Огденсбург шайқасы: 1812 жылғы соғыстағы британдық жеңіс
Battle of Ogdensburg
Огденсбург шайқасы (1812 ж.) – америкалықтардың жеңілісі, британдықтардың жеңісі. Бұл шайқас британдықтардың жабдықтау жолын қамтамасыз етті. Тарих, соғыс, АҚШ, Канада.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Огденсбург шайқасы – 1812 жылғы соғыстың шайқасы. Британдықтар американдықтардан жеңіске жетіп, Нью-Йорк штатындағы Огденсбург ауылын басып алды. Шағын-шағын болғанымен, бұл соғыстың қалған уақытында британдық әскерін жабдықтау жолдарына американдықтар тарапынан туындаған қауіпті жойды.
The Battle of Ogdensburg was a battle of the War of 1812. The British gained a victory over the Americans and captured the village of Ogdensburg, New York. Although small in scale, it removed the American threat to British supply lines for the remainder of the war.
Өмірбаян
Соғыс басталғанда, Сент-Лоуренс өзенінің солтүстік жағында Огденсбург пен Прескотт, Жоғарғы Канада (кейіннен 1841 жылы Канаданың батыс провинциясы болды) арасында дамыған заңсыз сауда қалыптасты. Бұл 1812 жылдың қазан айының басында американдықтар майор Бенджамин Форсайт басқаратын тұрақты 1-ші АҚШ атқыштар полкінің бір бөлігімен отаршылдықты күшейткен кезде тоқтатылды. 4 қазанда британдықтар өздерінің ополченциясымен Огденсбургке шабуыл жасады, бірақ американдықтар оны жылдам қайтарды, содан кейін ополченция тарап кетті. Келесі бірнеше айда Форсайттың атқыштары өзен арқылы бірнеше шабуылдар жасап, британдық әскерлерге мергендікпен шабуылдады және Кингстонға (Онтарио) бара жатқан кемелердегі жабдықтарды кейде тартып алды. 1813 жылдың 21 ақпанында Канаданың британдық генерал-губернаторы, генерал-лейтенант сэр Джордж Превост, Жоғарғы Канададағы жағдайды тексеру үшін Прескотт арқылы өтті, бірнеше күшейткіш бөлімдермен бірге. Ол жергілікті подполковник "Қызыл Джордж" МакДональдты Прескотттағы британдық әскерлердің командирі етіп тағайындады және американдықтар гарнизонды әлсіреткен жағдайда ғана Огденсбургке шабуыл жасауды бұйырды. Күшейткіштер уақытша болғанымен, МакДональдқа Огденсбургке қарсы шабуылды жоспарлауға мүмкіндік берді. Ол Форсайттың атқыштарын ұстап тұрған бекініске қарсы майдандық шабуыл үшін Гленгарри жеңіл жаяу әскерінің ротасын, 70 ополченник пен мұзға орнатылған бірнеше жеңіл зеңбіректерді жоспарлады. Негізгі колонна, 8-ші (Корольдік) полкінің 120 адамы, Корольдік Ньюфаундленд жасағының 30 адамы және жергілікті ополченцияның 230 флангтік ротасынан тұратын, өзен бойымен төменге өтіп, флангтан шабуылдайтын. Сондай-ақ, Уильямстауннан келген пресвитериан пасторы, Джон Бетун да оларға көмектеседі деп күтілді. Форттағы американдық атқыштар фронталды шабуылға қарсы тұрды, себебі британдық зеңбіректер қарға батып қалды, ал полковник Бенедикт полкінің адъютанты Дэниел У. Черч және Форсайт ротасының лейтенанты Бэйрд басқарған американдық артиллерия британдықтарға әртүрлі нәтижелермен оқ атты. Қала сыртында американдық ополченция британдық күштерге артиллериямен шабуыл жасады. Британдық флангтар ең нашар қорғалған жерге маневр жасап, қорғаныстың әлсіз бөлігін бұзып өтті. Өздерінің позициясынан ығыстырылған американдық ополченция үйлер мен ағаштардың артынан британдықтарға оқ жаудырып, кері шегінді. Британдық флангерлер американдық ополченцияның негізгі қорғанысына арт жағынан шабуыл жасау үшін аралықтан өтті. Көп ұзамай, британдықтар алдыңғы және артқы жағынан шабуылдап, позицияны басып алды. Қалған американдық ополченция ауылға қарай қашты, кейбіреулері үйлердің ішінде немесе артында жасырынып, британдықтарға оқ жаудырды. Британдықтар оларды да басып алды, Форсайттың позициясын жалғыз кедергі ретінде қалдырды. Бенджамин Форсайт өзінің атқыштарын тас ғимараттардың артына орналастырды. Британдықтар жақындағанда, Форсайттың атқыштары мен артиллериясы қатты атыс ашты, британдық шабуылшыларға көптеген шығын келтірді. Бірақ британдықтар осы позицияны да басып алды, ал американдықтар шегінді. Кейбір американдық ополченциялар тұтқынға түсті немесе берілді, ал басқалары басқа қалаларға қашып кетті немесе азаматтық халықтың арасында жасырынып қалды.
