Кіріспе
Вудро Вильсонның 1912 жылғы АҚШ президенттік сайлауындағы сайлауалды платформасы
«Жаңа бостандық» – Вудро Вильсонның 1912 жылғы президенттік сайлауындағы сайлауалды платформасы болды және Вильсон президенттік қызметін атқарған кезеңде қабылдаған прогрессивті бағдарламаларын да білдіреді. Алғаш рет сайлауалды сөздері мен уәделерінде айтылған бұл идея, кейін Вильсонның 1913 жылы жарық көрген сол аттас кітабында да жазылды. 1918 жылғы аралық сайлаулардан кейін республикашылар Конгресті бақылауға алды және көбінесе «Жаңа бостандыққа» қарсы болды. Президент ретінде Вильсон реформалардың түрлі саласына назар аударды, мысалы:
Тарифтік реформа: Бұл 1913 жылғы Андервуд тарифтік заңының қабылдануы арқылы іске асырылды, ол 1857 жылдан бері тарифтерді алғаш рет төмендетті және протекционистік лоббиге қарсы тұрды. Еңбек реформасы: Бұл Колумбия округіндегі әйелдер үшін сегіз сағаттық жұмыс күні заңы, теңізшілер заңы, федералдық қызметкерлерге жұмыс істегендегі шығындарды өтеу, федералдық бала еңбегі заңы және Адамсон заңы сияқты шаралар арқылы қол жеткізілді. 1912 жылғы сайлау кампаниясы кезінде Вильсон жұмысшылардың кәсіподақтар құруын қолдап, «осы және басқа да мамандықтардағы адамдардың жағдайын жақсарту, әйелдерді қорғау, балаларды күту және әлеуметтік әділдікті орнатуды» жақтады. Бизнес реформасы: Бұл 1914 жылғы Федералдық сауда комиссиясы заңының қабылдануы арқылы жүзеге асырылды, ол бәсекелестікті шектеуші және заңсыз бизнес тәжірибелерін тергеуге және тоқтатуға арналған Федералдық сауда комиссиясын құрды, сондай-ақ Клейтон антимонополиялық заңы қабылданды. Ауыл шаруашылығы реформасы: Бұл 1914 жылғы «Мақта фьючерстері және Смит-Левер заңдары», 1916 жылғы «Астық стандарттары және қоймалар заңдары» және 1917 жылғы «Смит-Хьюз заңы» сияқты шаралар арқылы іске асырылды. Банктік реформа: Бұл 1913 жылы Федералдық резерв жүйесін құру арқылы және 1916 жылы фермерлерді қолдау үшін Фермалық несие банктерін құрған Федералдық ауыл шаруашылығы несие заңының қабылдануы арқылы болды.
Business reform: This was established through the passage of the Federal Trade Commission Act of 1914, which established the Federal Trade Commission to investigate and halt unfair and illegal business practices by issuing "cease and desist" orders, and the Clayton Antitrust Act. Agricultural reform: This was achieved through measures such as the Cotton Futures and Smith Lever Acts of 1914, the Grain Standards and Warehouse Acts of 1916, and the Smith Hughes Act of 1917. Banking reform: This came in 1913 through the creation of the Federal Reserve System and in 1916 through the passage of the Federal Farm Loan Act, which set up Farm Loan Banks to support farmers.
1912 жылғы науқан ұраны
1912 жылы Уилсонның ұстанымы прогрессивтік партияның үміткері Теодор Рузвельттің «Жаңа ұлтшылдық» идеяларына, әсіресе монополияға қарсы шараларды өзгерту мәселесіне қарсы болды. Уилсонның сөзімен айтқанда: «Егер Америкада еркін кәсіпкерлік болмаса, онда ол ешқандай бостандыққа ие бола алмайды». Өз саясатын ұсына келе, Уилсон «Жаңа ұлтшылдық» коллективизмді білдіретінін, ал «Жаңа бостандық» осындай қуатты монополиялар – трасттар сияқты нәрселерден саяси және экономикалық бостандықты қамтамасыз ететінін ескертті. Уилсонға өзінің бас экономикалық кеңесшісі Луи Д. Брандейс зор әсер етті, ол ірі бизнес пен монополияның жауы болған. Уилсон мен Рузвельт экономикалық билікті трасттардың теріс пайдалануына келіссе де, жеке билікті шектеуде үкімет қалай әрекет етуі керек деген мәселеде екіге бөлінді, атап айтқанда, тым көп экономикалық билікке ие болған корпорацияларды тарату мәселесінде. Уилсон сайлаудан кейін көп ұзамай «үкімет» терминінің мағынасы туралы кеңінен жазды.
