Пандульф Верраччо: Англиядағы пап атының өкілі және Норич епископы
Pandulf Verraccio
Пандульф Верраччо (1226 ж. ө.б.) – Англиядағы пап өкілі, Норвич епископы. Саяси өмірге қатысып, король Жонмен келіссөздер жүргізген. Дипломатиялық хаттар сақталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пандульф Вераччо (16 қыркүйек 1226 жылы қайтыс болды), оның есімі Пандольф немесе Пандульф деп те жазылуы мүмкін (италия тілінде Пандольфо), – Рим шіркеуінің саяси қайраткері, Англияға папалық легаты және Норвич епископы.
Pandulf Verraccio (died 16 September 1226), whose first name may also be spelled Pandolph or Pandulph (Pandolfo in Italian), was a Roman ecclesiastical politician, papal legate to England and bishop of Norwich.
Ерте өмір
Пандульф Папалық мемлекетте дүниеге келді және алғаш рет 1211 жылы Англияға келді, сол кезде Папа Иннокентий III оны Инвеституралық дау кезінде король Джонмен келіссөздер жүргізу үшін жіберді. Ол Пизалық кардинал Пандульфпен шатасып, жаңылысқандықтан Маска деген фамилияны алды. Оның нақты тегі Verraccio, Verracchio немесе Verracclo болып көрсетілуі мүмкін.
Pandulf was born in the Papal States, and first came to England in 1211, when he was commissioned by Pope Innocent III to negotiate with King John during the Investiture Controversy. who himself was confused with Cardinal Pandulf of Pisa and erroneously given the Pisan family name Masca. His authentic surname may be rendered Verraccio, Verracchio or Verracclo.
Регенттік жылдар 1219-1221
1219-1221 жылдар аралығында Пандульфтен немесе оған жіберілген кем дегенде 68 хат сақталған, олар оның дипломатиялық мәселелерді, ішкі істерді, ұлттық қорғанысты, қазынаны және Justiciar Hubert de Burgh, Винчестер епискобы (регенттік мүшесі) Питер де Рош және вице-канцлер Ральф Невиллмен келісімдерін толық көрсетеді. Шындығында, Генрих III-нің регенттік үкіметінің Ральф Невилл мен Хьюберт де Бургтен басқа көбірек сақталған хаттары бар екі мүшесі ғана бар. Ол дипломатияға қатысты бірнеше хат жіберді және алды, оның ішінде Уэльспен дипломатиялық мәселелерге қатысты Ұлы Льюэлиннен келген хатты да алды.
During the years 1219 1221 there are at least 68 letters from or addressed to Pandulf which survive detailing his handling of diplomatic affairs, domestic affairs, national defense, the Exchequer, and his coordination with the Justiciar Hubert de Burgh, the bishop of Winchester (regency member) Peter des Roches, and the vice chancellor Ralph Neville. In fact, the only two members of Henry III's regency government who have more surviving letters are Ralph Neville and Hubert de Burgh. He sent and received several letters regarding diplomacy including the reception of a letter from Llywelyn the Great regarding diplomatic affairs with wales.
Легатиндік қызметінің тоқталуы және Норвич епископы болып тағайындалуы
Папаның өкілі ретінде Пандульф Губер де Бург пен жас Генрих III-нің басқа министрлерін бақылауға алды; оның хат алмасуы оның әкімшіліктің барлық саласына араласатынын көрсетеді. Оның жоғарыпарсылдығы регенттік әлі де Папаның көмегіне мұқтаж болғанда көтерілді; бірақ 1221 жылы Губерт де Бург пен примат Стивен Лэнгтон Папаны Пандульфті қайтарып алуға және оның орнына ең жоғары дәрежелі легат жібермеуге көндірді. Оның легаттық өкілеттігі 1221 жылдың жазында тоқтатылды. Соңында ол 1222 жылдың 29 мамырында епископқа бекітілді. Пандульф Норвич шіркеуін сақтап қалды, бірақ осы кезден бастап ағылшын саясатынан шығып кетті. Ол 1226 жылдың 16 қыркүйегінде Римде қайтыс болды, бірақ оның денесі жерлеу үшін Норвичке жеткізілді.
As representing the pope Pandulf claimed a control over Hubert de Burgh and the other ministers of the young Henry III; and his correspondence shows that he interfered in every department of the administration. His arrogance was tolerated while the regency was still in need of papal assistance; but in 1221 Hubert de Burgh and the primate Stephen Langton successfully moved the pope to recall Pandulf and to send no other legate a latere (of the highest rank) in his place. His legatine commission was terminated by the summer of 1221. He was finally consecrated bishop on 29 May 1222. Pandulf retained the see of Norwich, but from this time drops out of English politics. He died in Rome on 16 September 1226, but his body was taken to Norwich for burial.
Танымал мәдениетте
Пандульф Вераччо – Уильям Шекспирдің «Жохан патшаның өмірі мен өлімі» пьесасының маңызды кейіпкерлерінің бірі. Пандульф Вераччоның рөлі бастапқыда король Иоанн мен Папа Иннокентий III арасындағы билікке таласу мәселесіне, содан кейін Вераччоның француз басқыншылығын тоқтатудағы рөліне ортақтасқан.
Pandulf Verraccio is one of the main characters in the stage play The Life and Death of King John by William Shakespeare. Pandulf Verraccio's role centers first upon the Investiture Controversy between King John and Pope Innocent III and Verraccio's subsequent role in blocking the French invasion.