Кіріспе
Эльвас (ˈɛlvɐʃ) – Португалия муниципалитеті, бұрынғы епископтық қала және Португалияның орталық-шығысындағы шекаралық бекініс қаласы, Алентежу аймағындағы Порталегре округінде орналасқан. Ол Лиссабоннан шамамен солтүстік-шығысқа қарай, испандық Бадахоз бекінісінен батысқа қарай, Мадрид-Бадахоз-Лиссабон темір жолы бойында жатыр. 2011 жылғы мәліметтер бойынша муниципалитет халқы 23 078 адамды құрады. Ал қаланың өзінде 2011 жылы 16 640 адам тұрды. Эльвас – әскери архитектурадағы «итальяндық із» (жұлдызды бекініс) стилінің ең көрнекті мысалдарының бірі және 2012 жылдың 30 маусымынан бері ЮНЕСКО-ның Әлемдік мұра тізіміне енген. Кірген нысанның атауы – Эльвас гарнизондық шекаралық қаласы және оның бекіністері.
Тарих
Эльвас Гуадиана өзенінің солтүстік-батысындағы төбеде орналасқан. Аморейра су құбыры қаланы ұзақ жылдар бойы таза сумен қамтамасыз етіп келеді; ол 15 ғасырдың басында салына бастап, 1622 жылы аяқталған. Біраз бөлігінде төрт қабаттан тұратын аркалар бар, жалпы биіктігі... 1166 жылы Португалияның Афонсу I қаланы морилерден тартып алған, бірақ португалдар 1226 жылы толық бақылауға алғанға дейін қала уақытша қайтадан басып алынған. 1570 жылы ол 1818 жылға дейін епископтық орынға айналды, яғни Эльвас Рим-католик епархиясы болды. Архитектурасында морилердің көптеген іздері сақталған, соңғы готикалық стильдегі Ассампион соборы Португалияның Мануэль I патшалығы кезінде (1495–1521) салынған. Оны жеті бастион және Санта-Лузия мен Носса-Сеньора-да-Граса бекіністері қорғаған. 1642 жылдан бастап ол Тагус өзенінің оңтүстігіндегі маңызды шекаралық бекініс болды және 1659, 1711 және 1801 жылдары испандықтардың қоршауына қарсы тұрды. Эльвас 1659 жылы Эльвастың қорғау сызығындағы шайқасқа куә болды, сол шайқас кезінде қаланың гарнизоны мен тұрғындары испан әскерін жеңуге көмектесті. Наполеонның маршалы Жуно 1808 жылдың наурыз айында Пиреней соғысы кезінде қаланы басып алды, бірақ Синтра келісімінен кейін тамыз айында эвакуациялады. Солтүстік-шығыстағы Кампо-Майор бекінісі Наполеон дәуіріндегі француз қоршауымен және 1811 жылы маршал Бересфорд басқаратын британдықтардың көмегімен танымал, бұл оқиға Сер Уолтер Скотттың балладасында бейнеленген.
It was wrested from the Moors by Afonso I of Portugal in 1166 but the city was temporarily recaptured before its final occupation by the Portuguese in 1226. In 1570 it became an episcopal see, the Roman Catholic Diocese of Elvas, until 1818. The late Gothic Our Lady of the Assumption Cathedral, which has many traces of Moorish influence in its architecture, dates from the reign of Manuel I of Portugal (1495–1521). It was defended by seven bastions and the two forts of Santa Luzia and the Nossa Senhora da Graça Fort. From 1642 it was the chief frontier fortress south of the Tagus, which withstood sieges by the Spanish in 1659, 1711, and 1801. Elvas was the site of the Battle of the Lines of Elvas in 1659, during which the garrison and citizens of the city assisted in the rout of a Spanish Army. The Napoleonic French under Marshal Junot took it in March 1808 during the Peninsular War, but evacuated it in August after the conclusion of the Convention of Sintra. The fortress of Campo Maior to the northeast is known for its Napoleonic era siege by the French and relief by the British under Marshal Beresford in 1811, an exploit commemorated in a ballad by Sir Walter Scott.