Миландық қасиетті Ғалдино делла Саланың өмірі мен қызметі
Saint Galdino
Галдино делла Сала – Милан архиепископы, қасиетті католик қадірі. Александр III папаның қолдаушысы, кедейлерге көмектескен. Ломбардия мен Миланның қамқоршысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гальдино делла Сала ( – 18 сәуір 1176), Гальдинус немесе Гальдимус – Италияның солтүстігіндегі Милан қаласынан шыққан Рим католигінің әулиесі. 1165 жылы кардинал дәрежесіне көтерілді, ал 1166 жылдан 1176 жылы қайтыс болғанға дейін Милан архиепископы қызметін атқарды. Ол Папа Александр III-тің және Милан мен Ломбардиядағы көршілерінің Киелі Рим императоры Фредерик I Барбаросса қолдаған Антипапа Виктор IV-ке қарсы бірлескен және параллель күресінде адал қолдаушысы болды. Ол сондай-ақ Милан қаласындағы кедейлерге және қарыздар үшін түрмеге қамалғандарға көрсеткен қайырымдылығымен еске алынады. Александр III оны Рим-католик шіркеуінің әулиесі деп жариялады, және ол Ломбардияның және оның бұрынғы архиепископтығының қамқоршысы болып саналады.
Galdino della Sala ( – 18 April 1176), Galdinus or Galdimus , was a Roman Catholic saint from Milan in northern Italy. He was a cardinal elevated in 1165 and he also served as Archbishop of Milan from 1166 to his death in 1176. He was a staunch supporter both of Pope Alexander III, and of Milan and its neighbours in Lombardy, in their joint and parallel struggles against the Antipope Victor IV, supported by Holy Roman Emperor Frederick I Barbarossa. He is remembered also for his charity in Milan to the poor and to those imprisoned for debt. Alexander III canonized him as a saint of the Roman Catholic Church, and he is a patron of both Lombardy and his old archdiocese.
Өмір
1096 жылы Миландың делла Сала отбасында туған, бұл отбасы қаланың кіші дворяндары саналды. 1159 жылы папа Адриан IV қайтыс болғаннан кейін туған шиқұмарлық кезінде ол Рим папасын жақтады. Рим папасы Александр III – Римнің үміткері болса, антипапа Виктор IV Фредерик Барбаросса мен оның кардиналдарымен қолдау тапты. Гальдиноның Милан шіркеуі Александр III-ті қолдады, ал Гальдино шіркеудің архидьяконы ретінде өте белсенді ұстаным білдірді. Фредерик Миланды қоршап, алты айдың ішінде бағындырды. Гальдино Александр III-тің ізімен Генуяға, содан кейін Магуэлонне, Монпелье және Клермонға барды. Кейіннен ол 1165 жылы Сицилияға және Римге оралған Александр III-тің ілесіп жүрді. 1165 жылы Александр III папалық таққа қайта оралғанда, 15 желтоқсандағы консисторияда Гальдиноны Санта-Сабина шіркеуінің кардинал-қасиетшісі етіп тағайындады, ал бір жылдан кейін Милан архиепискобы қызметіне бекітті. Осы жылы Александр III Гальдиноны Ломбардия аймағындағы апостолдық легаты етіп тағайындады. Ломбард лигасы Барбароссаны қуғанда, Гальдино өзінің тағын иеленіп, Виктор IV-ке адал Ломбард дін қызметкерлерін қызметтен шеттетуге кірісті. Ол Лоди, Альба, Кремона, Верчелли, Асти, Турин, Новара, Брешиа және Александрия қалаларында жаңа епископтарды тағайындады. 1176 жылдың 18 сәуірінде Гальдино делла Сала уағызын аяқтаған сәтте, амбонда қайтыс болды. Ол уағызында католиктердің еретик деп санайтын катарларға қарсы айтқан болатын.
He was born in Milan around 1096 into the della Sala family which was considered to be minor nobility of the city. He was a strong supporter of the Roman papacy in the schism that erupted in 1159 after the death of Pope Adrian IV. Pope Alexander III was the Roman candidate, while Antipope Victor IV was supported by Frederick Barbarossa and his cardinals. Galdino's Milanese church supported Alexander III, and Galdino, as archdeacon of the church, took a very public stand. Frederick came to besiege Milan and reduced it within six months. Galdino joined Alexander III in Genoa and followed him to Maguelonne, Montpellier, and Clermont. He later followed him to Sicily and Rome upon his return in 1165. When Alexander returned to the papacy in 1165, he named Galdino in the consistory of 15 December as the Cardinal Priest of the titular church of Santa Sabina, and a year later made him the Archbishop of Milan. The year after that, Alexander III made Galdino the apostolic legate for Lombardy. When the Lombard League expelled Barbarossa, Galdino took possession of his see and began deposing any Lombard priests who were faithful to Victor IV. He consecrated new bishops at Lodi, Alba, Cremona, Vercelli, Asti, Turin, Novara, Brescia, and Alessandria. On 18 April 1176 Galdino della Sala died in his pulpit, having just completed a sermon against the Cathars, who were seen by orthodox Catholics as heretics.
Қасиеттілік
Папа Александр III Галдиноны Рим-католик шіркеуінің қасиеттісі ретінде қанондады, оның паптық дәуірінде. Оның Рим-католик шіркеуіндегі литургиялық тойы, әсіресе Амброзиандық дәстүрді ұстанатын шіркеулерде, 18 сәуірде (оның қайтыс болған күні) тойланады.
Pope Alexander III canonized Galdino as a saint of the Roman Catholic Church during his pontificate. His liturgical feast day in the Roman Catholic Church, celebrated particularly in churches which follow the Ambrosian Rite, is 18 April (the anniversary of his death).