армия Ұйымдастыру және жабдық кестелерін (TO&E) кең ауқымда қайта құрылымдады және отряд жетекшісі мен отряд жетекшісінің көмекшісі шенін тиісінше штаб-сержантқа және сержантқа көтерді. (Взвод жетекшілері енді 2-дәрежелі техникалық сержанттар болды, ал бірінші сержанттар 1-дәрежелі шебер сержанттарға тең дәрежеде болды). BAR сарбазы (автоматты мылтықшы) және Чарли элементінің аға атқышы капралдар (5-дәрежелі) және ресми түрде тағайындалмағанына қарамастан, іс жүзінде команда басшылары болды. (1943 жылы NCO взвод жетекшілері жасақ сержанттары болып қайта тағайындалды, ал офицерлік взвод командирлері взвод жетекшілері болды). Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1948 жылы армия мылтық отрядын 9 сарбаздық ұйымға "қысқартуға" шешім қабылдады (әскери шендер құрылымын қайта құрумен бірге), өйткені соғыстан кейінгі талдау 12 сарбаздық отрядтың жауынгерлік жағдайда тым үлкен және икемсіз екенін көрсетті. Отряд жетекшісі қайтадан сержант деп аталды (бірақ штаб-сержант шенінің (жойылған) 3-дәрежелі жалақысы мен белгісін сақтап қалды). Able элементінің екі скауты жойылды, барлық атқыштар барлау міндеттерін орындай алады және осы лауазымның туындаған тәуекелін бөліседі деген оймен. Бейкер элементінің оқ-дәрі тасушысы да жойылды, екі сарбаздық BAR тобын атыс базасы ретінде қалдырды, оған отряд жетекшісінің көмекшісі (қайтадан капрал деп аталды) қадағалау жасады, бірақ сержант шені (үш шеврон) жойылғандықтан 4-дәрежелі болып қалды. (ПФК 5-дәрежелі, жеке сарбаз 6-дәрежелі және жаңадан келген 7-дәрежелі болды; ПФК бір шевронды, ал жеке сарбаздар мен жаңадан келгендер шевронсыз болды). "Шарли" тобының бес атқышы, енді отряд жетекшісі басқаратын, маневрлік элемент ретінде қалды. Сондай-ақ, 1948 жылы взвод сержантының шені техникалық сержанттан (жойылған) бірінші сынып сержантына (SFC) (2-дәрежелі) өзгертілді және бірінші сержант шені тек компанияның аға NCO-сы үшін кәсіби лауазым ретінде сақталды. 1951 жылы жалақы шендері кері қайтарылды, шебер сержант 1-дәрежеліден (бұрынғы 1-дәрежелі) 7-дәрежелі E-ге айналды, ал бірінші сынып сержанты 6-дәрежелі E-ге айналды, сондықтан отряд жетекшісі сержант (E 5) және отряд жетекшісінің көмекшісі капрал (E 4) болды. (ПФК, жеке сарбаз және жаңадан келгендер тиісінше E 3, E 2 және E 1 болды). 1956 жылы армия ROCID (Ағымдағы жаяу әскер дивизияларын қайта ұйымдастыру) TO&E бойынша "Пентомик" жоспарына қайта ұйымдастыруды бастады. Мылтық отряды сержант (E 5) отряд жетекшісі және екі бес сарбаздық атыс тобынан тұратын 11 сарбаздық ұйымға қайта ұйымдастырылды. Әрбір атыс тобы капрал (E 4) команда басшысы, автоматты мылтықшы, автоматты мылтықшының көмекшісі, граната тастаушы және скаут-атқыштан тұрады. Отряд жетекшісінің көмекшісі лауазымы жойылды, ал аға атыс тобының жетекшісі қажет болған жағдайда бұл рөлді орындады. 1958 жылы E 8 және E 9 жалақы шендері қосылған кезде отряд және атыс тобы жетекшілерінің шендері қайтадан штаб-сержантқа (E 6) және сержантқа (E 5) өзгертілді. 1958 жылғы қайта құрылымдау сержант пен штаб-сержант шендерінің дәстүрлі белгілерін – тиісінше үш шевронды және төңкерілген доғасы бар үш шевронды қалпына келтірді. (Взвод сержанты жеке шен аты болды, ал SFC-мен бірге E 7 болды; бірінші сержанттар мен шебер сержанттар E 8 жалақы шеніне ие болды. Сондай-ақ, сержант-мажор шені қайта жандандырылды, E 9 ретінде, шебер сержант/бірінші сержанттың үш шевроны мен үш төңкерілген доғасынан тұратын жаңа ерекше шен белгісімен, бірақ бірінші сержанттың ромбын жұлдызбен алмастырды). 1963 жылы ROAD (Армия дивизияларын қайта ұйымдастыру мақсаты) құрылымы бойынша мылтық отряды 10 сарбаздық ұйымға дейін қысқартылды. Бұл мылтық отрядының нұсқасы екі атыс тобын сақтап қалды, бірақ әрбір атыс тобындағы екі скаутты жойды, оның орнына отряд жетекшісіне қосымша атқыш берді, ол...
