Таутон ұлттық паркі: Сиырмұрт еліктерді қорғау және биоәртүрлілік
Taunton National Park
Таутон ұлттық паркі – Австралияның Қытай Қызыл өңіріндегі сирек кездесетін қанатты құйрықты валлабиді қорғауға арналған ғылыми қорық. Биоәртүрлілігі жоғары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Таутон ұлттық паркі Австралияның шығыс-орталық Квинсленд штатында, Рокхэмптон қаласынан шамамен 135 км ішке қарай, Динго қаласының жанында орналасқан. Парк Квинсленд штатының Солтүстік Бригалоу белдеуі биоаймағының аумағын қамтиды; бұл аймақ жоғары биологиялық әртүрлілікке ие деп кеңінен танылған. Таутон ұлттық паркі жойылып бара жатқан тырнақ құйрықты валлабидің (Onychogalea fraenata) қорғалуын және болашақта да тірі қалуын қамтамасыз ету мақсатымен қатаң ғылыми табиғи қорық ретінде белгіленген. Валлабиді қорғау парктің шегінде табиғи жаңару процестеріне көмектесті, айналасындағы жерлердегі ауылшаруашылық әрекеттерінен қорғалған эко жүйелерге үлес қосты, жергілікті фауна үшін қоректік орталар жасады және биологиялық әртүрліліктің кең ауқымын сақтауға жәрдемдесті.
Taunton National Park is situated near the town of Dingo approximately 135 km inland from Rockhampton in eastern Central Queensland, Australia. The park encompasses an area of within the Northern Brigalow Belt bioregion of Queensland; a region widely recognised to contain considerable biodiversity. Taunton National Park is designated as a strictly scientific nature reserve due to its importance in ensuring the ongoing survival and protection of the endangered bridled nail tail wallaby (Onychogalea fraenata). The wallabies protection has facilitated natural regeneration processes within reserve boundaries, protected ecosystem communities from further agricultural disturbances in the surrounding landscape, provided habitats for native fauna and helped conserve a wide range of biodiversity.
Өңірдің сипаттамасы
Парктің солтүстік аймағында жарықшақтанған сазды топырақтар мен бригалов өсімдіктері басым, ал батыс аймақта евкалипт қоғамдастықтарымен бірге топырақтың текстуралық айырмашылығы басым. Жауын-шашынның осынша қысқа мерзімде таралуы аймақты құрғақшылыққа осал етеді; ұзаққа созылған құрғақшылық оқиғасы, орташа есеппен, он жылда бір рет болады. Соңғы маңызды құрғақшылық 1991 және 1995 жылдар аралығында болды, бұл тірі қалған тырнақ құйрықты валлаби популяциясына зиян келтірді. Парк және оның төңірегіндегі кеңістіктегі ең көп таралған өсімдіктер қауымдастықтарында көбінесе бригалов (Acacia harpophylla) немесе тополь қорабы (Eucalyptus populnea) түрлері басым, олар басқа Акация және Эвкалипт түрлерімен бірге жиі кездеседі. Парк шегіндегі су нысандары 15 бөгеттен және бірнеше шағын арналардан тұрады.
Cracking clay soils and brigalow vegetation species are dominant in the northern region of the park, while texture contrast soils in combination with Eucalypt communities dominate the western region. The distribution of rainfall over such a condensed period leaves the area prone to droughts; with a sustained drought event occurring, on average, once a decade. The most recent drought of significance occurred between 1991 and 1995 with detrimental impacts on the surviving bridled nailtail wallaby population. The most common vegetation associations within the park and surrounding areas, tend to be dominated by either brigalow (Acacia harpophylla) or poplar box (Eucalyptus populnea) species, which commonly occur along with other Acacia and Eucalyptus spp. Water bodies present within the park boundaries consist of 15 dams and a small number of creeks.
Тарих
Таутон ұлттық паркі орналасқан аймақта ұзақ мерзімді, кең ауқымды ауыл шаруашылығы дамуы және онымен байланысты бұзылыстар болды (және әлі де бар). 1950-1960 жылдары үй қойлары мен ірі қара малын жаю үшін бригалов бұталарын кеңінен тазарту жұмыстары басталды. Тазартылған жерлерде мал азығы ретінде бұқа шөбі (Cenchrus ciliaris) кеңінен себілді және ол тез арада қалпына келтірілмейтіндей етіп орнықты. «Бригалов даму жоспары» деп аталатын мемлекеттік бастама Бригалов аймағындағы ауыл шаруашылығы дамуын ынталандырып, бұқа шөбіне айналдыру үшін өсімдіктерді тазартатын жылдамдықты және ауқымын үдетті. Аймақтық ауыл шаруашылығы мен мал шаруашылығының айтарлықтай дамуына қарамастан, парк өсімдіктерінің көп бөлігі сақталды немесе қорық құрылғанға дейін минималды бұзылуға ұшырады. Бұл жоғары тазалау деңгейі Бригаловқа тән бірнеше экожүйелердің қауіп астында немесе жойылып кетуіне әкелді, бұл парктің биологиялық әртүрлілігінің маңыздылығын көрсетеді, себебі 12 аймақтық экожүйе қорықта ұсынылған. Оларға қара жолақты валлаби (Macropus dorsalis), шығыс сұр кенгуру (M. giganteus), жалпы валлару (M. robustus) және батпақты валлаби (Wallabia bicolour) кіреді. Паркте жиі кездесетін құс түрлеріне: нүктелі қанатты құс (Chlamydera maculata), түрлі-түсті жұлдызқұйрық (Malurus lamberti), керемет жұлдызқұйрық (Malurus cyaneus) және қызыл арқалы жұлдызқұйрық (Malurus melanocephalus) жатады.
