Екінші дүниежүзілік соғысындағы неміс генералы Ханс-Валентин Хубе
Hans-Valentin Hube
Ганс Хубе – неміс генералы, 2-ші дүниежүзілік соғыста Польша, Франция, КСРО-ға шабуылдарда танк әскерлерін басқарған. Өмірі мен карьерасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс генерал (1890–1944)
German WWII general (1890–1944)
Ханс Валентин Хюбе (29 қазан 1890 – 21 сәуір 1944) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Польша, Франция және Совет Одағына басып кіру кезінде бронеттандық күштерге қолбасшылық еткен неміс генерал. Соғыс барысында Хюбе 16-шы жаяу әскер дивизиясын, XIV танк корпусын және 1-ші танк армиясын басқарды, генерал-полковник шеніне дейін көтерілді. 1944 жылғы 21 сәуірде ұшақ апатында қаза тапты.
Hans Valentin Hube (29 October 1890 – 21 April 1944) was a German general during World War II who commanded armoured forces in the invasions of Poland, France and the Soviet Union. In the course of the war, Hube led the 16th Infantry Division, XIV Panzer Corps, and the 1st Panzer Army rising to the rank of Generaloberst. He died in an air crash on 21 April 1944.
Ерте мансап
Ханс Валентин Роберт Фридрих Губе 1890 жылдың 29 қазанында Германия империясының Наумбург-ан-дер-Заале қаласында Маргарет пен Рихард Губе отбасында дүниеге келген. Губе 1909 жылы пруссиялық армияға өз еркімен әскери қызметке түсті және Бірінші дүниежүзілік соғыста қатысты, онда ол «Теңізге ұсақтап шабуыл» кезінде әрекет етті, сондай-ақ 2-дәрежелі Темір салбысымен және Гогенцоллерн үйінің орденінің рыцарь кресімен марапатталды. Верден шайқасында алған жарақаттарының салдарынан оның бір қолы кесілді. 1918 жылы, Германия империясының жеңілісімен және одан кейін құлдырауымен аяқталған соғыс аяқталғаннан кейін, Губе тұрақсыздық кезінде оңшыл фрейкорп жартылай әскери ұйымдарында қысқа уақыт қызмет етті. Губе Веймар Республикасы құрылғаннан кейін Императорлық неміс армиясының мұрагері – Рейхсверге қосылды және нацистік Германия құрылғаннан кейін Вермахтта әскери қызметін жалғастырып, 1936 жылы полковник шеніне жетті.
Hans Valentin Robert Friedrich Hube was born on 29 October 1890, in Naumburg an der Saale, German Empire to Margarete and Richard Hube. Hube volunteered for military service in the Prussian Army in 1909, and served during World War I where he saw action during the Race to the Sea, and was awarded the Iron Cross 2nd Class and the Knight's Cross of the House Order of Hohenzollern. He had an arm amputated as a result of injuries sustained at the battle of Verdun. In 1918, following the end of the war which ended with the German Empire's defeat and subsequent collapse, Hube briefly served with the right wing Freikorps paramilitary during the instability. Hube joined the Reichswehr, the successor of the Imperial German Army after the establishment of the Weimar Republic, and continued his army service in the Wehrmacht after the founding of Nazi Germany, reaching the rank of Oberst in 1936.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Хубе Польшаға басып кіруге және Франция шайқасына полк командирі ретінде қатысты. Франциямен соғыс кезінде ол сарбаздарына "неміс әскеріне қарсы қара және түрлі терілі әскерлерді қолдану ақ нәсілдің түрлі терілі халықтарға қатысты үстемдік таныту тұжырымына қайшы келеді" және бұл "ұятты және арсыздық, әсіресе біздің дивизиямыз негрлерге қарсы ең қиын шайқастарды жүргізуге мәжбүр болғандықтан" деп жазылған үнқағаз таратты. Хюбе 1940 жылғы маусымда 16-шы жаяу әскер дивизиясының командирі болып тағайындалды. 16-шы танк дивизиясының командирі ретінде ол фельдмаршал Герд фон Рундштедт басқаратын Оңтүстік армия тобының құрамында "Барбаросса" операциясына қатысты. Бұл іс-әрекеті үшін Хюбе Темір крестің рыцарь айқасын алды. 1942 жылғы 16 қаңтарда Киев шайқасындағы көрсеткен ерлігі үшін ол Жоғарғы Жеңіс орденімен марапатталды. Содан кейін Хюбе дивизияны "Көктем" және Сталинград шайқасында басқарды. 1942 жылғы 16 қыркүйекте Хюбеге 16-шы танк дивизиясының негізгі бөлімшесі болып табылатын XIV танк корпусының басшылығы тапсырылды. Хюбе Кеңес әскерінің "Уран" операциясы кезінде XIV корпусты басқарды. Ол генерал-полковник (General der Panzertruppe) шеніне көтеріліп, 1942 жылғы 21 желтоқсанда Адольф Гитлерден жеке өзі еңбегі үшін Темір крестің рыцарь айқасына жапырақтары мен қылыштарын алды. Фюрер штабында болған кезде Хюбе 6-шы армияға жарылыс жасауға рұқсат беру үшін Гитлерге қарсы күшті, бірақ сәтсіз дәлелдер келтірді. Гитлер оның орнына ақпан ортасында жаңа көмекші шабуыл басталатынын уәделеді. 6-шы армия жойылғаннан кейін Хюбе Жерорта теңізі майданына жіберілді. Ол Сицилияда "Хюбе тобы" деп аталған төрт дивизиядан тұратын күш құрды, олардың міндеті аралды қорғау болды. 