Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалия королі 1325-1357 жылдары аралығында Афонсу IV (ɐˈfõsu; 8 ақпан 1291 – 28 мамыр 1357), Батыл (o Bravo) атымен белгілі, 1325 жылдан өліміне дейін, 1357 жылға дейін Португалия королі болды. Ол Португалия королі Денис пен Арагондық Елизаветаның жалғыз заңды ұлы еді.
King of Portugal from 1325 to 1357
Afonso IV (ɐˈfõsu; 8 February 129128 May 1357), called the Brave (o Bravo), was King of Portugal from 1325 until his death in 1357. He was the only legitimate son of King Denis of Portugal and Elizabeth of Aragon.
Ерте өмір
Лиссабонда туған Афонсо Португалия тағының заңды мұрагері болды. Дегенмен, ол Денистің сүйікті ұлы емес еді, тіпті оған қарсы қақтығысқа дайын тұрды. Ескі патшаның көңілі өзінің заңсыз ұлы Афонсо Санческе көбірек жақты. Жартылай бауырлардың арасындағы қатыгез бәсеке бірнеше рет азамат соғысына әкеп соқты. 1325 жылдың 7 қаңтарында Афонсо IV-нің әкесі қайтыс болды және ол патша атанды. Содан кейін ол өзінің қарсыласы Афонсо Санчесті Кастилияға қуды да, әкесі берген барлық жерлерінен және феодтарынан айырды. Кастилиядан Афонсо Санчес таққа қол сұғу үшін бірнеше әрекет жасады. Бірнеше сәтсіз шабуылдан кейін, ағайындылар Афонсо IV-нің анасы Елизаветаның араласуымен бейбіт келісімге келді. 1309 жылы Афонсо Кастилия королі Санчо IV және Мария де Молинаның қызы Кастилиялық Беатриске үйленді. Осы одақтан туған тұңғыш бала – Мария Португалиялық қызы болды.
Afonso, born in Lisbon, was the rightful heir to the Portuguese throne. However, he was not Denis' favourite son, even nearly beginning conflict against him. Instead, the old king preferring his illegitimate son, Afonso Sanches. The notorious rivalry between the half brothers led to civil war several times. On 7 January 1325, Afonso IV's father died and he became king, whereupon he exiled his rival, Afonso Sanches, to Castile, and stripped him of all the lands and fiefdom given by their father. From Castile, Afonso Sanches orchestrated a series of attempts to usurp the crown. After a few failed attempts at invasion, the brothers signed a peace treaty, arranged by Afonso IV's mother, Elizabeth. In 1309, Afonso married Beatrice of Castile, daughter of King Sancho IV of Castile and María de Molina. The first born of this union was a daughter, Maria of Portugal.
Португалия мен Алгарве королі
1325 жылы Кастилияның Альфонсо XI Кастилияның Констанца Мануэльмен, оның регенттерінің бірінің қызымен бала кезінде некеге тұрды. Екі жылдан кейін ол Афонсоның қызы Мария Португалияға үйлену үшін некені бұзды. Мария 1328 жылы Альфонсо XI-ге үйленгеннен кейін Кастилия королевасы болды, ол көп ұзамай сүйіктісімен жария түрде қарым-қатынас жасады. Афонсо Лиссабонда мамыр айында қайтыс болды. Афонсу IV-тің "Батыр" лақап аты оның әскери ерліктерімен байланысты. Алайда, оның ең маңызды жетістіктері елде ұзақ жылдар бойы сақталған тыныштық пен Португалия теңіз флотына көрсеткен қолдауы болды. Афонсу тиісті сауда флотын құру үшін мемлекеттік қаржыландыруды ұсынды және португалиялықтардың алғашқы теңіз саяхаттарына тапсырыс берді. Педромен болған қақтығыс және ол бастаған саяхаттар Луис де Камоестің "Ос Лусиадас" португал ұлттық эпосының негізіне айналды. Әке, ұл және Инес арасындағы қарым-қатынастың трагикалық жағдайлары жиырмадан астам опера мен балет сюжеттеріне негіз болды. Оқиғаның трагикалық аяқталуы португал тіліндегі, Луис де Камоестің "Ос Лусиадас" (iii ән, 118-135 шумақтар) сияқты пьесалар мен өлеңдерде, сондай-ақ испан тіліндегі, Джеронимо Бермудестің "Nise lastimosa" және "Nise laureada" (1577), Луис Велес де Гевараның "Reinar despues de morir", француз драматургы Генри де Монтерланттың "La Reine morte" (Өлі патшайым) пьесаларында мәңгілікке қалады. Мэри Рассел Митфорд та оқиғаға негізделген "Inez de Castro" атты драма жазды. "Inês de Castro" - Мария Пиллар Керальт дель Иероның испан және португал тілдеріндегі романы.
In 1325 Alfonso XI of Castile entered a child marriage with Constanza Manuel of Castile, the daughter of one of his regents. Two years later, he had the marriage annulled so he could marry Afonso's daughter, Maria of Portugal. Maria became Queen of Castile in 1328 upon her marriage to Alfonso XI, who soon became involved publicly with a mistress. Afonso died almost immediately after, in Lisbon in May. Afonso IV's nickname the Brave alludes to his martial exploits. However, his most important accomplishments were the relative peace enjoyed by the country during his long reign and the support he gave to the Portuguese Navy. Afonso granted public funding to raise a proper commercial fleet and ordered the first Portuguese maritime explorations. The conflict with Pedro, and the explorations he initiated, eventually became the foundation of the Portuguese national epic, Os Lusíadas by Luís de Camões. The dramatic circumstances of the relationship between father, son and Inês was used as the basis for the plot of more than twenty operas and ballets. The story with its tragic dénouement is immortalized in several plays and poems in Portuguese, such as Os Lusíadas by Luís de Camões (canto iii, stanzas 118–135), and in Spanish, including Nise lastimosa and Nise laureada (1577) by Jerónimo Bermúdez, Reinar despues de morir by Luis Vélez de Guevara, as well as a play by French playwright Henry de Montherlant called La Reine morte (The Dead Queen). Mary Russell Mitford also wrote a drama based on the story entitled Inez de Castro. Inês de Castro is a novel by Maria Pilar Queralt del Hierro in Spanish and Portuguese.