Кіріспе

Питер Шмидт (17 мамыр 1931 – 22 қаңтар 1980) – Берлинде туған британдық суретші, кескінші, түс және композиция теориясының маманы, мультимедиа көрмелерін ұйымдастырудың алғашқы қадамдарын жасаған және Уотфорд өнер колледжіндегі ықпалды оқытушы. Ол 1960-1970 жылдардағы өнер мектептерінің ұстаздарының бір буынының өкілі болды, олар кейіннен өнер мен музыка саласында жұмыс істеген студенттерге зор әсер етті. Ол Хансйорг Майер, Брайан Ино, Марк Бойл, Дитер Ротпен бірлесіп жұмыс істеді және Рассел Миллс, Дэвид Туп және Том Филлипспен байланыс танысты.

Өмірбаян

Питер Шмидт 1931 жылғы 17 мамырда Берлинде дүниеге келді, 1938 жылы еврей анасымен бірге Англияға көшіп келді және 1947 жылы сурет салуды бастады. Ол 1951-1953 жылдары Голдсмит колледжінде, ал 1953-1957 жылдары Слейд мектебінде оқыды. Ол Сицилияда өткен 1957-1958 жылдары Аби Малое саяхат стипендиясын жеңіп алды. Англияға оралғаннан кейін ол негізінен маймен, заттар мен адамдардан тікелей суреттер салды. Оның жұмысы 1961 жылы Бокс-арт галереясында, алғашқы жеке көрмесімен көрсетілді. Ол 1961 жылы BBC телеарнасы үшін түсірілген «Кубизм және одан тыс: Кетулер» атты фильмнің тақырыбы болды. 1963 жылы ол «Программа» деп аталатын сурет салу концепциясын бастады. Ол музыкадан шабыттанған шығармалар сериясын жасады, ол 1966 жылы Curwen галереясындағы жеке көрмеде көрсетілді. Осы уақытқа дейін оның жұмысы толығымен абстрактілі болып, идеялар мен жүйелерге бағытталды. 1967 жылы ICA-да «A PAINTERS USE OF SOUND» атты электрондық музыкалық шарасын өткізді. Басқа музыкалық және өнер шаралары Бристоль өнер орталығында, UFO клубында және Кокрейн театрында өтті. Ол сол кезде Марк Бойлмен де жұмыс істеп, Кокрейнде «Сон мен Жарық» қойылымында өнер көрсетті. 1968 жылы ICA-да Жасия Райхардт ұйымдастырған «Кибернетикалық сәттілік» көрмесінде Шмидт музыкалық директор болды. 1969 жылы Curwin галереясында «ELECTRONIC SOUP MIX» және ICA-да «FILM SOUND MIXES» орындады. 1972 жылы И Цзиннің гексаграммаларына негізделген 64 суретті жасады. Оның бейнелеу емес шығармашылық зерттеулерінің бірі – арнайы өзгермелі түсті жарық жәшігімен жарықтандырылған абстрактілі суреттер сериясы, оның электроникасы арнайы жасалған. Осы кезде оның жұмысы қайтадан бейнелі сипатқа ие болды. 1975 жылы Уайтчепел өнер галереясында «Киімге сурет салу» көрмесін өткізді. Шмидт өмірі бойы көптеген медиа мен идеяларды зерттеді. Ол кітаптар, гравюралар, фильмдер, дыбыстар және суреттерді қоса алғанда, көптеген жұмыстар жасады. Өмірінің соңғы жылдары ол су бояуымен сурет салды, ұзақ уақыт Канар аралдарында, Шотландия жағалауындағы Скай аралында және Исландияда пейзаждарды суреттеді. Шмидттің әдісі бейнелеу болғанымен, оның бұрын дамытқан түс және композиция теориясын пайдаланды. Яғни, бір суретте абстрактілі және бейнелі суретті біріктіру. Шмидттің соңғы жоспарланған көрмесі, Брюссельдегі Пол Иде галереясында «Ешнәрседен артық» деп аталды, ол Брайан Иномен бірлескен жұмыстардан тұрды. Көрмеге қойылған жұмыстардың арасында алғашқы генеративті жарық жәшігі, Иноның «Иноның портреті аллюзиялармен» атты акварель суреті, бірнеше «Тайгер тауы» гравюралары, «Облик стратегиялары» оракул карталары жинағының француз нұсқасы, төрт «Мандала сарайлары» және осы шара үшін арнайы жасалған гравюралар кірді. Шмидт Канар аралдарындағы Ла Гомерада демалыс кезінде, 1980 жылғы 22 қаңтарда, Брюссель көрмесінің ашылуына бірнеше күн қалғанда жүрек талмасынан кенеттен қайтыс болды. Оның артында ағасы, апасы, ұлы, қызы, анасы (және екінші әйелі) және үшінші әйелі қалды.

