Сэм Левен: Американдық-ресейлік актер және режиссер өмірі мен мансабы

Кіріспе

Ресейлік америкалық актер және режиссер (1905–1980)

Сэм Левен (туған Школем Левин; 28 тамыз 1905 – 28 желтоқсан 1980) – ресейлік-американдық Бродвей, кино, радио және теледидар актері және режиссері. Бес онжылдыққа созылған мансабында ол 50-ден астам комедиялық және драмалық театрлық қойылымдарда қатысты. Ол сонымен қатар АҚШ және басқа елдерде 50-ден астам фильмде түсті.

Ерте өмір

Левен Белоруссияда Школем Левин ретінде дүниеге келді, ол бес баланың ең кішісі және одан үлкенлерінен он екі жас кіші болған. Ол екі жасында АҚШ-қа көшіп келді. Манхэттеннің төменгі шығыс бөлігінде, D даңғылы мен 8-ші көшеде өсті және 64-ші мемлекеттік мектепке қатысты. 1923 жылы Левен Стьювесант орта мектебін бітірмей қалды. Бродвей класында бес он жылдан астам оқығандықтан, осынау белгілі бітірмеген түлекке 1976 жылы Нью-Йорктегі Принстон клубында өткен салтанатты шарада арнайы сыйлық – Стьювесант орта мектебінің дипломы табыс етілді.

Бродвей

1927 жылғы 20 сәуірде Левен Бродвей сахнасында дебют жасады және өзінің алғашқы актерлік шарты бойынша аптасына 60 доллар таба бастады. Бес жолдан тұратын рөлде Левен Бродвейдегі «Уолл-стрит» мелодрамасында округтік прокурор Уильям Томпсон рөлін ойнады, аталмыш пьеса Хадсон театрында үш апта ғана көрсетілді. 1980 жылы Левеннің соңғы, отызыншы тоғызыншы Бродвей жұмысы – ол Джошуа Логанның режиссерлігімен қойылған 1980 жылғы «Хоровиц және миссис Вашингтон» комедиясындағы Дэниел Хоровиц рөлі болды. Бұл пьеса Джон Голден театрында тек 10 алдын ала көрсетілімнен және алты спектакльден кейін жабылды. Генри Денкердің комедиясы сынға ұшырағанымен, Левеннің жұлдыздық күші мен комедиялық шеберлігі «Хоровиц және миссис Вашингтон» пьесасының бес айлық гастрольдік сапарына мүмкіндік берді. Гастроль 1980 жылғы 13 желтоқсанда Рождество демалысына шықты және Левеннің Канададағы соңғы сахналық өнеріне айналды, ол 1980 жылғы 28 желтоқсандағы қайтысынан екі апта бұрын болды. Левеннің Бродвейдегі мансабы он Бродвей пьесасындағы, оның ішінде бірнеше сәтсіз пьесалардағы бес жылдық тұрақты жұмысымен басталды. «Солитер» (1929) атты пьесаның бірі Кони-Айлендтегі аласа бойлы адам туралы Бродвей пьесасы болды, ол қазір бұзылған Уолдорф театрында тек төрт рет көрсетілді және ішінара Левеннің ағасы Джодан соңғы сәтте түскен 500 долларлық инвестициямен қаржыландырылды. Эммануэль Азенберг пен Юджин Вольск Левенмен екі Бродвей пьесасында және екі ұлттық гастрольде екі рет жұмыс істеді; алғаш рет компания менеджерлері ретінде, Левен Алан Кингтің орнына доктор Джек Кингслидің басты рөлін ойнаған «Қиын жылдар» (1966) Бродвей пьесасында. Алты жыл өткен соң Азенберг пен Вольск жетекші өндірушілер болды, Левен Нил Саймонның «Күн сәулесі» (1972) пьесасында Джек Альбертсонмен бірге Уилли Кларк рөлінде ойнауға шақырылды. Левен Ал Льюис рөлін Бродвейдің түпнұсқалық қойылымында 466 рет орындағаннан кейін, ол және Альбертсон келесі ұлттық гастрольде басты рөлдерді ойнады. 1972 жылғы 21 желтоқсанда «Нью-Йорк Таймс» газетінде «Күн сәулесі» пьесасының түпнұсқалық Бродвей қойылымын қарастырған театр сыншысы Клайв Барнс былай деп жазды: «Жүрек ауруынан зардап шеккен комик ретінде Джек Альбертсон бірде-бір сөзді де қате айтпайды. Ол әрқашан өкінішті, бірақ сізді жылатуға жеткіліксіз. Тамаша. Оның өткір серігі Сэм Левен – көне ірімшіктей кеуекті, бірақ сонымен бірге сенімді сүйкімділікке ие».

