Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд ақсұлтаны, ғалым және баспагер
Scottish peer, scholar and publisher
Джон Кер, 3-ші Роксбург герцогы, КГ, КТ, ПК (23 сәуір 1740 – 1804) – шотланд ақсұлтаны, ғалым және баспагер.
John Ker, 3rd Duke of Roxburghe, KG, KT, PC (23 April 1740 – 1804) was a Scottish peer, scholar and publisher.
Ерте өмір
1740 жылы 23 сәуірде Лондондағы Ганновер алаңында дүниеге келген Кер 1755 жылы әкесінен кейін Роксбургтің 3-ші герцогы атанды. 1761 жылы жасаған саяхаты барысында Мекленбург герцогы Карл Луи Фредериктің үлкен қызы, Мекленбург герцогинясы Кристианаға ғашық болды. Бұл екеуінің әлеуметтік жағдайы тең болғандықтан, ұтымды одақ болар еді. Бірақ, көп ұзамай Кристиананың кіші қарындасы Шарлотта Мекленбург-Штрелиц Георг III патшаға күйеуге шықты. Ересек қарындас кіші қарындасынан төмен дәрежедегі адамға үйленсе, бұл әдепсіздік саналатын еді. Қандай себеп болмасын, Джон Кер мен Кристиана ажырасып, қалған өмірін жалғыз өткізді. Егер Георг III Кердің салған құрбандығын мойындаса, оған сарайда жоғары лауазым берілді. Ол 1767 жылдан бастап Палата лорды болды, ал 1768 жылы Тистл орденінің рыцары атанды. 1796 жылы ол Корольдің киімшесіне қараушы болып тағайындалды және Жеке кеңесші болды. 1801 жылы ол Жартер орденінің рыцары атанды.
Born in Hanover Square, London, on 23 April 1740, Ker succeeded his father to become the 3rd Duke of Roxburghe in 1755. During his Grand Tour in 1761 he fell in love with Duchess Christiane of Mecklenburg, oldest daughter of Duke Charles Louis Frederick of Mecklenburg. This would have been a perfect match of social equals. Shortly afterwards a younger sister, Charlotte of Mecklenburg Strelitz, became engaged to King George III. It was considered bad etiquette for an elder sister to marry someone of lower rank than a younger sister. For whatever reason, both John Ker and Christina separated and remained single for the rest of their lives. If George III recognised the sacrifice that Ker had made, it was rewarded with a high position at court. He was Lord of the Bedchamber from 1767, was appointed a Knight of the Thistle in 1768. In 1796 he was appointed Groom of the Stole and made a Privy Counsellor. He was appointed a Knight of the Garter in 1801.
Киелі кітап сүйгіш
Италияда болғанда Кер Боккаччоның «Декамерон» кітабының алғашқы басылымын көрді, оны көбінесе Вальдарфер басылымы деп атайды. Бұл – көптеген адамдардың бар екеніне күмәнданатын аңызға толы кітап еді. Ол оны 100 гинеяға сатып алып, Лондондағы достарына көрсеткенде олар зор құрметпен қарсы алды. Келесі 40 жыл бойы ол ежелгі және сирек кітаптарды, әсіресе Шекспирдің шығармаларының басылымдарын және Шекспир туралы айтылған басқа да еңбектерді жинады. 1804 жылы қайтыс болғанда оның қолында 10 000 нұсқалы дүние-мүлік болды. Олардың көп бөлігі кітаптар еді, бірақ сонымен қатар памфлеттер мен жарияланған балладалар да бар еді. Оның кітапханасы 1812 жылы аукционға сатылды, осының нәтижесінде Роксбург клубы құрылды. Оның балладалар жинағы кейіннен «Roxburghe Ballads» деген атпен жарияланды. Ол үйленбеген және баласыз қайтыс болды, ал 1722 жылы оның әкесіне Ұлыбритания жұртында берілген граф Кер және барон Кер атақтары жойылды. Оның туысы Уильям Белленден, 7-ші лорд Белленден герцогтікке және оның басқа барлық қосалқы атақтарына мұрагер болды.
While in Italy, Ker saw a first edition of Boccaccio's Decameron, often called the Valdarfers edition. This was a fabled book, which many said did not exist. He paid 100 guineas for it and showed it to his friends in London to huge acclaim. For the next 40 years he collected ancient and curious books, particularly editions of Shakespeare's works and other works which merely mentioned Shakespeare. At his death in 1804 there were 10,000 items. Most were books, but there were also pamphlets and broadside ballad sheets. His library was auctioned in 1812, leading to the formation of the Roxburghe Club. His collection of ballads were later published as the Roxburghe Ballads. He died unmarried and childless, and the titles Earl Ker and Baron Ker, which had been created for his father in 1722 in the Peerage of Great Britain, became extinct. His cousin William Bellenden, 7th Lord Bellenden succeeded to the dukedom and all of its other subsidiary titles.
Танымал мәдениетте
Британ жазушысы Сюзанна Кларктың 2004 жылғы "Джонатан Стрэндж және Мистер Норрелл" романында герцогтың королеваның қарындасына деген құмарлығы және олардың соңынан ажырасуы айтылады, бұл оқиғаның маңызды бір бөлігіне бастау болды. Романның басты кейіпкерлерінің бірі, Гилберт Норрелл, герцог кітапханасындағы кітаптарды зерттеуге ұзақ уақыттан бері ниеттеніп келді, себебі олардың ішінде сиқырлы мәтіндер бар деп сенді. Герцог кітапқа құмар және бай болғандықтан, Норреллға мүмкіндік беруге себеп көрмеді, сондықтан герцог қайтыс болғаннан кейін, жаңа герцог кітапхананы сотқа тиіс борыштарды төлеу үшін сатуға шығарады. Герцогтың кітапханасында өте сирек және құнды бірнеше кітаптар болды, оларды мистер Норрелл аукционда сатып алады, бұл оның және Джонатан Стрэндж арасындағы шиеленісті күшейтеді.
In Jonathan Strange and Mr. Norrell, a 2004 novel by British writer Susanna Clarke, the Duke's affection for the Queen's sister and their subsequent separation are mentioned, and made a premise for an important aspect of the story. One of the title characters, Gilbert Norrell, had a longstanding wish to examine the books of the Duke's library, believing there to be magical texts within. The Duke, being a bibliophile and rich, saw no reason to allow Mr. Norrell the opportunity, and so upon the Duke's death, the new Duke puts the library up for sale in order to pay off court debts. The Duke's library contained several extremely rare and valuable tomes, which Mr. Norrell purchases at auction, causing an increase in friction between himself and Jonathan Strange.