Эгмонд үйі: Нидерланд тарихындағы маңызды ақсүйек әулеті. Тегі, тармақтары, графтар мен князьдер туралы толық мәлімет. Орта ғасырлар мен жаңа дәуірдегі рөлі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эгмонд немесе Эгмонт үйі (французша: Maison d'Egmond, голландша: Huis Egmond) Солтүстік Голландия провинциясының Эгмонд қаласының атымен аталады және Орта ғасырлар мен Жаңа заманда Нидерландыда маңызды рөл атқарды. Басты тармақтар – Гелдерн Эгмонды (Гелдерн герцогтары және Зуфен графтары, 1538 жылы құрып кеткен), Гавре Эгмонды (Эгмонт графтары, Гавре және Стенхайзе княздары, 1682/1714 жылдары құрып кеткен) және Бюрен-Леердам Эгмонды (Бюрен және Леердам графтары, 1558 жылы құрып кеткен) – жоғары ақсүйек, княздық мәртебеге ие болды. Басты және қосалқы тармақтардан басқа, отбасының заңды емес тармақтары да болды, олардың ішінде Меренштейн Эгмонды (1559 жылы құрып кеткен), Кененбург Эгмонды (1703 жылы құрып кеткен), Нийенбург Эгмонды (Империя барондары; 1747 жылы құрып кеткен) және Краненбург Эгмонды бар. Бүгінде Гелдерн Эгмонд императорлық графтарының (қазіргі Мирбах Гелдерн Эгмонд) және Ийсельштейн барондарының (сондай-ақ Ийсельштейн немесе Иссельштейн) некеден тыс тармақтары әлі де сақталған.
The House of Egmond or Egmont (French: Maison d'Egmond, Dutch: Huis Egmond) is named after the Dutch town of Egmond, province of North Holland, and played an important role in the Netherlands during the Middle Ages and the Early modern period. The main lines Egmond Geldern (Dukes of Geldern and Counts of Zutphen, extinct in 1538), Egmond Gavere (Counts of Egmont, Princes of Gavere and Steenhuyze, extinct in 1682/1714) and Egmond Buren Leerdam (Counts of Buren and Leerdam, extinct in 1558) had high noble, princely rank. Besides the main and secondary lines that have died out, there were also some illegitimate lines of the family, including the Egmond van Merenstein (extinct in 1559), Egmond van Kenenburg (extinct in 1703), Egmond van de Nijenburg (Imperial Barons; extinct in 1747) and Egmond van Cranenburch. Today there are still the extramarital lines of the Imperial Counts of Geldern Egmond (today Mirbach Geldern Egmond) and the Barons of IJsselstein (also IJsselstein or Ysselstein).
Тарих
Олар орта ғасырларда Голландия графтығының ең беделді ақсүйек отбасыларының бірі болды. Фризеланд корольдерінің және болашақ Голландия графтарының ұрпақтары саналған бұл отбасы, Солтүстік Голландиядағы күшті Эгмонд аббаттығының мұрагерлік Voogd (Адвокаты) лауазымы арқасында билігін сақтап келді. Олар Эгмонд-ан-ден-Хоф қаласында резиденция салып, Эгмонд иелері атанды. Ұтымды некелер арқасында олар өз иеліктеріне стратегиялық маңызды Ижсельштейн иелігін және Аркель иелерінің жартылай тәуелсіз аумағын қосты. Отбасы Бургундия және Габсбургтер Нидерланды билеген кезеңде одан да зор беделге ие болды. 15 ғасырдың соңында үлкен тармақ Гелдерс герцогтары болса, кіші тармақ Эгмонд графтарына (1553 жылы Гавере принцтері дәрежесіне көтерілді) және Бюрен мен Лирдам графтарына бөлінді. Отбасының үлкен тармақтары 16 және 17 ғасырларда басқа жерлерге қоныс аударды, бірақ заңды емес тармақтары (мысалы, Баварияның Гелдерн-Эгмонд графтары) 20 ғасырға дейін гүлденді. 1568 жылы Эгмонт графы Ламоралдың өлім жазасы Голландия төңкерісіне бастама берді, ол Нидерландының тәуелсіздігіне әкелді. Ал Анна ван Эгмонд-Бюрен, Нидерландыда Анна ван Бюрен деп танылған, осы ұлттық көтерілістің жетекшісі Уильямның бірінші әйелі болды. Қызығы, 1573 жылы Уильямның бұйрығымен Эгмонд аббаттығы мен Эгмонд қамалы қиратылды. Отбасының аты жоғалып кеткенімен, оның тікелей ұрпақтары әлі де бар, яғни олар жойылған жоқ.
They were one of the principal noble families of the County of Holland during the Middle Ages. The family said to be descendants of the Kings of Friesland and early Counts of future Holland, maintained some power due to its hereditary position as Voogd (Advocate) of the powerful Egmond Abbey in North Holland. They built their residence in Egmond aan den Hoef and became the Lords of Egmond. Thanks to a number of judicious marriages they were able to add the strategically important Lordship of IJsselstein and the semi sovereign territory of the Lords of Arkel to their domains. The family achieved even greater prominence in the period of Burgundian and Habsburg rule over the Netherlands. In the late 15th century, the senior branch became the sovereign Dukes of Guelders, whilst the younger branch split into the Counts of Egmond (elevated to become Princes of Gavere in 1553) and the Counts of Buren and Leerdam. The senior branches of the family moved out in the 16th and 17th centuries, but illegitimate branches (such as that of the Bavarian Counts of Geldern Egmond) flourished well into the 20th century. The execution of Lamoral, Count of Egmont in 1568 helped spark the Dutch Revolt that eventually led to the independence of the Netherlands, while Anna van Egmond Buren, known as Anna van Buren in the Netherlands, was the first wife of William the Silent, the leader of this national uprising. Ironically, in 1573 both Egmond Abbey and Egmond Castle were destroyed on order of William the Silent. Though the family name may not be carried, direct descendants of the family are in existence, thus, not extinct.
Елтаңба
Қалқан: алтын түсті, жеті қызыл шеврон. Эгмонд гербі ортағасырлық Гелре армориалында (83v жапырақ) көрсетілген.
Shield: Or, seven chevronels gules. The Egmond coat of arms is depicted in the medieval Gelre Armorial (folio 83v)
Ескерту
Ирландтық Персевал отбасы, Эгмонд әулетінен тегі шыққан деп жаңылысқан, 1722 жылы Эгмонт графы титулымен ирланд аристократиясына қабылданды.
The Irish Perceval family, which erroneously claims descent from the house of Egmond, was admitted to the Irish peerage as Earls of Egmont in 1722.