On April 20, 1927, Levene made his Broadway stage debut earning 60 dollars a week with his first Actor's Equity contract. A five line role, Levene acted as District Attorney William Thompson in the original Broadway melodrama Wall Street, a play that only ran for three weeks at the Hudson Theatre. In 1980, Levene's last and thirty ninth Broadway credit was his starring role as Daniel Horowitz in the 1980 comedy Horowitz and Mrs. Washington directed by Joshua Logan which closed after a run of only 10 previews and six performances at the John Golden Theatre. Although the Henry Denker comedy was panned, Levene's star power and comedic performance enabled a five month tour of Horowitz and Mrs. Washington which went on Christmas hiatus on Saturday December 13, 1980, and turned out to be Levene's final stage performance in Canada, just two weeks prior to his death on December 28, 1980. Levene's Broadway career began with five years of steady employment in nondescript roles in ten Broadway plays, including a series of flops. One titled Solitaire (1929), was a Broadway play about a Coney Island midget that only ran four performances at the now demolished Waldorf Theatre, partially financed with a $500 last minute investment from Levene's older brother Joe. Emanuel Azenberg and Eugene Wolsk worked with Levene twice in two Broadway productions and two national tours; the first time as company managers when Levene replaced Alan King in the starring role of Dr. Jack Kingsley in the original Broadway production of The Impossible Years (1966), which Levene performed 322 times on Broadway and later headlined and starred in the national tour. Six years later, Azenberrg and Wolsk were lead producers when Levene was cast as Al Lewis opposite Jack Albertson as Willie Clark to co star in Neil Simon's The Sunshine Boys (1972); after performing the role of Al Lewis 466 times in the original Broadway production, Levene and Albertson headlined the subsequent national tour. In his December 21, 1972, review of the original Broadway production of The Sunshine Boys in The New York Times, theatre critic Clive Barnes wrote, "Jack Albertson as the heart stricken comic never puts a line wrong. He is always pathetic but never enough to make you cry. Lovely. His acerbic partner, Sam Levene, is as tough as vintage chewing gum, and yet with a sort of credible lovability."