10 шілдеде "Хаски" операциясы басталғанда Хюбе жалпы неміс қорғанысын басқарды. 1943 жылғы 17 шілдеде Хюбеге аралдағы барлық армия және зениттік әскерлердің басшылығы тапсырылды. Хюбе Италия түбегіне эвакуациялауды ұйымдастырды. Ол Мессина маңында "Этна желісі" деп аталған күшті қорғаныс шебін дайындады, бұл немістерге әскерінің көп бөлігін материкке көшіріп, біртіндеп шегінуге мүмкіндік берді. Джордж С. Паттон Тройнадағы желіге шабуыл жасады, бірақ ол қорғаныстың маңызды бөлігі болды және қарсылық көрсетті. Үш десанттық операцияға қарамастан, немістер күштерінің көп бөлігін қолға түсіруден сақтап, эвакуация жоспарларын сақтап қалды. Сицилияда қолға түсіру қаупінен көптеген әскерлерді құтқару Остің үлкен жетістігі болды. Кейіннен Хюбе Одақтастардың "Аваланш" операциясы кезінде Салернодағы позицияларды қорғауға қатысты. Содан кейін Хюбе Германияға қайтарылып, Фюрердің резервіне жіберілді. 1943 жылғы 23 қазанда Хюбе 200 000 сарбаздан тұратын 1-ші танк армиясының командирі болып тағайындалды, ол фельдмаршал Эрих фон Манштейн басқаратын Оңтүстік армия тобының құрамында қызмет етті. 1944 жылғы ақпанда Хюбе 1-ші танк армиясының қолбасшысы ретінде бекітілді. Одан кейін Хюбе бөлімдерінің бірі – III танк корпусы неміс күштеріне Корсунь-Черкассы қапталынан шығуға көмектесуге міндеттелді. Осыдан кейін Хюбе әскері Каменец-Подольский маңындағы қапталға қоршалды. Хюбе 1944 жылғы 27 наурыздан 15 сәуірге дейін жалғасқан жарылысты басқарды.
Hube took part in the invasion of Poland and the Battle of France as a regimental commander. During the war with France he issued a pamphlet to his soldiers stating "the deployment of black and colored troops against the German army contradicts the conception of the white race's master role towards the colored people" and that it is "a shame and dishonor, all the more so because our division has had to wage the hardest fights against the Negroes". Hube was appointed commander of 16th Infantry Division in June 1940. As commander of the 16th Panzer Division, he took part in Operation Barbarossa as part of Field Marshal Gerd von Rundstedt's Army Group South. For this action during the campaign, Hube received the Knight's Cross of the Iron Cross. On 16 January 1942, he was awarded the Oak leaves to the Knight's Cross for his actions in the Battle of Kiev. Hube then led the division during Fall Blau and the Battle of Stalingrad. On 16 September 1942, Hube was given command of XIV Panzer Corps, the parent formation of the 16th Panzer Division. Hube commanded the XIV Corps during the Soviet counter offensive, Operation Uranus. He was promoted to General der Panzertruppe and received the Swords to the Knight's Cross with Oak leaves from Adolf Hitler personally on 21 December 1942. During his time at the Führer Headquarters in Rastenburg, Hube argued strongly, but to no avail, for Hitler to allow the 6th Army to attempt a breakout. Instead, Hitler promised a new relief attack beginning in the middle of February. After the destruction of the 6th Army, Hube was sent to the Mediterranean front. He created Gruppe Hube in Sicily, a four division force whose task was to defend the island. With the advent of Operation Husky on 10 July, Hube commanded the overall German defence. On 17 July 1943 Hube was given command of all army and Flak troops on the island. Hube organised the evacuation to the Italian peninsula. He had prepared a strong defensive line, the 'Etna Line' around Messina, that would enable the Germans to make a progressive retreat while evacuating large parts of his army to the mainland. George S. Patton began his assault on the line at Troina, but it was a linchpin of the defense and stubbornly held. Despite three 'end run' amphibious landings the Germans managed to keep the bulk of their forces beyond reach of capture, and maintain their evacuation plans. Withdrawing a large number of troops from the threat of capture on Sicily represented a major success for the Axis. Hube later took part in the battles defending positions at Salerno during the Allied Operation Avalanche. Afterwards Hube was moved back to Germany and transferred to the Führerreserve. On 23 October 1943, Hube was designated commander of the 200,000 man 1st Panzer Army, then serving with Army Group South under Field Marshal Erich von Manstein. In February 1944, Hube was officially confirmed as commander of the 1st Panzer Army. Shortly after, III Panzer Corps, one of Hube's units, was required to assist German forces breaking out of the Korsun Cherkassy pocket. Soon after this, Hube's force was encircled in a pocket near Kamenets Podolsky. Hube led the breakout which lasted from 27 March 1944 until 15 April 1944.
