Леонора О’Рейлли: Америкалық феминист, суфражист және кәсіби одақ ұйымдастырушысы

Кіріспе

Американдық белсенді

Леонора О’Райли (16 ақпан 1870 жыл - 3 сәуір 1927 жыл) – американдық феминист, сайлау құқығы үшін күрескен әйел, және кәсіподақ ұйымдастырушысы. О’Райли Нью-Йорк штатында дүниеге келді, Нью-Йорк қаласының төменгі шығыс бөлігінде өсті. Ол жұмысшы отбасында туған, он бір жасында мектепті тастап, тігінші болып жұмыс істеуге кірісті. Леонора О’Райлидің ата-анасы Ұлы ашаршылықтан қашып келген ирланд иммигранттары болды; оның әкесі Джон баспагер және азық-түлік сатушысы болды және Леонора бір жаста болғанда қайтыс болды, бұл оның анасы Виннифред Руни О’Райлиді Леонора мен оның кіші інісін асырау үшін киім тігуші ретінде көп жұмыс істеуге мәжбүр етті. О’Райли 1903 жылдан 1915 жылға дейін Әйелдер кәсіподақ лигасының (WTUL) ұйымдастырушысы және жұмысқа алушысы болды. Нью-Йорк көшелерінде О’Райли еңбек реформасы және әйелдердің сайлау құқығы үшін көпшілік алдында сөйледі; оның қабілеттері оған 1911 жылы Нью-Йорк Сенатының сайлау құқығы жөніндегі комитетінде, сондай-ақ түрлі қоғамдық жиналыстарда әйелдерді өкілдік етуге мүмкіндік берді.

Отбасылық өмір

Леонора О'Райли – баспагер және «Еңбек ерлері» ұйымының мүшесі Джон О'Райли мен ирланд туған тігінші Уинифред (Руни) О'Райлидің қызы болған. Леонора бір жасқа толғанда Джон О'Райли қайтыс болды.

Жеке өмір

16 жасында О’Райли Нью-Йорктің төменгі шығыс жағындағы өзін-өзі тәрбиелеу тобы – Comte Synthetic Circle-ге қосылды. Осы топ арқылы О’Райли өз наставнигі Виктор Дрюримен танысты. Дрюри француз туған зиялы, Еңбекшілердің рыцарының белсендісі және анархист болды; ол О’Райлиді көптеген кітаптармен таныстырды, бұл оның формальды білімінің жетіспеушілігін толықтыруға көмектесті. Ирландиядағы ерлер мен әйелдер өз отандарында қанауға ұшыраған кезде олар Ирландияның тәуелсіздігін жақтады. Ирландиядағы ұлтшылдық қозғалыста Америкада жұмысшылардың мүддесін бағалайтын радикалды идеялар, яғни "еңбек еткендерге еңбегінің жемісін қайтару" талап етілді. Үшінші буын жұмысшы әйел ретінде О’Райли жұмыс істейтін анасы мен әжесінің жинақталған тәжірибесіне сүйене отырып, жұмыс күшіндегі әйелдердің құқығын қорғауға өзінің құқығын ақтады. Леонора О’Райли өмірінің басында еңбек реформасы және әйелдердің сайлау құқығы қозғалыстарына белсенді қатысып, 16 жасында анасы Виннифред О’Райлимен бірге Еңбекшілердің рыцарына қосылды, анасы да қызының жолын ұстанды. Осылайша, лигаға білімді, қаржылық мүмкіндіктері бар және саяси ықпалы бар бай орта таптың әйелдері басымдық құрды. Америкалық социалистер Халықаралық әйелдер күнін ақпан айының соңғы жексенбісінде тойлауға ұйғарды. Бұл мереке "халықтық бірлестікті ортақ мақсаттардың айналасында біріктіру құралын", барлық әйелдерге тең жалақы, әлеуметтік мәртебе және дауыс беру құқығы сияқты адам құқықтарын көрсетуді мақсат етті. 1916-1923 жылдар аралығында ирланд ұлтшылдары АҚШ-тағы ирланд жұмысшы қозғалысының көшбасшыларынан көмек сұрады, бұл АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғыста Ұлыбританияны қолдауына жауап ретінде жасалды. О’Райли бойкотты қолдау үшін байланыстарын пайдалануымен белгілі болды. Алғашқысы – Нью-Йорк, Бостон, Филадельфия, Жаңа Орлеан және Галвестон сияқты ірі американдық қалаларда британдық тауарларды түсіруден бас тартқан док жұмысшыларының бойкоты болды. Бұл О’Райлиді американдық әйелдер пикеттерінен американдық соғыс мақсаттарын іске асыру үшін Нью-Йорктегі док жұмысшыларының алғашқы тобын жұмыстан кетуге итермелеу үшін топ ұйымдастыруға алып келді, содан кейін басқа қалалардағы топтар да осындай әрекеттер жасады. Бұл қозғалыс халықаралық назарды өзіне тартты, әсіресе Ирландияның республикалық әйелдерінің көшбасшылары АҚШ-қа Ирландия көтерілісіне қолдау көрсету үшін келді. Кейін О’Райли британдық тауарларға қарсы тұтынушылардың бойкотын ұйымдастырды. Бұл науқанды Чикаго Еңбек федерациясының президенті Джон Фитцпатрик және Ирландияның тәуелсіздігі жөніндегі американдық комиссияның Еңбек бюросының еңбек заңгері Фрэнк Уолш басқарды. О’Райли әйелдердің сатып алу лигасымен бірлесіп бойкотқа ұшыратуға тиіс тауарлардың тізімін жариялады, себебі әйелдер сауданың көп бөлігін жасайды. Қаржылық әсеріне қарамастан, бойкот науқаны Америка Еңбек Федерациясында (АЕФ) империализм мәселесі бойынша дау тудырды. АЕФ басшылары жұмысшы қозғалысы үкіметтің сыртқы саясатын қолдауы керек деп мәлімдеді. Бұл қолдау ұлттық дағдарыс кезінде американдық жұмысшыларға жеңілдіктер беру үшін берілуі мүмкін. Керісінше, О’Райли Джон Фитцпатрик сияқты басқа еңбек көшбасшыларымен бірге империализмге қарсы күреске белсенді қатысты. Үкімет саясатына қарсы болған жағдайда да, ол мұндай қарсылықтың жұмысшы қозғалысының маңызды мақсаты және жұмысшы ынтымағының басты бағыты екеніне сенді.

