Кіріспе
Ресейде туған американдық музыкатанушы (1894–1995) Николас Слонимский (27 сәуір 1894 [ескі стиль бойынша 15 сәуір 1894] – 25 желтоқсан 1995), туғанда Николай Леонидович Слонимский (Никола́й Леони́дович Слoнимский) – Ресейде туған американдық музыкатанушы, дирижер, пианист және композитор. Ол жазған еңбектерімен және музыкалық анықтамалықтарымен әйгілі, «Шкалалар мен мелодиялық үлгілер сөздігі» мен «Музыкалық айыптау лексиконы» атты сөздіктерді жазды, сондай-ақ Бейкердің музыканттардың биографиялық сөздігін өңдеді.
other people with the same last name
Nicolas Slonimsky (April 27 1894 [O. S. April 15 1894] – December 25, 1995), born Nikolai Leonidovich Slonimskiy (Никола́й Леони́дович Слoнимский), was a Russian born American musicologist, conductor, pianist, and composer. Best known for his writing and musical reference work, he wrote the Thesaurus of Scales and Melodic Patterns and the Lexicon of Musical Invective, and edited Baker's Biographical Dictionary of Musicians.
Ресей мен Еуропадағы ерте өмір
Слонимский Николай Леонидович Санкт-Петербургте дүниеге келді. Ол еврей тегінен шыққан; оның әкесінің әкесі раввин Хаим Зелиг Слонимский болған. Оның ағасы туғаннан кейін ата-анасы православие дінін қабылдады, ал Николас орыс православие шіркеуінде крещение рәсімінен өтті. Оның анасының әпкесі, кейін Филадельфиядағы Кертис музыка институтын құрған Изабел Вегерова, оның алғашқы фортепиано сабақтарын берді. Ол интеллигенция ортасында өсті. 1917 жылғы Ресей революциясынан кейін ол оңтүстікке қарай, бірінші Киевке, содан кейін Константинопольге, және ақырында Парижге көшті, онда көптеген басқа орыс музыканттары мен оның қарындасы Юлия Слонимская Сазонова да қашқан болатын. Ол дирижер Серж Кусевицкийге аккомпаниатор болып жұмыс істеді, ал 1921–1922 жылдары тенор Владимир Розингпен бірге Еуропа бойынша гастрольде болды. 1923 жылы Розинг Нью-Йорктегі Рочестер қаласындағы Истман музыка мектебінің опера директоры болды және Слонимскийді өзімен бірге жұмыс істеуге шақырды. Слонимскийдің кіші інісі Михаил Ресейде қалды және жазушы болды. Оның шөбересі Сергей Слонимский композитор атанды.
Дирижерлік мансап
Рочестерде Слонимский Альберт Коутс пен Юджин Гуссенспен композиция және дирижерлік оқуын жалғастырды және Розингті көптеген вокалдық концерттерде, соның ішінде 1924 жылдың қазан айында Карнеги залында өткен концертте сүйемелдеді. Екі жылдан кейін ол Бостонға көшіп барды, онда Кусевицкий Бостон симфониялық оркестрінің дирижері болды және оның пианині және қазір екі тілді хатшысы қызметін қайта бастады. Осы уақыт ішінде Слонимский Бостон консерваториясында және Малкин консерваториясында музыка теориясын оқытты және The Boston Evening Transcript, The Christian Science Monitor және The Etude журналына музыкалық мақалалар жаза бастады. Слонимский әндер мен басқа да қосымша шығармалар жаза бастады, сонымен қатар фортепианода жеке орындаушы және вокалдық аккомпаниатор ретінде өнер көрсетті. 1927 жылы Бостон камералық оркестрін құрып, сол кездегі заманауи композиторлардан музыка сұрады. Слонимский заманауи музыканың жақтаушысы болды. Содан кейін балаларға арналған екі кітап – «Музыкаға жол» және «Музыка туралы бір-екі нәрсе» жарық көрді, оларда әзілдер, анекдоттар мен жұмбақтар бар еді. 1953 жылы Слонимский «Музыкалық айыптаулар лексиконы» («Бетховеннен бері композиторларға сындық шабуылдар») жинағын шығарды, ол өзінің заманындағы музыкалық ұлыларға қатысты өткір, қорлау, жамандау және ашулы сын-пікірлердің жинағы болды. 1958 жылы ол Бейкердің музыканттардың биографиялық сөздігінің редакторы болды және деректік дәлдігімен танылды. Ол авангард композиторы және рок-гитарисі Франк Заппамен дос болып, 1981 жылы Калифорния штатының Санта-Моника қаласында өткен Заппаның концертінде өзінің бірнеше шығармаларын орындады. Ол мысығына Заппаның қызы Мун Заппадан естіген «Grody to the Max» деген есімді берді. Ол 1995 жылы Лос-Анджелесте 101 жасында қайтыс болды.
Two books for children followed, The Road to Music and A Thing or Two About Music, with jokes, anecdotes and puzzles. Then in 1953, Slonimsky brought out the Lexicon of Musical Invective ("Critical Assaults on Composers since Beethoven's Time"), a collection of hilariously scathing, insulting, vituperative, and enraged contemporary critiques of musical greats in their time. In 1958, he became editor of Baker's Biographical Dictionary of Musicians, developing a reputation for factual accuracy,
He became a friend of avant garde composer and rock guitarist Frank Zappa, and performed some of his own compositions at a Zappa concert in Santa Monica, California, in 1981. He named his cat Grody to the Max after learning the phrase from Zappa's daughter Moon Zappa. He died in Los Angeles in 1995 at the age of 101.