Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Swithland – Англияның Лестершир графтығындағы Чарнвуд ауданындағы бойлық ауыл. 2004 жылы ауылдық округтің халқы 230 адам деп есептелді, ал 2011 жылғы халық санауы бойынша 217 адамды құрады. Ол ежелгі Чарнвуд орман аймағында, Кропстон, Вудхаус және Вудхаус Ивс арасында орналасқан. Ауылда ауылдық клуб, шіркеу және "Гриффин Инн" атты паб бар. Бұл ауыл аймақта өндірілген шатыр тасымен (шифер) әйгілі.
Swithland is a linear village in the Charnwood borough of Leicestershire, England. The civil parish population was put at 230 in 2004 and 217 in the 2011 census. It is in the old Charnwood Forest, between Cropston, Woodhouse and Woodhouse Eaves. It has a village hall, a parish church and a public house, the Griffin Inn. The village is known for the slate that was quarried in the area.
Тарих
Бастапқыда Свитленд Гробидің билігінде болды. Ауылдың бір бөлігі 1412 жылы Данверс (алғашқыда Д’Анверс деп аталған) әулетіне тиесілі болды, ал 1509 мен 1796 жылдар аралығында бүкіл ауыл Данверс әулетіне қарасты. Ауылдың құрамына 13 ғасырға жататын Сент-Леонард приход шіркеуі кіреді, ол бастапқы аркадаларын сақтап, сэр Джон Данверс үшін салынған 18 ғасырлық батыс мұнарасына ие. Онда Агнес Скотт, сэр Джон Данверс (өзінің өлімінен алты жыл бұрын орнатуын өтінген) және оның бес баласының ескерткіштері орналасқан. Ауылдағы паб, Гриффин мейрамханасы, бастапқыда Гриффин қонақ үйі деп аталған, шамамен 1700 жылы салынды және тарихында сыра қайнату, нан пісіру және ауылдық мәйітхана сияқты әртүрлі мақсаттарда қолданылды. Соңғы кезде жергілікті Deli өндірушісі өнімдерінің 80 пайызын 40 миль радиусіндегі шаруалардан алады. Виктория дәуірінде қараша айында Сент-Леонард мерекесінде пабтың сыртында жыл сайынғы ауылдық жәрмеңке өткізілген.
Swithland was originally held by Groby. Part of the village had become held by the Danvers (originally called D'Anvers) family by 1412, and between 1509 and 1796, the whole village was held by the Danvers family. The village includes the 13th century St Leonard's parish church, which retains the original arcades and has an 18th century west tower built for Sir John Danvers. It includes monuments to Agnes Scott, Sir John Danvers (actually installed on Danvers's instruction six years before his death) and five of his children. The village pub, the Griffin Inn, originally the Griffin Hotel, was built about 1700 and has been put to several uses in its history, including a brewery, bakery, and village mortuary. Most recently, it has had the inclusion of local producer Deli sourcing 80% of their products from within 40 miles. An annual village fair was held in Victorian times outside the pub on the Feast of St Leonard in November.
Свитленд иелігі
Свитленд Холл иелігі 1796 жылға дейін Денверс отбасының қолында болды, бірақ сэр Джон Денверс (оның әулетінің соңғы еркек мүшесі) қайтыс болғаннан кейін ол күйеу баласы, Лансбороның екінші графының екінші ұлы Август Ричард Батлерге өтті. Ол Данверс Батлер тегін қабылдады, ал кейін Лансборо графтығының атағын мұра етті. Алғашқы Свитленд Холл, қазіргі Холл фермасы орналасқан жерде, ауылдың шығыс жағында тұрған болатын. 1822 жылы ол өрт салдарынан қирады, алайда залдың шекаралық қабырғасының бөлігі, ішінде екі мұнарасымен бірге, әлі де сақталған. Екеуі де Мейн Стритте орналасқан. Қазіргі Холл, II санаттағы ескерткіш, 1834 жылы жартылай дайын болды және 1852 жылы Лансбороның алтыншы графы Джон Джордж Денверс Батлердің басшылығымен сол кезде Свитленд паркі деп аталған оңтүстік-шығысқа қарай басқа жерде аяқталды. Иелікке Mountsorrel Cross кіреді, ол бастапқыда Mountsorrel қаласында шамамен 1500 жылдар шамасында тұрды. 1793 жылы сэр Джон Денверс оны Свитленд паркіндегі қазіргі орнына көшірді және оның орнына әлі де сол жерде тұрған Buttermarket Cross-ты қойды.
The Swithland Hall estate was held by the family of Danvers until 1796 but after the death of Sir John Danvers (the last male of his line) it passed to his son in law, Augustus Richard Butler, second son of the second Earl of Lanesborough, who adopted the surname of Danvers Butler and afterwards inherited the title of Earl of Lanesborough. The original Swithland Hall, which stood at the eastern end of the village as it is today, on the site now occupied by Hall Farm, was destroyed by fire in 1822, although part of the hall's boundary wall, including two towers are still in existence, both of which are in Main Street. The current hall, a Grade II listed building, was partially completed in 1834 and finished in 1852, on a different site to the south east, in what was then known as Swithland Park, by John George Danvers Butler, sixth Earl of Lanesborough. The estate includes the Mountsorrel Cross that originally stood in Mountsorrel that dates from about 1500 and was moved to its current location in Swithland Park in 1793 by Sir John Danvers, who replaced it with the Buttermarket Cross that still stands there.