Театрдағы мансабы

Левен АҚШ-та және шетелде 50-ден астам театрлық қойылымдарда ойнады. Фарс пен комедия шебері Левен драмалық өнерде де бірдей табысқа жетті. Левеннің Бродвейдегі жұмысына 39 Бродвей қойылымы, оның 33-і Левеннің Бродвейдегі алғашқы қойылымдарында жасалған, және 10 айлық USO гастролі кіреді. Бродвейдегі 54 жылдық мансабында Левен Бродвейдің 39 қойылымында 29 түрлі Бродвей театрларында, ал кейбір театрларда бірнеше рет өнер көрсетті. Левен қазір бұзылған Плейхаус театрында Бродвейдің төрт түпнұсқалық қойылымында 1600-ден астам рет өнер көрсетті, олардың үшеуінде – «Көше сахнасы» (1929), «Атқа мінген үш адам» (1935), «Миллион жаса» (1958) және «Мүмкін емес жылдар» (1966) фильмдерінде алғаш рет ойнағаннан кейін басты рөлді сомдады. 1976 жылы New York Daily News газеті үшін Том МакМорроумен сұхбаттасқанда Левеннің Бродвейдегі жұмысына үш Бродвейде қайта жаңғыртуда басты рөлдер, Гаррольд Кларман режиссерлік еткен Джордж Бернард Шоудың «Жүрек жарасы» (1959) фильмінде бизнесмен Босс Манганды сомдау, үш он жыл бұрын пайда болған «Атқа мінген үш адам» (1969) фильмінің атақты Бродвейдегі қайта жаңғыртуында Пэтси рөлін қайта жасау және Эллис Раб режиссерлік еткен Джордж С. Кауфман мен Эдна Фербердің «Корольдік отбасы» (1975) фильмінің Бродвейдегі қайта жаңғыртуында ардагер театр продюсері Оскар Вольф рөлін орындау кірді. Левен Ұлыбританияның екі ірі қойылымында ойнады; 1953 жылы ол өзінің Бродвейдегі алғашқы рөлін Натан Детройт ретінде Ұлыбританияның алғашқы «Guys and Dolls» қойылымында қайта жасады, ол 1953 жылғы Коронациядан бірнеше күн бұрын Колисейде ашылды және 553 қойылымнан өтті. 1954 жылы Сэм Левен Торнтон Уайлдердің «Сүйегіш» (1954) пьесасының әлемдік премьерасында Хорас Вандергельдер рөлін ойнады, ол бастапқыда Шотландиядағы Эдинбург фестивалінде өтті. Левен «craps shooter extraordinaire» Натан Детройтті америкалық мюзикл «Guys and Dolls»-та 1950 жылы Бродвейдің түпнұсқалық өндірісінде сомдады, оны теңдесі жоқ Джордж С. Кауфман режиссерлік етті. Левен жеті онжылдық бойы Натан Детройт рөлінің символы болды; «Guys and Dolls» кітабының автор-драматургі Эйб Берроуз Натан Детройт рөлін арнайы Левен үшін жасады және ол жобаға бірде-бір сөзді диалог жазғанға дейін қол қойды, Берроуздың айтуынша, Лорен Бакал үшін «Cactus Flower» жазғанда да осындай үзіліс болды. «Айбек: Шоу-бизнестегідей бизнес шынымен де жоқ па?» кітабында Берроуз былай деп есіне алды: «Мен олардың дауыстарын есіме түсірдім. Мен олардың сөйлеу ырғағын білетінмін, бұл диалогты нақтырақ және шынайырақ етуге көмектесті». Берроуз Сэм Левеннің Нью-Йорк еврейлік каденсасы бойынша құрылған диалог жазуда артықшылыққа ие болды. «Guys and Dolls» шығармашылық тобы Левеннің Натан Детройт рөліне өте лайықты екенін мойындады (Дэмон Руньон Левеннің жанкүйерлерінің бірі болды). Фрэнк Лосер музыканы Левеннің шектеулеріне сәйкес келтіру, актерлік қабілеті жоқ жақсы әншіге ауыстырудан гөрі оңай екенін мойындады. Левеннің арқасында Натан Детройттың басты рөліне «Sue Me» дуэтімен бір үлкен ән жазылды. Жыл сайын жүздеген «Жігіттер мен қуыршақтар» қойылымы қойылады, ал Сэм Левеннің Натан Детройт рөлін ойнағаны әлі күнге дейін тақырыптық тақырыпқа айналды, себебі ол алтын стандартты классикаға айналды. Фрэнк Рич, «Нью-Йорк Таймс» газетінің бас театр сыншысы, көптеген сыншылар сияқты, Джерри Закс режиссерлік еткен 1992 жылғы «Жігіттер мен қуыршақтар» қайта жаңғыруын мақтады: «бұл Бродвейдің көзді ашып, таңғалдыратын шоудың таңғалдыратын қайта туылуы». Алайда, Фрэнк Рич Нейтан Лейннің Натан Детройт рөлін орындауына қатысты: «Үлкен талантты актер Нейтан Лейн бірінші Натан Детройт, Сэм Левенді алыстан емін-еркін қайталамайды, оның рөлі Нью-Йорк еврейлік каденсалары үшін жазылды. Мистер Лейн жас Джеки Глисонға ұқсайды және әдетте «бар ғой, қазірдің өзінде» және «со ну?» сияқты сөздерді айтса да, өздігінен күлкілі. Оның тілінен сүрінбеңдер». Los Angeles Times сыншысы Сильви Дрейк 1993 жылғы Джерри Закс режиссерлік еткен «Guys and Dolls» гастрольдік қойылымын Голливудтың Pantages театрында қарап шығып, Дэвид Гаррисонның Натан Детройтті бейнелеуін Сэм Левеннің 1950 жылғы Бродвейдегі қойылымымен салыстырып, ұқсас байқау жасады: «Серікті Гаррисонның Детройтті 1950 жылғы Сэм Левен ойнаған роліне қарағанда, Бродвейдегі ролін өткен жылы ойнаған Натан Лэйнге қарағанда көбірек қайтарады. Бірақ Левиннен айырмашылығы, Гаррисонның бойындағылар кіршіксіз, кіршіксіз. Бұл актердің ...»

