Кіріспе
1980 жылы Луи Мальдің режиссерлігімен түсірілген романтикалық қылмыс фильмі. "Атлантик-Сити" – Джон Гуардың сценарийі бойынша Луи Мальдің түсірген 1980 жылғы романтикалық қылмыс фильмі. Басты рөлдерде Берт Ланкастер және Сьюзан Сарандон, сондай-ақ Кейт Рид, Мишель Пикколи, Роберт Джой, Холлис Макларен және Ал Ваксман ойнаған. Бұл фильм француз және канадалық компаниялардың бірлескен өнімі. Ол "Биг Файв" академиялық сыйлығының бес номинациясына ие болды: "Үздік фильм", "Үздік режиссер", "Үздік актер" (Ланкастер үшін), "Үздік актриса" (Сарандон үшін) және "Үздік түпнұсқа сценарий", бірақ ешқайсысы бойынша жеңіске жетпеді. Канадада фильм "Genie Awards" сыйлығын "Шет елдік актрисаның үздік ойнауы" (Сарандон үшін), "Үздік қосалқы актриса" (Рид үшін) және "Үздік көркемдік безендіру" номинациялары бойынша жеңіп алды, сондай-ақ үш қосымша номинацияға ие болды. Францияда фильм "Сезар" сыйлығының "Үздік түпнұсқа сценарий" және "Үздік музыка" номинацияларына ұсынылды. 2003 жылы "Атлантик-Сити" АҚШ Конгресс кітапханасының Ұлттық кино реестріне жыл сайын қосылатын 25 фильмнің қатарына енді, ол "мәдени, тарихи немесе эстетикалық маңызға ие" деп танылды және сақтауға ұсынылды.
Atlantic City is a 1980 romantic crime film directed by Louis Malle from a screenplay by John Guare. It stars Burt Lancaster and Susan Sarandon in the leading roles, with a supporting cast featuring Kate Reid, Michel Piccoli, Robert Joy, Hollis McLaren, and Al Waxman. A co production between French and Canadian companies and was nominated for the Big Five Academy Awards: Best Picture, Best Director, Best Actor (for Lancaster), Best Actress (for Sarandon), and Best Original Screenplay, but did not win in any category. In Canada, it won Genie Awards for Best Performance by a Foreign Actress (for Sarandon), Best Supporting Actress (for Reid), and Best Art Direction, with three additional nominations. In France, it was nominated for the César Awards for Best Original Screenplay and Best Music. In 2003, Atlantic City was among the 25 motion pictures added annually to the United States National Film Registry of the Library of Congress, being deemed "culturally, historically, or aesthetically significant" and recommended for preservation.
Сюжет
Салли Мэтьюс - Саскачеваннан (Канада) келген жас официант, Атлантик-Ситидегі казинодағы устрица барда жұмыс істейді. Ол Джозефтің басшылығымен дилерлік оқудан өтіп, блэкджек дилері болуды армандайды. Жозеф, Франциядан, оны француз тілін үйренуге және Монте-Карлода дилер болуға шақырады. Саллидің күйеуі Дейв және оның жүкті әпкесі Крисси бір күні Филадельфиядағы мафияның өлі сауытынан ұрлаған $ 10,000 (80 жылы 100,000 доллар соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) пакет кокаинді сату ниетімен пайда болады. Салли оны көруге ашуланады, өйткені ол Криссиді жүкті етіп, онымен бірге қашып кетті. Дейв Саллидің пәтер ғимаратында тұратын және қаланың кедей аудандарында шағын уақыт ойын ойнайтын бұрынғы гангстер Лумен танысады; Лу сонымен қатар Грейстің күтімі ретінде әрекет етеді, көрінеу төсекке жатып қалған, қартайған сұлулық патшайымы, оның күйеуі гангстер, ол жұмыс істеген, және