«Only When I Laugh» (1979-1982) – ITV арналындағы британдық комедиялық телесериал. NHS ауруханасындағы пациенттер мен дәрігерлер туралы. Джеймс Болам, Ричард Уилсон.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық телеситуациялық комедия (1979–1982)
British TV sitcom (1979–1982)
«Only When I Laugh» – ITV арнасы үшін «Yorkshire Television» компаниясы түсірген британдық телеситуациялық комедия. Ол 1979 жылдың 29 қазанынан 1982 жылдың 16 желтоқсанына дейін көрсетілді және Ұлттық денсаулық сақтау жүйесі (NHS) ауруханасының палатасында өтеді. Атауы «Ауыртып тұр ма?» деген сұраққа жауап ретінде берілген. Басты рөлдерде Джеймс Болам, Питер Боулз және Кристофер Строули – пациенттер Рой Фиггис, Арчи Гловер және Норман Биннс. Олардың хирург-консультанты Гордон Торптың рөлін Ричард Уилсон, ал Дели қаласынан келген медбике Гуптенің рөлін Деррик Бранч ойнады. Бұл шоу сценарийші Эрик Чаппелдің көптеген сәтті туындыларының бірі және 2019 жылдан бері ITV4 арнасында қайта көрсетілуде, бұрын ITV3, «The Family Channel», «UK Gold» және «Plus» (бұрын «Granada Plus») арналарында да көрсетілген.
Only When I Laugh is a British television sitcom made by Yorkshire Television for ITV. It aired between 29 October 1979 and 16 December 1982 and is set in the ward of an NHS hospital. The title is in response to the question, "Does it hurt?". It stars James Bolam, Peter Bowles, and Christopher Strauli as patients Roy Figgis, Archie Glover, and Norman Binns. Mr. Gordon Thorpe, their consultant surgeon, is played by Richard Wilson; and Gupte, the staff nurse from Delhi, is played by Derrick Branche. The show was one of many successes for writer Eric Chappell, and has been repeated on ITV4 since 2019, having previously been repeated on ITV3 and was previously repeated on The Family Channel, UK Gold and on Plus (Formerly Granada Plus).
Өндіріс
«Only When I Laugh» комедиясы «Rising Damp» комедиясының сәттілігінен кейін «Yorkshire Television» компаниясы Эрик Чаппелге тағы бір комедия жазуды тапсырғаннан соң жазылған. Чаппел ауруханадағы комедияның идеясын науқастардың көзқарасынан қарастыруды ұсынды, себебі ол бұрынғы ауруханалық телешоулардың көбісі дәрігерлерге, медбикелерге және персоналға бағытталған деп ойлады. 1979 жылы «Liverpool Echo» газетіне берген сұхбатында Чаппел үш басты кейіпкер туралы былай деді: «Олардың үшеуі де әртүрлі әлеуметтік ортадан шыққан. Олардың әлеуметтік жағдайы мен саяси көзқарастары әртүрлі, сондай-ақ ауруханада болуға қатысты ұстанымдары да әртүрлі. Осының арқасында комедияға керекті химия туады». «Only When I Laugh» Джеймс Боламның «Whatever Happened to the Likely Lads?» комедиясындағы табысынан кейін жаңа комедиялық жобаға оралуын белгіледі. Актер 1979 жылы «Evening Express» газетіне: «Мен осы сериалды түсіруден шынайы ләззат аламын. Біз көп көңіл көтердік. Эрик Чаппел – өте ерекше стильде жазатын, өте тапқыр сөздерді қолданатын керемет жазушы. Ауруханалық комедиялар бұрын да түсірілген, бірақ бұл жобасы науқастардың көзқарасынан бейнеленгендіктен ерекше».
Only When I Laugh was written after Eric Chappell was commissioned by Yorkshire Television to write another sitcom following the success of Rising Damp. Chappell devised the premise of a hospital comedy from the patients' perspective as he felt that previous television based in a hospital setting focused on the doctors, nurses and staff. In an interview with the Liverpool Echo in 1979, Chappell said of the three main characters, "They all come from different backgrounds. They differ in class and politics and they're all different in their attitude to being in hospital. That's what gives the vital chemistry for the comedy." Only When I Laugh marked James Bolam's return to situation comedy following his success with Whatever Happened to the Likely Lads?. The actor told the Evening Express in 1979, "I'm thoroughly enjoying making the series. We have had a lot of fun. Eric Chappell is a smashing writer with a very distinctive style and brilliantly clever lines. Hospital comedies have been done before but this is different in that it is seen from the patients' point of view."
Қабылдау
Эрик Чаппелдің туындыларын талқылау барысында, «Гиннес кітабындағы» классикалық британдық теледидар туралы жазбада «Мен күлгенде ғана» сериалы «кездейсоқ қуандыратын» деп сипатталған.
In a discussion of Eric Chappell's work in The Guinness Book of Classic British TV, Only When I Laugh was described as "intermittently rewarding".