Levene appeared in over 50 theatrical stage productions in the United States and abroad. A master of farce and comedy, Levene was equally effective in drama as well. Levene's Broadway credits include performances in 39 Broadway productions, 33 of which were performances Levene created in the original Broadway productions, and a 10 month USO tour. Over his 54 year Broadway career, Levene performed in 39 Broadway productions at 29 different Broadway Theaters, and at some Theaters, several times. Levene performed over 1,600 times at the now demolished Playhouse Theater in four original Broadway productions, three of which Levene had starring roles after first appearing in Street Scene (1929), Three Men on a Horse (1935), Make a Million (1958) and The Impossible Years (1966). In a 1976 interview with Tom McMorrow for the New York Daily News. Levene's Broadway credits include starring roles in three Broadway revivals, portraying businessmen Boss Mangan in George Bernard Shaw's Heartbreak House (1959) directed by Harold Clurman, recreating his original Broadway performance as Patsy, the racetrack gambler originated three decades earlier, in the acclaimed all star Broadway revival of the smash hit farce Three Men on a Horse (1969) and performing the role of veteran theatre producer Oscar Wolfe in the all star 1975 19976 Broadway revival of George S. Kaufman and Edna Ferber's The Royal Family (1975) directed by Ellis Rabb; the production was filmed for the series Great Performances on November 9, 1977. Levene starred in two major UK productions; in 1953, he recreated his original Broadway performance as Nathan Detroit in the first UK production of Guys and Dolls which opened at The Coliseum a few days before the 1953 Coronation which had a run of 553 performances. In 1954, Sam Levene originated the role of Horace Vandergelder in the world premiere production of Thornton Wilder's The Matchmaker (1954), initially at the Edinburgh Festival in Scotland. Levene originated the "craps shooter extraordinaire" Nathan Detroit in the American musical Guys and Dolls on the Great White Way in the original 1950 Broadway production directed by the inimitable George S. Kaufman. Levene has been synonymous with the role of Nathan Detroit for seven decades; Guys and Dolls book co author Abe Burrows specifically crafted the role of Nathan Detroit around and for Levene who signed for the project long before Burrows ever wrote a single word of dialogue, a similar break Burrows said he had when he wrote Cactus Flower for Lauren Bacall. In Honest, Abe: Is There Really No Business Like Show Business?, Burrows recalled: "I had the sound of their voices in my head. I knew the rhythm of their speech and it helped make the dialogue sharper and more real." Burrows had the advantage of writing dialogue built around Sam Levene's New York Jewish cadences. The creative talent of Guys and Dolls agreed Levene was perfect for the role of Nathan Detroit (Damon Runyon had been one of Levene's fans). Frank Loesser agreed it was easier adjusting the music to Levene's limitations than substituting a better singer who couldn't act. Levene is the reason the lead role of Nathan Detroit has one major song, the duet "Sue Me". Hundreds of productions of Guys and Dolls are staged annually and Sam Levene's comedic performance as Nathan Detroit still makes headlines, largely because it became the gold standard classic. Frank Rich, Chief Theatre Critic, The New York Times, like most critics, lauded the 1992 Guys and Dolls revival directed by Jerry Zaks stating: "this is an enchanting rebirth of the show that defines Broadway dazzle." However, regarding Nathan Lane's performance as Nathan Detroit, Frank Rich observed, "The supremely gifted actor Nathan Lane does not remotely echo the first Nathan Detroit, Sam Levene, for whose New York Jewish cadences the role was written. Mr. Lane is more like a young Jackie Gleason and usually funny in his own right, though expressions like 'all right, already' and 'so nu?' do not fall trippingly from his tongue." Los Angeles Times Critic Emeritus Sylvie Drake reviewed the 1993 Guys and Dolls touring production also directed by Jerry Zaks at the Hollywood Pantages Theatre had a similar observation, comparing David Garrison's portrayal of Nathan Detroit to Sam Levene's original 1950 Broadway performance, writing: "The wiry Garrison's Detroit physically harks back more to the 1950 original played by Sam Levene, than to Nathan Lane, who played the role on Broadway last year. But unlike Levene, Garrison doesn't come across down, dirty or gritty. Knowing this actor's talent, one finds his amiable New York gangster surprisingly bloodless and almost genteel." Levene performed the role of Nathan Detroit in Guys and Dolls over 1,600 times, initially 41 times in the 1950 pre Broadway Philadelphia tryout where each performance was different, two years performing his classic role in the original Broadway production, a week's stint at London's Bristol Hippodrome before co starring with Vivian Blaine for a year in the first UK production, six months performing the role twice daily in a one and half hour version of the Broadway hit at the Royal Nevada's Theatre in the Desert, the first Las Vegas production and the 15th anniversary six week production, three weeks in Mineola, New York and three weeks in Paramus, New Jersey in 1965. Levene reprised his