Солтүстік Кореяның ядролық қару бағдарламасының тарихы

Солтүстік Кореяның ядролық қарулары, биологиялық және химиялық қару қоры. Ядролық бағдарламаның тарихы, сынақтар мен санкциялар туралы ақпарат.

31 мин оқу

100%

Дереккөз: North Korea and weapons of mass destruction — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Солтүстік Кореяда әскери ядролық қару бағдарламасы бар. Солтүстік Корея сонымен қатар химиялық және биологиялық қарудың көп мөлшерін жинақтаған. 2003 жылы Солтүстік Корея Ядролық қаруды таратпау шартынан (ЯҚТШ) шықты. 2006 жылдан бері ел ядролық сынақтардың алты рет жүргізді, олардың сапасы артып, санкциялар енгізілуіне себеп болды.

Тарих

Солтүстік Корея 1950 жылдардан бері ядролық қару дамытуға қызығушылық танытып келеді. Ядролық бағдарлама 1962 жылға дейін жетеді, осы жылы Солтүстік Корея "барлық бекіністерді нығайтуға" міндеттенді, бұл бүгінгі күнгі гиперәскериленген Солтүстік Кореяның бастауы болды. 1963 жылы Солтүстік Корея Кеңес Одағынан ядролық қару жасауға көмек сұрады, бірақ одан бас тартты. Кеңес Одағы Солтүстік Кореяға ядролық ғылымдарды оқытуды қоса алғанда, бейбіт мақсаттағы ядролық энергия бағдарламасын дамытуға көмектесуге келісті. Кейін Қытай өз ядролық сынақтарынан кейін Солтүстік Кореяның ядролық қару жасау жөніндегі өтініштерін қабылдамады. Кеңес инженерлері Йонбён ядролық ғылыми-зерттеу орталығының құрылысына қатысып, 1963 жылы IRT 2000 зерттеу реакторының құрылысын бастады, ол 1965 жылы іске қосылды және 1974 жылы 8 МВт-қа дейін жаңартылды. 1979 жылы Солтүстік Корея Йонгбёнде екінші зерттеу реакторын, сондай-ақ кен өңдеу және отын шығару зауыттарын салуды бастады. Солтүстік Кореяның ядролық қару бағдарламасы 1980 жылдарға дейін жетеді. Ядролық энергияны практикалық қолдануға және ядролық қару жасау жүйесін аяқтауға бағытталған Солтүстік Корея уран өндіру және конверсиялау құрылыстарын іске қосып, жоғары жарылыс сынақтарын жүргізді. 1985 жылы Солтүстік Корея ЯҚШТ-ны ратификациялады, бірақ 1992 жылға дейін МАГАТЭ-мен қажетті сақтық шаралары туралы келісімге қол қоймады. Мұндай реакторлар "Солтүстік Кореяның графит реакторларына қарағанда" таралуға төзімді, бірақ "таралудан толығымен қорғалмайды" деп есептеледі. Келісімге қол жеткізілген аясы Клинтон әкімшілігі кезінде Республикалық Конгресс тарапынан бұзылды, Конгресс Солтүстік Кореямен жасалған келісімді жоққа шығарды, Солтүстік Кореяға жаңа санкциялар салды және Клинтон әкімшілігінің Келісімге қол жеткізілген аясының бөлігі болған жабдықтауды қамтамасыз етуіне кедергі келтірді. Келісімді іске асыру сәтсіз аяқталды және 2002 жылы Келісімге қол жеткізілген аясы күшін жойды, әр тарап оның сәтсіздігі үшін екіншісін кінәлады. 2002 жылы Пәкістан Солтүстік Кореяның 1990 жылдардың соңында Пәкістанның ядролық технологиясына қол жеткізгенін мойындады. Пәкістан, Ливия және КХДР үкіметінің мәлімдемелеріне сүйене отырып, АҚШ Солтүстік Кореяны келісімді бұзғаны үшін айыптады және мұнай жеткізілімдерін тоқтатты; Солтүстік Корея кейіннен өзінің кінәсін мойындауы қасақана қате түсіндірілгенін мәлімдеді. 2002 жылдың соңында Келісімге қол жеткізілген аясы ресми түрде тоқтатылды. 2003 жылы Солтүстік Корея Ядролық қаруды таратпау шартынан қайтадан бас тартқанын жариялады. 2006 жылдың 9 қазанында Солтүстік Корея алғашқы ядролық сынағын сәтті өткізгенін мәлімдеді. Жер астындағы ядролық жарылыс тіркелді, оның қуаты килотоннан кем деп бағаланды және кейбір радиоактивті заттар анықталды. 2007 жылдың 6 қаңтарында Солтүстік Корея үкіметі ядролық қаруға ие екенін растады. 2007 жылдың 17 наурызында Солтүстік Корея халықаралық ядролық келіссөздердегі делегаттарға өзінің негізгі ядролық зауытын жабуға дайындалып жатқанын айтты. Келісім 2003 жылы басталған Солтүстік Корея, Оңтүстік Корея, Қытай, Ресей, Жапония және АҚШ-тың қатысуымен алты тараптық келіссөздер сериясынан кейін қол жеткізілді. Келісімге сәйкес, оның ядролық бағдарламаларының тізімі ұсынылатын және ядролық қондырғы отын көмегі мен АҚШ және Жапониямен қарым-қатынастарды жақсарту туралы келіссөздер үшін жабылатын еді. Бұл сәуірде АҚШ-пен Banco Delta Asia мәселесіне байланысты кейінге шегерілді, бірақ 14 шілдеде Халықаралық атом энергиясы агенттігінің инспекторлары Солтүстік Кореяның Йонгбён ядролық реакторының жабылуын растады, содан кейін Солтүстік Корея көмек ала бастады. Бұл келісім 2009 жылы Солтүстік Кореяның спутниктік ұшыруынан кейін күшін жойды. 2009 жылдың сәуір айында Солтүстік Кореяның "толыққанды ядролық державаға" айналғаны туралы хабарлар пайда болды, бұл пікірді Халықаралық атом энергиясы агенттігінің (МАГАТЭ) бас директоры Мохамед Эль-Барадей де қолдады. 2009 жылдың 25 мамырында Солтүстік Корея екінші ядролық сынағын жүргізді, нәтижесінде жарылыс шамамен 2 мен 7 килотоннаға дейін болды. 2009 жылғы сынақ, 2006 жылғы сынақ сияқты, Солтүстік Кореяның солтүстік-шығыс бөлігіндегі Кильджу округіне қарасты Мантапсан қаласында жүргізілген деп есептеледі. Бұл сынақ алаңында болған жер сілкінісі кезінде анықталды. 2012 жылдың ақпан айында Солтүстік Корея АҚШ-пен келіссөздер жалғасып жатқанда, Ёнбён ядролық ғылыми-зерттеу орталығында уран байытуды тоқтатып, ядролық қару сынақтарын жүргізбейтінін мәлімдеді. Бұл келісімге ұзақ қашықтықтағы зымырандарды сынауға мораторий кірді. Сонымен қатар, Солтүстік Корея МАГАТЭ инспекторларына Ёнбёндегі операцияларды бақылауға рұқсат берді. АҚШ КХДР-ға қатысты жаугершілік ниеті жоқ екенін растады және екіжақты қарым-қатынастарды жақсартуға дайын екенін, сондай-ақ Солтүстік Кореяға гуманитарлық азық-түлік көмегін жеткізуге келісті. АҚШ бұл қадамды "маңызды, бірақ шектеулі" деп атады, бірақ сақтықпен әрекет ететінін және келіссөздер Солтүстік Корея уәдесін орындау қадамдарынан кейін ғана қайта басталатынын айтты. 2013 жылдың 11 ақпанында АҚШ Геологиялық қызметі 5,1 магнитудалы жер сілкінісін тіркеді, ол үшінші жер асты ядролық сынағы екені хабарланды. Солтүстік Корея бұл сынақты сәтті өткізгенін, бұрынғыдан күштірек жеңілдетілген снарядты қолданғанын ресми түрде мәлімдеді, бірақ нақты қуатын жарияламады. Оңтүстік Кореяның көптеген деректері қуатын 6–9 килотоннаға бағалады, ал Германияның Геоғылымдар және табиғи ресурстар институты қуатын 40 килотоннаға бағалады. Алайда, Германиялық бағалау 2016 жылдың қаңтарында олар өз бағалауларын жариялағанда 14 кт-қа түзетілді. 2016 жылдың 6 қаңтарында Кореяда АҚШ Геологиялық қызметі 5,1 магнитудалы жер сілкінісін тіркеді, ол төртінші жер асты ядролық сынағы екені хабарланды. Солтүстік Корея бұл сынақта сутек бомбасы қолданылғанын мәлімдеді. Бұл мәлімдеме расталмады. АҚШ сарапшылары сутек бомбасы жарылмағанына сенімді. Қазірге дейін жиналған сейсмик деректер 6–9 килотонналық қуатты көрсетеді және бұл көрсеткіш сутек бомбасы жарылысынан туындайтын қуатқа сәйкес келмейді. "Біздің болжамымыз бойынша, олар тритий деп аталатын изотоптан аз мөлшерде сутегі бар атомдық бомба жасауға тырысқан", - деді Ploughshares Fund глобалдық қауіпсіздік фирмасының президенті Джозеф Сиринсионе. Солтүстік Кореяның барлық өткен ядролық сынақтарының бағалауын жасаған Германиялық дерек көзі бұрынғы 2013 жылғы ядролық сынағымен салыстырылатын шамамен 14 кт-лық алғашқы бағалау жасады. 2016 жылдың 7 ақпанында, сутек бомбасы сынағынан шамамен бір ай өткен соң, Солтүстік Корея Жер орбитасына спутникті шығарғанын мәлімдеді. Жапония премьер-министрі Синдзо Абэ Солтүстік Кореяны ракета ұшырудан ескертті және егер ракета жапон аумағын бұзса, оны құлатып алатынын айтты. Дегенмен, Солтүстік Корея ракетаны ұшырды, нәтижесінде АҚШ, Жапония және Оңтүстік Корея ұшыруды сынады. Солтүстік Корея ракетаның мақсаты бейбіт ғылыми мақсаттар екенін мәлімдесе де, бұл спутниктік ұшырудың сыпайы түріндегі баллистикалық зымыранды сынау әрекеті ретінде кеңінен сынға ұшырады. Қытай да ұшыруды сынады, бірақ "корей түбегіндегі жағдайды одан әрі ширықтыруға әкеп соқтыратын әрекеттерден бас тартуға" шақырды. Келесі ядролық сынақ 2016 жылдың 9 қыркүйегінде болды. Бұл сынақтың қуаты қазірге дейін жүргізілген бес сынақ арасында ең жоғарысы деп есептеледі, 2013 жылғы бұрынғы көрсеткішті басып өтті. Оңтүстік Корея үкіметі қуаты шамамен 10 кт екенін айтты, ал басқа дереккөздер 20-30 кт қуатты ұсынды. Солтүстік Кореяның барлық бұрынғы ядролық сынақтарының бағалауын жасаған Германиялық дерек көзі 25 килотонналық қуатты бағалады. 2017 жылы Солтүстік Корея екі баллистикалық зымыранды сынақтан өткізді, екіншісі континенттік АҚШ-қа жете алатын қашықтыққа ие болды. 2017 жылдың қыркүйегінде елдері...

