Кіріспе

Уругвайлық саясаткер Хорхе Пачеко Ареко (9 сәуір 1920 – 29 шілде 1998) – уругвайлық саясаткер және журналист, Уругвайдың 33-ші президенті, 1967 жылдан 1972 жылға дейін қызмет еткен. Бұрын Уругвай вице-президенті болған Пачеко, Оскар Диего Гестидоның күрт қайтыс болуынан кейін президент болды. Колорадо партиясының мүшесі Пачеко Ареко 1963 жылдан 1967 жылға дейін Ұлттық өкілдікте мүше болып жұмыс істеген, содан кейін вице-президент болды.

Ерте өмір

Пачеко Ареко Джонсон 1920 жылдың 9 сәуірінде Монтевидеода дәрігер және саясаткер Мануэль Пачеко Гонсалес пен Лилина Офелия Ареко Кинтананың ұлы ретінде дүниеге келді. Саясаткерлер отбасында туған ол, әкесінің әкесі Мельхор Пачеко Стюарт президент Хосе Батль и Ордоньестің әйелі Матильда Пачеконың інісі болды. Ал анасының әкесі заңгер Рикардо Ареко еді.

Алғашқы саяси мансап

Пачеко 1950-ші жылдардың соңында Колорадо партиясына қосылды және 1962 жылы депутаттар палатасына сайланды. 1967 жылдан бастап президент Гестидо үкіметінде ол вице-президент лауазымын атқарган алтыншы адам болды, бұл лауазым ол қызметке кіріскен кезде қайта жаңартылды, ал бұрын бірнеше жылға дейін жойылған болатын.

Президенттік мерзім (1967-1972)

1967 жылғы 6 желтоқсанда вице-президент Пачеко президент Гестидо қызмет еткен бірнеше айдан кейін күрт қайтыс болған соң қызметке кірісті. Уругвай конституциясы президенттің тікелей қайта сайлануына рұқсат бермейтіндіктен, 1971 жылы Пачеконың екінші мерзімге сайлауға қатысуына жол ашу үшін конституциялық реформа бойынша референдум ұсынылды, бірақ ол өтпеді.

Президенттікке дейінгі жылдар (1972-1998)

Пачеко биліктен кеткеннен кейін, оның орнын басып алған Хуан Мария Бордаберри оны Уругвайдың Испаниядағы елшісі етіп тағайындады. Кейін президент Апарисио Мендес оны Швейцарияға, содан кейін АҚШ-қа елші етіп тағайындады. Пачеко 1982 жылы Уругвайға оралды, 1982 жылғы барлық партиялық алғашқы сайлауға қатысты, бұл 1973 жылы әскери төңкерістен кейін демократияландыруға жасалған алғашқы қадам болды. Хулио Мария Сангуинетти басқарған Колорадо партиясының «Батллизм» фракциясы алғашқы сайлауда жеңіске жетіп, Пачеконың Колорадо партиясының фракциясының бірнеше жылға тарауына себеп болды. 1984 жылы Пачеко Сангуинеттиге қарсы президенттік сайлауға қайта қатысып, жеңіліске ұшырады. Пачеко жаңа Колорадо әкімшілігін қолдады, ал оның UCB партиясы үкіметте өкілдік етті. Сангуинетти Пачеконы Парагвайдағы елші етіп тағайындады. Парагвайдан оралғаннан кейін Пачеко 1989 жылы тағы да президенттікке кандидат болды, UCB-ның ұсынуын алды, бірақ үшінші рет жеңілді. Пачеко президент Луис Альберто Лакальдің коалициялық үкіметіне кірді, бұл оның бұрынғы серігі Пабло Миллормен араздасуға әкелді, ол UCB-ның сайланған өкілдерінің жартысын алып, Колорадо партиясы ішінде «Cruzada 94» атты жаңа топ құрды. Денсаулығы нашарлаған Пачеко 1994 жылы президенттікке кандидат болды, Сангуинеттиден жеңіліп, саяси өмірден шықты. Өмірінің соңына дейін сирек ғана қоғамдық оқиғаларға қатысып, 1998 жылдың 29 шілдесінде қайтыс болды. Уругвайдың бұрынғы президенті ретінде Пачеко Монтевидеоның орталық зиратында президенттік салтанатпен жерленді.

Танымал мәдениетте

Пачеко Ареко 1972 жылғы "Қоршау күйі" саяси триллерінде Немесио Антунес бейнелеген.