performance as Nathan Detroit on the Decca's original cast recording of the Broadway musical Guys and Dolls according to Variety, original cast album sales totaled 250,000 as of September 1, 1954. Guys and Dolls composer and lyricist Frank Loesser specifically wrote "Sue Me" in one octave for Levene and structured the song so he and Vivian Blaine never sang their show stopping duet number together; the son of a cantor, Levene was fluent in Yiddish: "Alright, already, I'm just a no goodnick; alright, already, it's true, so nu? So sue me." Frank Loesser felt "Nathan Detroit should be played as a brassy Broadway tough guy who sang with more grits than gravy." Levene sang "Sue Me" with "such a wonderful Runyonesque flavor that his singing had been easy to forgive, in fact it had been quite charming in its ineptitude." Alan Alda, son of Guys and Dolls co star Robert Alda, recalls watching Levene perform Nathan Detroit while standing in the wings. In Never Have Your Dog Stuffed; And Other Things I’ve Learned, Alan Alda recalls, "Watching Sam Levene was thrilling. He could ride a moment as if a wild animal. New meanings occurred to him on the spot. Not only did he play the same lines differently every night, but the laughs rolled in from the audience in different places. How did he do it? This kind of spontaneity and this utter commitment to the moment became what I wanted to have. As good as my father was, what I was seeing as they played together a few feet away was the difference between burlesque and theatre, between performing and acting. I chose acting. I wanted to be Sam." For three decades Levene reprised his role as Patsy from Three Men on a Horse (1935) numerous times on stage, film, TV and radio; the first time when he made his motion picture debut in Three Men on a Horse (1936) directed and produced by Mervyn LeRoy; three times on radio, two USO tours playing 200 shows to 120,000 servicemen, the first legitimate U. S. theatrical production mounted overseas. Due to security, the USO cast was reduced from 12 to 7 without losing a minute of running dialogue. According to a May 26, 1945 Billboard interview, Levene said, "the G. I. s' gratefulness is absolutely embarrassing. They express it not only by applause but by meeting you personally and giving you objects which they have fought and bled for. They lose sight of the fact that they are the ones fighting the war." Levene as Patsy and Shirley Booth as Mabel reprised their original Broadway roles in two ABC radio versions produced by the Theatre Guild on the Air, the first adapted by playwright Arthur Miller aired January 6, 1946; the second aired June 1, 1947 with David Wayne as Erwin. Three decades after creating the role of Patsy in the Broadway production of Three Men On A Horse, Levene reprised the role of Patsy on Broadway in Let It Ride (1961), a Broadway musical which had an abbreviated run of 69 performances at the Eugene O'Neill Theatre. Let It Ride (1961) boasted a score by the songwriting team of Jay Livingston and Ray Evans, best known for creating three Oscar winning songs, Buttons and Bows, Mona Lisa and Que Sera, Sera and two other movie songs that were smash hits, Silver Bells and Tammy; on television, the team wrote the Bonanza and Mister Ed theme songs. Levene performed the Let It Ride title song on the Let It Ride float in the 1961 Macy's Thanksgiving Day Parade. Levene performed the role of Patsy one last time in the 1969 all star Broadway revival of Three Men On A Horse directed by George Abbott, the original Broadway director and co author which was preceded by a national tour Levene directed, starring Levene as Patsy and Bert Parks as Erwin. In a 1969 review of the all star Broadway revival of Three Men on a Horse, The New York Times theatre critic Clive Barnes wrote "Sam Levene originated the role of Patsy in 1935—by now it’s his. Still looking like a man whose eyes have been allocated the wrong size eyelids, still mugging, double taking, offering his celebrated impersonation of an actor impersonating a character that would based himself on Damon Runyon, Mr. Levene is great. No one in the world plays Mr. Levene as he does, And what’s more, no one ever will". After making his Broadway debut 43 years earlier, Levene made his Off Broadway debut, starring in Irv Bauer's A Dream Out of Time at the Promenade Theatre, Levene's only Off Broadway appearance. In 1976, Levene was cast as Tubal, Shylock's business partner, in the Broadway production of The Merchant based on an adaptation of The Merchant of Venice but withdrew from the Philadelphia tryout after Zero Mostel, the play's star and Levene's lifelong dear friend died after first collapsing in his dressing room; Levene observed, "I was too close to Zero and a play we both loved, to do it without him." When John Dexter, the director, asked Levene if he would continue in the show, Levene told Dexter, "We just had one death; we don't need two." Understudy Joseph Leon replaced Zero Mostel for the Broadway production of The Merchant which closed November 19, 1977, after five performances. Levene's final Broadway credit was performing the starring role of Samuel Horowitz in the Broadway comedy Horowitz and Mrs. Washington (1980) co starring Esther Rolle, directed by Joshua Logan. In 1980, Levene starred in a summer stock and national tour of Horowitz and Mrs. Washington co starring Claudia McNeil.