North Korea showed an interest in developing nuclear weapons since the 1950s. The nuclear program can be traced back to about 1962, when North Korea committed itself to what it called "all fortressization", which was the beginning of the hyper militarized North Korea of today. In 1963, North Korea asked the Soviet Union for help in developing nuclear weapons, but was refused. The Soviet Union agreed to help North Korea develop a peaceful nuclear energy program, including the training of nuclear scientists. Later, China, after its nuclear tests, similarly rejected North Korean requests for help with developing nuclear weapons. Soviet engineers took part in the construction of the Yongbyon Nuclear Scientific Research Center and began construction of an IRT 2000 research reactor in 1963, which became operational in 1965 and was upgraded to 8 MW in 1974. In 1979, North Korea began to build a second research reactor in Yongbyon, as well as an ore processing plant and a fuel rod fabrication plant. North Korea's nuclear weapons program dates back to the 1980s. Focusing on practical uses of nuclear energy and the completion of a nuclear weapon development system, North Korea began to operate facilities for uranium fabrication and conversion, and conducted high explosive detonation tests. In 1985 North Korea ratified the NPT but did not include the required safeguards agreement with the IAEA until 1992. Such reactors are considered "more proliferation resistant than North Korea's graphite moderated reactors", but not "proliferation proof". The Agreed Framework was undermined by a Republican Congress during Clinton's presidency, as Congress denounced the agreement with North Korea, imposed new sanctions on North Korea, and hindered the Clinton administration from providing the supplies to North Korea that were part of the Agreed Framework. Implementation of the Agreed Framework foundered, and in 2002 the Agreed Framework fell apart, with each side blaming the other for its failure. By 2002, Pakistan had admitted that North Korea had gained access to Pakistan's nuclear technology in the late 1990s. Based on evidence from Pakistan, Libya, and multiple statements made by the DPRK government, the United States accused North Korea of noncompliance and halted oil shipments; North Korea later claimed its public confession of guilt had been deliberately misconstrued. By the end of 2002, the Agreed Framework was officially abandoned. In 2003, North Korea again announced its withdrawal from the Nuclear Non Proliferation Treaty. On October 9, 2006, North Korea announced it had successfully conducted its first nuclear test. An underground nuclear explosion was detected, its yield was estimated as less than a kiloton, and some radioactive output was detected. On January 6, 2007, the North Korean government further confirmed that it had nuclear weapons. On March 17, 2007, North Korea told delegates at international nuclear talks that it was preparing to shut down its main nuclear facility. The agreement was reached following a series of six party talks, involving North Korea, South Korea, China, Russia, Japan, and the United States begun in 2003. According to the agreement, a list of its nuclear programs would be submitted and the nuclear facility would be disabled in exchange for fuel aid and normalization talks with the United States and Japan. This was delayed from April due to a dispute with the United States over Banco Delta Asia, but on July 14, International Atomic Energy Agency inspectors confirmed the shutdown of North Korea's Yongbyon nuclear reactor and consequently North Korea began to receive aid. This agreement fell apart in 2009, following a North Korean satellite launch. In April 2009, reports surfaced that North Korea has become a "fully fledged nuclear power", an opinion shared by International Atomic Energy Agency (IAEA) Director General Mohamed ElBaradei. On May 25, 2009, North Korea conducted a second nuclear test, resulting in an explosion estimated to be between 2 and 7 kilotons. The 2009 test, like the 2006 test, is believed to have occurred at Mantapsan, Kilju County, in the north eastern part of North Korea. This was found by an earthquake occurring at the test site. In February 2012, North Korea announced that it would suspend uranium enrichment at the Yongbyon Nuclear Scientific Research Center and not conduct any further tests of nuclear weapons while productive negotiations involving the United States continue. This agreement included a moratorium on long range missile tests. Additionally, North Korea agreed to allow IAEA inspectors to monitor operations at Yongbyon. The United States reaffirmed that it had no hostile intent toward the DPRK and was prepared to improve bilateral relationships, and agreed to ship humanitarian food aid to North Korea. The United States called the move "important, if limited", but said it would proceed cautiously and that talks would resume only after North Korea made steps toward fulfilling its promise. On February 11, 2013, the U. S. Geological Survey detected a magnitude 5.1 seismic disturbance, reported to be a third underground nuclear test. North Korea has officially reported it as a successful nuclear test with a lighter warhead that delivers more force than before, but has not revealed the exact yield. Multiple South Korean sources estimate the yield at 6–9 kilotons, while the German Federal Institute for Geosciences and Natural Resources estimates the yield at 40 kilotons. However, the German estimate has since been revised to a yield equivalent of 14 kt when they published their estimations in January 2016. On January 6, 2016, in Korea, the United States Geological Survey detected a magnitude 5.1 seismic disturbance, reported to be a fourth underground nuclear test. North Korea claimed that this test involved a hydrogen bomb. This claim has not been verified. Expert U. S. analysts do not believe that a hydrogen bomb was detonated. Seismic data collected so far suggests a 6–9 kiloton yield and that magnitude is not consistent with the power that would be generated by a hydrogen bomb explosion. "What we're speculating is they tried to do a boosted nuclear device, which is an atomic bomb that has a little bit of hydrogen, an isotope in it called tritium," said Joseph Cirincione, president of the global security firm Ploughshares Fund. The German source which estimates for all the North Korea's past nuclear test has instead made an initial estimation of 14 kt, which is about the same (revised) yield as its previous nuclear test in 2013. On February 7, 2016, roughly a month after the alleged hydrogen bomb test, North Korea claimed to have put a satellite into orbit around the Earth. Japanese Prime Minister Shinzō Abe had warned the North to not launch the rocket, and if it did and the rocket violated Japanese territory, it would be shot down. Nevertheless, North Korea launched the rocket anyway, leading the United States, Japan, and South Korea to criticize the launch. Despite North Korean claims that the rocket was for peaceful, scientific purposes, it has been heavily criticized as an attempt to perform an ICBM test under the guise of a satellite launch. China also criticized the launch, however urged "the relevant parties" to "refrain from taking actions that may further escalate tensions on the Korean peninsula". A fifth nuclear test occurred on September 9, 2016. This test yield is considered the highest among all five tests thus far, surpassing its previous record in 2013. The South Korean government said that the yield was about 10 kt despite other sources suggesting a 20 to 30 kt yield. The same German source which has made estimation of all North Korea's previous nuclear tests suggested an estimation of a 25 kiloton yield. In 2017, North Korea test launched two ICBMs, the second of which had sufficient range to reach the continental United States. In September 2017, the country announced a further "perfect" hydrogen bomb test. Until 2022, North Korea's stated policy position was that nuclear weapons "will never be abused or used as a means for preemptive strike", but if there is an "attempt to have recourse to military force against us" North Korea may use their "most powerful offensive strength in advance to punish them". This was not a full no first use policy. This policy changed in 2022 with a law approved by the Supreme People's Assembly, which states that in the case of an attack against the top leadership or the nuclear command and control system, nuclear attacks against the enemy would be launched automatically. Additionally, the new law indicates that if Kim Jong Un was killed, the authorization of nuclear strikes would pass to a senior official.

Шолу

Кореяның Орталық ақпарат агенттігі "АҚШ ұзақ уақыттан бері КХДР-ға ядролық қауіп төндіріп келеді" және "АҚШ КХДР-ды құлатуға асыққандықтан, ақымақ ниетке берілді", сондықтан "қаралы шара қажет болды" деп мәлімдеді. Солтүстік Корея 1980 жылдардың басынан бері, Янгбьон қаласында плутоний өндіретін Магнокс ядролық реакторын салғаннан бастап, ядролық қару дамыту бағдарламасын жасырын түрде жүргізіп келді деген күдік туды. Халықаралық қауымдастық Солтүстік Кореяның ядролық бағдарламасын бейбіт мақсаттағы электр энергиясын өндірумен шектеуге және Солтүстік Кореяны халықаралық шарттарға қатысуға ынталандыру үшін түрлі дипломатиялық жолдарды қолданды. Солтүстік Корея МАГАТЭ-нің талабын қабылдамады және 1993 жылдың 12 наурызында Ядролық қаруды таратпау шартынан (ҰҚШҰ) шығу ниетін білдірді. 2002 жылға қарай АҚШ Солтүстік Кореяның Келісімдік аясының талаптарына қайшы келіп, уранды байыту және плутонийді қайта өңдеу технологияларын дамытып жатқанына сенді. Солтүстік Корея америкалық дипломаттармен жеке кездесуде, Келісімдік аясының өзінің міндеттемелерін орындамауы себепті, ядролық қаруға ие екенін айтқан. Кейін Солтүстік Корея қаруға ие емес екенін, бірақ Келісімдік аясына қарамастан, оған "құқығы" бар екенін "нақтылады". 2002 жылдың соңы мен 2003 жылдың басында Солтүстік Корея Халықаралық атом энергиясы агенттігінің инспекторларын елден шығаруға және ядролық қару жасау үшін пайдаланылатын өтелген отын таяқшаларын қайта бағыттауға кірісті. 2003 жылдың соңына дейін Солтүстік Корея АҚШ-тан қосымша жеңілдіктер алған жағдайда ядролық бағдарламасын тоқтатуға дайын екенін мәлімдеді, бірақ соңғы келісімге қол жеткізілмеді. Солтүстік Корея 2003 жылы Ядролық қаруды таратпау шартынан шықты.