Өнеркәсіп
Бұл аймақтағы тақтатас карьерлерінің тарихы Рим дәуіріне дейін жетеді және 13-19 ғасырлар аралығында ауыл үшін маңызды шаруашылық саласы болды. 19 ғасырдың ортасына дейін Свитленд тақтатасына шатыр жабу үшін үлкен сұраныс болды. 17 ғасырдың соңынан бастап 19 ғасырдың басына дейін Свитленд тақтатасы Лестершир және көршілес округтерде, әсіресе Ноттингемширдегі қабір тастарына кеңінен қолданылды. Бұл тақтатастың валлий тақтатасына қарағанда жарылу қасиеті нашар, бірақ көбінесе өте әдемі өрнектелген. Свитленд тақтатасының ерекше белгісі – өңделмеген бетінің дөңгелек текстурасы. Кейбір қабір тастарын Свитлендтен шыққан Хинд отбасының мүшелері жасаған, ал көптеген басқаларын басқа жерлердегі тас қалаушылар жасады, оларға шифер жіберілді. Белвоар аңғарындағы бірнеше ауылда кездесетін қабір тасының бір түрі "Белвоар періштесі" деп аталады. Бұрын шатыр жабу үшін Свитленд тақтатасы жиі қолданылған, бірақ сұраныс Уэльстен келген, жұқарақ және жеңілірек тақтатастардың пайдасына төмендеді. Содан бері карьер табиғатқа қайта оралды, тақтатас шұңқырлары суға толып, кейде су астында жүзушілер пайдаланады.
Slate quarrying in the area dates back to Roman times, and was an important activity within the village between the 13th and 19th centuries. Until the mid 19th century, Swithland slate was much in demand for roofing. From the later 17th century until well into the 19th century, slate from Swithland was widely used for gravestones in Leicestershire and neighbouring counties, especially Nottinghamshire. The slate has a poorer cleavage than Welsh slate, but is often exquisitely carved. A distinguishing mark of Swithland slate is the rough texture of the uncarved face. Some gravestones were carved by members of the Hind family of Swithland, but many others were carved by masons elsewhere, to whom the raw slate was sent. One gravestone type found mainly in a group of villages in the Vale of Belvoir is called a "Belvoir Angel". Slates from Swithland for roofing were once commonly used, but demand fell in favour of slates from Wales, which were thinner and lighter. Since then the quarry has reverted to nature, with the slate pits now flooded and sometimes used by divers.
Жергілікті жерлер
1896 жылы аяқталған Суитленд су қоймасы – Чарнвудтағы ең ірі су қоймасы; ол ауылдың солтүстік-шығысында орналасқан. Ауылдың шығысына қарай соқпақ жол арқылы және Маунтсоррелден Кинчли Лейн арқылы бөгетке жетуге болады. Бұл жер құстарды қадағалауға, сондай-ақ серуендеуге танымал. Ауылдың оңтүстік-батысында орналасқан Суитленд орманшасы Брэдгейт саябағына жақын. Бұрынғы тақта карьерінің айналасындағы бұл үлкен орманды аймақ жаяу және атпен серуендеуге, сондай-ақ аң аулауға қолайлы.
Swithland Reservoir, completed in 1896, is the largest reservoir in Charnwood; it is situated to the north east of the village. It is accessible via the causeway road to the east of the village and with a dam that can be reached by Kinchley Lane from Mountsorrel, and is a popular site for birdwatching, as well as for walking. Swithland Wood, to the south west of the village, is near to Bradgate Park. This large area of woodland around a former slate quarry is a popular walking, riding, and hunting spot.
Ұлы Орталық темір жол желісі
Ауылдың Ротли жағына қарай Ұлы Орталық темір жолы өтеді, бұл Англияның солтүстігін Лондонмен байланыстырған соңғы маңызды желі (2021 жылы құрылысы жүріп жатқан HS2 желісінен басқа). 1899 жылдың 15 наурызында Ұлы Орталық желісі ашылғанда, Суитлендтің өз станциясы болуы жоспарланған, Ұлы Орталық бұл аймақты туристік орынға айналдыруды көздеген. Алайда, бұл жоспар іске аспады, бірақ теміржол көпірінің астындағы кірпішпен қапталған баспалдақ осы жоспарлардың мұқият қарастырылғанын көрсетеді. Бұл жерде теміржол байланыс тікелерінің шағын жиынтығы салынды, бірақ ең жақын жолаушылар станциясы Ротлиде орналасқан. Қазіргі таңда Ұлы Орталық темір жолы осы тікелерді қалпына келтіріп, пайдалануға дайын етуде. Теміржол желісі оңтүстікке қарай Лестер Солтүстікке, ал солтүстікке қарай Куорн және Вудхаус, сондай-ақ Лафбороға дейін созылады, Суитленд суқоймасын екі бөліктен тұратын виадук арқылы кесіп өтеді.
Towards the Rothley end of the village runs the Great Central Railway, the last main line ever built linking the north of England with London (apart from the HS2 line under construction in 2021). When the Great Central line opened on 15 March 1899, it was planned for Swithland to have its own station, the Great Central having visions of turning the area into a tourist spot. This never came into fruition, but a bricked over stairway under the bridge of the railway provides evidence that these plans were taken into serious consideration. A small set of railway exchange sidings were built at this location, but the nearest passenger station was at Rothley. The preserved Great Central Railway is restoring these sidings to working order. The railway line extends to Leicester North to the south, and Quorn & Woodhouse and Loughborough to the north, crossing Swithland reservoir by a two part viaduct.