Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық шығыстанушы (1840–1882)
British orientalist (1840–1882)
Эдвард Генри Палмер (7 тамыз 1840 – 10 тамыз 1882), Э. Х. Палмер ретінде танымал, ағылшын шығыстанушысы және саяхатшы.
Edward Henry Palmer (7 August 184010 August 1882), known as E. H. Palmer, was an English orientalist and explorer.
Жастар және білім беру
Палмер Кембридж қаласындағы Грин-стритте жеке мектеп мұғалімінің ұлы болып дүниеге келді. Ол ерте жасында жетім қалды және әйелімен тәрбиеленді. Ол Перс мектебінде білім алды, оқушы кезінде рома тілін үйреніп, рома халқының өмірімен жақсы танысты. Мектептен кейін Лондонға қалалық кеңседе қызметкер болып жіберілді. Палмер бұл өмірді ұнатпады, француз және итальян тілдерін үйрену арқылы оны өзгертуге тырысты, көбінесе шетелдіктермен араласып жүрді. 1859 жылы туберкулезден көз жұмай жаздап Кембриджге оралды. Ол керемет түрде жазылып, 1860 жылы өмірін жаңадан бастауды ойлап жүргенде Кембриджде индустани тілінен сабақ беретін Сайид Абдулламен танысты, оның ықпалымен Шығыс зерттеулерін бастады. 1863 жылдың қараша айында Кембридждегі Сент-Джонс колледжіне қабылданды. 1867 жылы шығыстанушы ретінде, әсіресе парсы және хиндустани тілдеріндегі білімі үшін колледждің мүшесі болып сайланды.
Palmer was born in Green Street, Cambridge the son of a private schoolmaster. He was orphaned at an early age and brought up by an aunt. He was educated at The Perse School, and as a schoolboy showed the characteristic bent of his mind by picking up the Romani language and a great familiarity with the life of the Romani people. From school he was sent to London as a clerk in the city. Palmer disliked this life, and varied it by learning French and Italian, mainly by frequenting the society of foreigners wherever he could find it. In 1859 he returned to Cambridge, almost dying of tuberculosis. He made a miraculous recovery, and in 1860, while he was thinking of a new start in life, fell in with Sayyid Abdallah, teacher of Hindustani at Cambridge, under whose influence he began his Oriental studies. He matriculated at St John's College, Cambridge in November 1863, and in 1867 was elected a fellow on account of his attainments as an orientalist, especially in Persian and Hindustani.
Ориентализм және зерттеу
Сент-Джонс колледжінде тұрған кезінде университет кітапханасындағы, сондай-ақ Кингс және Тринити колледждерінің кітапханаларындағы парсы, араб және түрік қолжазбаларын тізімдеді. 1867 жылы Азиз ад-Дин ибн Мұхаммед Насафидің «Максад и акса» еңбегіне негізделген Шығыс мистикасы туралы трактат жариялады. 1869 жылы Палестинаны зерттеу қоры оны Синайды зерттеуге шақырды, ал ол келесі жылы Чарльз Дрейкпен бірге Ел-Тих шөлін зерттеумен бұл жұмысты жалғастырды. Олар бұл саяхатты жаяу және күзетсіз жүзеге асырды, бадуиндермен достық қарым-қатынас орнатты, олар Палмерді Абдалла Эфенди деп білді. Ливан мен Дамаскқа сапар шегіп, сол кездегі консул сэр Ричард Бертонмен танысқаннан кейін, 1870 жылы Константинополь және Вена арқылы Англияға оралды. Венада ол Арминий Ванберимен кездесті. Бұл экспедицияның нәтижелері «Исход шөлі» (1871) кітабында, Палестинаны зерттеу қоры журналында жарияланған есепте (1871) және «Сирияның құпия секталары» атты мақаласында (Quarterly Review, 1873) жарияланды. 1871 жылдың соңында ол Кембридж университетінде Араб тілінің профессоры болды, үйленді және оқытумен айналысты. Оның жалақысы шамалы болды, ал әйелінің ұзаққа соққан ауруы оның істерін одан әрі қиындатты, ол 1878 жылы қайтыс болды. 1881 жылы, екінші некесінен екі жыл өткен соң, ол Кембриджді қалдырып, Standard газетіне саяси емес тақырыптар бойынша жазуға кірісті. 1874 жылы Англия адвокатурасына қабылданды.
