Уильям Льюис: Суретші, ақын және мифографтың өмірі мен шығармашылығы
Bill Lewis
Уильям Льюис – ағылшын суретшісі, «Stuckists» тобының негіз қалаушысы, ақын және мифолог. Өмірі мен шығармашылығы, психикалық күйзелісі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын суретшісі, стикист суретшісі
English painter
the Stuckist artist
Уильям Льюис (1 тамыз 1953 жылы туған) – ағылшын суретшісі, әңгімеші, ақын және мифограф. Ол «Медуэй ақындары» мен «Стукчистер» өнер тобының негізін қалаушы мүшесі болды. Чарльз Томсон мен Билли Чайлдш, кейін «Стукчистер» тобының негізін қалаушылары, осы шараларда өлеңдерін оқыды.
William Lewis (born 1 August 1953) is an English artist, story teller, poet and mythographer. He was a founder member of The Medway Poets and of the Stuckists art group. Both Charles Thomson and Billy Childish, the later co founders of the Stuckists group, read at these events.
1970 жылдар
Ол бір жыл бойы Мейдстоун қаласындағы Чисманс универмагында жүк көліктерін түсіріп жұмыс істеді, содан кейін 1976 жылы жүйкесі бұзылып, өзін-өзі өлтіруге тырысып, үш ай бойы Уэст-Маллинг қаласындағы Кросфилд психиатриялық бөлімінде жатты. Льюистің өнер көрсетулерінде ол "орындыққа секіріп, қолдарын кең жайып (кейде басын төбеге соғып) тұратын". 1985 жылы ол Брайтон фестиваліндегі тұңғыш резидент-жазушы болып тағайындалды. Осы кезеңде ол Фолкстондағы Кент әдебиет фестивалінде өнер көрсетті. Осы уақытта оның алғашқы маңызды өлеңдер жинағы "Ашудың ысқырығы" жарық көрді. Ол Адам құқықтары тақырыбында жұмыстар оқыды және жариялады. Оның Чилидің қаза тапқан әнші-ақыны Виктор Хараға арналған "Қызыл гитара" атты өлеңі Англиядағы чилилік журналдарда жарияланып, испан тіліне аударылып, Чилидегі подполье журналында басылды. 1989 жылы никарагуалық ақын және әңгімеші Карлос Ригби Льюисті Никарагуаға шақырды, революция оның поэзиясын құшақтайтынын айтты. Льюис әйелі Эннмен бірге үш айлық сапарға аттанды. Ол сол жерде бірнеше поэзия кештері өткізді. Осы сапардағы көптеген оқиғалары кейін "Жоғалған, бірақ мәңгілік есімдер кітабы" атты кітабында жазылды.
He spent a year unloading trucks in Chiesmans department store in Maidstone, then in 1976 he had a nervous breakdown, attempted suicide and spent three months in Crossfield psychiatric ward, West Malling. In Lewis's performances, he "jumped on a chair, threw his arms wide (at least once hitting his head on the ceiling)." In 1985, he was appointed as the first writer in residence at the Brighton Festival. During this time he performed at the Kent Literature Festival in Folkestone. His first major collection of poems Rage without Anger was published during this period. He read and published work on the theme of Human Rights. His poem "Red Guitar" dedicated to the murdered Chilean songwriter Victor Jara, was published in Chilean journals in England and translated into Spanish and published in an underground magazine in Chile. In 1989 the Nicaraguan poet and storyteller Carlos Rigby invited Lewis to Nicaragua, suggesting he would find the revolution receptive to his poetry. Lewis, with his wife Ann, embarked on a three month stay in that country. Lewis carried out a series of poetry readings there. Much of his experiences from this journey were later explored in his book The Book of Misplaced but Imperishable Names.
1990 жылдар
Осы кезеңде Билл Льюис 60-шы жылдардың жұлдызы Джули Феликспен үш рет бірге өнер көрсетті. 1999 жылы ол Чайлиш, Томсон және Мингпен бірге Stuckist өнер тобының негізін қалаушы мүшелерінің бірі болды. Льюис барлық маңызды Stuckist көрмелерінде ерекше көзге түсті. 1990 жылдары Льюис кейбір өлеңдерін әнмен орындаумен тәжірибе жасады, көбінесе америкалық үнді барабан соққышы жасаған фрейм барабан мен америкалық үнді мүйізді діңгектерді пайдаланды. Оның әнмен орындалған өлеңдері шамандық, Латын Америкасы және Таяу Шығыс әуендері мен ырғақтарының ықпалында болды. 1990 жылдары ол көптеген поэзия оқуларын өткізді, оның алтауы АҚШ-тың шығыс жағалауында болды, сондай-ақ ол Парижде, Францияда (ағылшын тілінде) өнер көрсетті. Льюиске қатысты американдық оқулардың көп бөлігін Род-Айленд университетінің профессоры Роберт Паркер Сорлиен ұйымдастырды. Басқа оқуларға Коннектикут штатындағы The Curbstone Press қаржылық қолдау көрсетіп, ұйымдастырды. Бұл оқулардың соңғысы Коннектикут штатының Виллимантик қаласында өткен фестивальде болды, онда Льюис Кларибел Алегриа, Наоми Аяла және Луис Дж. Родригеспен бірге сахнада өнер көрсетті. Осы кезеңде оның бірнеше әңгімелері неміс газеттері мен журналдарында жарияланды. Оның кейбір өлеңдері испан тіліне де аударылды.
During this period that Bill Lewis performed three times with '60s star Julie Felix. In 1999 he was one of the founding members of the Stuckist art group along with Childish, Thomson and Ming. Lewis has been featured prominently in all the key Stuckist shows. In the 1990s Lewis experimented with singing some of his poems often using a frame drum made for him by an American Indian drum maker and also a Native American horn rattle. His sung poems have influences from shamanic, Latin American and middle Eastern tunes and rhythms. Throughout the 1990s he carried out many poetry reading tours, six on the East Coast of the United States, he also performed (in English) in Paris, France. Many of Lewis' American readings were organized by Professor Robert Parker Sorlien of the University of Rhode Island. Other readings were funded and organized by The Curbstone Press of Connecticut. The last of these readings was at a festival in Willimantic, Connecticut, where Lewis appeared on stage with Claribel Alegría, Naomi Ayala and Luis J. Rodriguez. During this period several of his short stories were translated and published in German newspapers and magazines. A few of his poems were also translated into Spanish.
Өнер
Оның өнердегі орны көп жағынан Стукк этикасын білдіреді. Ол: "Мен мұны басқаша істей алмаймын, және мен 20 жылдан бері осымен айналысып келемін" деді.
His position in art in many ways stands for the Stuckist ethic. He has said "I do this because I can’t do anything else and I’ve spent 20 years doing it."