Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германияның Аугсбург қаласындағы ең танымал биік ғимарат – бұл қаланың түкпір-түкпірінен көрінетін Dorint An der Kongresshalle Augsburg қонақ үйі. 115 м (антеннасымен бірге 167 м) биіктігімен ол Аугсбург аймағындағы ең биік ғимарат және Бавариядағы ең биік он ғимараттың бірі. Ол Гёггинген ауданында, Гёггингер штрессесі мен Имхофштрессесінің қиылысында орналасқан. Жанында Конгресс залы мен Виттельсбахер паркі бар. Ғимарат архитектурасы жағынан Чикагодағы Марина Сити мұнараларына ұқсас. Жергілікті тұрғындар цилиндрлі пішіні мен көптеген дөңгелектеріне байланысты бұл мұнараны "Майскольбен" (жуса) деп атайды.
Best known high rise building in the German city of Augsburg
The Hotel Dorint An der Kongresshalle Augsburg is the best known high rise building in the German city of Augsburg and visible throughout the city. At 115 m (167 m with the antenna) it is the highest building in the Augsburg area and among the ten highest in Bavaria. It is located at the intersection of Gögginger Straße and Imhofstraße, in the borough of Göggingen. In its vicinity are the Congress Hall and Wittelsbacher Park. The building is architecturally similar to the Marina City towers in Chicago. The tower is nicknamed "Maiskolben" (corncob) by locals because of its cylindrical shape with numerous bulges.
Мұнараның пайда болуы
Бұрынғы Аугсбург ауыл шаруашылығы техникасы сатушысы Отто Шниценбаумер 1972 жылы Мюнхенде өткен 20-шы Олимпиада ойындарына орай мұнараны 50 миллион неміс маркасына салып, "қазіргі Аугсбургтің символын" құру арманына жетті. Бірақ жобаны жоспарлау кезінде тұрғындар наразылық білдіріп, "Виттельсбахер паркін сақтайық" атты науқан құрылды. Құрылыс 1971 жылдың сәуір айында басталды. Жоспарланған мерзімде аяқтау үшін лифттер мен баспалдақтар орналасқан 18 қабаттан тұратын ішкі бөлігі орнында құйылған бетоннан жасалды, ал балкондар мен шатырларға арналған бетон бөлшектері осы мақсатта арнайы орнатылған цехта өндірілді. Он төрт айлық құрылыстан кейін, 1972 жылдың 2 шілдесінде 400 орындық Holiday Inn қонақ үйі алғашқы қонақтарын күтіп алды, 279 пәтерлер тұруға дайын болды, ал 35-ші қабаттағы мейрамхана мен 34-ші қабаттағы қарау платформасы көпке танылды.
The former Augsburg agricultural machinery dealer Otto Schnitzenbaumer had the tower built on the occasion of the 20th Olympic Games in Munich 1972 at a cost of 50 million Deutschmark and thereby fulfilled his desire to build a "symbol of modern Augsburg". Planning for the project soon faced resistance from inhabitants, however, leading to the founding of the "Save the Wittelsbacher park" campaign. Construction began in April 1971. In order to keep to the planned build time, the 18 sided interior which houses the lifts and stairwells was constructed from concrete cast in situ and the pre cast concrete parts for the balconies and roofs were manufactured on site in an installation erected for that purpose. After a fourteen month construction period, on 2 July 1972 the 400 bed Holiday Inn hotel welcomed its first guests, the 279 apartments were ready for people to move in, and the restaurant on the 35th floor and the viewing platform on the 34th floor gained much popularity.