During his residence at St John's he catalogued the Persian, Arabic and Turkish manuscripts in the university library, and in the libraries of King's and Trinity. In 1867 he published a treatise on Oriental mysticism, based on the Maqsad i aqsa of Aziz ad Din ibn Muhammad Nasafi. He was engaged in 1869 to join the survey of Sinai, undertaken by the Palestine Exploration Fund, and followed up this work in the next year by exploring the desert of El Tih in company with Charles Drake. They completed this journey on foot and without escort, making friends among the Bedouin, to whom Palmer was known as Abdallah Effendi. After a visit to the Lebanon and to Damascus, where he made the acquaintance of Sir Richard Burton, then consul there, he returned to England in 1870 by way of Constantinople and Vienna. At Vienna he met Arminius Vambéry. The results of this expedition appeared in the Desert of the Exodus (1871); in a report published in the journal of the Palestine Exploration Fund (1871); and in an article on the "Secret Sects of Syria" in the Quarterly Review (1873). In the close of the year 1871 he became Lord Almoner's Professor of Arabic at Cambridge University, married, and settled down to teaching. His salary was small, and his affairs were further complicated by the long illness of his wife, who died in 1878. In 1881, two years after his second marriage, he left Cambridge, and joined the staff of the Standard to write on non political subjects. He was called to the English bar in 1874.
Өлтіру
1882 жылдың басында Палмерден үкімет шығысқа барып, Египет экспедициясына көмектесуді сұрады. Оған Эл Тих шөлінің арабтарына әсерін пайдаланып, египеттік экспедицияға көмектесу тапсырылды. Оған, көрінеу, араб шейхтерінің египеттік бүлікшілерге қосылуын болдырмау және олардың Суэц каналына араласпауын қамтамасыз ету міндеті жүктелді. Ол Газаға эскортсыз барды; шөл арқылы Суэцке қауіпсіз өтіп, ерекше батылдық танытты; бедуиндермен келіссөздерінде үлкен жетістікке қол жеткізді. Ол Мысырдағы күштердің бас аудармашысы болып тағайындалды, және Суэцтен капитан Уильям Гилл мен флаг-лейтенант Гарольд Чаррингтонмен бірге түйелерді сатып алу және шейхтердің адаллығын қымбат сыйлықтармен сатып алу үшін тағы да шөлге жіберілді. Осы саяхат барысында ол және оның серіктері қоршауға түсіп, өлтірілді (1882 жылдың тамызы). Соғыстан кейін сэр Чарльз (кейін полковник) Уорреннің күш-жігері арқасында табылған олардың мәйіттері қазір Сент-Пол соборында жатыр.
Early in 1882 Palmer was asked by the government to go to the East and assist the Egyptian expedition by his influence over the Arabs of the El Tih desert. He was instructed, apparently, to prevent the Arab sheikhs from joining the Egyptian rebels and to secure their non interference with the Suez Canal. He went to Gaza without an escort; made his way safely through the desert to Suez, an exploit of singular boldness; and was highly successful in his negotiations with the Bedouin. He was appointed interpreter in chief to the force in Egypt, and from Suez he was again sent into the desert with Captain William Gill and Flag Lieutenant Harold Charrington to procure camels and gain the allegiance of the sheikhs by considerable presents of money. On this journey he and his companions were led into an ambush and murdered (August 1882). Their remains, recovered after the war by the efforts of Sir Charles (then Colonel) Warren, now lie in St Paul's Cathedral.
Мақалалар
Британ энциклопедиясының 9-шы (1875–89) және 10-шы (1902–03) басылымдарындағы, Фирдоуси, Хафиз, Ибн Халдун және қолғабыс өнер туралы бірнеше мақала.
Several articles in the Encyclopædia Britannica, 9th edition (1875–89) and 10th edition (1902–03), including on Firdowsi, Hafiz, Ibn Khaldun and Legerdemain.