Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Трей және Дингл жеңіл темір жолы мен трамвайы – Ирландияның батыс жағалауындағы Керри округінде, Трали мен Дингл арасында салынған 32 миль (51 км) ұзындығындағы, 3 фут енді темір жол. Кастлегрегори торабынан Кастлегрегориге дейін 6,2 миль (10 км) тармақ бар. Ол 1891-1953 жылдар аралығында жұмыс істеді; Кастлегрегори тармағы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін жабылды. Бұл Еуропадағы ең батысқа орналасқан темір жолдардың бірі болды, бірақ Валентия порты тармағының 10.277785° координатасындағы соңғы станциясы одан да батысқа орналасқан.
Former railway in County Kerry, Ireland
NOTOC
The Tralee and Dingle Light Railway and Tramway was a 32 mile (51 km), 3ft narrow gauge railway running between Tralee and Dingle, with a 6.2 mile (10 km) branch from Castlegregory Junction to Castlegregory, in County Kerry on the west coast of Ireland. It operated between 1891 and 1953; the Castlegregory branch closed shortly prior to the outbreak of the Second World War. It was one of the most westerly railway lines in Europe, but the terminus of the Valentia Harbour branch at 10.277785° was further west.
Алғашқы жылдар
Темір жол мүмкіндігінше арзан құрылыспен салынды, көбінесе жақын орналасқан жолдармен салыстырылды, нәтижесінде өте тар бұрыштар мен тік еңістер пайда болды. Темір жол 1891 жылдың 31 наурызында ашылды, бірақ бастапқыдағы кіріс операциялық шығыстарды жаба алмады. 1893 жылдың наурыз айында Сауда кеңесі темір жолдағы нашар басқару мен жұмыс істеу саясатын қарастырды; алайда, сол жылдың мамыр айында Куррадуффта қаза болған (бақылаусыз пойызбен байланысты) апат орын алды. Темір жол жергілікті салық төлеушілерден мемлекеттік субсидия алуын жалғастырды; 1898 жылы Қаржы министрлігінен грант алғаннан кейін бұл субсидиялар азайтылды (бірақ желі өмір бойында субсидия қажеттілігін сақтап қалды). 1907 жылы 23 000 фунт стерлинг (2007/8 жылғы шамамен 2 миллион еуродан астам) қосымша грант берілді, бұл Куррадуффтағы апат орнын айналып өтуге және басқа да жақсартулар жасауға мүмкіндік берді.
The railway was built as cheaply as possible, largely following adjacent roads, resulting in some very tight curves and severe gradients. The railway opened on 31 March 1891, but from the start income failed to cover operating expenses. In March 1893, the Board of Trade held an inquiry into poor management and operating practices on the railway; nevertheless a fatal accident (involving a runaway train) took place at Curraduff in May of the same year. The railway continued to require public subsidies from local ratepayers; these were able to be reduced in 1898 after a grant from the Treasury (although the line continued to require subsidies throughout its existence). In 1907, a further grant of £23,000 (just over €2 million at 2007/8 values) was made to allow the scene of the accident at Curraduff to be bypassed, and other improvements made.
Қақтығыстар
1921-1923 жылдар аралығында теміржол қызметі күрт тоқырады. 1921 жылы британдық армияның бұйрығымен (Ирландия еркін мемлекеті құрылғанға дейін тәуелсіздік күресі кезінде) желі жабылды. 1922-1923 жылдардағы Ирландия азамат соғысы кезінде де қызметтер уақытылы тоқтатылды (және инфрақұрылымға зиян келтілді). Теміржол 1925 жылғы 1 қаңтарда Ұлы Оңтүстік теміржолдарына берілді; GSR басқаруына өткен күні бір пойыз деңгейлес өткелде көлікке шағылысты.
Operations on the railway were severely disrupted between 1921 and 1923. The line was closed in 1921 on the orders of the British Army (during the struggle for independence prior to the creation of the Irish Free State). Services were also suspended at times (and infrastructure damaged) during the Irish Civil War of 1922–23. The railway was taken over by the Great Southern Railways on Thursday 1 January 1925; a train had a collision with a car on a level crossing on the first day of GSR ownership.
Операциялар
Желінің ұзындығы 31 мильді құрады, Кастлегригори тоғысы мен Анаскаулда шамамен 10 мильдік бөліктерге бөлінген. Локомотивтер қажет болған жағдайда су алу үшін және пойыздың өзара өткізуі үшін осы жерлерде тоқтаған. 1910 жылы, желінің ең қарбалас кезінде, таңертең және кешке екі рет жолаушылар пойызы жүрді, ал сейсенбі және сенбі күндері базарда үшінші түскі сапар жасалды. Пойыздар Кастлегригори тоғысында өзара өткізілді, таңертеңгі сапарлар Анаскаулда өтті. Сапар уақыты екі сағат 30 минутты құрады. Кастлегригори тармақ пойызы алты мильдік тармаққа барған әрбір пойызды тоғыста күтіп алатын. Сенбі күндері ол Тралиге және кері қосымша сапар жасады. Жексенбі күндері Тралиден таңертеңгі сапар және Динглден түстен кейінгі қайту ғана орындалды, сонымен қатар Кастлегригориден екі қосымша сапар жасалды. 1922 жылға қарай негізгі желіде тек таңертеңгі және түстен кейінгі сапарлар қалды, олар Кастлегригори тоғысында өтіп, тармаққа екі рет барып келді. Сапар уақыты өзгермеді. Жексенбі күнгі қызмет тоқтатылды. 1938 жылға қарай негізгі желіде күніне екі рет сапар жасалатын, уақыты да сол болды, бірақ уақыт кестесі өзгертілді. Таңертең Тралиден пойыз Динглге және кері жолға шықты, ал түстен кейін Тралиден пойыз айналып келді. Кастлегригори тармақ пойызы таңертең Тралиге және кері жолға жүрді, себебі қосылуға ыңғайлы негізгі желілік пойыздар болған жоқ, бірақ түстен кейін бұрынғыдай тоғысқа шаттл жасады. Желінің пайдалану азаюына қарамастан, барлық кестелер жолаушылар қызметін жүргізу үшін күніне үш локомотивті қажет етті. Бұған қоса, жүк тасымалы да болды, әдетте күніне бір рет жалпы жүкпен айналып келді, сонымен қатар Трали мен Дингл арасында мал тасымалдау үшін базар күндері қосымша қызметтер ұйымдастырылды, олар желіде соңғы пойыздар болды. Мал тасымалдау пойыздары екі локомотивті қажет ететіндей үлкен болды.