Шығармалары

Шмидт 1960 жылдардың соңында Ипсвич өнер мектебінде қонақ лекторы ретінде Брайан Иномен танысып, кейіннен дос және серіктес болды. Олар екеуі де көркемдік қиындықтарды жеңу үшін шағын цитаталар мен аксиомаларды пайдалану жүйесіне тәуелсіз түрде келгенін анықтады. 1975 жылы олар бірлесіп «Еңкейген стратегиялар» карталарын жариялады. Брайан Ино Шмидт туралы пікір білдірді. «Еңкейген стратегиялар» Шмидттің өзінің «Ойлардың артындағы ойлар» еңбегінен туындаған сияқты көрінеді. Шмидттің 1971 жылғы екі туындысы, екеуі де «Дұрыс бағытта ағын» деп аталады, Tate Collection-да сақталады. Шмидттің 1968 жылдың соңындағы бес Монопринті Ұлыбритания үкіметінің өнер коллекциясында бар, ол әртүрлі мемлекеттік ғимараттарда жұмыс істейді және көрмелер ұйымдастырады. Осы Монопринттердің бірнешеуін Джеймс Бонд 007 фильмі «Оның Әлдешеңліктерінің құпия қызметі» фильмінде көруге болады. Шмидт Иноның 1500 түрлі жібек басу портретін жасады, олардың төртеуі Taking Tiger Mountain LP мұқабасында қолданылды. Роберт Фрипп пен Брайан Иноның «Evening Star» LP-сінің мұқабасында Шмидттің суреті бар. Эно өзінің «Before and after Science» LP-сінің бірінші басылымымен бірге Шмидттің жұмысының төрт акварельді басылымын қосты және оның сыртқы жазбаларында былай деп жазды: «Бұл жазба бойынша ынтымақтастығымыздан басқа, Питер мен мен біраз уақыттан бері бірге жұмыс істеп, жазбаларды салыстырып келеміз. 1975 жылы біз «Еңкейген стратегиялар» деп аталатын оракул карталары жинағын шығардық, олар осы жазбаны жасау кезінде кеңінен қолданылды». Шмидт «Before and After Science» LP мұқабасы үшін бастапқыда қарастырылған «Иноның бейнесі, аллюзиялармен» акварельдік суретін жасады. Оның кейінгі көптеген туындылары Исландияда жасалған және сатылған абстрактілі/реалистік пейзаждар болды. Оның туындыларын актерлер Теренс Стамп пен Джули Кристи жинады.

Жарияланымдар

"futura 24 – бағдарламаланған 11 шаршы" (300 даналық басылым). Edition Hansjoerg Mayer баспасының парақшасы, Штутгарт, 1968 ж. "ROTAPRINTS" (26 данадан (А-Z) және 10 данадан) басылым. Баспагер: Хансжорг Майер, Штутгарт, 1968 ж. "Электростаттық портреттер" (25 даналық басылым). Баспагер: Хансжорг Майер, Штутгарт, 1968 ж. "Im Kopf – In The Head – Суреттер кітабы" (Жалпы саны 250 дана). Адам психикасының психологиялық-философиялық талдауы. Мұқабасына осындай суреттердің бірі бейнеленген. Питер Шмидт баспасы, Лондон, 1969 жыл. "Питер Шмидт автобиографиялық монопринттері" (әр данасы 400 дана болып, әрқайсысы түрлі-түсті баспалардың бірегей жиынтығымен). 78 беттік кітапша, Ясия Райхардттың аналитикалық кіріспесімен, Лисон галереясындағы көрмеге қоса. Бұл монопринттер 1969 жылдың шілде мен қараша айлары аралығында жасалған, онда 1947-1969 жылдардағы элементтер бар. "Жұмыс істеу үшін материалды таңдағанда мен өмірімнің барлық жақтарын қайта қарауға және мойындауға тырыстым. Мен ең ауыр нәрселерді ең жақсы деп таптым". Лисон галереясы, Лондон, 1970 ж. "Ойдың артындағы ойлар" (100 даналық басылым). 55 түпнұсқа карточкасы бар ағаш қорап, мөлдір пластик қақпағы бар ескі баспа әріптерімен. Питер Шмидт баспасы, Лондон, 1970 ж. "Күнделікті үшінші көзбен көру" (Парақша). Питер Шмидт баспасы, Лондон, 1972 ж. "Flikker Book 7", Editions Alecto баспасы, 1972 ж. "Уотфордта басылған" (1000 даналық басылым). Уотфорд өнер мектебі, 1974 ж. "Теңеудің дұғасы Өмір ағашына ілінген" (Парақша). Питер Шмидт баспасы, Лондон, 1974 ж. "Скетчмапс" (100 даналық басылым). Питер Шмидт баспасы, Лондон, 1974 ж. "Ана мен қызы". Питер Шмидт баспасы, Лондон, 1974 ж. "Калимен кездесу". Питер Шмидт баспасы, Лондон, 1975 ж. "Oblique Strategies", Брайан Эномен бірлесіп, 500 даналық басылым. "Брайан Эно мен Питер Шмидттің жүзден астам пайдалы дилеммалары" (іс жүзінде 113 пайдалы дилемма және төрт немесе бес бос карта). EG Management баспасы, 1975 ж. "Тастағы құпия", Шмидттің өлеңдер кітабы, Патрик Хуриханның суреттерімен, 500 даналық басылым. Уотфорд өнер мектебі, 1979 ж.