When the war broke out, a flourishing illicit trade was soon established between Ogdensburg and Prescott, Upper Canada (later to become the province of Canada West in 1841), on the Northern side of the Saint Lawrence River. This was checked early in October 1812 when the Americans reinforced the militia with some of the regular 1st U. S. Rifle Regiment under Major Benjamin Forsyth, who occupied a fort and barracks alongside the Oswegatchie River at the western edge of the town. The British made an abortive attack on Ogdensburg with their own militia on October 4, which was quickly repulsed by the American forces, after which the militia dispersed. During the next few months, Forsyth's riflemen made several raids across the river, sniping at British troops and occasionally capturing boatloads of supplies on their way to Kingston, Ontario. On February 21, 1813, Lieutenant General Sir George Prevost, the British Governor General of Canada, passed through Prescott on his way to review the situation in Upper Canada, accompanied by several detachments of reinforcements. He appointed local Lieutenant Colonel "Red George" MacDonell as commandant of British troops in Prescott and left him instructions that he was to attack Ogdensburg only if the Americans weakened their garrison. The reinforcements, although there temporarily, allowed MacDonnell to improvise an attack against Ogdensburg. He planned for a company of the Glengarry Light Infantry, 70 militia and some light guns mounted on sleighs to make a frontal attack on the fort which housed Forsyth's riflemen. The main column, consisting of 120 men of the 8th (King's), 30 of the Royal Newfoundland Fencibles and 230 of the local militia flank companies, would cross the river lower down and attack from the flank. He was also believed to be supported by a Presbyterian minister, the Rev. John Bethune of Williamstown. The American riflemen in the fort held out against the frontal attack, mainly because the British guns became stuck in snow drifts, and American artillery, under Adjutant Daniel W. Church of Colonel Benedict's regiment and Lieutenant Baird of Forsyth's company, fired on the British with mixed results. At the outskirts of the town, American militia bombarded the British force with their artillery. A British flank party maneuvered to the least guarded part of the ground and broke through the weak part of the defense. American militia who had been dislodged from their position fell back while conducting a harassing fire by shooting at the British from behind houses and trees. More British flankers maneuvered through the gap to strike the American militia’s main defense from behind. Soon, the British attacking from the front and rear overran the position. The remaining American militia ran farther into the village where some of them took cover in or behind houses while providing harassing fire against the British. The British overran them, leaving Forsyth’s position as the only remaining obstacle. Benjamin Forsyth had placed his riflemen behind stone buildings as shelter. When the British came closer, Forsyth’s riflemen and artillery opened heavy fire causing a number of casualties to the British raiders. The British soon overran this position also and the Americans retreated. Some of the American militia surrendered or were captured, others fled to other towns or hid amongst the civilian population.