Заңнама және бағдарламалар
Ескерту: Бұл тізімде Вильсон әкімшілігінің «Жаңа бостандық» бағдарламасы аясында әзірленген реформалармен қатар, соғыс кезеңіндегі және жекелеген конгрессмендер ұсынған реформалар да бар. Соңғы екеуі де осы реформалардың прогрессивтік сипаты «Жаңа бостандық» идеологиясымен сәйкес келуі мүмкін деген пікірмен қоса берілді.
Шаруашылық жүргізушілер
Бір журналға сәйкес, Дэвид Ф. Хьюстон 1913 жылы Ауыл шаруашылығы департаментінің басшысы болғанда, ол «прогрессивті қозғалыстың» күшеуін жүйелі түрде саясатты кеңейту арқылы көрсетті. Департаменттің саясаты тарату салаларына, ауылдық өмірдің кең экономикалық мәселелеріне, фермерлерге әділ, ал тұтынушыларға әділетсіз бағалар туралы сұрақтарға, шаруашылықты және үйді басқару мәселелеріне бағытталды. 1913 жылғы 23 желтоқсанда бекітілген Федералды резерв туралы заңның бір тармағы ұлттық банктерге шаруашылық кепілдемелері бойынша ақша беруге рұқсат берді. Фермерлер үшін Федералды резерв туралы заңда Федералды резерв кеңесіне «несиеге жарамды қағазды анықтау, ауыл шаруашылығы қағазын жарамды ету және оған қалыпты коммерциялық қағаз үшін тоқсан күнге қарағанда алты айлық мерзім беру өкілеттігі берілді». 1914 жылғы Смит-Ливер заңы федералды үкіметтің шаруашылық кооперативтерін қолдауына әкелді, бұл фермерлерге тиімді және ғылыми мал шаруашылығы мен егін өндіруді жүргізуге көмектесетін ауылдық агенттер жүйесін құрды. 1914 жылғы «Мақта қоймасы туралы» заң федералды үкіметке қоймаларды лицензиялауға уәкілеттік берді. Бұл заңның мақсаты егін өңдеуді жақсарту арқылы «қойма түбіртектерін банктерде несиеге кепіл ретінде қабылдауды жеңілдету» болды. Аймақтық банк жүйесін құру және Валюта бақылаушысының басқаруы пайыздық ставкаларды жалпы алғанда 1-3%-ға төмендетті. Қаржы министрі егін шығаруға арзан бағамен жеткілікті ақша берді. 1914 жылғы «Ауыл шаруашылығын кеңейту туралы» заң мемлекеттік ауыл шаруашылығы колледждеріне фермалық аймақтарда кеңейту жұмыстарын қолдау мақсатында федералды гранттар беруге рұқсат берді. 1917 жылғы «Тамақ өндіру және бақылау туралы» заңдармен қарастырылған арнайы қаржыландырумен тұқымдар сатып алынып, фермерлерге өзіндік құнымен сатылды, ал тыңайтқыштар да таратылды. Сонымен қатар, Ауыл шаруашылығы департаменті сол жылы орталық нарындарда ауыл шаруашылығы өнімдерін тексеруді бастады және қоймаларды, тыңайтқыш өндірушілерді, шаруашылық техникасы компанияларын және мал базарларын лицензиялау бағдарламасы іске қосылды. 1918 жылдан 1931 жылға дейін Конгресс Ауыл шаруашылығы министрі арқылы шұғыл тұқымдық несиелер берді. Бұл несиелер «құрғақшылық және су тасқыны сияқты ерекше қиындықтарға тап болған және басқа жерден несие ала алмаған белгілі бір аймақтардағы фермерлерге көмек көрсету үшін» берілді.
