Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сирия-Ливан коммунистік партиясы (الحزب الشيوعي السوري اللبناني, Al Ḥizb al shuyū'ī al sūrī al lubnānī; фр. Parti communiste de la Syrie et du Liban) – 1924 жылы ливандық египеттік Фуад әл Шимали, ливандық Юсуф Язбек және армян Артин Мадоян құрған, Сирия мен Ливанда қызмет еткен коммунистік саяси партия. Оның бас хатшысы Халид Бакдаш болды. Бұл Левант аймағында Палестинаның коммунистік партиясынан кейін құрылған екінші коммунистік партия болды, бірақ ол негізінен арабтардан тұратын алғашқы партия болды, себебі палестиналық партия бастапқыда еврей қауымдастығынан көп мүше алған. Партияның алғашқы жылдары 1925 жылғы Сирия көтерілісін қолдады, бірақ генерал Морис Саррайльдің күштері оны тез басып тастады. Партияның газеттері жабылды, ал партия жетекшілері 1928 жылы кешірім заңы күшіне енгенге дейін түрмеде қалды. Олар Сұлтан әл-Атраш басқарған көтерілісшілерді қолдады. 1928 жылы Коммунистік Интернационалдың 6-шы съезіне партиядан Фуад әл-Шимали қатысты. Сонымен қатар, 1928 жылы партия, қазіргі Сирия мен Ливан аумақтарында жұмыс істегеніне қарамастан, «Сирия коммунистік партиясы» (Al Ḥizb al shuyū'ī al sūrī) деген атауды қабылдады, бұл Сирияның біртұтастығына деген адалдығын және тарихи аймақтың отаршылдық мандаттармен бөлінуін қабылдамауын көрсетеді. Бірақ кейіннен партия бастапқы атына оралды. Француз мандаты кезінде партия жасырын ұйым болып жұмыс істеді, содан кейін 1936-1939 жылдары француз Халық фронты үкіметімен заңдастырылды және 1941 жылы қайтадан заңдастырылды. 1936 жылы партия 1935 жылғы Коммунистік Интернационалдың 7-ші дүниежүзілік съезіне сәйкес, ұлттық қозғалыспен ынтымақтастық жасау және социалистік идеяларын әлсірету туралы жаңа бағытты қабылдады. Кейін партия Сирия коммунистік партиясы мен Ливан коммунистік партиясына бөлінді, бірақ 1943 жылдың соңында қабылданған шешім тек 1964 жылы іске асырылды. Осы аралықта ортақ орталық комитет және саяси бюро сақталды.
The Syrian–Lebanese Communist Party (الحزب الشيوعي السوري اللبناني, Al Ḥizb al shuyū'ī al sūrī al lubnānī; French: Parti communiste de la Syrie et du Liban) was a communist political party, operating in Syria and Lebanon, and founded in 1924 by the Lebanese Egyptian Fu'ad al Shimali, the Lebanese Yusuf Yazbek and the Armenian Artin Madoyan. Its general secretary was Khalid Bakdash. It was the second communist party to be formed in the Levant, after the Communist Party of Palestine, but it was the first to be largely Arab, as the Palestinian party initially drew largely from the Jewish community. In its earliest years, the party supported the Syrian Revolt of 1925, but was quickly repressed by the forces of General Maurice Sarrail. Their newspapers were closed down and party leaders remained imprisoned until an amnesty law secured their release in 1928. They supported the rebel force led by Sultan al Atrash. The party was represented at the 6th Congress of the Communist International in 1928 by Fu'ad al Shimali. It was also in 1928 that the party, despite operating in what is now both Syria and Lebanon, adopted the name "Communist Party of Syria (Al Ḥizb al shuyū'ī al sūrī), reflecting its commitment to Syrian unity and rejection of the division of the historic region under colonial mandates. However, it later reverted to its original name. Under the French Mandate, it was an underground organization, then legalized in 1936–1939 by the French Front Populaire government, and again in 1941. The party took a new option of collaboration with the nationalist movement and playing down its socialist themes in 1936, in accordance with the 7th World Congress of the Comintern in 1935. Later, the party was divided into the Syrian Communist Party and the Lebanese Communist Party, but the decision, taken at the end of 1943, was only implemented in 1964. In between, common central committee and political bureau were maintained.