In 1942, the Army had a massive restructuring of its Tables of Organization & Equipment (TO&Es) and increased the rank of the squad leader and assistant squad leader to staff sergeant and sergeant, respectively. (Platoon leaders now became technical sergeants, as grade 2, and first sergeants became equal in pay grade to master sergeants as grade 1.) The BAR man (automatic rifleman) and the senior rifleman of the Charlie element became corporals (grade 5) and de facto team leaders, even though not officially designated as such. (In 1943 NCO platoon leaders were re designated as platoon sergeants and officer platoon commanders became platoon leaders.) After WWII, in 1948, the Army decided to "downsize” the rifle squad to a nine man organization (as well as realign its enlisted grade structure), as post war analysis had shown that the 12 man squad was too large and unwieldy in combat. The squad leader was again called a sergeant (but retained the grade 3 pay grade and insignia of the rank of a staff sergeant, which was then eliminated.) The two scouts of the Able element were eliminated with the idea that all of the riflemen should be able to perform the scouting duties and would therefore all share in the associated inherent risk of that position. The Baker element's ammunition bearer was also eliminated, leaving the two man BAR team as the base of fire, supervised by the assistant squad leader (again called a corporal), but remaining as a grade 4, since the rank of sergeant (three chevrons) was then eliminated. (PFC became grade 5, private was grade 6, and recruit was grade 7; PFCs wore one chevron and privates and recruits both wore none.) The five riflemen of the “Charlie” team, now led by the squad leader, remained as the maneuver element. Also, in 1948, the rank title of the platoon sergeant changed from technical sergeant (which was eliminated) to sergeant first class (SFC) (grade 2) and the rank title of first sergeant was again eliminated, being retained only as an occupational title for the senior NCO of a company. In 1951 the pay grades were reversed, with master sergeant becoming E 7 (vice the previous grade 1) and sergeant first class becoming E 6, so that the squad leader became a sergeant (E 5) and the assistant squad leader, a corporal (E 4). (With PFC, PVT, and RCT being E 3, E 2, and E 1, respectively.) In the 1956 the Army began reorganizing into its "Pentomic” plan under the ROCID (Reorganization of Current Infantry Divisions) TO&Es. The rifle squad was reorganized into an eleven man organization with a sergeant (E 5) as squad leader and two five man fire teams. Each fire team consisted of a corporal (E 4) team leader, an automatic rifleman, an assistant automatic rifleman, a grenadier, and a scout rifleman. The assistant squad leader position was eliminated, with the senior fire team leader now filling this role as needed. In 1958, with the addition of the E 8 and E 9 pay grades, the ranks of the squad and fire team leaders changed again, now to staff sergeant (E 6) and sergeant (E 5), respectively. The 1958 restructuring restored the traditional sergeant and staff sergeant rank insignia of three chevrons and three chevrons over an inverted arc, respectively. (Platoon sergeant became a separate rank title, and along with SFC, became E 7; first sergeants and master sergeants became pay grade E 8. Also, the rank of sergeant major was revived as E 9, with a new distinctive rank insignia consisting of the three chevrons and three inverted arcs of a master sergeant/first sergeant but replacing the first sergeant's lozenge with a star.) Under the ROAD (Reorganization Objective Army Divisions) structure in 1963, the rifle squad was reduced to a ten man organization. This iteration of the rifle squad retained the two fire teams but eliminated the two scouts (one in each fire team), instead providing the squad leader with one extra rifleman, who could be used to reinforce either fire team or assist the squad leader as required. An exception was in mechanized infantry units, where an additional rifleman (increasing the squad to eleven members) was assigned as the driver of the squad's M113 armored personnel carrier. (Also, in 1968, the separate rank title of platoon sergeant was eliminated, leaving SFC as the only E 7 rank.) Currently, US Army rifle squads consist of nine soldiers, organized under a squad leader into two four man fire teams. The squad leader is a staff sergeant (E 6) and the two fire team leaders are sergeants (E 5). Mechanized infantry and Stryker infantry units are equipped with M2A3 Bradley infantry fighting vehicles and M1126 Stryker infantry carrier vehicles, respectively. Unlike the ROAD era mechanized infantry units, none of the vehicle crewman (M2A3 – three, M1126 – two) are counted as part of the nine man rifle squad transported by the vehicles. The term squad is also used in infantry crew served weapons sections (number of members varies by weapon), military police (twelve soldiers including a squad leader divided into four three man teams, with three team leaders), and combat engineer units.