Кино мансабы

Тоғыз жыл бұрын Бродвейде дебют жасағаннан кейін Левен 1936 жылы Голливудқа тартылып, көшті, ол Мервин Леройдың режиссері және продюсері болған Warner Bros. фильмі "Ат үстінде үш адам" (1936) фильмінде Пэтси рөлімен кинодағы дебютін жасады. Левен өзінің комедиялық Бродвей рөлін фильмде қайта жасағаны үшін аптасына 1000 доллар табады. Ол Пэтси рөлін "Ат үстінде үш адам" (1935) қойылымының алғашқы Бродвей сахнасында жетпіс апта бойы сомдаған. "Жыртқыш мисс Мэнтон" (1938) фильмінде Генри Фонда басты рөлде ойнаған, 31 жастағы Стэнвик фильм үшін 60 000 доллар тапты; 33 жастағы Фонда 25 000 доллар, ал 35 жастағы Сэм Левен аптасына 1500 доллар табады. Келесі жылы Левен "Алтын бала" фильмінің нұсқасында Сигги рөлінде пайда болды, Клиффорд Одетстің пьесасындағы бокс өнерінің қатыгездігі туралы рөлді Джон Гарфилдтің орнына сомдады. "Қылкештер" фильмінде Бёрт Ланкастердің кинодағы тұңғыш дебюті болды, ол бір жыл бұрын Бёртон Ланкастер ретінде танымал болған, өйткені Левен бұрынғы цирк акробатына Левеннің қатысуымен сахналанған "Аң аулаудың дыбысы" Бродвей қойылымында рөл алуға көмектескен. "Қылкештер" фильмінде Сэм Левен полиция лейтенанты Сэм Любинскині ойнайды, ол Ланкастер сомдаған шведтің балалық шақтағы досы; Левеннің рөлі кездейсоқ болды, өйткені ол Ланкастерге кинодағы алғашқы қадамында көңілді сезінуге көмектескен. Актер Джефф Кори Ланкастердің осы жағдайда бақытты болғанын айтты, өйткені Бёрт өзінің алғашқы фильмінде өзін ыңғайсыз сезінген. Сэм оны жиі сынға алған. "Келе бер, келе бер. Істі істе. Әшекейді алып, сол сөзді айтшы!" Ланкастер ренжімеген. Ол оны бағалады, өйткені ол Сэмді жақсы көрді, барлығы да оны жақсы көретін. Бірнеше Голливуд студиясы Ланкастермен келісімшарт жасағысы келгенде, Левен, Ланкастердің 1946 жылғы "Аң аулаудың дыбысы" Бродвей мелодрамасындағы серігі, оны өкілдік етуге келісті; ақырында екі актер өмір бойы дос болды. Ланкастер мен Левен бірге Дэвид О. Селзник, 20th Century Fox және Paramount Pictures-те келісімшарт жасаған Халл Б. Уоллистен ұсыныстар алды, соңында Ланкастерді оның ұзақ жылғы агенті және Голливуд фильмдерінің продюсері болған Гарольд Хехтке таныстырды. Бёрт Ланкастер мен Сэм Левен тағы екі фильм-нуарда бірге жұмыс істеді: 1947 жылғы Жюль Дассин режиссерлік еткен "Қатаң күш", Ланкастердің екінші фильмі, ол бірнеше фильм-нуар тізімдеріне енген, және танымал фильм-нуар "Сәттіліктің тәтті иісі". Басқа Сэм Левеннің фильм-нуар жұмыстары: "Бұмеранг" фильмінде газет тілшісі Дейв Вудс, өте жақсы ойнаған, ақырында әділдік үшін күрескен, полицияға қарсы шабуыл жасаған мақалалар жазған журналист; "1119-ны теріңіз" фильмінде психиатр Джон Фарон, 1950 жылғы "Кінәлі куәгерде" капитан Тонетти және 1957 жылғы "Оныншы даңғылдағы қырғында" Говард Рисдейл. Алан К. Род: "Оныншы даңғылдағы қырғын" Ричард Иган, Ян Стерлинг, Джули Адамс, Уолтер Маттау, Дэн Дюрия, Чарльз МакГроу және Манхэттен округінің прокуроры ретінде саясатты жүзеге асыруға мәжбүр болған Сэм Левен бастаған керемет актерлік құраммен күшейтілді, ол ассистент Иганның қатал идеализмін басаңдатуға мәжбүр болды, ол ақырында жеңіске жетеді".

