Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық геолог Джон Тоберн Уильямсон (1907 –1958) – қазіргі Танзаниядағы «Уильямсон» алмасты кенішін ашқан атақты канадалық ғалым.
Canadian geologist
John Thoburn Williamson (1907 –1958) was a Canadian geologist famous for establishing the Williamson diamond mine in present day Tanzania.
Ерте өмір
Уильямсон 1907 жылы Квебек провинциясының Монфорт қаласында дүниеге келген. Ол Макгилл университетінде оқыды, бастапқыда құқық саласын таңдаған, бірақ Лабрадорға жазғы далалық экспедицияға досымен бірге барғаннан кейін геологияға қызығушылық танытты. Одан кейін геология бойынша бакалавр, магистр және доктор ғылымдарының дәрежелерін алды, оқуын 1928-1933 жылдар аралығында аяқтады.
Williamson was born in 1907 in Montfort, Quebec. He attended McGill University, where he initially intended to study law, but became interested in geology after accompanying a friend on a summer field expedition to Labrador. He subsequently earned bachelor's, master's, and Ph. D. degrees in geology, completing his studies between 1928 and 1933.
Уильямсон кеніші
Оқуын аяқтағаннан кейін Уильямсон өзінің профессорларының бірімен Оңтүстік Африкаға сапар шекті, онда ол ақырында сол кездегі Солтүстік Родезияда (қазіргі Замбия) орналасқан De Beers компаниясының еншілес компаниясы Loangwa Concessions-те жұмыс істеді. Кейін ол 1936 жылы кен орнын жабу туралы шешім қабылдағаннан кейін иелерінен сатып алған Мабуки алмаз кенішінде жұмыс істеді. Уильямсон аймақтағы алмас іздеу үшін база ретінде пайдаланып, Мабуки кенішінің жұмысын жүргізу арқылы өзін асырауға тырысты. 1940 жылы ол Мвадуиде алмас кентасқан кимберлит түтігін тапты, оны алдағы жылдары Уильямсон алмаз кенішіне айналдырды. Оңтүстік Африкадан тыс алғашқы маңызды алмаз кені ретінде танымал шахта бүгінде жұмыс істеуде, ал 1941 жылдан 2008 жылға дейінгі жалпы өндіріс 20 миллион карат (4000 кг) алмаз деп бағаланған. Кеннен көптеген құнды тастар шықты, соның ішінде Уильямсонның қызғылт алмасы – 1947 жылы ханшайым Елизавета мен принц Филипптің үйлену тойына сыйға тартылған қызғылт түсті алмаз. Картье оны асыл тасқа кескеннен кейін, ол 1952 жылы королева үшін жасалған Уильямсон Даймонд Картье брошкасының орталық бөлігі болды.
After completing his studies, Williamson travelled to South Africa with one of his professors, where he eventually took a job with Loangwa Concessions, a De Beers subsidiary in what was then Northern Rhodesia (now Zambia). He then moved on to work at the Mabuki diamond mine, which he purchased from the owners in 1936 when they had decided to shut the mine down. Williamson struggled to support himself with the operations of the Mabuki mine, while using it as a base for diamond prospecting in the region. In 1940, he discovered the diamond bearing kimberlite pipe at Mwadui that he would develop over the coming years into the Williamson diamond mine. The mine, famous for being the first significant diamond mine outside of South Africa, continues to operate today, and the total production from 1941 to 2008 has been estimated at 20 million carats (4,000 kg) of diamonds. The mine produced many fine gems including the Williamson pink diamond, a pink rough diamond presented to Princess Elizabeth and Prince Philip on the occasion of their wedding in 1947. Cut by Cartier to a gem, it became the centerpiece of the Williamson Diamond Cartier brooch made for the Queen in 1952.
Мұра
Джон Уильямсон ешқашан үйленбеген; ол қайтыс болғаннан кейін шахта оның үш бауырына қалды, олар шахтаны дереу 4 миллион фунт стерлингке De Beers пен Танзания (бұрынғы Танганьика) үкіметі арасындағы серіктестікке сатты. Джон Уильямсонның өмірі Джон Гавайнның (қалам аты) 1967 жылы жарық көрген «Алмас іздеуші» атты тарихи романында бейнеленген. Кітапта Уильямсон тыныш, тіпті сырлы, және әйелдерге құмар адам ретінде көрсетілген. Бірақ, ол сонымен қатар сыртқы көмексіз немесе қолдаусыз маңызды кен орындарын тауып, ірі, табысты кендер құрған, соңғы ұлы алмаз іздеушілердің бірі деп жұртқа мақтан етілген. Кітаптың фактілерді кейбір жағдайларда еркін пайдаланғаны белгілі болғанымен, ол қолда бар бірнеше тарихи деректердің бірі болып табылады. Джон Гунтер «Африка ішінде» атты кітабында шахтаға сапары туралы айта келіп, Уильямсонды (әсіресе денсаулығының нашарлығына байланысты) «өз қабілетінше уақ аралда тұратын» және бірінші басылымдағы кітаптарды жинаумен айналысатын адам деп сипаттаған. 2011 жылы Уильямсон Канаданың Кен өнерпаздарының Даңқ залына енгізілді.
John Williamson was never married; upon his death the mine was left to his three siblings, who promptly sold the mine for £4 million GBP to a partnership between De Beers and the government of Tanzania (then Tanganyika). The life of John Williamson was adapted into the biographical novel The Diamond Seeker by John Gawaine (a pen name), which was published in 1967. The book depicts Williamson as quiet to the point of secretive, and something of a womanizer. However, it also hails him as the last of the great diamond prospectors, who were able to find meaningful deposits and establish significant, successful mines without outside resources or support. While the book is known to have taken some liberties with the facts, it is one of the few biographical sources available. John Gunther in Inside Africa gives an account of a visit to the mine, describing Williamson as (partly on account of ill health) "an almost total recluse" whose one hobby was collecting first edition books. In 2011 Williamson was inducted into the Canadian Mining Hall of Fame.