АҚШ теңіз жаяу әскерлері
АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінде мылтық отряды әдетте әрқайсысы төрт теңіз жаяу әскерінен тұратын үш топтан және сержант немесе ефрейтор болып табылатын отряд жетекшісінен құралады. USMC жаяу әскер отрядтарының басқа түрлеріне: автомат (7,62 мм), ауыр автомат (12,7 мм (.50 калибр) және 40 мм), LWCMS минометі (60 мм), 81 мм минометі, шабуыл қаруы (SMAW), бронетехникаға қарсы (Javelin зымыраны) және танкке қарсы (TOW зымыраны) жатады. Бұл отрядтар, отрядтың жабдықталған қару жүйесіне байланысты, үш теңіз жауынгерінен (60 мм LWCM отряды) сегізге дейін (Javelin зымыран отряды) құралуы мүмкін. Отрядтар сондай-ақ барлау, жеңіл бронетехникалық барлау (барлаушылар түсірілуі), жауынгерлік инженерлік, құқық қорғау (яғни әскери полиция), Теңіз қауіпсіздігі күштері полкі (MSFR) және Флоттың терроризмге қарсы қауіпсіздік тобы (FAST) бөлімшелерінде қолданылады. 2018 жылдың 9 мамырында USMC отряды 12 теңіз жауынгеріне дейін қысқартылатыны, үш топтан, әрқайсысы үш теңіз жауынгерінен тұратыны және екі жаңа лауазым: отряд жетекшісінің көмекшісі және отряд жүйелері операторы болады деп хабарланды. 2020 жылдан бастап құрылымы 15 адамға өзгертілді; автоматты мылтықшылардың көмекшілері гранатометшілермен алмастырылды және теңіз жаяу әскерлерінің топтарына механикаландырылған жаяу әскерге қарсы жаңа қосымша енгізілді. Барлық M16A4 мылтықтары мен M4A1 карабинтері M27 автоматты мылтығымен ауыстырылады. Миссияға байланысты автоматты мылтықшы M27 IAR орнына M249 жеңіл автоматты мылтығын пайдалануы мүмкін.
АҚШ Әуе күштері
АҚШ Әуе күштерінің қауіпсіздік күштеріндегі отряд үш топтан құралады, әр тобы төрт адамнан тұрады және оны аға авиатор, штаб-сержант немесе техникалық сержант басқарады.
Құрама Штаттардағы өрт сөндіру қызметі
Отряд – АҚШ-тың өрт және жедел жәрдем қызметтерінде әртүрлі типтегі бөлімшелер мен авариялық техниканы сипаттау үшін қолданылатын термин. Көбінесе "отряд" және "құтқару отряды" атаулары бірыңғай қолданылады, бірақ отрядтың міндеттері әр бөлімде әртүрлі болады. Кейбір бөлімдерде "отряд" және "құтқару" – екі бөлек бөлімше. Бұл Нью-Йорк қаласында орын алған, онда FDNY сегіз отрядты басқарады. Бұл арнайы "күшейтілген" моторлық компаниялар "көлік" және "моторлық" компаниялардың міндеттерін, сондай-ақ қауіпті заттарды (Hazmat) залалсыздандыру және басқа да арнайы құтқару жұмыстарын жүзеге асырады. FDNY-ның бес "құтқару" компаниясы негізінен техникалық және ауыр құтқару оқиғаларын шешеді және таза арнайы құтқару бөлімшесі ретінде жұмыс істейді. FDNY-дағы отрядтар мен құтқарушылар бөлімнің арнайы операциялар басқармасының (SOC) құрамына кіреді. Басқа бөлімдерде отряд – EMS және құтқару қызметтерін ұсынатын техника түрі, оны өрт сөндіруші/жедел жәрдем техниктері немесе өрт сөндіруші/фельдшерлер басқарады. Мұндай қызмет көрсету Калифорния штатының Лос-Анджелес аймағында кең таралған және 1970 жылдарғы "Emergency!" телешоуында танымал болды, онда LACoFD-тің екі өрт сөндірушісі/фельдшерінің өмірін көрсететін 51-ші отряд бейнеленген.