Дәйексөздер

"Өнердің бір функциясы – өзгеше тіршілік салтының, өзіндік темпі мен мәдени контексі бар, қалаулы шындықты ұсыну". Питер Шмидт: "Көп адамның дауысы шығатын бөлмеде, сыбырлайтын адам қызығушылық тудырады". Питер Шмидт "Менің досым Питер Шмидт "Ешкім ойламаған нәрсені жасамау" туралы айтатын, бұл кері процеске ұқсайды – баршаның жасаған деп санайтын болжамды қалдырып, не боларын көру (мысалы, музыка қасақана жасалған дыбыстардан тұруы керек деген болжамды Кейдж қалдырды)". Брайан Ино, "A Year With Swollen Appendices" 178-бет: "Ол сырлы еді және бізді нәрселерге әртүрлі бұрыштардан қарауға тырысты. Алайда, ол өте талдамалы болғанымен, тәжірибеде көрінбейтін құпия ортаны іздеуге көбірек ұмтылды". Линда Ландерс, бұрынғы студент: "Бұл карточкалар біздің істегеніміздің негізгі принциптерін жеке байқауымыздан пайда болды. Кейде олар кейіннен танылды (ақыл-ой интуицияға жетеді), кейде олар орын алғанда анықталды, кейде тұжырымдалды. Оларды жинақ ретінде (ойша үнемі қайта қарастырылатын мүмкіндіктер жиынтығы) немесе жұмыс кезінде туындаған қиындыққа тап болғанда, жинақтан бір карточканы тарту арқылы қолдануға болады. Мұндай жағдайда, карточкаға оның сәйкестігі күмәнді болса да сенім артады. Олар соңғы емес, себебі жаңа идеялар пайда болады, ал басқалары айқын болады". Брайан Ино/Питер Шмидт – "Oblique Strategies" карточкасы №2, 1975 жыл "Соңғы екі жылда Питер Шмидт өзінің жұмысын тек суреттермен ғана шектеді, бұл орта "жексенбілік сурет салу" мен "кәсіби сурет салу" арасындағы шекарада тұратын қызықты нәрсе. Менің ойымша, осы екіұштылықтың өзі оның ортаны үнемі пайдалануының басты себебі болды, себебі ол жеңіл және уақытша, сонымен бірге ойландыратын және құпиялы болатын бейнелік оқиғаларға мүмкіндік береді. Орта ешқандай нақты эмоциялық диапазонды талап етпейді және өзін байқаушыға қарапайым және сәл төмендетілген түрде ұсынады, егер төмен дауыспен айтылса. Қазіргі заманда эпикалық өндірістерге қатысу кең таралған сияқты – масштаб, дауыс немесе егжей-тегжейлілік тұрғысынан қарағанда, қарапайым және тыныш нәрселер бірден маңызды болып келеді. Ол жаңаша сөйлеп тұр". Брайан Ино, 1978 жыл "Питердің сурет салуы үшін саяхаттауы қажет болды. Ол жалғыздықты аңсады және жалғыздықтың өзін қоршаған әлемді қабылдауына қалай әсер ететінін зерттеуге тырысты. Сурет салу оның үшін шығармашылық процестің бір бөлігі ғана еді. Ол серуендеп, көзіне түскен нәрсенің барлығына бағынды. Ол өзімен бірге альбом немесе бояу құралдарын алмайтын, бірақ серуендеуді аяқтағаннан кейін, санасынан барлық артық нәрсені шығарып, жадынан қалған нәрсені суреттеді". Эггерт Петурссон, "Исландиялық ландшафттар" көрме каталогынан, 1995 жыл "Студенттер жыл сайын колледжде басылып, бапталған кітапты жасайтын. Эдуардо Паолоцци бір жылы "Abba Zabba" әнін сонда орындады. "Уотфордта басылған" деген жазу менен жоғары курс студенттері жасады, ал біздің курсымыз Хансжорг Мейермен бірге "Қолдауға арналған конструктивті анахронизмдер" (сөрелік жақшалар туралы кітап) болды. Келесі жылы мен Питер Шмидтпен, "The Foundation Course" және Брайан Иномен "The Humble Meek" журналын жасадым. Ол өте әзіл-қалжыңды, жалған дінді, Уотфордтың ойдан шығарылған үй шаруасының дана сөздеріне негіздеген. Онда да бір қызықты жайт болды. Менде әлі де осы журналдардың бірнеше данасы бар, мен оларды дискілік дүкендерде және дұрыс кітап дүкендерінде саттым, және жүздеген данасын саттық. Оның аты "Ирен Уильямс" еді, және біз Лондондағы фотокабинадан құтқарылған оның бір ғана суреті болды. Бұл Петердің керемет ойыншыл екенін және көбінесе өте зұлым болған керемет юморының бар екенін көрсету үшін. "Кэлли, студент, 2007 жылғы жеке хат алмасудан алынған".