Өлім
1944 жылғы 20 сәуірде Хьюб Германияға Адольф Гитлердің 55 жылдық мерейтойын Оберсальцбергте атауға оралды. Гитлер оған 27 адамның бірі ретінде жеке өзі "Рыцарь крестіне алмаз" орденін табыс етті және Сицилия, Салерно және Каменец-Подольск қапшығындағы іс-қимылдары үшін генерал-оберст шеніне көтерді. Хьюб келесі күні, 1944 жылғы 21 сәуірде Айнрингтегі Рейхенхолл-Берхтесгаден әуежайынан Шығыс майданына бағытталған Heinkel He 111 ұшағы ұшып көтерілгеннен кейін көп ұзамай апатқа ұшырап қаза тапты. Оның адъютанты, майор фон Шваненфельд демалыста болғандықтан ұшақта болған жоқ. Ұшақта болған Уолтер Хьюэл ауыр жарақат алғанмен аман қалды. Хьюбке 1944 жылғы 26 сәуірде Берлинде Адольф Гитлердің қатысуымен мемлекеттік жерлеу рәсімі өткізілді. Оның табыты рейхс-канцелярияда қойылды, ал ақтық сөзді Хайнц Гудериан айтты. Сақшылар құрамына генералдар Вальтер Неринг, Герман Брайт, Генрих Эбербах және Ханс Голлник кірді. Хьюб Берлиндегі мүгедектер зиратына жерленді.
On 20 April 1944, Hube returned to Germany to attend Adolf Hitler’s 55th birthday celebrations at the Obersalzberg, where Hitler personally awarded him the Diamonds to the Knight's Cross, one of just 27 recipients, and promoted him to Generaloberst for his actions in Sicily, Salerno, and in the Kamenets Podolsky pocket. Hube was killed the following day when the Heinkel He 111 that was transporting him from Reichenhall Berchtesgaden Airport in Ainring to the Eastern Front crashed shortly after take off on 21 April 1944. His adjutant, Major von Schwanenfeld was not on the flight as he was going on leave. Walther Hewel who was also in the aircraft, survived, though he was badly injured. Hube was given a state funeral attended by Adolf Hitler in Berlin on 26 April 1944. His coffin was laid out in the Reich Chancellery, and the eulogy was delivered by Heinz Guderian. The guard of honour consisted of the generals Walther Nehring, Hermann Breith, Heinrich Eberbach and Hans Gollnick. Hube was buried at the Invalids' Cemetery in Berlin.
Жеке өмір
Хубе 1919 жылы 5 қыркүйекте Магдебургте Аннамари Элизабет Клара Хелен Косакқа үйленді. Жұптың кем дегенде екі баласы болды: Роза Мария (28 маусым 1920 – 4 қараша 2014) және Ульрих Валентин Ричард Хьюб (29 шілде 1921 – 24 шілде 1941). Кейіннен Хьюб 1925 жылы 30 қаңтарда Берлин қаласында Вильгельмин Луиза Клара Филиппин Рут Боллертке үйленді. Вильгельмин 1902 жылы 22 наурызда дүниеге келді және 1942 жылы 1 наурызда қайтыс болды. Хьюбтың ұлы Ульрих 1941 жылы Шығыс майданында Михалкина маңында лейтенант болып қызмет етіп жатқанда қаза тапты. Роза Мария 1942 жылы 29 желтоқсанда Фриц фон Рандоумен (18 шілде 1908 – 1 сәуір 1995) үйленді. Хиллердің өтініші бойынша Рандоу өзінің тегін "фон Рандоу Хьюб" деп өзгертті, осылайша Хьюб ұлының қазасынан кейін Хьюбтің тегі сақталды. 1943 жылы қыз, ал 1945 жылы ұл дүниеге келді. Соғыс аяқталғаннан кейін Рандоу тегінен "Хьюб" дегенді алып тастады. Роза Мария мен фон Рандоу 1959 жылы 1 қыркүйекте ажырасты.
Hube married Annamarie Elisabeth Klara Helene Kosak in Magdeburg, Saxony Anhalt on 5 September 1919. The couple had at least two children, Rose Maria (28 June 19204 November 2014) and Ulrich Valentin Richard Hube (29 July 192124 July 1941). Hube subsequently married Wilhelmine Luise Klara Philippine Ruth Bollert in Berlin on 30 January 1925. Wilhelmine was born on 22 Mar 1902 and died on 1 March 1942. Hube's son Ulrich was serving as a lieutenant when he was killed near Michalkina on the Eastern Front in 1941. Rose Maria married Fritz von Randow (18 July 19081 April 1995) on 29 December 1942. At Hiller’s request Randow changed his name to "von Randow Hube" so that the Hube name would live on following the death of Hube’s son. The couple had a daughter in 1943 and a son in 1945. Following the end of the war, Randow dropped the "Hube" from his name. Rose Maria and von Randow divorced on 1 September 1959.