2006 жыл

2006 жылдың 9 қазанында Солтүстік Корея алғашқы жер асты ядролық сынағын жасап, ядролық қабілеттерін көрсетті. Сынақ, плутоний негізіндегі құрылғыны жарды. БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесі бұл сынақты айыптады және 1718 қаулысын қабылдады.

2006 жылғы ядролық сынақтың салдары

2007 жылдың 6 қаңтарында Солтүстік Корея үкіметі өздерінде ядролық қарулар бар екенін тағы да растады. 2008 жылдың 8 қазанында Солтүстік Корея үкіметі МАГАТЭ инспекторларына осы нысанды қосымша тексеруге рұқсат бермеді.

2009 жыл

2009 жылдың 25 сәуірінде Солтүстік Корея үкіметі елдің ядролық объектілері қайта іске қосылғанын, ал қару жасауға қолданылатын плутоний алу үшін пайдаланылған отынды қайта өңдеу тоқтатылмай, жаңадан басталғанын мәлімдеді. 2009 жылдың 25 мамырында Солтүстік Корея екінші жер асты ядролық сынағын жүргізді. АҚШ Геологиялық қызметі оның ошағы алғашқы ядролық сынақ орнына жақын жерде болғанын анықтады. 2-ден 7 килотоннаға дейінгі күшпен өткен бұл сынақ, бұрынғысына қарағанда күштірек болды.

2010 жыл

2010 жылдың мамыр айында Солтүстік Корея үкіметі ядролық синтезді сәтті жүзеге асырғанын мәлімдеді. Бұл мәлімдеме сол кезде көбінесе жоққа шығарылса да, 2012 жылғы радиоизотоптар талдауы Солтүстік Корея екі ядролық сынақ өткізген болуы мүмкін екенін көрсетті. Аталған мақала күмәнмен қабылданды, себебі кейінгі сейсмикалық деректерді талдау ешқандай сынақ болмағанын көрсетті. 2014 жылы сейсмикалық деректерді қолдана отырып жасалған зерттеу ядролық сынақтарға қатысты деректер тапты, бірақ 2016 жылғы зерттеу ядролық сынақтар туралы мәлімдемелерді қайта жоққа шығарды, сейсмикалық деректердің кішігірім жер сілкінісін көрсеткенін айтты.

2013 жыл

12 ақпанда Азиядағы бақылаушылар 11:57-де (02:57 GMT) Солтүстік Кореядағы нысанның бірінде ерекше сейсмикалық белсенділікті тіркеді, кейіннен бұл 4.9 магнитудалы жасанды жер сілкінісі екені анықталды (кейіннен 5.1-ге түзетілді). Корея Орталық Ақпарат агенттігі кейіннен елдің жер асты сынағында "күші жоғары" шағын ядролық құрылғыны жарылғанын хабарлады. Корея Геоғылым және минералдық ресурстар институтының мәліметінше, жарылыстың күші 7.7–7.8 килотоннаға бағаланды. Басқа зерттеушілер жарылыстың күшін 12.2 ± 3.8 килотонна деп есептейді.

2015 жылғы желтоқсанда сутекті бомба туралы мәлімдеме

2015 жылдың желтоқсанында Ким Чен Ын елдің сутегі бомбасын ұшыруға қабілетті екенін, ал бұл құрылғының бұрынғы сынақтарда қолданылған атом бомбаларынан әлдеқайда күшті екенін мәлімдеді. Бұл айғақ Ақ үй мен Оңтүстік Корея шенеуніктері тарапынан күмәнданумен қабылданды.

Солтүстік Кореяның сутекті бомба сынағы

7 қаңтарда Солтүстік Кореяның солтүстік-шығысында сағат 10:00:01 UTC+08:30-да 5.1 балдық жер сілкінісі тіркелгеннен кейін, ел үкіметі сутек бомбасын сәтті сынағандарын мәлімдеді. Бұл сутек бомбасы болды ма, жоқ па, әлі дәлелденбеді. Сарапшылар бұл мәлімдемеге күмәнмен қарауда. Оңтүстік Кореяның барлау сарапшысы бұл атом бомбасы болуы мүмкін екенін айтты.

Солтүстік Кореяның сутекті бомба сынағының салдары

2016 жылдың 9 наурызында Солтүстік Корея Ким Чен Ын зымыран зауытына сапар шеккенін көрсететін видеоны жариялады. Халықаралық қауымдастық бұл жағдайға күмәнмен қарады, IHS Jane's сарапшысы Карл Дьюи: «Күміс шар қарапайым атом бомбасы болуы мүмкін. Бірақ ол сутекті бомба емес» деді. Одан әрі ол: «Сутекті бомба екі бөліктен ғана тұрмай, басқа пішінде де болуы керек» деп мәлімдеді. Әлем елдері, сондай-ақ НАТО және БҰҰ бұл сынақтарды тұрақсыздық тудыратын, халықаралық қауіпсіздікке қатерлі және БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің қаулыларын бұзушылық деп бағалап, наразылық білдірді. Солтүстік Кореяның одақтастарының бірі – Қытай да бұл сынақты айыптады.

Бірінші ядролық сынақ жарылысы

2016 жылдың 9 қыркүйегінде көршілес елдердегі сейсмографтар 5,3 балдық сейсмикалық дірілді тіркеді, содан кейін Солтүстік Корея тағы бір ядролық сынақ жүргізгенін растады. Солтүстік Корея бұл сынақ олардың әскери зарядын зымыранға орнату мүмкіндігін растауға және зарядының қуатын тексеруге мүмкіндік берді деп мәлімдеді. Бұрын Солтүстік Кореяның ядролық зарядты және зымыранды біріктіруге қабілеттілігі күмәнді болған, бірақ Оңтүстік Кореялық сарапшылар 9 қыркүйектегі ядролық сынақтан кейін бірнеше жылдың ішінде Солтүстік Кореяның бұл мақсатына жете алатынына сенім білдірді. 2017 жылдың 6 наурызында Солтүстік Корея Тоңчанри аймағынан Жапон теңізіне қарай төрт баллистикалық зымыран ұшырды. Бұл ұшыруды БҰҰ және Оңтүстік Корея айыптады. Бұл әрекет АҚШ Мемлекеттік хатшысы Рекс Тиллерсонды он күннен кейін Жапония, Оңтүстік Корея және Қытайға дипломатиялық миссияға аттануға итермеледі, мақсаты аймақтағы қаулыған халықаралық шиеленісті азайту болды. 2017 жылдың 13 сәуірінде Ақ үй өкілі Ник Риверо АҚШ Солтүстік Кореяға қарсы жауап шараларын қолдануға «өте жақын» екенін мәлімдеді. Президент Трамп Солтүстік Кореяға қатысты: «Терроризмге қарсы соғысты қандай құнмен болса да жалғастырамыз» деді. 2017 жылдың 15 сәуірінде елде «Күн күні» деп аталатын жыл сайынғы мерекеде Солтүстік Корея елдің негізін қалаушы және қазіргі басшы Ким Чен Ынның әкесі Ким Ир Сеннің 105 жылдығын атап өту үшін әскери парад өткізді. Парад АҚШ, Жапония және Оңтүстік Кореяда елдің алтыншы ядролық құрылғыны сынауы мүмкін деген күмәндер күшейген кезде өтті, бірақ бұл орындалмады. Парадта екі жаңа континенттер аралық баллистикалық зымыран және су астынан ұшырылатын баллистикалық зымырандар, сондай-ақ олардың құрлықтағы нұсқалары көрсетілді. 2017 жылдың 16 сәуірінде Пхеньяндағы әскери парадтан кейін бірнеше сағат өткен соң Солтүстік Корея елдің шығыс жағалауындағы Синпо портына жақын жерден баллистикалық зымыранды ұшыруға тырысты. Зымыран ұшырылғаннан кейін бірнеше секундтан кейін жарылды. Сол айдың соңында Қытайдың жетекші басшысы Вашингтонға сапар жасағаннан кейін АҚШ Мемлекеттік департаменті Солтүстік Корея одан әрі сынақтар жүргізсе, Қытайдан экономикалық санкцияларға ұшырауы мүмкін екенін мәлімдеді. 2017 жылдың 28 сәуірінде Солтүстік Корея Солтүстік Корея аумағындағы Пукчан әуежайының үстінен белгісіз баллистикалық зымыран ұшырды. Ол ұшып шыққаннан кейін шамамен 70 км биіктікте жарылды. 2017 жылдың 4 шілдесінде Солтүстік Корея Кусонға жақын жердегі Бангхён әуежайынан «Хвасон-14» зымыранын ұшырды. Олардың мәлімдемесіне сәйкес, 930 км (578 миль) қашықтықты 39 минутта ұшып өткен, Жапонның эксклюзивті экономикалық аймағының суларына құлады. АҚШ Тынық мұхитындағы әскери-теңіз күштері зымыранның 37 минут бойы ұшқанын, стандартты траекторияда ол 6,690 км (4,160 миль) қашықтықтағы Алясканың барлық аймақтарына жете алатынын мәлімдеді. Солтүстік Корея Жапон теңізіндегі терең суларды нысанаға алып, американдық немесе жапондық суға түсушілердің «Хвасон-14» зымыранының қозғалтқышын іздеуіне кедергі келтірді. Сонымен қатар, Солтүстік Корея кез келген қайта кіру қалдықтарын іздеуге тырыспады, Оңтүстік Кореяның айтуынша, бұл бірінші ұшырудың әлі жауынгерлік тапсырмаларды орындауға дайын емес ICBM екенін көрсетеді. 2017 жылдың шілдесінде АҚШ Солтүстік Кореяның 2018 жылдың басына қарай ядролық қабілетті континенттер аралық баллистикалық зымыранға (ICBM) ие болатынын болжады. 28 шілдеде Солтүстік Корея екінші, көрінеу озық ICBM-ді ұшырды, оның биіктігі шамамен 3,700 км (2,300 миль) болды және 1,000 км (620 миль) қашықтықты ұшты; сарапшылар оның құрлықтағы АҚШ-қа жете алатынын бағалады. Майкл Эллеман 2017 жылдың 28 шілдесіндегі зымыранның қайта кіру бөлігінің қайта кіру кезінде бұзылғанын атап өтті, одан әрі сынақтар қажет екенін айтты. 2017 жылдың 8 тамызында The Washington Post газеті Қорғаныс барлау агенттігінің құпия бағалауында Солтүстік Кореяның алыс қашықтықтағы зымыранының біріне сыятын ядролық зарядын жеткілікті түрде кішірейтіп жасағанын жазды. 12 тамызда The Diplomat басылымы Орталық барлау агенттігінің тамыз айының басындағы құпия бағалауында 28 шілдедегі «Хвасон-14» зымыранының сынағында атмосфераға қайта кіру аппараты атмосфераға қайта кіруден аман қалмағанын мәлімдеді. ЦРУ сонымен қатар Солтүстік Кореяның қайта кіру көлігі әдеттегі ең төменгі энергия траекториясында қайта кіруден аман қалуы мүмкін екенін қорытындылады. 2017 жылдың 3 қыркүйегінде Солтүстік Корея термоядролық бомбаны, яғни сутекті бомбаны сынақтан өткізгенін мәлімдеді. USGS 6,3 балдық жер сілкінісіне ұқсас сейсмикалық белсенділік тіркелді, бұл жарылысты елдің бұрынғы жарылыстарынан шамамен 10 есе күшті етті. Кейіннен сейсмикалық деректерді зерттеу нәтижесінде бомбаның қуаты 250 килотоннаға жететіні анықталды. Солтүстік Корея билігі сынақты «толық сәттілікке жеткені» деп хабарлады. Jane's Information Group бағалауынша, Солтүстік Кореяның термоядролық/сутекті Теллер-Улам типіндегі бомбасының жарылғыш зарядының салмағы ...