Қиын кезең
1974 жылы күтпеген жаңалық келді, ғимарат Йохан Непомук Глогглердің Люксембургтегі компаниясына сатылды. Бірақ, 1976 жылдың ақпанында сатып алу шарты күштен шығарылды, себебі сатып алуға арналған ақша төленбеді және ғимарат бастапқы иесіне қайтарылды. Алайда, Отто Шниценбаумердің де қаржылық қиындықтары болғандықтан, 1979 жылы мұнара сот шешімімен 35 миллион неміс маркасы шамасындағы бастапқы бағамен мәжбүрлі саудаға қойылды. Дегенмен, ешкім оны осы бағаға сатып алмады. Екінші рет, 1980 жылдың 5 наурызында Landesbank Hessen (қазіргі Landesbank Hessen Thüringen) мұнараны 20 миллион неміс маркасына сатып алды. Олар ғимаратты қайта сатуды жоспарлаған, бірақ перспективалы сатып алушылардың жетіспеуіне байланысты мұнара 328 жеке тұрғын бірлікке бөлініп, бөлек сатылды. Мұнараның мейрамханасы бар қонақүй бөлігі, төменгі он бір және ең жоғарғы екі қабаты, сондай-ақ тұрақ деңгейі Фюрт қаласынан келген кәсіпкер Франц Лауэрге берілді. Бірақ бұл ғимараттың проблемаларының соңы емес еді: 1989 жылдың сәуірінде швейцариялық "Toga Hotels" компаниясы ғимараттың қонақүй қанатын сатып алды, оның Holiday Inn-ге берілген жалдама шарты бір жылдан кейін аяқталды. Швейцариялық оператор Мартин Золлер қонақүйді "Turmhotel" ("Мұнара қонақ үйі") деген атпен қайта ашты, бірақ 1993 жылдың наурыз айында банкроттық жариялауға мәжбүр болды. 303 орын банкроттың мүлігіне сенім білдірілгендердің бақылауында болды, олар ғимаратты пана іздеушілерге немесе қарттарға арналған үй ретінде пайдалануды ұсынды. Қалалық билік бұл жоспарларға қарсы болғандықтан, олар қайтадан қабылданбады және 185 қонақүй бөлмесі бос тұрды. 1996 жылдың 8 мамырында қонақүй қанаты тағы да басқаруға берілді және тағы да аукционға қойылды. Ол "Гертель" минералды май компаниясына тиесілі "First National Holding Venezuela" компаниясына 20,9 миллион неміс маркасына сатылды, олар 7,2 миллион неміс маркасы көлемінде "Goodnight" деген атпен 3 жұлдызды қонақ үй ашуды жоспарлады. Бұл қонақ үйде 108 бөлме және жеті қабат қарттар мен мүгедектерге арналған үй ретінде пайдаланылуы мүмкін еді. Алайда, жылдар бойы ештеңе орындалмады.
In 1974, the unexpected news came that the building had been sold to Johann Nepomuk Glöggler's company in Luxembourg. The sales contract was however revoked in February 1976 because the money for the purchase had not been paid and the building returned to its original owner, but since Otto Schnitzenbaumer also had financial problems, the tower was put up for compulsory auction in 1979 at a guide price of 35 million Deutschmark by order of the court. Yet nobody wanted to buy it at this price. At the second attempt, on 5 March 1980, the tower was purchased for 20 million Deutschmark by Landesbank Hessen (now Landesbank Hessen Thüringen). They wanted to re sell the building, but due to lack of prospective customers the tower was divided up in 328 property units to be sold separately. The hotel part of the tower with restaurant, consisting of the lower eleven and the two highest floors as well as the parking level went to the entrepreneur Franz Lauer from Fürth. That was however far from being the end of the building's problems: in April 1989 the Swiss company "Toga Hotels" acquired the building's hotel wing, whose lease to Holiday Inn ran out one year later. Swiss operator Martin Zoller re opened the hotel under the name Turmhotel ("Tower Hotel"), but he was forced to declare bankruptcy in March 1993. The 303 beds were controlled by the trustees of the bankrupt's estate, who suggested a new use for the building as a home for asylum seekers or the elderly. Since the city strongly opposed these plans, they were again rejected and the 185 hotel rooms remained unused. On 8 May 1996 the hotel wing again went into administration and was again put up for auction. It went for 20.9 million Deutschmark to the "First National Holding Venezuela" owned by the mineral oil company Hertel, who wanted to establish a 3 Star hotel under the name of "Goodnight" for a price of 7.2 million Deutschmark. This hotel would have had 108 rooms and, as well as, seven floors being used as a home for the elderly and the disabled. For years, however, nothing happened.
Қайта өрлеу дәуірі
2000 жылдың қаңтарында ғимараттағы пәтерлердің иелері үшін шешім табылды, оларға дейін қонақ үй қанатын да қосымша қаржыландыру қажет болған еді: Кельн қаласынан келген кәсіпкер доктор Вольфганг Эбертц бұл қонақ үйді 12 миллион неміс маркасына сатып алды. Жеті жылдық тоқтап тұрудан кейін құрылысшылар келіп, ғимаратты толығымен жаңартты, оған 45 миллион неміс маркасы инвестициялады. 2002 жылы қонақ үй «Dorint» деген атпен қайта ашылды. Қонақ үйдің үстіндегі жеке пәтерлерді де жаңартуға миллиондаған қаржы жұмсалды, қазір олардың ішінде консьержбен жаңа кіреберіс және Германиядағы кез келген үйлердегі ең ірі бейнебақылау жүйесі бар. Фасад та жаңартылды.
In January 2000 the solution arrived for the owners of apartments in the building, who until that time had also had to carry the additional cost of the hotel wing: the entrepreneur Dr. Wolfgang Ebertz from Cologne purchased the hotel for 12 million Deutschmark. After seven years of inactivity, the builders now came and completely refit the building, investing 45 million Deutschmark into it. In the year 2002 the hotel was reopened as the Dorint. Millions were also invested in refurbishing the private apartments above the hotel, which now possess among other things a new entrance with a concierge and the largest video monitoring system in any German house. The facade was also renovated.