АҚШ-тағы шетелдік мүліктерді іздеу және тәркілеу: Verdugo Urquidez ісі
United States v. Verdugo-Urquidez
АҚШ-тағы Verdugo Urquidez ісі (1990) бойынша, АҚШ агенттерінің шетелдегі шетелдік азаматтарға тиесілі мүліктерді іздеуіне 4-ші түзету қолданылмайды. Сот шешімі, іздеу кезіндегі дәлелдер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
United States v. Verdugo Urquidez, 494 U. S. 259 (1990) – АҚШ Жоғарғы Сотының шешімі, онда АҚШ агенттерінің шетелдегі шетелдік азаматқа тиесілі мүлікті іздестіру және тәркілеу кезіндегі Төртінші түзетуде қарастырылған қорғаулар қолданылмайтыны белгіленді.
United States v. Verdugo Urquidez, 494 U. S. 259 (1990), was a United States Supreme Court decision that determined that Fourth Amendment protections do not apply to searches and seizures by United States agents of property owned by a nonresident alien in a foreign country.
Фактілер
Мексика азаматы Рене Мартин Вердуго Уркидес, есірткі бароны ретінде танылған және ДЕА агенті Энрике Камарена Салазарды азаптап өлтіруге қатысы бар деген күдікпен тұтқындалып, АҚШ-қа жеткізілді. ДЕА агенттері айыпталушының үйін тінткені жөн деп шешті, сондықтан Мексика үкіметінен тінтіруге рұқсат алды. Тінтіру кезінде агенттер айыпталушының марихуана жөнелтпелерінің тізімі деп саналатын құжаттарды тапты. Үкімет осы құжаттарды сотта дәлел ретінде ұсынғанда, айыпталушы оларға қарсылық білдіріп, ордерсіз алынғанын және Конституция бойынша сотта пайдаланылуы мүмкін емес екенін мәлімдеді. АҚШ округтік соты осымен келісіп, құжаттарды сотқа ұсынбау үшін (дәлел ретінде пайдалануға тыйым салу үшін) ерекше ереже қолданды. Үкімет бұл шешімге шағымданып, апелляциялық сотқа жолықты. Апелляциялық соттың шешімі күшінде қалды, содан кейін үкімет Жоғарғы Сотқа шағым түсірді.
Rene Martin Verdugo Urquidez, a Mexican citizen reputed to be a drug lord involved in the torture and murder of DEA agent Enrique Camarena Salazar, was arrested and brought to the United States. The DEA decided that it would be a good idea to search the defendant's home, so agents received authorization from the Mexican government to conduct the search. The agents found documents believed to be the defendant's records of his marijuana shipments. When the government sought to introduce the documents as evidence in court, the defendant objected, asserting that they were obtained without a warrant, and therefore could not constitutionally be used at trial. The United States District Court agreed, and invoked the exclusionary rule to suppress the documents (i. e., to prevent them from being used as evidence). The government appealed this ruling, which was affirmed by the Court of Appeals for the Ninth Circuit. The government then appealed to the Supreme Court.
Соттың пікірі
Сот төртінші түзетудегі орынсыз іздеулер мен тәркілеулерге қатысты тыйым шетелде орналасқан, АҚШ-та тұрмайтын шетелдікке тиесілі мүлікті АҚШ агенттерінің іздеуі мен тәркілеуі жағдайында қолданылмайтынын мәлімдеді. Бас судья Ренквист судьялар Уайт, Скалия, Кеннеди және О’Коннордың қолдауымен Сот үшін пікір жазды, онда "Төртінші түзетумен қорғалатын адамдар" – АҚШ халқы екені, ал айыпталушының АҚШ аумағындағы "заңмен рұқсат етілген, бірақ қажетсіз болуы" (оның қамаулануының тікелей салдары) АҚШ-пен оны қорғау үшін Конституцияға жүгінуге жеткілікті байланыс құрмады делінген.
The Court held that the Fourth Amendment's prohibition against unreasonable searches and seizures did not apply where United States agents searched and seized property located in a foreign country owned by a nonresident alien in the United States. Chief Justice Rehnquist authored the opinion for the Court, joined by Justices White, Scalia, Kennedy and O'Connor, contending that "the people" intended to be protected by the Fourth Amendment were the people of the United States, and that the defendant's "legal but involuntary presence" on U. S. soil (a direct result of his arrest) failed to create a sufficient relationship with the U. S. to allow him to call upon the Constitution for protection.
Біркелкі пікірлер
Сот төрешісі Кеннеди келісім пікірін жазды, онда мұндай жағдайлардағы Төртінші түзетутің қолданылуы АҚШ-тың шетелдегі ұлттық мүдделерін қорғауға бағытталған әрекеттеріне кедергі келтіруі мүмкін екенін айтты. Сот төрешісі Стивенс де келісім пікірін жазды, онда Төртінші түзету және оның негізсіз іздеу мен тәркілеуге тыйым салуы мұндай жағдайларда қолданылады деп мәлімдеді, бірақ бұл іздеу мен тәркілеу Мексика үкіметінің рұқсатымен және көмегімен жүзеге асырылғандықтан және АҚШ сотының мұндай іздеуге ордер беруге құқығы болмағандықтан заңды деп қорытындылады.
Justice Kennedy authored a concurring opinion, contending that the application of the Fourth Amendment in cases such as this would interfere with the ability of the U. S. to engage in actions designed to protect the nation's interests abroad. Justice Stevens also authored a concurring opinion, contending that the Fourth Amendment and its accompanying prohibition against unreasonable searches and seizures does apply in such cases, but concluding that this search and seizure was reasonable because it was done with the permission and assistance of the government of Mexico and because no U. S. court would have had the authority to issue a warrant for such a search.
Бір-бірінен айырмашылық пікірлер
Бреннан судья, Маршалл судьясы қосылып, төртінші түзетуді елдің федералды үкіметі жасаған кез келген әрекетке қолдануды көздегенін айтты. Олар Конституция үкіметке шектеулі өкілеттік береді, ал құқықтарды қолдану – осы шектеулердің бірі деп мәлімдеді. Сондықтан, федералды үкіметтің ешбір өкілі төртінші түзетумен реттелмеген іздестіруді жүргізе алмайды. Блэкмун судьясы да келіспей, егер шетел азаматына АҚШ-тың қылмыстық заңын бұзды деген айып тағылса, ол басқарылатын азаматтардың бірі ретінде қарастырылуы керек деп мәлімдеді.
Justice Brennan dissented, joined by Justice Marshall, contending that the Fourth Amendment was indeed intended by the framers to apply to any action undertaken by the federal government. They contended that the Constitution grants the government limited powers, and the application of rights is one such limitation. Therefore, no agent of the federal government could ever conduct a search that was not governed by the Fourth Amendment. Justice Blackmun also dissented, contending that when a foreign national is charged with a violation of U. S. criminal law, he is being treated as one of the governed.