Кіріспе

Неміс шығыстанушысы және ғалымы (1836–1930)

Теодор Нольдеке (; 2 наурыз 1836 – 25 желтоқсан 1930) – неміс шығыстанушысы және ғалымы, бастапқыда Генрих Эвальдтың шәкірті болған. Ол Құрантану ғылымын қалыптастырушылардың бірі. Оның ғылыми қызығушылықтары Ескі өсиет зерттеулері, семит тілдері, араб, парсы және сирия әдебиеттерін қамтыды. Нольдеке шығыс әдебиетінің бірнеше маңызды еңбектерін аударған және өмірі бойында көрнекті шығыстанушы саналды. Ол көптеген зерттемелер (соның ішінде Құран туралы) жазды және «Британника энциклопедиясына» мақалалар жариялады. Нольдеке қатысқан жобалардың бірі – Майкл Ян де Гоеже басылымға шығарған әл-Табаридің «Тарих» («Жалпы тарих») еңбегі, онда ол Сасанид дәуіріне қатысты бөлімді аударды. Бұл аударма, әсіресе, кеңейтілген түсіндірмелерімен бірге, әлі де зор құндылыққа ие. Оның шәкірттерінің ішінде Чарльз Катлер Торри, Луи Гинцберг және Фридрих Захария Швалли болды. Ол Шваллиге өзінің «Құран тарихы» атты негізгі еңбегін аяқтауды тапсырды.

Өмірбаян

Нолдеке Харбургте (қазіргі Гамбург) дүниеге келген. 1853 жылы Георгиан Линген гимназиясын бітірді, Эмсланд аймағында, содан кейін Геттинген университетінде Генрих Эвальдтың басшылығымен, ал кейін Вена, Лейден және Берлиннің Гумбольдт университетінде оқыды. 1864 жылы Киль университетінде профессор болды, ал 1872 жылдан бастап Страсбург университетінде зейнеткерлік жасына жеткенше жұмыс істеді. Нолдекедің он баласы болды, олардың алтауы одан бұрын қайтыс болды. Оның ұлы Арнольд Нёльдеке судья болды және Веймар кезеңінде Гамбург сенаторы қызметін атқарды. 1930 жылы Карлсруэде қайтыс болды.

Құранның тарихы

Неміс тілінде жазылған "Geschichte" атты, негізінен филологиялық еңбегі 1856 жылы аяқталып, "De origine et compositione surarum qoranicarum ipsiusque Qorani" деп аталатын, университет оқулары кезінде бастаған диссертациясынан туындады. Батыс авторларының Құранды зерттеуге арналған бұрынғы еңбектерімен салыстырғанда, Нөлдеке мәтінді зерттеуді Мұхаммедтің өмірі туралы сұрақтардан ажыратты және Уильям Мьюр сияқты алдыңғыларынан айырмашылығы, миссионерлік ынтақ танытпады. Оның орнына, Нөлдеке Құранды өзінің құндылығы үшін зерттеді. Нөлдекенің аргументінің ең маңызды аспектілерінің бірі – Құран сүрелерін үш кезеңге бөлуі: Мекке кезеңі, одан кейін Медине кезеңі (бұл идеяны оның алдыңғысы Густав Вейль ұсынған). Бұл тұста Нөлдеке, сүрелердің дәстүрлі хронологиялық бөлінісін толық ұстанбаса да, оның кейбір егжей-тегжейлерін сақтады. Сонымен қатар, Нөлдеке өзінің бөлінісін абсолютті және түпкілікті деп есептемей, белгілі бір дәрежеде икемді және уақытша деп қарастырды. Нөлдекенің еңбегін кейбіреулер тығыз бақылап, ал басқалары қабылдамаса да, оның ықпалы соншалықты зор болды, бір ғалым оның еңбегін "біздің шіркеуіміздің тасы" деп атады. 2013 жылы осы томның ағылшын тіліне толық аудармасы жарық көрді.

Мандайлық

1875 жылы мандайлық діннің ғылыми зерттелуінің басында Нольдеке «Мандай грамматикасы» атты монументалды еңбегін жариялады. Бұл еңбек филологиялық тұрғыдан соншалықты терең болғандықтан, бүгінгі күнге дейін осы саладағы негізгі жұмыс болып саналады. Ол сондай-ақ Е. С. Дроуэрдің мандай тілінің сөздігін жасауға негіз болды.

Ұлы Ескендір

1890 жылы Нёльдеке "Александр романы тарихына үлесі" атты еңбегін жариялап, араб дәстүріндегі Александр туралы аңыздарды зерттеуді бастады.