оны үнемі сөгіп, кемсітеді. Дейв Луны кокаинді өзіне сатуға көндіреді, бірақ Лу алғашқы партияны қонақ үй бөлмесінде заңсыз покер ойынын жүргізетін Альфиге сатқан кезде, Дейвке ол есірткі ұрлаған мафиозилер шабуыл жасап, өлтіреді. Лу қалған кокаинді сатып, көптен бері сүйген Саллиге ақша түсіру үшін оны сатуды жалғастырады. Салли мен Лу бір күні махаббат жасайды, бірақ ол өзінің пәтерінде оны қоқыс тастаған күйде табады; оны Дейвтің өлтірушілері іздеп тапты, олар оны есірткі бар-жоғын білу үшін ұрды. Олар кетеді, бірақ Лу оны қорғай алмағанына өкінеді. Грейс сондай-ақ Луның кішігірім қылмыскер болғанын және өзі айтып жүргендей, мүлдем құзырлы емес екенін айтады. Салли күйеуінің қылмыстық тіркелімі ашылғаннан кейін казинодан шығарылады. Лу кокаиннің қалған бөлігін сатады, ал Салли мен мафиозилер Луның Дейвпен байланысын анықтайды. Бір күні түнде мафиозилер оларды қоршауға алады, бірақ Лу қару алып, оларды атып өлтіреді. Содан кейін ол Саллимен бірге олардың машинасын ұрлап, Атлантик-Ситиден кетеді. Сол түні олар бір қонақ үйден жаңалықтарды көреді. Күдіктілердің полиция суреті көрсетілген. Ол Луға мүлдем ұқсамайды. Лу қуаныштан, көңіліне қуаныш пен мақтаныш ұялады. Ол Салиге бұл оның бірінші рет адам өлтіргені екенін мойындайды. Келесі күні таңертең Лу Грейске телефонды алып, онымен мақтана береді. Салли оянып, ақшаның жартысын алып, жасырын қашуды көздейді; Лу бұған куә болып, оған кетуге рұқсат береді және оған машина кілттерін береді, сондықтан ол Майамиге бірге бармай, Францияға қашып кетеді. Лу Грейспен бірге болу үшін Атлантик-Ситиге оралады. Олар қоян-қолтық жұмыс істеп, қалған кокаинді сатып, бір-бірін қайтадан құрметтей отырып, жолға шығады.
Актерлік құрам
Фильмдегі басқа актерлер құрамында Мозес Знаймер (Феликс), Ангус МакИннес (Винни) және Шон Салливан (Бадди) үш мафиялық қарақшы ретінде, Луи Дель Гранде казино менеджері мистер Шапиро рөлінде, Норма Делл'Агнес Жанна рөлінде, Джон МакКарри Фред рөлінде, Сес Линдер аурухана президенті рөлінде, Шон МакКэнн полиция детективі рөлінде және Харви Аткин автобус жүргізушісі рөлінде түскен. Маллдың "Менің Андремен кешкі асым" фильмінің бірнеше түлғаларының бірі Уоллес Шон официант ретінде эпизодтық рөлде пайда болады.
Өндіріс
Атлантик-Сити Атлантик-Сити және Оңтүстік Джерси, Филадельфия, сондай-ақ Нью-Йорк қаласы мен оның төңірегінде түсірілді. Фильм АҚШ-та түсірілгенімен, оның өндірісі Франция мен Канададағы компаниялардың бірлескен жобасы болды.
Жазу және әзірлеу
Өндірістік компаниялар Луи Мальге фильм түсіру үшін ақша бөлді, бірақ ол фильмді 1979 жылдың аяғына дейін аяқтау шартымен берілді. Мальге қолайлы сценарий табу қиын болды, ал уақыт таусылып бара жатқанда оның сол кездегі әйелі Сьюзан Сарандон оның досы, драматург Джон Гуардың, «Көк жапырақтар үйі» және «Алыс-жақын байланыстар» атты пьесаларымен танымал жазушының әңгімесін пайдалануды ұсынды. Гуар оқиғаның Атлантик-Ситиде өрбуін ұсынды, ол қаланың құлдырауынан зардап шегіп, оны құтқару үшін құмар ойындарды заңдастыруға мәжбүр болған. Үшеуі 1979 жылдың басында сценарийдегі мәселелерді шешу үшін кешкі ас дастарқанына отырды және бірнеше айдан кейін түсірілімдерге кірісті.