Nine years after making his Broadway debut, Levene was lured and moved to Hollywood in 1936 when he made his motion picture debut as Patsy in the Warner Bros. film Three Men on a Horse (1936) directed and produced by Mervyn LeRoy. Levene earned $1,000 a week to recreate on film his comedic Broadway role as Patsy he had played for seventy weeks in the original Broadway production of Three Men on a Horse (1935). in The Mad Miss Manton (1938), a screwball comedy that starred Henry Fonda; 31 year old Stanwyck earned $60,000 for the film; 33 year old Fonda earned $25,000, and 35 year old Sam Levene earned $1,500 a week. The following year Levene appeared as Siggie in film version of Golden Boy, replacing John Garfield who performed the role in the original Broadway production of the Clifford Odets play about the brutality of prizefighting; critics praised the performance of William Holden as boxer Joe Bonaparte, but it was 27 year old Lee J. Cobb as the senior Bonaparte and Sam Levene as Holden's taxi driver brother in law who walked away with the picture and the reviews. The Killers features the movie debut of Burt Lancaster, who just a year prior was professionally credited as Burton Lancaster when Levene helped the former circus acrobat land a part in the original Broadway production of A Sound of Hunting starring Levene. In The Killers, Sam Levene plays Police Lt. Sam Lubinsky, a childhood friend of the Swede, played by Lancaster; Levene's co starring role was fortuitous as he was credited in making Lancaster feel at ease in his motion picture debut. It was lucky he was on the set with Burt Lancaster maintained actor Jeff Corey because Burt didn't feel too comfortable in his first film. Sam would frequently get on his ass. C'mon, c'mon. Do the goddamn thing. You pick up the piece of jewelry. Can't you do that and say the f ing line? Lancaster was never offended. He appreciated, because he loved Sam; everyone did. When several Hollywood studios initially wanted to sign Lancaster, Levene, who was Lancaster's co star in the 1946 Broadway melodrama A Sound of Hunting, agreed to represent him; eventually the two actors became lifelong friends. Together Lancaster and Levene fielded offers from David O. Selznick, 20th Century Fox and Hal B. Wallis, who had a deal at Paramount Pictures, ultimately introducing Lancaster to Harold Hecht, who became Lancaster's long time agent and Hollywood film production partner. Burt Lancaster and Sam Levene also worked together in two other film noirs, the 1947 Brute Force, directed by Jules Dassin, Lancaster's second film, which appears on several film noir lists and the acclaimed film noir Sweet Smell of Success

Other Sam Levene noir credits include: Dave Woods, as a newspaper reporter, who gives a performance not to be missed who steals the show as a dirt digging journalist who is ultimately fighting for righteousness, writing hard hitting articles attacking the police in Elia Kazan's crime film noir Boomerang, Dr. John Faron, a psychiatrist in Dial 1119, Capt. Tonetti in the 1950 Guilty Bystander and Howard Rysdale in the 1957 Slaughter on Tenth Avenue (1957). Alan K. Rode observed "Slaughter on Tenth Avenue was bolstered by a terrific ensemble cast headed by Richard Egan, Jan Sterling, Julie Adams, Walter Matthau, Dan Duryea, Charles McGraw and Sam Levene, who performs yeoman work as a realpolitik Manhattan district attorney, forced to temper the hard charging idealism of assistant Egan who inevitably triumphs in the end".