A provision of the Federal Reserve Act, approved on December the 23rd 1913, authorized national banks to lend money on farm mortgages. For farmers there was a provision in the Federal Reserve Act in which the Federal Reserve Board "was given power to define the paper which would be eligible for discount, to make agricultural paper eligible, and to give it a maturity of six months as against ninety days for ordinary commercial paper." The 1914 Smith–Lever Act led to the support of the federal government to support farm cooperatives, bringing about a system of country agents to assist farmers in conducting more efficient and scientific stock raising and crop growing. The Cotton Warehouse Act (1914) authorized the federal government to license warehouses. The intention of this legislation was to ensure that the better handling of crops "would make warehouse receipts more readily acceptable by banks as collateral for loans." The establishment of the regional banking system and the administration of the Comptroller of the Currency resulted in a general reduction of interest rates by from 1 to 3%. Money was furnished by the Secretary of the Treasury in abundance at low rates to move crops. The Agricultural Extension Act (1914) authorized federal grants in aid to the state agricultural colleges for the purpose of supporting a program of extension work in farm areas. Under a special appropriation provided by the Food Production and Control Acts of 1917 seeds were purchased and sold to farmers at cost while fertilizer was also distributed. In addition, the Agriculture Department started inspecting agricultural products at central markets that year, while a program of licensing warehouses, fertilizer producers, farm equipment companies and stockyards was also launched. From 1918 to 1931 emergency seed loans were provided through the Secretary of Agriculture by Congress. These loans were made “to assist farmers in designated areas that had suffered unusual hardships, such as droughts and floods, and could not obtain credit elsewhere.”
Ардагерлер
1914 жылғы Соғыс тәуекелдерін сақтандыру туралы заң. 1917 жылғы Соғыс тәуекелдерін сақтандыру туралы заң. 1919 жылғы Оңалту заңы мүгедек ардагерлерге оқу ақысы, кітаптар және 90-145 доллар аралығында ай сайынғы күнкөріс жәрдемақысын қарастырды. 1917 және 1918 жылдары Конгресс мүгедек солдаттар үшін шаруашылық колонияларын қаржыландыру үшін заң қабылдады, ал Монтана, Оңтүстік Дакота, Солтүстік Дакота және Миннесота штаттарында Ардагерлер бюросы осы колонияларды құрды. Бірақ бір зерттеуде айтылғандай, «көптеген басқа отандық колониялық схемалар сияқты, олар ұзаққа соқпады». Соғыс тәуекелдерін сақтандыру туралы заңға (1919) сәйкес, Халықтық денсаулық сақтау қызметі ардагерлерді ауруханаға жатқызуға тікелей жауапты болды. Вильсонның алғашқы мерзімінде зейнетақыға түзетулер енгізілді, бұл соғыстан қайтыс болған әйелдерге, әсіресе 1890 жылдан кейін үйленген және күйеулері әскери қызметке байланыссыз қайтыс болғандарға кеңейтілген мүмкіндіктер берді. Смит-Сирс кәсіптік оңалту заңы (1918) Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін мүгедек ардагерлердің азаматтық жұмысқа оралуына көмектесетін бағдарламаларды қолдады. Соғыс тәуекелдерін сақтандыру бюросы солдаттардың отбасыларына тікелей көмек көрсету үшін құрылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейін бюро 2,1 миллион отбасыға жүйелі түрде төлемдер жасады. 1920 жылғы Өнеркәсіптік кәсіптік оңалту заңы (Смит-Банкхед заңы) бойынша Конгресс өнеркәсіпте мүгедек болған адамдарды кәсіптік оңалтуда штаттармен ынтымақтастық үшін федералдық қаражат беруді бастады.
The Public Health Service was made directly responsible for the hospitalization of veterans under the War Risk Insurance Act (1919). During Wilson's first term pension amendments were signed into law “that provided more liberal provisions to war widows, especially those who had married after 1890 and whose husbands had not died from causes originating from military service.”
The Smith Sears Vocational Rehabilitation Act (1918) supported programs to help veterans with disabilities return to civilian employment following the end of the First World War. The Bureau of War Risk Insurance was set up to provide direct assistance to the families of soldiers. By the end of the First World War, the bureau was sending regular checks to 2.1 million families. Under the Industry Vocational Rehabilitation Act of 1920 (Smith Bankhead Act), Congress began providing federal funds for cooperation with the states in the vocational rehabilitation of persons disabled in industry.
Қорғау
Федералдық заң Ұлттық парктер қызметін құрды, көптеген тарихи орындарды, ескерткіштерді және ұлттық парктерді бір агенттікке біріктірді. Ол бұрын 1900 жылы жарық көрген «Конгресс үкіметі» және 1901 жылы «Адам өзіне келгенде» атты екі кітап жазған болатын.