The region in which Taunton National Park is located, was (and still is) subject to long term, wide scale agricultural development and associated disturbances. During the 1950s and 1960s extensive clearance of brigalow scrub began to take place in order to establish pastoral grasses for grazing domestic sheep and cattle. buffel grass (Cenchrus ciliaris) was widely sowed for fodder in the cleared areas, and rapidly became irreversibly established. A governmental initiative called the 'Brigalow Development Scheme' provided great incentive for increasing agricultural development in the Brigalow region and accelerated the rate and scale of vegetation clearance for conversion to buffel grass. Despite considerable regional agricultural and pastoral development, a large proportion of the park's vegetation remained intact or was exposed to minimal disturbance prior to the reserve being established. This high clearance rate has contributed to a number of Brigalow typical ecosystems becoming otherwise at risk or endangered, which highlights the importance of the parks biodiversity, as 12 of the regions ecosystems are represented within the reserve. These can include the black striped wallaby (Macropus dorsalis), the eastern grey kangaroo (M. giganteus), the common wallaroo (M. robustus) and the swamp wallaby (Wallabia bicolour). More common bird species found in the park include; populations of spotted bower bird (Chlamydera maculata), the variegated fairy wren (Malurus lamberti), superb fairy wren (Malurus cyaneus) and red backed fairy wren (Malurus melanocephalus).
Қалқанды тырнақ құйрықты валлаби
Бұл саябақта Австралияның ең сирек кездесетін макроподының жалғыз табиғи популяциясы қоныстанған; тығыз жолақты құйрықты валлаби. Валлабидің қазіргі ареалы бұрынғысының 1% -ынан да аз, ал бұрынғы ареалы Нью-Саут-Уэльс шекарасындағы Мюррей өзенінен басталып, солтүстік Квинслендтегі Чартерс Тауэрсқа дейін созылған. Хищтік әсерді азайту үшін динголар мен жабайы иттілерге қарсы улағыш әрекеттер жүйелі түрде жүргізіледі, сондай-ақ Австралияның Спорттық Атушылар Ассоциациясы да саябақта және оның төңірегіндегі жабайы жануарлар мен динголарды жою мақсатымен аң ауру экспедицияларын ұйымдастырады. Екі қайта орналастырылған жабайы популяция бар; біреуі Идалия ұлттық паркінде, екіншісі жеке меншіктегі "Авоцет" мал шаруашылығында, ал Таунсвилл, Рокхэмптон және Голд-Кост қалаларында қосымша тұтқындықта өсірілетін популяциялар бар. Керісінше, жабайы мысықтар көбінесе жас валлабилерге шабуылдайды, нәтижесінде көбеюге қабілетті жасөсперімдердің саны азайып, популяцияның төмендеуіне себеп болады. Бұқа шөбі бұршақ, жергілікті шөптер мен астық тұқымдас өсімдіктер сияқты шөптесін өсімдіктермен күшті бәсекелеседі, бұл жергілікті азық базасын және биологиялық әртүрлілікті азайтады. Өрт қаупі жағдайды ушықтырады, өйткені бұқа шөбінің өсуі өрттен кейін күшейеді, бұл отынның молықтығын арттырып, өрттердің қаупі мен ауырлығын арттырады. Сонымен қатар, бұқа шөбі Акация ағаштарының төзімділігінен жоғары температурада жанады, бұл табиғи ортаның қысылуына және деградациясына әкеледі.
The park contains the only naturally occurring population of Australia's most endangered macropod; the bridled nailtail wallaby. The wallaby is now restricted to less than 1% of its former distribution, which originally extended from the Murray River near the New South Wales border, up to Charters Towers in northern Queensland. To reduce predation, dingo and wild dog baiting is regularly conducted, and the Sporting Shooters Association of Australia also carries out hunting expeditions, targeting the feral species and dingoes in the park and surrounding areas. Two translocated wild populations exist; one at Idalia National Park and the other a privately owned cattle property 'Avocet', with additional captive breeding populations in Townsville, Rockhampton and the Gold Coast. Contrastingly, feral cats appear to target juvenile wallabies, effectively reducing the number of individuals which survive long enough to contribute to the breeding population, thereby contributing further to declining numbers. Buffel grass is also highly competitive with herbaceous species such as legumes, native grasses and forbs; which reduces native food availability and biodiversity. Fire threats compound the issue, as Buffel grass growth is stimulated by burning, which not only raises the risk and severity of fires by increasing fuel availability, but also burns at higher temperatures than the Acacia overstorey can tolerate, which reduces and degrading the natural habitat.