Кіріспе

Литваның этнографиялық аймағы – Дзюкия немесе Дайнава, Литваның бес этнографиялық аймағының бірі. Дзюкия – жергілікті литва халқының (көбінесе ауыл шаруалары) дәстүрлі өмір салты мен диалектілерімен сипатталатын мәдени аймақ және ешқашан саяси немесе әкімшілік бірлік ретінде белгіленбеген.

География

Дзюкия Литваның оңтүстік-шығысында орналасқан және Алютус уезінің және Вильнюс уезінің оңтүстік бөлігін қамтиды. Тарихи тұрғыдан алғанда, ол қазіргі Польшаның солтүстік-шығысына (Подляше воеводствосы) және Беларусьтің солтүстік-батысына (Гродно облысы) дейін созылған. Дзюкияның көп бөлігі жеңіл құмды топырақтан тұрады, ол егіншілікке қолайсыз. Сондықтан аймақ тығыз қарағай ормандарымен жабылған, олардың ішінде Литвадағы ең ірісі – Дайнава орманы. Литвадағы ең үлкен батпақ – Чепкеляй батпағы Беларусь шекарасына жақын орналасқан. Дзюкия Литвадағы ең сирек қоныстанған аймақ болып табылады, Варена аудандық муниципалитетінде орташа халық тығыздығы бір шаршы километрге 15 адамнан төмен. Шөлейт топырақтағы төмен өнімділіктен аймақ Литваның қалған бөлігіне қарағанда салыстырмалы түрде кедей болды. Фермерлер өз өнімдерін орманнан жиналған жеуге жарамды саңырауқұлақтар мен жидектермен толықтыруға мәжбүр болды. Саңырауқұлақтарды іздеу жергілікті экономиканың маңызды бөлігі болып қала береді. Литвадағы бес ұлттық саябақтың екеуі Дзюкияда орналасқан: Варенаның шығысындағы Дзюкия ұлттық паркі (1991 жылы құрылған) және Тракайдың жанындағы Тракай ұлттық тарихи паркі (1992).

Тіл

Дзюкия тұрғындары дәстүрлі түрде джукий диалектісінде сөйлейді (оған Оңтүстік Аукштайт диалектісі деп те айтылады), ол Аукштайт диалектісінің бір тармағы. Литваның басқа аймақтарындағы сияқты, осындай жергілікті диалекттер үлкен қалаларда адамдар мектептер мен бұқаралық ақпарат құралдары арқылы стандартты литва тілін қабылдауына байланысты жоғалып барады, бірақ Марцинконис, Зервинос сияқты шағын ауылдардағы егде жастағы ұрпақ әлі де қолданады. 16 ғасырдың басындағы литва тіліндегі ең алғашқы қолжазбаларда джукий диалектісінің ерекшеліктері байқалады. Солтүстік-шығыс бөлігінде көптеген ғасырлар бойы поляк тілінде және белорус тілінде сөйлеген.

Елтаңба

Дзюкияның гербінде көк қалқанда поликс ұстаған ақ броня киген жауынгер суреттелген. Көк түс адалдық пен күшті символдайды.