Кастинг
Берт Ланкастер, Сьюзан Сарандон және жергілікті массовкадан басқа, актер құрамының көп бөлігі Канададан немесе Франциядан болған. Бұл фильм Аль Ваксман сияқты канадалық актерлерге американдық кино мен теледидарда сәтті жұмыс істеуге жол ашты.
Түсірілім
Негізгі түсірілім 1979 жылғы 31 қазанда басталды және көбінесе 30 желтоқсанда аяқталды (бірақ бірнеше сыртқы және локациялық кадрлар 1980 жылғы 5 қаңтарға дейін түсірілді). Малл осы мүмкіндікті пайдаланып, ескі Атлантик-Ситиді түсірді: құмар ойындары онда әлі бастапқы сатысында болды, бар болғаны екі казино-қонақүйі жұмыс істеді («Resorts» және «Caesars»; «Bally’s Park Place» негізгі түсірілімнің соңында, 30 желтоқсанда ашылды). Қаланың көптеген ескі курорттары мен ойын-сауық кемежайлары әлі тұрды, бірақ өте жайкүйлі жағдайда болды. Фильм түсірілгеннен кейін бірнеше жылдың ішінде бұл ескі қонақүйлердің көпшілігі жаңа казинолардың орнына бұзылып кетті. Суреттің мазмұнын дайындау үшін Малл ашылу титрлеріндегі кадрлар арқылы осы танымал курорттық қаланың үлкен өзгеруін болжайды, онда Атлантик-Ситидің жағалауындағы бір кезде әйгілі және тарихи «Traymore» қонақүйінің жарылысы көрсетілген. Ескі «Traymore» қонақүйінің бұзылуының алғашқы кадры қаланың ескі қонақүйлері жаңа казиноларға орын беру үшін бұзылғанын көрсетеді. Дегенмен, «Traymore» шындығында 1972 жылы, Нью-Джерсиде құмар ойындарына қатысты референдум өткенге дейін бірнеше жыл бұрын бұзылды. Референдум 1976 жылы өтті, ал 1978 жылы ең алғаш ашылған қонақүй – бұрынғы «Chalfonte Haddon Hall» болған «Resorts» қонақүйі. Дейв пен Крисси Филадельфиядан Атлантик-Ситиге автостоппен келе жатқанда, қалаға кіре бергенде үлкен пілдің мүсінінен өтеді. «Люси» деп аталған бұл піл 1881 жылы Оңтүстік Атлантик-Ситиге (қазір Маргейт деп аталады) жер сатып алуға ниеттенгендерді тарту үшін салынған туристік орын болды. Бұл пілдің мүсіні жылдар бойы тозуға ұшырады; 1971 жылы бұзудың алдында Маргейт тұрғындары оны қалпына келтіру үшін ақша жинады. Бүгінде «Люси» әлі де Маргейтте тұр және Ұлттық тарихи орындар тізіміне енген. Дейв пен Лу кездескен клуб 1935 жылы Кентукки авенюінде ашылған «Club Harlem» клубы болды, ол Атлантик-Ситиге келген қара нәсілді туристер үшін ең танымал түнгі клубқа айналды. Клуб 1968 жылдан бастап жиі ашылып, жабылып, соңында сексенші жылдардың соңында толығымен жабылды. 1992 жылы бұзылды. Сценалар сонымен қатар Атлантик-Ситидегі екі танымал орын – «Knife and Fork» мейрамханасында және «White House Subs» дәмханасында түсірілді.
Музыка
Луи Маль фильм үшін музыка жазуға композитор Мишель Легранды шақырды, ол да солай жасады. Бірақ, соңында Маль фильмде музыка қолданбауға шешім қабылдады және фильмдегі барлық музыканы диегетикалық етуді жөн көрді: фильмде қолданылған жалғыз музыка – кейіпкерлер әлемінде болатын музыка ғана (мысалы, радио, музыкалық аспаптар және т.б.). Сьюзан Сарандонның кейіпкері магнитофонынан ойнататын музыка – Винченцо Беллинидің «Норма» операсынан «Casta Diva» ариясы. Фильмнің басында Дейв пен Крисси «Рисортс» клубына кіргенде және титрлер аяқталғанда «On the Boardwalk (In Atlantic City)» әні естіледі.