Лил Уиллер: Американдық суретші және «Оскар» иегері
Lyle R. Wheeler
Лайл Р. Уилер: америкалық суретші, «Желмен кеткендер» және тағы 4 фильм үшін «Оскар» иегері. Фильмдерге декорация жасаушы, өнер директоры. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші-қоюшы Лайл Рейнольдс Уилер (2 ақпан 1905 жыл - 10 қаңтар 1990 жыл) – американдық кино суретші-қоюшысы. Ол бес рет «Оскар» сыйлығын алды: «Желмен бірге кеткендер» (1939), «Анна және Сиам патшасы» (1946), «Кепіл» (1953), «Патша мен мен» (1956) және «Анна Франктың күнделігі» (1959) фильмдері үшін.
American art director
Lyle Reynolds Wheeler (February 2, 1905 – January 10, 1990) was an American motion picture art director. He received five Academy Awards — for Gone with the Wind (1939), Anna and the King of Siam (1946), The Robe (1953), The King and I (1956) and The Diary of Anne Frank (1959).
Өмірбаян
Лайл Уилер Оңтүстік Калифорния университетінде оқыды, содан кейін журнал суретшісі және өнеркәсіптік дизайнер болып жұмыс істеді. 1936 жылы Дэвид О. Селзник оны өзінің кинокомпаниясының декораторы ретінде жұмысқа алды. Уилер сапалы декорацияларды орташа құнмен жасауға қабілетті екенін дәлелдеді және индустрияда үлкен сұранысқа ие болды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Уилер 20th Century Fox компаниясына қосылды, онда ол 1950 жылдардың соңына дейін бас суретші болып қалды. 40 жылдық мансабында Уилер 350-ден астам фильмге декорация жасады, олардың көптегені кино классикасы саналады. Оның жұмыстарының ішінде «Жұлдыз туады», «Бруклинде ағаш өседі», «Мемлекеттік жәрмеңке», «Доллинің қарындастары», «Мәңгілік Эмбер», «Желдеткіш», «Сент-Луис мақтанышы», «Титаник», «Жеті жылдық қышық» және «Карусель» фильмдері, әсіресе «Желмен бірге кетті» фильмі бар, онда ол фильм үшін сюжеттік тақталардың алғашқы мысалдарының бірін жасады, бұл тек көркемдік дизайнды ғана емес, сонымен қатар фильмдегі әрбір кадрдың аясын, композициясын және тіпті түсін көрсетті, бұл өндіріске үлкен әсер етті. Ол сонымен қатар барлық төбелерге арналған фондық суреттерді, сондай-ақ Тараның фасады сияқты ірі декорациялық элементтерді жасады. Ол «Үздік өндіріс дизайны» номинациясында 29 рет «Оскар» сыйлығына ұсынылып, бес рет жеңіске жетті. 1951 жылы ол төрт түрлі фильмге, 1952 жылы үш фильмге және бір жылы екі фильмге екі рет ұсынылды. Оның теледидардағы жұмыстарының ішінде CBS телеарнасының ұзаққа созылған «Перри Мейсон» сериалы бар. Өмірінің соңында Уилер қаржылық қиындықтарға тап болып, үйін сатуға мәжбүр болды. Ол 30 000 доллардан астам сомадағы шотты төлей алмағандықтан бес «Оскар» статуэткасын жоғалтты. 1959 жылы «Анна Франктың күнделігі» үшін алған «Оскар» сыйлығын 1989 жылы бір жанкүйер сатып алып, Уилерге қайтарды. Лайл Уилер 1990 жылдың 10 қаңтарында пневмониядан Motion Picture & Television Country House and Hospital ауруханасында қайтыс болды. Ол кремацияланды, оның күлі Лос-Анджелестегі Пайнс крематорийінің шіркеуіндегі мазарда сақталды.
Lyle Wheeler studied at the University of Southern California, then worked as a magazine artist and industrial designer. In 1936, he was hired by David O. Selznick to work as a set designer for Selznick's motion picture production company. Wheeler proved able to design quality sets at reasonable costs and was very much in demand in the industry. By the end of World War II, Wheeler had joined 20th Century Fox, where he remained as chief art director until the end of the 1950s. In a career spanning 40 years, Wheeler created sets for more than 350 motion pictures, many of which are considered film classics. His credits include A Star Is Born, A Tree Grows in Brooklyn, State Fair, The Dolly Sisters, Forever Amber, The Fan, The Pride of St. Louis, Titanic, The Seven Year Itch, and Carousel and in particular, Gone With the Wind, for which he drew some of the earliest examples of storyboards for film, illustrating not only the art design, but the framing, composition and even the color for nearly every shot in the film, greatly influencing the production. He also created matte paintings for all the ceilings for the sets as well as large set pieces like the facade of Tara. He was nominated for the Academy Award for Best Production Design 29 times, winning five. In 1951, he was nominated for four different films, three in 1952 and twice for two films in one year. His television credits include the long running CBS series, Perry Mason. Late in life, Wheeler suffered financial reverses and was forced to sell his home. He lost his five Academy Award statuettes when he was unable to pay a bill in excess of $30,000 at a storage facility. His 1959 Oscar for The Diary of Anne Frank was purchased and returned to Wheeler in 1989 by a fan. Lyle Wheeler died on January 10, 1990, at the Motion Picture & Television Country House and Hospital, of pneumonia. He was cremated, and his ashes stored in the vault at the Chapel of the Pines Crematory in Los Angeles.
Академиялық сыйлықтар
Лайл Уилердің көркемдік шешімдері Кино өнері мен ғылымы академиясымен жиі назарға алынды.
The art direction of Lyle Wheeler was often recognized by the Academy of Motion Picture Arts and Sciences.