At age 16, O'Reilly joined the Comte Synthetic Circle, a self education group in the Lower East Side of New York. Through this group, O'Reilly met her mentor, Victor Drury. Drury was a French born intellectual, Knights of Labor activist, and anarchist; he had introduced O'Reilly to many books which helped compensate for her lack of formal education. They advocated for Irish independence when Irish men and women were oppressed back home. Within the nationalism movement in Ireland, radical aspects including a worker centered agenda was called for in America –one that would "restore to producers the fruits of their labor". As a third generation working woman, O’Reilly justified her right to speak for women in the labor force because of the cumulative experiences of a working mother and grandmother. Leonora O’Reilly early in her life became engaged with the labor reform and women’s suffrage movements and at 16 she joined the Knights of Labor with her mother, Winifred O'Reilly, who soon followed her daughter's lead. Thus, the league was dominated by affluent middle class women who were educated, had financial ability and political clout. The American Socialists declared IWD to be on the last Sunday of the month of February. This holiday sought to highlight the 'means by which to unite the popular community around a set of common goals', human rights in the form of equal wages, social status, and voting rights for all women. During the years between 1916 and 1923, Irish nationalists sought help from Irish labor movement leaders in the US, as a response to the US support of the British in World War I.

O’Reilly was notable for using her contacts to drive support for boycotts. The first was a boycott by dockworkers who refused to unload British cargoes across major American cities including New York, Boston, Philadelphia, New Orleans and Galveston. This led to O’Reilly organizing a group from the American Women Pickets for the Enforcement of American War Aims to incite the first group of dockworkers in New York to walk off their jobs and which led to similar actions by groups in other cities. The movement attracted international attention, particularly from Irish republican women leaders who came to the US to attract backing for the Irish Rebellion. Later, O’Reilly was involved in a consumer boycott of British goods. This campaign was led by Chicago Federation of Labor President John Fitzpatrick and labor lawyer Frank Walsh of the Labor Bureau of the American Commission on Irish Independence. O’Reilly published a list in conjunction with the Women’s Purchasing League of goods to be boycotted, and using a rational that women did most of the shopping. Regardless of its financial impact, the boycotting campaign highlighted a division within the American Federation of Labor (AFL) over the question of imperialism. AFL leaders advocated that the labor movement should support government foreign policies. This support might then be conceded during times of national crisis to achieve concessions for American workers. By contrast, O’Reilly sided with other labor leaders, such as John Fitzpatrick, in a fundamental opposition to imperialism. Even when at odds with government policy, she believed such opposition was an appropriate purpose of the labor movement and a primary focus of labor solidarity.