Кеңес Одағы
Кеңес Қарулы Күштерінде мотоатқыштар отряды БТР бронетранспортерінде немесе БМП жаяу әскердің жауынгерлік машинасына мінгізілді, ал 1980-ші жылдардың соңында БТР-лер көбірек болды. БТР отрядының құрамында отряд командирі/БТР командирі, аға атқыш/отряд командирінің көмекшісі, РПК-74 автоматтарымен қаруланған пулеметші, РПГ-7 гранатомётымен қаруланған гранадер, атқыш/гранадердің көмекшісі, атқыш/дәрігер, атқыш, БТР жүргізушісі/механик және БТР пулеметшісі болды. БМП отрядының құрамында отряд командирі/БМП командирі, отряд командирінің көмекшісі/БМП нысанашысы, БМП жүргізушісі/механик, РПК-74 автоматтарымен қаруланған пулеметші, РПГ-7 гранатомётымен қаруланған гранадер, атқыш/гранадердің көмекшісі, атқыш/дәрігер, аға атқыш және AKM немесе AK-74 автоматтарымен қаруланған атқыштар болды. Взводтағы бір отрядтың атқышы СВД снайперлік мылтығымен қаруланған. БТР және БМП отрядтарында машинаның нысанашысы мен жүргізушісі машинада қалып, отрядтың қалған бөлігі түсіп кетті.
Қытай Ұлттық революциялық армиясы
Бун (班) – Ұлттық революциялық армияның (Қытай Республикасының Ұлттық үкіметі) негізгі бөлімшесі болып табылады және әдетте 14 адамнан тұратын. Неміс оқытылған элиталық дивизияның жаяу әскерінің бунында бір жеңіл пулемет және 10 мылтық болуы тиіс, бірақ элиталық емес Орталық армия дивизиясының үш бунының тек біреуінде ғана жеңіл пулемет кездесетін. Сонымен қатар, провинциялық армия дивизияларында көбінесе пулеметтер мүлдем болмаған.
Көшбасшылық
Отрядты "отряд жетекшісі" деп аталатын кіші офицер басқарады. Оның бірінші көмекшісі "отряд көмекші жетекшісі" деп аталады. Ұлыбританияда және Ұлтақтар достастығында бұл лауазымдар тиісінше "секция командирі" және "секция 2IC" (бірінші көмекшісі) деп аталады. АҚШ әскерінде отряд жетекшісі – әдетте тоғыз сарбаздан (АҚШ армиясы: отряд жетекшісі және төрттен тұратын екі топ) немесе он үш теңізшіден (АҚШ теңізшілер корпусы: отряд жетекшісі және төрттен тұратын үш топ) тұратын мылтық отрядын, немесе экипажға қарасты қару отрядында үштен сегіз сарбазға дейін басқаратын кіші офицер. АҚШ армиясында мылтық отряды жетекшісінің TO&E шені штаб-сержант (E 6, немесе OR 6), ал АҚШ теңізшілер корпусында сержант (E 5, немесе OR 5) болып табылады, бірақ жеткілікті сержант болмаған жағдайда ефрейтор да отряд жетекшісінің міндетін атқара алады. Экипажға қарасты қару отряды жетекшілерінің шені қызмет түріне және отряд түріне байланысты ефрейтордан штаб-сержантқа дейін өзгереді. Кейбір армияларда, әсіресе Британдық Ұлтақтар достастығы армияларында, осы мөлшердегі бөлімшелерді "секция" деп атайды, ал бөлім командирі, әдетте Британдық армиясында және Корольдік теңізшілер корпусында капрал (OR 4) болып табылады.
Басқа әскери мақсаттар
Отряд сонымен қатар, белгілі бір міндетке тағайындалған солдаттардың уақытша тобы болуы мүмкін, мысалы, ату отряды. Канадалық қарулы күштерінің Дәріптеме және рәсімдер нұсқаулығында жасақ – "жауынгерлік қимылдарды үйрету үшін бекітілген взводтан кіші әскери құралым" деп анықталады. (эсковада).