Коутанс еписпі Геоффри де Монбрэ: Норман ақсұлы және әкімшісі

Кіріспе

Котанс епискобы (1093 ж. қайтыс болған)

Джеффри де Монбрей (Монбрей, Моубрей) (1093 ж. қайтыс болған), Котанс епискобы (Константиенсис), сондай-ақ Джеффри Котанс деп танылған, - норманды ақсүйек, Вильгельм Жеңімпаздың сенімді кеңесшісі және ұлы дүниелік прелат, батыр және әкімші. Роберт де Моубрей оның мұрагері және сіңілі баласы болды.

Мансап

Геффри, есімінен-ақ көрініп тұрғанындай, Монбрей, Манш аймағында, Сен-Ло округіндегі Бас Нормандия бұрынғы Герцогтығының жерінде туған. 1049 жылы ол ағасы Малгердің (Маубрейді қараңыз) ұйымдастыруымен Котанс кафедрасын алды. Сол жылы Реймс соборында ол симонияда, яғни епископтық орнын сатып алуда айыпталды. Шеберлікпен қорғаныс жасаған Геффри, ағасы оның білместен епископтық орынды сатып алғанын мәлімдеді. Шамамен бір ғасыр бойы Котентиндегі шіркеу солтүстік вигингтердің шабуылдарынан келген қиратудан қалпына келе алмады. Бұл жерде жабайы пұтқа табынушылық, азаған саны бар канондық ережелер, кітаптар, Киелі кітаптар мен әшекейлердің жоқтығы байқалды. Ол Гастингс шайқасына қатысты, ал оның феодалының кейіннен тәж кию рәсімінде Уильямды ағылшын тілінде архиепископ Олдред, ал француз тілінде епископ Джеффри жаңа поддандықтарына таныстырды. Англияда ол 12 графтыққа тараған кең иелік алды. Ол Уильямның Нормандияға сапарына (1067) қатысты. Англияға оралғаннан кейін, 1069 жылдың соңында болған ағылшын көтерілістерін басуда жетекші рөл атқарды. Уильям Мерсия мен Нортумбриядағы көтерілістерге қарсы солтүстікке қарай жорық жасап бара жатқанда, Геффри Лондон, Винчестер және Солсбериде орналасқан әскерлерден әскер жинады және 1069 жылдың қыркүйегінде Монтакью қамалын қоршаған көтерілісшілерге қарсы жеңіске жеткізді. 1075 жылы ол тағы да графтардың көтерілісіне қарсы күреске қатысты, епископ Одомен бірге Норфолк графы Ральф де Гуадерге қарсы үлкен әскерді басқарып, оның Норвичтегі бекінісін қоршап алды. Осы уақыт аралығында Жеңімпаз оған маңызды сот функцияларын жүктеді. 1072 жылы ол Кенттегі маңызды сот отырысын төрағалық етті, онда архиепископ пен епископ Одо арасындағы дау, сондай-ақ Эли аббаты мен оның тонаушылары, Вустер епископы мен Эли аббаты арасындағы даулар қарастырылды. Бұған қоса, ол 1086 жылғы «Соңғы сот» комиссары болды және сол жылы шамамен Нортумберлендті басқаруға тағайындалды. Ол Винчестер келісіміне де қол қойды. Жеңімпаздың жерлеу рәсіміне қатысқан епископ 1088 жылы Уильям Руфусқа қарсы көтеріліске қатысты, (Дәлелдерге сәйкес) оның тығыз байланыста болған және мықты қамал салынған Бристольді операциялық базасы ретінде пайдаланды. Ол Батты өртеп, Сомерсетті қиратты, бірақ жыл соңына дейін корольге мойынсұнды. 1090 жылдың қаңтарында Вильгельммен бірге Доверде болғандығы белгілі, бірақ Нормандияға қайтып оралғаннан кейін 1093 жылы Котанста қайтыс болды. Герцог Робертке адалдығын сақтап, ол ағасы Генрих Котентинге ие болғанда, оған қарсы тұрды.

Geoffrey, from his name, was apparently from Montbrai, Manche, in the arrondissement of Saint Lô in the Basse Normandie region of the former Duchy of Normandy. In 1049 he obtained the see of Coutances, arranged by his brother Malger (see Mowbray). Later that year at the Council of Reims he was accused of simony, in other words, of having purchased his bishopric. In a skilful defence, Geoffrey claimed that without his knowledge his brother bought the bishopric for him. For nearly a century the church in the Cotentin had not recovered from destruction at the hands of the Northmen. There was obstinate paganism, few canons, and no books, bibles, or ornamentation. He was present at the battle of Hastings, and at his lord's subsequent coronation William was presented to his new subjects in English by Archbishop Aldred and in French by Bishop Geoffrey. His reward in England was a large fief scattered over 12 counties. He accompanied William on his visit to Normandy (1067). Having returned to England he took a leading role in suppressing the wave of English rebellions which erupted in the late summer of 1069. While William marched north against the uprisings in Mercia and Northumbria, Geoffrey gathered troops from the forces occupying London, Winchester and Salisbury and led them to victory against the rebels besieging Montacute Castle in September 1069. In 1075 he again took the field against the Revolt of the Earls, leading with Bishop Odo a large army against Ralph de Guader, the rebel Earl of Norfolk, besieging and capturing his stronghold at Norwich. Meanwhile, the Conqueror had invested him with important judicial functions. In 1072 he presided over the great Kentish suit between the primate and Bishop Odo, and about the same time over those between the abbot of Ely and his despoilers, and between the Bishop of Worcester and the abbot of Ely, and he likely acted as a Domesday commissioner (1086), and was placed about the same time in charge of Northumberland. He also signed the Accord of Winchester. The bishop, who attended the Conqueror's funeral, joined in the rising against William Rufus in 1088, making Bristol, with which (as Domesday shows) he was closely connected and where he had built a strong castle, his base of operations. He burned Bath and ravaged Somerset, but submitted to the king before the end of the year. He appears to have been at Dover with William in January 1090, but, withdrawing to Normandy, died at Coutances in 1093. In his fidelity to Duke Robert he seems to have there held out for him against his brother Henry, when the latter obtained the Cotentin.

Оның мінезі

Ордерик Виталис де Монбрей өзінің асыл тегімен мақтанғанын және діни лауазымдарда емес, әскери өнерде танымал болғанын жазды; ол псалмшыларды оқытудан гөрі әскерлерді шайқаста ұйымдастыруды жақсы білген. Ол герцог Уильям билігінде Норман епископтарының көп бөлігін құраған жақын ақсүйектер тобының маңызды мүшесі болды. Дэвид К. Дуглас олардың негізгі туыстық байланыстарын екі шектеулі және байланысты тектік ағаштар арқылы көрсетуге болады деп айтады.