On September 9, 2016, a 5.3 seismic tremor was detected by seismographs in surrounding countries, after which North Korea confirmed it conducted another nuclear test. North Korea stated that this test has enabled them to confirm that its warhead can be mounted to a missile and to verify the warhead's power. It was previously doubted that North Korea could pair the nuclear warhead and missile together, but South Korean experts started to believe that North Korea can accomplish this goal within a few years after the September 9 nuclear test. On March 6, 2017, North Korea launched four ballistic missiles from the Tongchang ri region towards the Sea of Japan. The launch was condemned by the United Nations as well as South Korea. The move prompted US Secretary of State Rex Tillerson to embark on a diplomatic mission ten days later to Japan, South Korea and China, in an effort to address the heightened international tension in the region. On April 13, 2017, White House representative Nick Rivero was quoted saying the United States was "very close" to engaging in some sort of retaliation towards North Korea. President Trump commented on North Korea by saying they will fight the war on terrorism no matter the cost. On April 15, 2017, at the yearly major public holiday also known in the country as the Day of the Sun, North Korea staged a massive military parade to commemorate the 105th birth anniversary of Kim Il Sung, the country's founder and grandfather of current leader, Kim Jong Un. The parade took place amid hot speculation in the United States, Japan, and South Korea that the country would also potentially test a sixth nuclear device, but failed to do so. The parade did publicly display, for the first time, two new intercontinental ballistic missile sized canisters as well as submarine launched ballistic missiles and a land based version of the same. On April 16, 2017, hours after the military parade in Pyongyang, North Korea attempted to launch a ballistic missile from a site near the port of Sinpo, on the country's east coast. The missile exploded seconds after launch. Later that month, after a visit to Washington by the top Chinese leader, the US State Department announced that North Korea was likely to face economic sanctions from China if it conducted any further tests. On April 28, 2017, North Korea launched an unidentified ballistic missile over Pukchang airfield, in North Korean territory. It blew up shortly after take off at an altitude of approximately 70 km (44 mi). On July 4, 2017, North Korea launched Hwasong 14 from Banghyon airfield, near Kusong, in a lofted trajectory it claims lasted 39 minutes for 930 km (578 mi), landing in the waters of the Japanese exclusive economic zone. US Pacific Command said the missile was aloft for 37 minutes, meaning that in a standard trajectory it could have reached all of Alaska, a distance of 6,690 km (4,160 mi). By targeting the deep waters in the Sea of Japan, North Korea was ensuring that American or Japanese divers would encounter difficulties when attempting to recover Hwasong 14's engine. Equally, North Korea was not attempting to recover any re entry debris either, which South Korea pointed out is an indication that this first launch was of an ICBM which was far from ready for combat. As of July 2017, the U. S. estimated that North Korea would have a reliable nuclear capable intercontinental ballistic missile (ICBM) by early 2018. On July 28, North Korea launched a second, apparently more advanced, ICBM, with altitude around 3,700 km (2,300 mi), that traveled 1,000 km (620 mi) down range; analysts estimated that it was capable of reaching the continental United States. Michael Elleman points out that July 28, 2017 missile re entry vehicle broke up on re entry; further testing would be required. On August 8, 2017 The Washington Post reported that the Defense Intelligence Agency, in a confidential assessment, stated that North Korea has sufficiently miniaturized a nuclear warhead to fit inside one of its long range missiles. On August 12 The Diplomat reported that the Central Intelligence Agency, in a confidential assessment from early August, has concluded that the reentry vehicle in the July 28 test of Hwasong 14 did not survive atmospheric reentry due to apogee of 3,700 kilometers which caused structural stresses in excess of what an ICBM would have had in minimum energy trajectory. The CIA also concluded that North Korean reentry vehicle is likely advanced enough that it would likely survive reentry under normal minimum energy trajectory. On September 3, 2017, North Korea claimed to have successfully tested a thermonuclear bomb, also known as a hydrogen bomb. Corresponding seismic activity similar to an earthquake of magnitude 6.3 was reported by the USGS, making the blast around 10 times more powerful than previous detonations by the country. Later the bomb yield was estimated to be 250 kilotons, based on further study of the seismic data. The test was reported to be "a perfect success" by North Korean authorities. Jane's Information Group estimates the explosive payload of the North Korean thermonuclear/hydrogen Teller Ulam type bomb to weigh between
On November 20, 2017, U. S. President Donald Trump announced that North Korea was re listed by the State Department as a state sponsor of terrorism. Japan and South Korea welcomed the move as a method of increasing pressure on North Korea to negotiate about denuclearization. On November 28, 2017, North Korea fired an intercontinental ballistic missile in the first such launch from the country in more than two months. The missile, believed by the U. S. military to be an ICBM, was launched from Sain Ni and flew roughly 1,000 km (620 mi) before landing in the Sea of Japan. After North Korea claimed that the missile was capable of "carrying [a] super heavy [nuclear] warhead and hitting the whole mainland of the U. S.", Kim Jong Un announced that they had "finally realized the great historic cause of completing the state nuclear force", putting them in a position of strength to push the United States into talks.

2017 жылдың 20 қарашасында АҚШ Президенті Дональд Трамп Солтүстік Кореяны Мемлекеттік департаментке терроризмді қолдайтын мемлекеттер тізіміне қайта енгізді. Жапония және Оңтүстік Корея бұл қадамды Солтүстік Кореяны денүклеаризация туралы келіссөздерге баруға қысым жасаудың бір жолы ретінде құптады. 2017 жылдың 28 қарашасында Солтүстік Корея екі айдан астам уақыттан бергі елден жасалған алғашқы континенттер аралық баллистикалық зымыранды ұшырды. АҚШ әскерилерінің пікірінше, бұл ICBM болған зымыран Саин Ниден ұшырылып, шамамен 1,000 км (620 миль) қашықтықты ұшып, Жапон теңізіне құлады. Солтүстік Корея зымыранның «супер ауыр [ядролық] зарядын тасымалдай алатынын және АҚШ материгінің барлық аймақтарына тие алатынын» мәлімдегеннен кейін Ким Чен Ын «мемлекеттік ядролық күшті аяқтаудың ұлы тарихи мақсатына, соңғы нүкте қойғанын» жариялады, бұл оларды АҚШ-ты келіссөздерге салу үшін күшті жағдайға қойды.

2019 жыл

2019 жылдың тамызында Жапония алдағы жылдық қорғаныс ақ кітабында Солтүстік Кореяның ядролық қару қабілетіне қатысты бағалауын жаңартты, Пхеньянның жауынгерлік бөлімшелерді кішірейтуге қол жеткізгендей көрінеді деп мәлімдеді. Қорғаныс есебінде Жапония Солтүстік Кореяның ядролық және баллистикалық зымырандар бағдарламаларының өзінің қауіпсіздігіне "қиын және бірден қауіп төндіретіні" туралы пікірін сақтайды, Дональд Трамп пен Солтүстік Корея жетекшісі Ким Чен Ын арасындағы жақындағы кездесулерде ядролық қарудан бас тарту мәселесінде прогресске қол жеткізілмегеніне қарамастан.

2020 жыл

АҚШ-тағы Heritage Foundation талдаушысы Брюс Клиннер 2020 жылдың маусым айында Солтүстік Корея 2018 жылғы саммитке дейін "сегіз немесе одан да көп қосымша ядролық қару" жасаған болуы мүмкін деп бағалады. 2020 жылдың 10 қазанында Солтүстік Корея Корея Еңбек партиясының 75 жылдығына арналған әскери шеруде үлкен континенттер аралық баллистикалық зымыранды көрсетті. CNN хабарлағандай, әскери сарапшылар оны әлемдегі ең ірі, көшпелі баллистикалық зымырандардың бірі деп санайды.

2022 жыл

2022 жылдың алғашқы 4 аптасында Солтүстік Корея 7 зымыран сынағын жүргізді. Сынақтан өткен зымырандардың ішінде гипердыбыстық жылғаққыш құрылғы, орташа қашықтықтағы баллистикалық зымыран (IRBM) және түрлі круиздік зымырандар болды. 2022 жылдың 9 қыркүйегінде Солтүстік Корея өзін ядролық қарулы мемлекет деп жариялайтын заң қабылдады және ядролық қарудан айырылу мүмкіндігін толығымен жобады.

