Кіріспе

Swithland – Англияның Лестершир графтығындағы Чарнвуд ауданындағы бойлық ауыл. 2004 жылы ауылдық округтің халқы 230 адам деп есептелді, ал 2011 жылғы халық санауы бойынша 217 адамды құрады. Ол ежелгі Чарнвуд орман аймағында, Кропстон, Вудхаус және Вудхаус Ивс арасында орналасқан. Ауылда ауылдық клуб, шіркеу және "Гриффин Инн" атты паб бар. Бұл ауыл аймақта өндірілген шатыр тасымен (шифер) әйгілі.

Тарих

Бастапқыда Свитленд Гробидің билігінде болды. Ауылдың бір бөлігі 1412 жылы Данверс (алғашқыда Д’Анверс деп аталған) әулетіне тиесілі болды, ал 1509 мен 1796 жылдар аралығында бүкіл ауыл Данверс әулетіне қарасты. Ауылдың құрамына 13 ғасырға жататын Сент-Леонард приход шіркеуі кіреді, ол бастапқы аркадаларын сақтап, сэр Джон Данверс үшін салынған 18 ғасырлық батыс мұнарасына ие. Онда Агнес Скотт, сэр Джон Данверс (өзінің өлімінен алты жыл бұрын орнатуын өтінген) және оның бес баласының ескерткіштері орналасқан. Ауылдағы паб, Гриффин мейрамханасы, бастапқыда Гриффин қонақ үйі деп аталған, шамамен 1700 жылы салынды және тарихында сыра қайнату, нан пісіру және ауылдық мәйітхана сияқты әртүрлі мақсаттарда қолданылды. Соңғы кезде жергілікті Deli өндірушісі өнімдерінің 80 пайызын 40 миль радиусіндегі шаруалардан алады. Виктория дәуірінде қараша айында Сент-Леонард мерекесінде пабтың сыртында жыл сайынғы ауылдық жәрмеңке өткізілген.

Свитленд иелігі

Свитленд Холл иелігі 1796 жылға дейін Денверс отбасының қолында болды, бірақ сэр Джон Денверс (оның әулетінің соңғы еркек мүшесі) қайтыс болғаннан кейін ол күйеу баласы, Лансбороның екінші графының екінші ұлы Август Ричард Батлерге өтті. Ол Данверс Батлер тегін қабылдады, ал кейін Лансборо графтығының атағын мұра етті. Алғашқы Свитленд Холл, қазіргі Холл фермасы орналасқан жерде, ауылдың шығыс жағында тұрған болатын. 1822 жылы ол өрт салдарынан қирады, алайда залдың шекаралық қабырғасының бөлігі, ішінде екі мұнарасымен бірге, әлі де сақталған. Екеуі де Мейн Стритте орналасқан. Қазіргі Холл, II санаттағы ескерткіш, 1834 жылы жартылай дайын болды және 1852 жылы Лансбороның алтыншы графы Джон Джордж Денверс Батлердің басшылығымен сол кезде Свитленд паркі деп аталған оңтүстік-шығысқа қарай басқа жерде аяқталды. Иелікке Mountsorrel Cross кіреді, ол бастапқыда Mountsorrel қаласында шамамен 1500 жылдар шамасында тұрды. 1793 жылы сэр Джон Денверс оны Свитленд паркіндегі қазіргі орнына көшірді және оның орнына әлі де сол жерде тұрған Buttermarket Cross-ты қойды.

Өнеркәсіп

Бұл аймақтағы тақтатас карьерлерінің тарихы Рим дәуіріне дейін жетеді және 13-19 ғасырлар аралығында ауыл үшін маңызды шаруашылық саласы болды. 19 ғасырдың ортасына дейін Свитленд тақтатасына шатыр жабу үшін үлкен сұраныс болды. 17 ғасырдың соңынан бастап 19 ғасырдың басына дейін Свитленд тақтатасы Лестершир және көршілес округтерде, әсіресе Ноттингемширдегі қабір тастарына кеңінен қолданылды. Бұл тақтатастың валлий тақтатасына қарағанда жарылу қасиеті нашар, бірақ көбінесе өте әдемі өрнектелген. Свитленд тақтатасының ерекше белгісі – өңделмеген бетінің дөңгелек текстурасы. Кейбір қабір тастарын Свитлендтен шыққан Хинд отбасының мүшелері жасаған, ал көптеген басқаларын басқа жерлердегі тас қалаушылар жасады, оларға шифер жіберілді. Белвоар аңғарындағы бірнеше ауылда кездесетін қабір тасының бір түрі "Белвоар періштесі" деп аталады. Бұрын шатыр жабу үшін Свитленд тақтатасы жиі қолданылған, бірақ сұраныс Уэльстен келген, жұқарақ және жеңілірек тақтатастардың пайдасына төмендеді. Содан бері карьер табиғатқа қайта оралды, тақтатас шұңқырлары суға толып, кейде су астында жүзушілер пайдаланады.

Жергілікті жерлер

1896 жылы аяқталған Суитленд су қоймасы – Чарнвудтағы ең ірі су қоймасы; ол ауылдың солтүстік-шығысында орналасқан. Ауылдың шығысына қарай соқпақ жол арқылы және Маунтсоррелден Кинчли Лейн арқылы бөгетке жетуге болады. Бұл жер құстарды қадағалауға, сондай-ақ серуендеуге танымал. Ауылдың оңтүстік-батысында орналасқан Суитленд орманшасы Брэдгейт саябағына жақын. Бұрынғы тақта карьерінің айналасындағы бұл үлкен орманды аймақ жаяу және атпен серуендеуге, сондай-ақ аң аулауға қолайлы.

Ұлы Орталық темір жол желісі

Ауылдың Ротли жағына қарай Ұлы Орталық темір жолы өтеді, бұл Англияның солтүстігін Лондонмен байланыстырған соңғы маңызды желі (2021 жылы құрылысы жүріп жатқан HS2 желісінен басқа). 1899 жылдың 15 наурызында Ұлы Орталық желісі ашылғанда, Суитлендтің өз станциясы болуы жоспарланған, Ұлы Орталық бұл аймақты туристік орынға айналдыруды көздеген. Алайда, бұл жоспар іске аспады, бірақ теміржол көпірінің астындағы кірпішпен қапталған баспалдақ осы жоспарлардың мұқият қарастырылғанын көрсетеді. Бұл жерде теміржол байланыс тікелерінің шағын жиынтығы салынды, бірақ ең жақын жолаушылар станциясы Ротлиде орналасқан. Қазіргі таңда Ұлы Орталық темір жолы осы тікелерді қалпына келтіріп, пайдалануға дайын етуде. Теміржол желісі оңтүстікке қарай Лестер Солтүстікке, ал солтүстікке қарай Куорн және Вудхаус, сондай-ақ Лафбороға дейін созылады, Суитленд суқоймасын екі бөліктен тұратын виадук арқылы кесіп өтеді.