Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
I дәрежелі тізімдегі үй, Англияның Дорсет графтығында
Grade I listed house in Dorset, England
Макс Гейт – Томас Хардидің бұрынғы үйі және Англияның Дорсет графтығындағы Дорчестер қаласының шетінде орналасқан. Ол 1885 жылы Томас Хардидің өзі үшін жобаланып, салынды және ол 1928 жылы қайтыс болғанға дейін онда тұрды. 1940 жылы Хардидің әпкесі оны Ұлттық сенім қорына мұра етіп қалдырды және қазір ол жұртшылыққа ашық. 8 мамыр 1970 жылы I дәрежелі ескерткіш ретінде тізімге алынды.
Max Gate is the former home of Thomas Hardy and is located on the outskirts of Dorchester, Dorset, England. It was designed and built by Thomas Hardy for his own use in 1885 and he lived there until his death in 1928. In 1940 it was bequeathed to the National Trust by Hardy's sister and is now open to the public. It was designated as a Grade I listed building on 8 May 1970.
Сипаттама
Үй 1970 жылдың 8 мамырынан бері I дәрежелі ғимарат ретінде тіркелген. Оны Томас Харди жобалап, 1885 жылы қызыл кірпіштен Анн патшайым стилінде салған. Архитектурасы Ричард Норман Шоудың жобалаған үйлеріне қарағанда, Филип Вебб жобалаған ел үйлеріне көбірек ұқсайды. Томас Харди үй салу үшін бір жарым акр жер сатып алып, сол жерде римдік ескерткіштерді тауып қуанған. Құрылыс жұмыстарын оның әкесі, құрылысшы, және ағасы жасаған. Үйдің аты жақын жердегі "Макс Гейт" деп аталған баж салынатын қақпаның бұрынғы қақпашысы Генри Мактың есімімен байланысты ойынға негіделген. Алғашқыда Хардидің үйінде төменгі қабатта екі бөлме, жоғары қабатта екі бөлме болған, бірақ Харди бұл оның қажеттіліктеріне жеткіліксіз екенін жақын арада түсінді және 1895 жылы үй кеңейтілді, содан кейін тағы да қосымша бөлмелер салынды. Ол өмірінің әртүрлі кезеңдерінде үш бөлмені кабинет ретінде пайдаланған. Жеке өмірге құштар Харди желден қорғану үшін үйдің айналасына мыңдаған қарағай отырғызған. Бірақ уақыт өте келе, ағаштар тым тез өсіп, үйді қараңғы және көңілсіз етіп жіберді, ал оның екінші әйелі Флоренс оның қайтыс болғаннан кейін оларды алып тастады.
The house is a Grade I listed building, having been so designated since 8 May 1970. It was designed by Thomas Hardy and built out of red brick in 1885 in Queen Anne style. The architecture is more similar to country houses designed by Philip Webb rather than those designed by Richard Norman Shaw. Thomas Hardy had purchased one and a half acres of land to build the house and was delighted to find Roman relics on the land. The building work was done by his father, who was a builder, and his brother. The name of the house was a pun on the name of a nearby toll house known as "Mack's Gate" after a previous gate keeper, Henry Mack. Originally Hardy's house had two rooms downstairs with two rooms above, but Hardy soon found this insufficient for his needs and the house was expanded in 1895, with further additions following. He used three different rooms as studies at different periods of his life. Wanting privacy, Hardy planted a thousand pine trees round the house as a windbreak. In time these grew so vigorously that the house was rendered dark and gloomy, and his second wife, Florence, removed them after his death.
Тарих
Харди 1885 жылдан 1928 жылы қайтыс болғанға дейін Макс Гейтте тұрды және оны өзі жобалады. Ол әуелі бірінші әйелі Эммамен, кейін екінші әйелі Флоренспен бірге өмір сүрді. Осы жерде ол «Тесс д’Урбервилл», «Аңшыл Джуд» және «Кастербридж қаласының мэрі» романдарын, сондай-ақ көптеген өлеңдерін жазды. 1940 жылы Хардидің қарындасы Кейт үйді Ұлттық сенім қорына (National Trust) тапсырды, бірақ оның ішінде адамдар тұруы керек деген шарт қойды. Сол кезде бері үйде үздіксіз адамдар тұрып келеді. 1994 жылы үй алғаш рет шектеулі қолжетімділікпен және аптасына бірнеше күн ғана жұмыс істейтін режимде халыққа ашылды. 2011 жылдан бастап Ұлттық сенім қоры үйдің үш қабатын да наурыз бен қазан айлары аралығында аптасына бес күнге халыққа ашты, соның ішінде вестибюль, қонақ бөлмесі, екі кабинет, ас бөлмесі және ас үйге кіруге мүмкіндік берді.
Hardy designed and lived in Max Gate from 1885 until his death in 1928. He lived there with his first wife Emma, and then with his second wife Florence. It was there that he wrote Tess of the d'Urbervilles, Jude the Obscure and The Mayor of Casterbridge, as well as much of his poetry. In 1940, Hardy's sister Kate left the house to the National Trust with the stipulation that it should be lived in. The house has been continually occupied since then. It was first opened to the public in 1994 with restricted access and limited opening times for a few days a week. Beginning in 2011 the National Trust opened all three floors of the house to the public five days a week (from March to October), allowing access to the hall, drawing room, two studies, the dining room and the kitchen.