2023 жыл

2023 жылдың 24 наурызында Солтүстік Корея кем дегенде 10 оқтұмсығы бар, диаметрі 40-50 сантиметр шамасындағы Хвасал-31 ко тактикалық ядролық бомбасын таныстырды, бұл туралы Оңтүстік Кореяның бұқаралық ақпарат құралдары хабарлады. KN-23 және KN-25 баллистикалық зымырандары оны тасымалдауға қабілетті. 2023 жылдың желтоқсанында Солтүстік Корея ICBM-ды сынақ атысы жүргізді, Оңтүстік Корея мен Жапонияның мәлімдемесінше, ол АҚШ-тың кез келген нысанына жете алады.

2024 жыл

2024 жылдың сәуірінде Солтүстік Корея ядролық қарсы шабуылды модельдеу кезінде жаңа басқару және бақылау жүйесін сынағандарын мәлімдеді.

Жоғары байытылған уран бағдарламасы

Солтүстік Корея 4 миллион тоннаға жуық жоғары сапалы уран кені бар уран кен орындарына ие. АҚШ барлау қызметінің мәліметінше, Пәкістанның бұрынғы премьер-министрі Беназир Бхутто, Пәкістанның бұрынғы бас ғалымы Абдул Кадир Хан арқылы 1990-1996 жылдар аралығында ядролық технологияны алмасу мақсатында, CD-де сақталған уран байыту туралы маңызды деректер мен ақпаратты Солтүстік Кореяға жіберген. 2005 жылы президент Первез Мушарраф және премьер-министр Шаукат Азиз Ханның Солтүстік Кореяға центрифугалар мен олардың жобаларын бергенін мойындады. 2008 жылдың мамыр айында Хан бұрын өзінің бастамасымен деректерді бергенін мойындаған еді, бірақ кейіннен мойындауын қайтарып алып, Пәкістан үкіметі оны "құрбандыққа шалушы" етіп көрсетуге мәжбүрлегенін мәлімдеді. Ол сондай-ақ Солтүстік Кореяға сапар жасағанға дейін Солтүстік Кореяның ядролық бағдарламасы жетілгенін айтты. Жоғары байытылған уран (ЖБУ) бағдарламасы 2002 жылдың қазан айында АҚШ Солтүстік Корея шенеуніктерінен бағдарлама туралы сұраған кезде жарияланды. Келісілген аяда Солтүстік Корея плутоний бағдарламаларын (атап айтқанда, "графитпен баяулатылатын реакторлар мен олармен байланысты нысандарды") тоқтатуға келісті. Келісім сонымен қатар Солтүстік Корея Корея түбегін ядролық қарудан тазалау туралы бірлескен декларацияны іске асыруға міндеттелді, онда екі Корея да байыту немесе қайта өңдеу нысандарына ие болмауға міндеттенді. АҚШ Солтүстік Корея байыту нысандарына ие болмауға берген уәдесін бұзды деп мәлімдеді. 2002 жылдың желтоқсанында Солтүстік Кореяның талаптарды орындамауына байланысты АҚШ KEDO кеңесін отын майын жеткізуді тоқтатуға көндірді, бұл Келісілген аяның аяқталуына әкелді. Солтүстік Корея Пхеньянның солтүстігіндегі ядролық отынды өңдеу бағдарламасын және электр стансасын қайта іске қосу жоспарларын жариялады. Содан кейін Солтүстік Корея БҰҰ инспекторларын қуды және Ядролық қаруды таратпау шартынан бір жақты түрде "шықты". 2007 жылы Буш әкімшілігінің өкілі Солтүстік Кореяның "өндірістік деңгейдегі" уран бағдарламасында пайдаланылуы мүмкін материалдарды алғанын "жоғары сенімділікпен" айтса да, мұндай өндірістік деңгейдегі уран (тек плутоний емес) бағдарламасының бар екендігіне "орта сенімділік" деңгейі ғана бар екенін бағалады. АҚШ барлау қызметі 2002 жылы Кангсон/Чоллима деп белгіленген жерде уран байытудың алғашқы нысанының құрылысын бастады және 2003 жылы газ центрифугасының алғашқы каскадтарын дамыту немесе пайдалану аяқталуы мүмкін еді. Бұл нысан АҚШ барлау қызметіне көп жылдар бойы күдік тудырды. Пхенчжандағы уран кен орны мен концентрация зауыты уран кенін "сары тортқа" айналдыратын жер деп хабарланды. CNN 2021 жылдың 15 қыркүйегінде Солтүстік Кореяның Юнбьондағы уран байыту нысанын 1000 шаршы метрге кеңейтіп, қосымша 1000 центрифуга орнатып жатқанын хабарлады, бұл жоғары байытылған уранның өндірісін жылына 25%-ға дейін арттыруы мүмкін. Джеффри Льюис, қару-жарақ сарапшысы және Миддлбери халықаралық зерттеулер институтының профессоры, егер центрифугалар жаңартылған центрифугалармен ауыстырылса, ЖБУ өндірісінің өсуі айтарлықтай болады деді.

North Korea possesses uranium mines containing an estimated 4 million tons of high grade uranium ore.

Prime minister Benazir Bhutto of Pakistan allegedly, through Pakistan's former top scientist, Abdul Qadeer Khan, supplied key data, stored on CDs, on uranium enrichment and information to North Korea in exchange for missile technology around 1990–1996, according to U. S. intelligence officials. President Pervez Musharraf and Prime minister Shaukat Aziz acknowledged in 2005 that Khan had provided centrifuges and their designs to North Korea. In May 2008, Khan, who had previously confessed to supplying the data on his own initiative, retracted his confession, claiming that the Pakistan Government forced him to be a "scapegoat". He also claimed that North Korea's nuclear program was well advanced before his visits to North Korea. Highly enriched uranium (HEU) program was publicized in October 2002 when the United States asked North Korean officials about the program. Under the Agreed Framework, North Korea explicitly agreed to freeze plutonium programs (specifically, its "graphite moderated reactors and related facilities"). The agreement also committed North Korea to implement the Joint Declaration on the Denuclearization of the Korean Peninsula, in which both Koreas committed not to have enrichment or reprocessing facilities. The United States argued North Korea violated its commitment not to have enrichment facilities. In December 2002, claiming North Korean non compliance, the United States persuaded the KEDO Board to suspend fuel oil shipments, which led to the end of the Agreed Framework. North Korea responded by announcing plans to reactivate a dormant nuclear fuel processing program and power plant north of Pyongyang. North Korea soon thereafter expelled United Nations inspectors and announced a unilateral "withdrawal" from the Non Proliferation Treaty. In 2007, a Bush administration official assessed that, while there was still a "high confidence" that North Korea acquired materials that could be used in a "production scale" uranium program, there is only a "mid confidence" level such a production scale uranium (rather than merely plutonium) program exists. Construction of the probable first uranium enrichment facility started in 2002 at a site known as Kangson/Chollima by US intelligence, and could have been completed and developing or operating initial gas centrifuge cascades in 2003. The facility was suspected by US intelligence for many years. The Pyongsan Uranium Mine and Concentration Plant in Pyongsan is reported to be where uranium ore is turned into yellowcake. CNN reported on September 15, 2021, that North Korea is expanding uranium enrichment facility at Yongbyon with 1000 square meter expansion for additional 1000 centrifuges that would increase output of highly enriched uranium by up to 25% yearly and if centrifuges were to be replaced with upgraded centrifuges, increase in HEU production would be substantial according to Jeffrey Lewis, weapons expert and professor at Middlebury Institute of International Studies.

РЕКНА

2020 жылдың маусым айында Нагасаки университетінің Ядролық қаруды жою жөніндегі зерттеу орталығы Солтүстік Кореяның қарулы күштерінде 35-ке дейін ядролық қару болуы мүмкін деген болжам жасады.

Атом ғалымдарының бюллетені

2018 жылдың 8 қаңтарында Америка ғалымдары федерациясының Ханс М. Кристонсен мен Роберт С. Норис "Атом ғалымдарының бюллетенінде" «Солтүстік Корея 30-дан 60-қа дейін ядролық қару жасауға жететін бөлінетін материал өндірген болуы мүмкін, сондай-ақ 10-нан 20-ға дейін құрастырған болуы ықтимал» деген сақтық бағасын жариялады.

Қорғаныс барлау агенттігі

2017 жылдың 8 тамызында «Вашингтон Пост» газеті АҚШ Қорғаныс барлау агенттігінің өткен айда аяқтаған талдауында Солтүстік Корея зымырандарға сыятын миниатюралық ядролық оқ-дәрілерді сәтті өндіргені және оның қарулану арсеналында 60-қа дейін ядролық оқ-дәрі болуы мүмкін деген қорытынды келтірді. 2019 жылға қарай DIA Солтүстік Корея 65 бірлікке тең бөлінетін материал жинақтағанын және ел жылына 12 бірлікке дейін бөлінетін материал өндіріп отырғанын бағалады. АҚШ барлау қызметі сонымен қатар Солтүстік Кореяның ядролық қару жасау үшін шамамен 30 бөлінетін материалдан ядролық оқ-дәрі жасағанын, оның ішінде 4-6 екі сатылы термоядролық қару бар екенін мәлімдеді.

Зигфрид С. Хеккер

2017 жылдың 7 тамызында АҚШ атынан Солтүстік Кореяның ядролық объектілеріне көп рет сапарлаған Лос-Аламос ұлттық зертханасының бұрынғы директоры Зигфрид С. Хеккер, Солтүстік Кореяның плутоний және жоғары байытылған уран қоры 20-25 ядролық қару жасауға жеткілікті деп бағалады. Ол Солтүстік Кореяның орта қашықтықтағы зымырандарға қолданылатын кішірейтілген жарылыс басын жасағанын, бірақ континенттер аралық баллистикалық зымырандарға (ICBM) және атмосфераға қайта кіруге жарамды, кішірек және берік жарылыс басын жасау үшін қосымша сынақтар мен дамыту қажет екенін мәлімдеді. Ол жарылыс басын Солтүстік Кореяның ICBM жоспарларының ең нашар дамыған бөлігі деп санады. 2019 жылдың ақпан айында Хеккер Солтүстік Кореяның қару жасауға қолданылатын материал қоры 35-37 ядролық қаруға жеткілікті деп бағалады.

