Кіріспе

Гуджарат сұлтандары 1391–1583 жылдары
Музаффарид әулеті, кейде Ахмадабад әулеті деп те аталады, 1391–1583 жылдар аралығында Батыс Үндістандағы Гуджарат сұлтандары болды. Әулеттің негізін қалаушы – Делі сұлтандығының Туғлак әулетінің билігінде болған Гуджарат әкімі Зафар хан (кейін Мұзаффар Шах I) болды. 1398 жылы Тимурдың Деліні шабуылдауы Делі сұлтандығын әлсіреткен кезде, Зафар хан тәуелсіз Гуджараттың сұлтаны болу мүмкіндігін пайдаланды. Оның немересі Ахмед Шах I Ахмадабад қаласын астана етіп құрды. Бұл әулет 1572 жылы Моғол империясы Гуджаратты жаулап алғанға дейін шамамен 200 жыл бойы билік етті. Сұлтандық Махмуд Бегада тұсында кеңеюдің ең жоғалғы деңгейіне жетті, шығысқа Малваға, ал батысқа Куч шығанағына дейін жетті.

Шығу тегі

Зафар ханның әкесі Шахаран, кәсіби мамандығы бойынша шаруашылықпен айналысқан Чаудхари, қазіргі Харьянадағы Танесардан шыққан Раджпут, Оңтүстік Пенджабтан шыққан Танк Хатри, тіпті ислам дініне кірген джат ретінде де сипатталған. Бахадур шаһтың тұсында Гуджарат мемлекеті ауғандықтардан тараған мемлекет деп есептелген. Зафар хан Ваджих-ул-Мулк есімін қабылдады. Ваджих-ул-Мулк пен оның бауыры ықпалды Чаудхарилер болатын, олар кәсіби мамандығы бойынша шаруашылықпен айналысса да, қажет болған жағдайда мыңдаған сарбаздарды жинауға қабілетті еді. Оның индуист тегіндегі ата-бабалары индустар құдай санайтын Рамачандрадан тараған деп есептелінетін. Мұндай шежірелер патшалықты дәріптеу үшін жасалған және көбінесе шындыққа жанаспайтын. 1398 жылы Тимурдың Делиді шабуы Сұлтандықты әлсіреткен кезде, Зафар хан тәуелсіз Гуджараттың сұлтаны болу мүмкіндігін пайдаланды. Оның немересі Ахмет Шах I Ахмадабадты астана етіп белгіледі. Бұл әулет 1572 жылы Моғол империясы Гуджаратты жаулап алғанға дейін шамамен 200 жыл бойы билік етті. Сұлтандық Махмуд Бегада тұсында кеңеюдің шыңына жетті, шығысқа қарай Малваға, ал батысқа қарай Куч шығанағына дейін жетті.