The line was 31 miles long, broken into approximately 10 mile sections at Castlegregory Junction and Annascaul, where the locomotives would take water if required, and where trains could pass each other. In 1910, at the peak of the line's usage, there were two return passenger trains, morning and evening, which on market days, Tuesday and Saturday, made a third midday trip. The trains passed one another at Castlegregory Junction, apart from the morning trips which passed at Annascaul. The journey time was two hours and 30 minutes. The Castlegregory branch train met every train at the junction for the six mile branch. On Saturday afternoons it ran an extra trip through to Tralee and back. On Sundays, only the morning trip from Tralee and the afternoon return from Dingle operated, plus two connecting round trips from Castlegregory. By 1922, there were just the morning and afternoon return trips on the main line, which passed at Castlegregory Junction, and two round trips on the branch to connect. Journey times were still the same. Sunday services had ceased. By 1938, there were still two round trips daily on the main line, still taking the same time, but the times were altered so that in the morning a Tralee based train ran out to Dingle and back, while in the afternoon a Tralee based train did the round trip. The Castlegregory branch train ran through to Tralee and back in the morning, as there were no convenient main line trains to connect with, but in the afternoon made a shuttle to the junction as before. Despite the rundown in the line's usage over time, all the timetables required three locomotives to operate the passenger services each day. In addition there were freight services, normally a round trip each day with general freight, plus extra services on market days to move cattle between Tralee and Dingle, which were the last trains to use the line. The cattle trains to the end were of sufficient size to require two locomotives.
Кейінгі жылдар
Трали мен Дингл арасындағы жол 1930-шы жылдары жақсартылды, бұл автобустар мен жүк көліктеріне теміржолмен тиімді бәсекелесуге мүмкіндік берді. Теміржолдың инфрақұрылымы күрт тозған, тіпті кейбір бөліктері қауіпті халге жеткен. Динглден Тралиге дейінгі жолаушылар пойызы 155 минутта жүретін (сапар 31 мильден астам болса), ал бәсекелес автобус қызметі 105 минутты алды. 1939 жылдың 17 сәуірінде барлық жолаушылар қызметі тоқтатылды, Кастлегрегори тармағы толығымен жабылды. Бір күнделікті жүк пойызы 1947 жылға дейін жүре берді, бірақ көмір тапшылығы салдарынан уақытша тоқтатылды. Содан кейін, Динглдегі жәрмеңкеге байланысты ай сайын мал тасымалдауға арналған арнайы пойыз жөнелтілді. Бұл пойыздар 1953 жылдың маусым айында тоқтатылды. 1940 жылдың 13 маусымында, жолаушылар пойыздары үшін желі жабылғаннан кейін Дингл станциясында ерекше оқиға болды. Неміс тыңшысы Уолтер Саймон станцияға келді және келесі пойыздың қашан кететінін сұрады (тек жүк пойыздары жүріп жатқанын білмеді). Саймон күні бұрын U 38 неміс суасты қайығымен түсірілген. Одан кейін ол автобуспен Тралиге, содан кейін пойызбен Дублинге жол тартты. Дингл станциясындағы сұрағынан кейін Гарда Сихоана хабардар етілді және оны детективтер қадағалады. Ол Дублинге келген кезде тұтқындалды және соғысқа дейін қамауға алынды (бейтарап Ирландияда "Төтенше жағдай" деп аталды).
The road between Tralee and Dingle was improved in the 1930s, allowing buses and lorries to effectively compete with the railway. The infrastructure of the railway becoming increasingly dilapidated and, in parts, unsafe. The passenger train service was timetabled to run from Dingle to Tralee in 155 minutes (for a journey of little over 31 miles), whilst the competing bus service took 105 minutes. On Monday 17 April 1939, all passenger services were withdrawn; the Castlegregory branch was closed completely. A single daily goods train continued to run until 1947, when coal shortages forced its temporary withdrawal. Thereafter, a special train (for cattle) was operated once per month in connection with the fair at Dingle. These trains finally ended in June 1953. An extraordinary event occurred at Dingle station on Thursday 13 June 1940, after the line's closure to passengers. A German spy named Walter Simon arrived at the station and asked when the next train would depart (not realising that only freight services were still operating). Simon had been landed by a German submarine, U 38, during the previous night. He then made his way by bus to Tralee and thence by train to Dublin. Following his enquiry at Dingle station, the Garda Síochána were informed and he was trailed by detectives. He was arrested on arrival in Dublin and interned for the duration of the War (known in neutral Ireland as "The Emergency").