Ғылым және халықаралық қауіпсіздік институты

2013 жылы Ғылым және халықаралық қауіпсіздік институты 12-27 "ядролық қаруға баламалы" шамасын берді, оның ішінде плутоний және уран қоры да ескерілді. 2016 жылға қарай Солтүстік Кореяда 14-48 ядролық қаруға баламалы шамада қарулар болуы болжанды. 2017 жылы бұл көрсеткіш 13-30 ядролық қаруға баламалы шамаға төмендетілді, бірақ сол жылдың тамызында 60-қа дейін арттырылды. 2023 жылы ядролық арсеналдың жаңартылған бағасы бойынша Солтүстік Кореяда 35-65 ядролық оқ-дәрілер болуы мүмкін екендігі анықталды.

FAS

2012 жылы Америка ғалымдары федерациясы Солтүстік Кореяда 10-нан кем плутонийлік оқ-дәрі бар деп бағалады. 2018 жылдың қаңтар айында жарияланған «Ядролық деректер кітабында» FAS Солтүстік Кореяда 30-дан 60-қа дейін ядролық қару жасауға жеткілікті бөлінетін материал бар екенін мәлімдеді. Алайда, есепте Солтүстік Корея ең көп дегенде 10-20 оқ-дәрі құрастырғаны, ал олардың көп бөлігі 10-20 килотонналық бір сатылы бөліну қарулары болуы мүмкін екені айтылды.

SIPRI

2013 жылдың қаңтарында Стокгольм халықаралық бейбітшілік зерттеу институты Солтүстік Кореяда 6-8 ядролық оқ-дәрі бар деген баға берді. 2020 жылдың маусым айында институттың жылдық есебінде 2020 жылдың қаңтарына дейін Солтүстік Корея бұрынғы жылғы бағаланған 20-30 даналық қару қорына тағы 10 ядролық қару қосыпты.

Қорғаныс талдауы жөніндегі Корея институты

2023 жылы Оңтүстік Корея үкіметтік ой-сана орталығы «Қорғаныс талдау институты» Солтүстік Кореяда 80-90 ядролық қарудың бар екенін, 2030 жылға қарай 166-ға дейін көбейеді деп бағалап, 300-ге жеткізуді мақсат етеді деген қорытынды жасады.

Химиялық және биологиялық қару

Солтүстік Корея Корея соғысы аяқталғаннан кейін, 1954 жылы өзінің химиялық өнеркәсібін және химиялық қару (ХҚ) бағдарламасын дамытуға кірісті. Алайда, маңызды прогресс 1960 жылдарға дейін жасалмады, ол кезде Ким Ир Сен «Химияландыру туралы декларация» жариялады, мақсаты – экономиканың түрлі салаларын қолдай алатын тәуелсіз химия өнеркәсібін одан әрі дамыту, сондай-ақ химиялық қару өндірісін қамтамасыз ету болды және Солтүстік Кореяның Ядролық және химиялық қорғаныс бюросын құрды. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында Солтүстік Корея химия өнеркәсібін дамыту үшін Кеңес Одағы мен Қытайдан көмек алды. 1979 жылы АҚШ Қорғаныс барлау агенттігі Солтүстік Кореяның «тек қорғанысқа арналған ХҚ мүмкіндігіне» ие екенін сенді. Оңтүстік Кореяның Ұлттық қорғаныс министрлігі 2010 жылы да осыған ұқсас баға берді. 2014 жылы Оңтүстік Кореяның Қорғаныс министрлігі «Солтүстік Корея 2500-5000 тонна химиялық қару сақтағанын және түрлі биологиялық қаруларды өндіруге қабілетті екенін» бағалады. 2015 жылы АҚШ Қорғаныс министрлігі Конгреске Солтүстік Кореяның ХҚ бағдарламасының «ХҚ қорына» ие екенін және «жүйкеге, көпіршікке, қанға және тұншықтыратын заттарды өндіруге қабілетті» екенін хабарлады. Солтүстік Корея Химиялық қару туралы конвенцияға (ХҚК) қатысушы емес. Солтүстік Корея 2006 жылы қабылданған БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің 1718 қаулысымен сұралғандай, химиялық қаруға ие екенін мойындаудан бас тартты. Ханхам пестицидтер өндірісінің зауыттары «биологиялық қару бағдарламасының ескі және жиі қолданылатын жасырын орны» және екі мақсатта қолданылатын технологияның мысалы екенін атап өтті. Солтүстік Кореяда жүйкеге, көпіршікке, қанға және құсуға шақыратын заттар, сондай-ақ антракс, шешек және холера сияқты түрлі химиялық және биологиялық қарулар бар. 2017 жылы Ким Чен Ынның жартылай бауыры Ким Чен Нам Малайзиядағы Куала-Лумпур халықаралық әуежайында күдікті Солтүстік Корея агенттерімен VX жүйке затымен өлтірілді.

Тарих

1970 жылдардың соңында немесе 1980 жылдардың басында КХДР-ға Мысырдан бірнеше Scud B зымырандары жеткізілді (Мысыр бұл зымырандарды КСРО, Болгария және Польшадан алған болатын). КСРО Солтүстік Кореяға тікелей Scud зымырандарын жеткізуден бас тартты, бірақ Солтүстік Корея 1970 жылдардан бастап оның конструкциясына негізделген зымырандарды өндіре бастады: жергілікті өндіріс базасы құрылды және алғашқы модификацияланған нұсқасы Хвасон-5 деп аталды. Уақыт өте келе, одан да жетілдірілген зымыран түрлері жасалды. Соңында Солтүстік Корея Жапонияға жете алатын баллистикалық зымырандармен қаруланды. 1990 жылдары Солтүстік Корея Қытайдың көмегімен Пакистанға ядролық заряд тасымалдай алатын орташа қашықтықтағы зымырандарды сатты. Солтүстік Кореяның жаппай қырып-жоятын қаруды гипотетикалық нысанаға жеткізу мүмкіндігі оның зымырандық технологиясымен шектеледі. 2005 жылы Солтүстік Кореяның Nodong зымыранының ұшу қашықтығы 900 км, ал пайдалы жүгі 1000 кг деп бағаланды. 2016 жылы Израильдік сарапшы Узи Рубин зымыран бағдарламасы "айтарлықтай жетістіктерге" қол жеткізгенін айтты. Біріккен Ұлттар Ұйымының сарапшылар тобының Солтүстік Корея жөніндегі баяндамасында, мүше елдер ұсынған мәліметтерге сәйкес, оның баллистикалық зымыран бағдарламасы толыққанды және дербес екені, ал басқару жүйесі жергілікті құрылғандығы көрсетілді, бұл жақындағы қысқа қашықтықтағы баллистикалық зымыранды сынау арқылы дәлелденді, ол Iskander-ге ұқсас және траекториясы төмендетілген. 2020 жылдың қаңтарында Бірлескен штабтар төрағасының орынбасары Джон Э. Хайтен: "Солтүстік Корея планетадағы кез келген ел сияқты жаңа зымырандар, жаңа қабілеттер, жаңа қару-жарақтарды жылдам дамытып жатыр" деді. 2021 жылдың 18 қазанында Солтүстік Корея Жапон теңізіне құлаған баллистикалық зымыранды ұшырды. Жапония премьер-министрі Фумио Кишида бұл ұшыруды "өте өкінішті" деп сипаттады. Француздық Стратегиялық зерттеулер қоры Солтүстік Кореяның ядролық арсеналы мен баллистикалық зымырандарын талдаған баяндама жариялады. Онда KN 23 және KN 24 сияқты қысқа қашықтықтағы баллистикалық зымырандардың дәлдігі спутниктік суреттерге және зымыран сынақтарынан соқтығыс кратерлері арасындағы қашықтыққа негізделген 35 метр, ал KN 25 үлкен диаметрлі басқарылатын зымыранының дәлдігі 80-90 метр деп бағаланды. Конгресс зерттеу қызметі 2017 жылғы Қорғаныс барлау агенттігінің бағалауына сілтеме жасап, Солтүстік Кореяның ядролық оқтарды қысқарту деңгейіне жеткенін мәлімдеді, осылайша оларды қысқа және алысқа ұшатын баллистикалық зымырандарға орнатуға болады. CRS бағалауынша, бүкіл Корея түбегін нысанаға алатын KN 23 SRBM және бүкіл Жапонияны нысанаға алатын KN 15 MRBM конвенциялық және ядролық оқ-дәрілерді тасымалдай алады.

In the late 1970s or early 1980s, the DPRK received several longer range Scud B missiles from Egypt (which in turn received those missiles from the USSR, Bulgaria and Poland). The USSR had refused to supply Scuds directly to North Korea, but North Korea, starting in the 1970s, has produced missiles based on its design: a local production basis was established, and the first modified copy was named Hwasong 5. With time, more advanced types of missiles were developed. Eventually North Korea equipped itself with ballistic missiles, capable of reaching Japan. In the 1990s, North Korea sold medium sized nuclear capable missiles to Pakistan in a deal facilitated by China. North Korea's ability to deliver weapons of mass destruction to a hypothetical target is somewhat limited by its missile technology. In 2005, North Korea's total range with its Nodong missiles was estimated as 900 km with a 1,000 kg payload. In 2016, Israeli analyst Uzi Rubin said that the missile program had demonstrated "remarkable achievements". Report on North Korea by United Nations Panel of Experts with information's disclosed by various member countries that the status of its ballistic missile program as comprehensive and autonomous with guidance system being indigenous, demonstrated by recent test of a short range ballistic missile similar to Iskander and demonstrating depressed trajectory as such. In January 2020, Vice Chairman of the Joint Chiefs of Staff John E. Hyten said "North Korea is building new missiles, new capabilities, new weapons as fast as anybody on the planet." On October 18, 2021, North Korea launched a ballistic missile that landed in the Sea of Japan. Japan's prime minister Fumio Kishida called the launch "very regrettable". The French think tank Foundation for Strategic Research released a report analyzing the North Korean nuclear arsenal and ballistic missiles. It estimated the accuracy of short range ballistic missiles such as KN 23 and KN 24 to be 35 meters based on satellite imagery and the distance between impact craters from missile tests, and 80–90 meters for the KN 25 large diameter guided rocket. The Congressional Research Service issued a report citing a 2017 assessment by the Defense Intelligence Agency that North Korea has achieved a level of miniatuarization of nuclear warheads needed to mount them on short range and intercontinental ballistic missiles. CRS assessed that the KN 23 SRBM, which can target the entire Korean peninsula, and the KN 15 MRBM, which can target all of Japan, can carry both conventional and nuclear warheads.

