Кіріспе
Американдық кинорежиссер Барбара Джин Хаммер (15 мамыр 1939 – 16 наурыз 2019) – американдық феминист кинорежиссер, продюсер, сценарист және оператор. Ол лесбияндық кино жанрының пионері ретінде танымал, оның мансабы 50 жылдан астам уақытқа созылды. Хаммер гендерлік рөлдер, лесбияндық қарым-қатынастар, қартаюмен күресу және отбасылық өмір сияқты әйелдерге қатысты мәселелерді қарастыратын тәжірибелік фильмдер жасағандығымен белгілі. Ол Нью-Йорк қаласында және Нью-Йорк штатындағы Керхонксон қаласында тұрды, сондай-ақ әр жазда Еуропалық аспирантура мектебінде оқытумен айналысты. Оның анасының ата-анасы украиналықтар, әкесі Збараж қаласынан шыққан. Хаммер дінге бейжай қарады, бірақ оның әжесі рим-католик дінінде болған. 1961 жылы Хаммер Калифорния университетінде (Лос-Анджелес) психология мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алып, Клейтон Генри Уордқа үйленді, оның шарты – оны әлемді аралап саяхаттауға алып кетуі керек болды. Оның мансабы жұмысының негізгі бағытына қарай үш кезеңге бөлінеді: мансабының бастапқы кезеңі (1960-шы жылдар – 1970-шы жылдар), мансабының ортаңғы кезеңі (1980-шы жылдар – 1990-шы жылдардың ортасы) және мансабының соңғы кезеңі (1990-шы жылдардың ортасы – 2018 жыл).
Barbara Jean Hammer (May 15, 1939 – March 16, 2019) was an American feminist film director, producer, writer, and cinematographer. She is known for being one of the pioneers of the lesbian film genre, and her career spanned over 50 years. Hammer is known for having created experimental films dealing with women's issues such as gender roles, lesbian relationships, coping with aging, and family life. She resided in New York City and Kerhonkson, New York, and taught each summer at the European Graduate School. Her maternal grandparents were Ukrainian; her grandfather was from Zbarazh. Hammer was raised without religion, but her grandmother was Roman Catholic. In 1961, Hammer graduated with a bachelor's degree in psychology at the University of California, Los Angeles and married Clayton Henry Ward, on the condition that he take her traveling around the world. Her career could be divided into three stages according to her developing focus of work: early career stage (1960s–1970s), mid career stage (1980s–mid 1990s), and late career stage (mid 1990s–2018).
Ауру, өлуге құқық белсенділігі және өлім
2006 жылы Хаммерге үшінші сатыдағы аналық безі қатерлі ісігі диагнозы қойылды. Он екі жыл бойы химиотерапиядан кейін ол өз еркімен өмірден кету құқығы үшін күресті. Ол бұл туралы өзінің шығармаларында, мысалы 2009 жылғы "Ат – метафора емес" фильмінде, қатерлі ісікпен күресіп жатқан адамның сезімдерін көрсетті. Өзінің тәжірибесі арқылы ол өлімге дейін өздігінен шешім қабылдау құқығын қолдаушы болды және Нью-Йорк штатының медициналық көмек көрсету заңы үшін күресті. 2018 жылдың 10 қазанында Хаммер Уитни өнер мұражайында "Өлу өнері" атты перформативтік лекция ұсынды. Хаммер 2019 жылдың 16 наурызында 79 жасында эндометриоидты аналық безі қатерлі ісігінен қайтыс болды. Ол қайтыс болған кезде паллиативтік күтім алып жатқан.