Кіріспе

Гильермо Роусон (24 маусым 1821 – 20 қаңтар 1890) – 19 ғасырдағы Аргентина дәрігері және саясаткері. 1862 жылы, Аргентинаның ішкі істер министрі қызметін атқарып тұрғанда, ол Патагонияға зерттеу мақсатымен, онда валлийлік қоныс салуға бола ма екенін анықтау үшін келген капитан Лав Джонс Пэрри және Льюис Джонспен кездесті. Роусон олармен келісімге келді, нәтижесінде келесі жылдары Чубут аңғарында колония құрылды. Чубут провинциясының астанасы Роусон қаласы оның құрметіне аталған.

Өмірбаян

Роусонның ата-анасы – Америка Құрама Штаттарынан Аргентинаға көшіп келген дәрігер Аман Роусон және Гиллермоның туған жері Сан-Хуандағы бай отбасының қызы Юстина Рохо. Оның үлкен ағасы суретші Франклин Роусон болды. Жартылай ағасы – подполковник Хуан де Диос Роусон, Артуро Роусонның әкесі. Сан-Хуан қаласында иезуиттер мектебінде білім алғаннан кейін, Роусон 1844 жылы Буэнос-Айрес университетінің медицина факультетін бітірді. Роусон саясат пен демократияға қызығушылық танытты. 1853 жылы Сан-Хуанның каудильосы немесе де-факто губернаторы Назарио Бенавидеске қарсылық білдіргені үшін түрмеге қамалды. Келесі жылы ол Парана конгресінің мүшесі болды, ал 1862 жылдан бастап Бартоломе Митре үкіметінде ішкі істер министрі қызметін атқарды. Саясаттан басқа, Роусон медицина мен гигиенаға да қызығушылық танытты. 1876 жылы ол Филадельфиядағы ғасырлық көрмеге қатысып, Буэнос-Айрестегі халық денсаулығы жөніндегі жұмысын ұсынды, ол сол кездегі осы тақырып бойынша ең дамыған еңбек болды. 1879 жылы ол Америкалық антикварлық қоғамның мүшесі болып сайланды. Роусон 1881 жылы Аргентинаға оралу алдында бір жыл бойы Парижде емделді. Ол 1885 жылы тағы емделу үшін Францияға оралып, 1890 жылы Парижде қайтыс болды. Буэнос-Айрестегі алғашқы медицина мектебінің ғимараты оның құрметіне Escuela Dr Guillermo Rawson деп аталды.