Операциялық жеткізу жүйелері

Солтүстік Корея баллистикалық зымыранға орналастыру үшін ядролық оқ-дәріні кішірейтуге қабілді деген дәлелдер бар. Жапонияның қорғаныс ақ парағына сәйкес, Солтүстік Корея ядролық қаруды кішірейту мүмкіндігіне ие. Оңтүстік Кореяның 2018 жылғы қорғаныс ақ парағында Солтүстік Кореяның ядролық қаруды кішірейту қабілеті елеулі деңгейге жеткені айтылған. АҚШ Қорғаныс барлау агенттігінің құпия есебінде де Солтүстік Корея баллистикалық зымырандар үшін ядролық оқ-дәріні кішірейте алатыны мәлімделген. Солтүстік Кореяның зымырандарын қайтадан атмосфераға кіргенде қорғау технологиясының бар-жоқтығы белгісіз. Кейбір сарапшылар Солтүстік Кореяның жаңа зымырандары жалған болуы мүмкін деп санайды. Солтүстік Кореяның әртүрлі зымыран сынақтары 2010 жылдарға дейін жалғасты, мысалы 2013, 2014 және 2016 жылдары. Солтүстік Корея 2015 жылы Жапонияға жете алатын жеткілікті қуатты орташа қашықтықтағы зымырандарды сынақтан өткізбеді, бірақ Оңтүстік Кореяның "Yonhap" ақпарат агенттігі 2016 жылдың наурызында өткен зымыран сынақтарының бірінде атылған кем дегенде бір зымыранның "Rodong" зымыраны болуы мүмкін деп есептейді. 2016 жылдың тамызында Солтүстік Кореяның "Rodong" зымыранының сынағы Жапонияның Ога түбегінен батысқа қарай, халықаралық суларда, бірақ Жапонияның эксклюзивті экономикалық аймағында құлап, Жапонияны "Жапонияның қауіпсіздігіне қарсы кешірілмейтін зорлық актісі" деп айыптауға мәжбүр етті. Солтүстік Корея 2016 жылдың 23 сәуірінде суасты қайығынан зымыран сынағын жүргізген сияқты; зымыран 30 км ғана ұшса да, бір АҚШ сарапшысы "Солтүстік Кореяның суастынан зымыран ұшыру қабілеті әзілден шынымен маңызды деңгейге жетті" деп мәлімдеді. Дегенмен, 2023 жылға қарай суастынан ұшырылатын баллистикалық зымырандарды (SLBM) дамытудағы прогресс баяулауда болып көрінеді, мүмкін, өйткені жердегі мобильді зымырандармен үлкен жетістіктерге қол жеткізгендіктен дамуға басымдық берілмеді.

Пайдалануға жарамды немесе сынақтан өтті

Hwasong 5 – бастапқы Scud модификациясы. Сұйық отынмен жабдықталған, қозғалмалы зымыран, шамамен 330 км қашықтыққа ұша алады. Сәтті сынақтан өткен. Солтүстік Кореяның 150-200 мұндай зымыранды қозғалмалы ұшыру платформаларында орналастырғаны белгілі. Hwasong 6 – кейінгі Scud модификациясы. Hwasong 5-ке ұқсас, бірақ қашықтығы артқан (550–700 км) және жарылғыш бөлігі кішірек (600–750 кг). Бұл Солтүстік Кореяның ең көп таралған зымыраны, кем дегенде 400 зымыраны қолданыста бар. Hwasong 7 – үлкен және жетілдірілген Scud модификациясы. Сұйық отынмен жабдықталған, қозғалмалы зымыран, 650 кг жарылғыш бөлікке ие. Алғашқы өндіріс үлгілерінде инерциялық навигациялық жүйе болды, кейінгі үлгілерде GPS навигациялық жүйесі орнатылды, бұл CEP дәлдігін 190–250 м-ге дейін жақсартады. Hwasong 9, әлемнің қалған бөлігінде Scud ER деп те белгілі, Hwasong 6-ның одан әрі дамуы болып табылады, қашықтығы (1000–1000+ км) және Жапонияға соққы беруге қабілетті. Hwasong 10 – советтік R-27 Zyb SLBM-нің модификацияланған көшірмесі деп саналады. Бастапқыда Unha-ның бірінші немесе екінші сатысында сынақтан өткен деп есептелді, бірақ қалдықтарды талдау Unha-ның Hwasong 10-нан ескі технологияны қолданғанын көрсетті. Қорғаныс министрлігінің мәліметі бойынша BM25 күші 50 ұшыру құрылғысынан кем. Pukguksong 2 – қатты отынмен жұмыс істейтін Pukguksong 1-дің ұзын қашықтықтық, құрлықта орналасқан нұсқасы. KN-15 деп те аталады. Hwasong 12 – орта қашықтықтық, сұйық отынмен жабдықталған, қозғалмалы зымыран. Бірінші сынақ 2017 жылдың мамыр айында өтті. Кореядан тыс KN-17 деп те белгілі. Оңтүстік Кореялық сарапшылардың бағасынша, мамырда өткізілген сәтті сынаққа сүйене келе, қашықтығы 5000-ден 6000 км-ге жетеді. Hwasong 14 – сонымен қатар KN-20 деп те аталады, ұзақ қашықтықтық, көлікпен тасымалданатын ICBM, 2017 жылдың 4 және 29 шілдесінде сынақтан өтті, шамамен қашықтығы Джон Шиллинг Солтүстік Кореяның Hwasong 14-інің АҚШ қалаларына қауіп төндіретін күмәнді қашықтықтағы дәлдігі нашар деп бағалайды). Майкл Эллеман NHK бейнесінде Hwasong 15 – 13,000 км қашықтықта, 2017 жылдың 28 қарашасында сәтті сынақтан өткенін атап өтті. KN-23 – 700 км қашықтықта, 2019 жылдың 4 мамырында сәтті сынақтан өтті. 9K720 Iskander-ге ұқсас. Hwasong 17 – жарылғыш бөлігінің салмағына байланысты, алғашқы жапондық бағалау бойынша, 15,000 км-ден астам қашықтыққа ұша алады. ICBM алғаш рет 2022 жылдың 18 қарашасында толық ұшу кезінде сәтті сынақтан өткені есептеледі. 2022 жылға дейін ICBM-нің ұзақ қашықтықтағы дәлдігі және қайтадан атмосфераға кіру кезінде сақталу қабілеті белгісіз.

Hwasong 5 – initial Scud modification. Road mobile, liquid fueled missile, with an estimated range of 330 km. It has been tested successfully. It is believed that North Korea has deployed some 150–200 such missiles on mobile launchers. Hwasong 6 – later Scud modification. Similar to the Hwasong 5, yet with an increased range (550–700 km) and a smaller warhead (600–750 kg). Apparently this is the most widely deployed North Korean missile, with at least 400 missiles in use. Hwasong 7 – larger and more advanced Scud modification. Liquid fueled, road mobile missile with a 650 kg warhead. First production variants had inertial guidance, later variants featured GPS guidance, which improves CEP accuracy to 190–250 m. Range is estimated to be between 1,300 and 1,600 km. Hwasong 9 is also known as Scud ER in rest of the world is further development of Hwasong 6 with range of (1000–1000+ km) and is capable of hitting Japan. Hwasong 10 – believed to be a modified copy of the Soviet R 27 Zyb SLBM. Originally believed to have been tested as the first or second stage of Unha, but debris analysis showed that the Unha used older technology than it is believed the Hwasong 10 uses. A DoD report puts BM25 strength at fewer than 50 launchers. Pukguksong 2 – a long range, land based development of the solid fueled Pukguksong 1. Also known as the KN 15. Hwasong 12 – a medium range, liquid fueled, mobile missile. First tested in May 2017. also known as KN 17 outside of Korea, South Korean experts estimate range of 5000 to 6000 km based on successful test conducted in May. Hwasong 14 – Also known as the KN 20, a long range, road transportable ICBM, tested on July 4 and 29, 2017, estimated range is John Schilling estimates the current accuracy of the North's Hwasong 14 as poor at the mooted ranges which threaten US cities to prove its accuracy). Michael Elleman has pointed out that the NHK video
Hwasong 15 – 13,000 km range, successfully tested on November 28, 2017. KN 23 – 700 km range, Successfully tested on May 4, 2019. Similar to 9K720 Iskander. Hwasong 17 – potential range over 15,000 km depending on the warhead weight, according to initial Japanese estimate. The ICBM was believed to be first successfully tested on a full flight on November 18, 2022. The ICBM's long range accuracy, and its ability to survive re entry, are unknown as of 2022.

Сыналмаған

KN 08 – Жолға жүретін жылжымалы құрлықтағы баллистикалық зымыран. Хвасонг 13 (HS 13) деп те аталады. Ең көп қашықтығы >5500 км (3400 миль). АҚШ Қорғаныс министрлігі кем дегенде 6 KN 08 ұшқышын орналастырылғанын бағалайды. Өзгертілген нұсқасы, KN 14, Корея Еңбек партиясының 70 жылдығына арналған әскери шеруде таныстырылды. Зымыранды жасау қозғалтқыш проблемаларына байланысты тоқтатылды.

Баллистикалық зымыран технологиясына байланысты экспорт

2009 жылдың сәуірінде Біріккен Ұлттар Ұйымы Кореяның тау-кен және даму сауда корпорациясын (KOMID) Солтүстік Кореяның негізгі қару-жарақ дилері және баллистикалық зымырандар мен конвенциялық қару-жараққа қатысты жабдықтардың басты экспорттаушысы деп атады. БҰҰ KOMID-ті Пхеньянның Орталық ауданында орналасқан деп тіркеді. Алайда, оның Бейжіңде кеңселері және бүкіл әлемде қару сатуды жеңілдететін және Солтүстік Корея қаруына жаңа клиенттер іздейтін сату кеңселері де бар. KOMID Иранға зымырандық технологияны сатқан және Тайваньпен зымыранмен байланысты технологияны сатып алу туралы келісімдер жасаған. KOMID Африка, Оңтүстік Америка және Таяу Шығысқа зымырандық технологиялар, канонерлік қайықтар және көптүрлі зымырандық артиллерияны қоса алғанда, 100 миллион доллардан астам сомаға жабдықтар сатуға жауапты болды. Солтүстік Кореяның әскері де шетелге қару сату үшін "Хап Хенг" компаниясын пайдаланған. "Хап Хенг" 1990 жылдары Макаода орналасып, Пәкістан және Иран сияқты елдерге қару-жарақ, зымыран және ядролық технологияны сатумен айналысқан. Пәкістанның орташа қашықтықтағы "Гаури" баллистикалық зымыраны Солтүстік Кореяның "Родонг-1" зымыранының көшірмесі саналады. 1999 жылы барлау деректері Солтүстік Кореяның Иранға зымыран компоненттерін сатқанын көрсетті. "Хап Хенг" компаниясының тіркелген директорлары Ким Сонг Ин және Ко Мён Хун. Ко Мён Хун қазір Бейжіңдегі тіркелген дипломат және KOMID жұмысына қатысуы мүмкін. БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің санкциялар комитетінің баяндамасында Солтүстік Кореяның ядролық және баллистикалық зымыран технологиясын, соның ішінде Мьянмаға (Бірма), Сирияға және Иранға контрабандалық жолмен тасымалдайтын халықаралық желіге ие екендігі айтылған.

Экспорттық серіктестер

Бірнеше ел Солтүстік Кореяның баллистикалық зымырандарын сатып алды немесе Солтүстік Кореядан жергілікті зымыран өндірісін құруға көмек алды. Мысыр Hwasong 5 және Hwasong 6 өндірісі үшін технология мен көмек алды, сондай-ақ Condor/Badr бағдарламасы арқылы Солтүстік Кореяға бағыт-бағдар жүйелерін немесе ұзын қашықтықтағы зымырандар туралы ақпаратты берген болуы мүмкін. Иран Солтүстік Кореяның зымыранын сатып алған алғашқы елдердің бірі болды. Иран Hwasong 5 (Shahab 1), Hwasong 6 (Shahab 2) және Rodong 1 (Shahab 3) үшін жергілікті өндірісті құрды. АҚШ Мемлекеттік департаментінің құпия хабарына сәйкес, Иранда 19 дана BM25 "Мусудан" зымыраны бар, және Иран "Мусуданды" "Хоррамшахр" деп атады. Бұл ядролық қару тасуға қабілетті зымыран әзірлену үстінде, бірақ оның екі сынақ ұшырылымы сәтсіз аяқталды. 1999 жылдың бірінші жартысында Солтүстік Корея ұйымдары ядролық қару технологиясына қол жеткізу үшін Пәкістанның баллистикалық зымыран бағдарламасына көмек көрсетуді жалғастырды. Бұл көмек Исламабадтың баллистикалық зымырандар өндіруге жасаған күш-жігері үшін маңызды болды. 1998 жылдың сәуірінде Пәкістан Солтүстік Кореяның Nodong зымыранының негізінде жасалған Ghauri MRBM-ді сынақтан өткізді. Сондай-ақ 1998 жылдың сәуірінде АҚШ Пәкістан мен Солтүстік Корея ұйымдарына Зымыран технологиясын бақылау режимінің I санаттағы баллистикалық зымыранмен байланысты технологияны берудегі рөлі үшін санкциялар салды. Сирия алғашқыда Scud B зымыранын Солтүстік Кореядан алған. Солтүстік Корея Сирияға Scud C және/немесе Scud D зымыранын әзірлеуге көмектескен болуы мүмкін. 2013 жылдан бастап Сирия, Солтүстік Кореяны қоса алғанда, бірнеше елден жетілдірілген зымыран компоненттері мен технологияларына сыртқы көмекке сенеді. 2018 жылы БҰҰ баяндамасында Солтүстік Кореяның Сирияның химиялық қару бағдарламасына көмектесу үшін техниктер мен материалдарды, соның ішінде қышқылға төзімді плиткаларды, клапандарды және термометрлерді жібергені айтылды. 1989 жылы Солтүстік Кореядан 25 Hwasong 5 зымыраны сатып алынды. БАӘ қорғаныс күштері зымырандардың сапасына қанағаттанбады және оларды сақтауға қойды. Вьетнам 1998-1999 жылдары Hwasong 5/6 зымыранына тапсырыс берген деген хабар бар, бірақ бұл келісім орындалған-жоқ белгісіз. Йемен 1990 жылдары Солтүстік Кореядан Scud зымырандарын сатып алғаны белгілі – барлығы 15 зымыран, конвенциялық оқ-дәрілер және отын окистендіргіш.

Several countries have bought North Korean ballistic missiles or have received assistance from North Korea to establish local missile production. Egypt has received technologies and assistance for manufacture of both the Hwasong 5 and Hwasong 6, and may have provided guidance systems or information on longer range missiles to North Korea from the Condor/Badr program. Iran was one of the first countries to buy North Korean missiles. Iran has established local production for the Hwasong 5 (Shahab 1), Hwasong 6 (Shahab 2) and the Rodong 1 (Shahab 3). Iran also possesses 19 land based BM25 Musudan missiles, according to a leaked, classified U. S. State Department cable, Iran designated the Musudan as Khorramshahr. This nuclear capable missile is currently under development and failed its two known flight tests. North Korean entities continued to provide assistance to Pakistan's ballistic missile program during the first half of 1999 in return for nuclear weapons technology. Such assistance was critical to Islamabad's efforts to produce ballistic missiles. In April 1998, Pakistan flight tested the Ghauri MRBM, which is based on North Korea's Nodong missile. Also in April 1998, the United States imposed sanctions against Pakistani and North Korean entities for their role in transferring Missile Technology Control Regime Category I ballistic missile related technology. Syria originally obtained the Scud B from North Korea. North Korea may have assisted Syria in development of the Scud C and/or the Scud D. As of 2013, Syria relies on foreign assistance from multiple countries, including North Korea, for advanced missile components and technologies. In 2018, a United Nations report alleged that North Korea had been sending technicians and material to Syria to assist in its chemical weapons program, including acid resistant tiles, valves, and thermometers. 25 Hwasong 5s were purchased from North Korea in 1989. The UAE Union Defence Force were not satisfied with the quality of the missiles, and they were kept in storage. Vietnam reportedly ordered Hwasong 5/6 missiles in 1998–99, but it is unclear if this deal was fulfilled. Yemen is known to have bought Scud missiles from North Korea in the 1990s—a total of 15 missiles, conventional warheads and fuel oxidizer.

Бұрынғы экспорттық серіктестер

Ливия Муамар Каддафи билігі тұсында Солтүстік Кореядан технологиялық көмек, сызбалар және зымыран бөлшектерін алғандығы мәлім болған.

Әлеуетті экспорттық серіктестің бас тартуы

2004 жылдың қаңтар айында Нигерия үкіметі Солтүстік Кореяның зымыран технологиясын сатуға келісімін бергенін хабарлады, бірақ бір айдан кейін АҚШ-тың қысымы салдарынан Нигерия бұл келісімнен бас тартты.

Халықаралық реакциялар

1990 жылдары АҚШ Солтүстік Кореяның ядролық қару бағдарламасын тоқтату мақсатында «Келісім негізі» деп аталатын келісімге қол қойды, сонымен бірге Корея түбегін ядролық қарудан толықтай арылтуға ұмтылды. 2002 жылы Солтүстік Кореяның құпия уран байыту бағдарламасы әшкере болғаннан кейін бұл келісім бұзылды. Одан кейін Қытай Корея түбегін ядролық қарудан арылту процесін кезең-кезеңмен келісу үшін алты тараптық келіссөздерді ұйымдастырды. Солтүстік Кореяның бірнеше ядролық және зымырандық сынақтарынан кейін алты тараптық келіссөздер тоқтап қалды, нәтижесінде Солтүстік Кореяға қарсы халықаралық санкциялар күшейді, оның ішінде БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесі қабылдаған бірқатар санкциялық қаулылар да бар. 2018 жылы Оңтүстік Корея президенті Мун Чжэ Ин мен АҚШ президенті Дональд Трамп Ким Чен Ынмен бірнеше саммиттер өткізді, олар Корея түбегін ядролық қарудан арылтуға бағытталған жарияланымдарға әкелді.

Халықаралық тексерулер

2018 жылдың 31 қазанында Оңтүстік Кореяның үкіметтік Корея Демократиялық партиясының заң шығарушысы Ким Мин Ки жасаған мәлімдемеде, Оңтүстік Кореяның Ұлттық барлау қызметінің өкілдері Солтүстік Кореяның бірнеше ядролық және зымырандық сынақ алаңдарын қарап шыққандығы және олар енді алдағы халықаралық тексерулерге дайын екендігі айтылды. Ким сондай-ақ, қазір тоқтатылған Солтүстік Кореяның Пунгьери ядролық сынақ алаңы мен Сохэ спутнигін ұшыру базасы осы қарауларға кіргенін мәлімдеді. Барлау қызметкерлерінің сапары 2018 жылдың қыркүйегінде Пхеньян келісімі аясында жүзеге асты, онда Солтүстік Корея басшысы Ким Чен Ын Сохаені жабуға және халықаралық сарапшыларға зымыран қозғалтқыштарын сынау алаңын және ұшыру платформасын бұзуды бақылауға рұқсат берді. Халықаралық сарапшылар Солтүстік Кореяның басқа да ядролық және зымырандық сынақ орындарының таратылуына куә бола алады. Солтүстік Кореяның негізгі ядролық нысаны – Йонгбён өткен жылдан бері тоқтап тұр, бірақ әлі толық жабылмаған.