Радио

Өзінің алғашқы кино және Бродвей сахналық мансабының көп бөлігінде Сэм Левен барлық радио желілеріндегі түрлі қойылымдарда, оның ішінде комедиялық қойылымдар мен скетстерде, маңызды театрлық сахналық қойылымдардың қысқартылған нұсқаларындағы драмалық және комедиялық рөлдер мен жетекші сериалдарда белсенді кестемен жұмыс істеді, көбінесе Бродвей сахнасында және кинода ойнаған рөлдерін қайталап орындады. Левен Орсон Уэллстің "Кэмпбелл ойын үйі" үшін сахналық қойылымдардың екі маңызды бейімделуінде Орсон Уэллспен бірге ойнады: 17 ақпан 1939 жылы "Бурлеск" қойылымында Лефти рөлінде, ал бес аптадан кейін, 24 наурыз 1939 жылы "Жыйырмасыншы ғасырда" Джон Бэрримордың рөлін сомдаған Оуэн О'Мэлли рөлінде. Левен "Театр гильдиясының тоғыз эфирлік қойылымында ойнады; Артур Миллер бейімдеген "Ат үстіндегі үш адам" атты екі радио нұсқасы, алғаш рет 1946 жылғы 6 қаңтарда, екіншісі 1947 жылғы 1 маусымда Дэвид Уэйннің қосылуымен сахнаға шықты. Леди Эстердің "Экрандағы гильдия ойыншылары" демеушілігімен ұйымдастырылған "Ат үстіндегі үш жігіт" үшінші қойылымы 1944 жылғы 28 ақпанда Левеннің Патси және Чарли Рэгглздің Эрвин рөлінде ойнауымен эфирге шықты. "Театр гильдиясының" басқа радиолық қойылымдарының арасында Джордж С. Кауфман мен Мосс Харттың "Тамаққа келген адам" спектаклінде Фред Алленмен бірге "Банжо" рөлін орындауы бар. Левен "Театр гильдиясы" үшін Мосс Харттың "Аспанды жарықтандыр" спектаклінде Джоан Беннетт пен Тельма Риттермен бірге Сидни Блэк, шулы продюсер рөлін қайта сомдады, 1951 жылғы 16 сәуірде CBS телеарнасының "Форд театрында" тікелей эфирде ойнады. Левен Элия Казанның "Бумеранг" фильміндегі репортер Дейв Вудс рөлін "Театр гильдиясы" үшін қайта ойнады, сондай-ақ Клиффорд Одетстің "Алтын бала" фильміндегі ұзақ жылдар бойы дос және серіктес болған Джун Хавок пен Дана Эндрюспен бірге Муди, жекпе-жек менеджері рөлінде пайда болды. CBS телеарнасының "Suspense Radio" бағдарламасында Левен өзінің "Бумеранг" фильміндегі Сэмюэлс, өлтірілген еврей сарбазы рөлін қайта ойнады. Левен мен Хавок радиода, кинода, театрда және теледидарда көптеген рет бірге жұмыс істеді. 1942 жылы Хавок пен Левен RKO фильмінде бірге ойнады. 1957 жылы Хавок пен Левен "Студио 1" телеарнасының 9-шы маусымында "Ананың қарындасы" сериалында қонақ ретінде пайда болды; 1959 жылы Левен мен Хавок "Тіріге тимейтіндер" сериалының 2-ші маусымында "Ларри Фэй тарихында" қонақ жұлдыздар болды; драмалық рөлде Сэм Левен сүттің бағасын жоғарылатуда айыпталған түнгі клубтың иесі және мафияның бастығы Ларри Фейді, ал Джун Хавок Фейдің сүйіктісі, Фейдің түнгі клубтарының бірінде салон әншісі ретінде пайда болған Салли Канзасты сомдады. Левен Фред Алленнің "Texaco Star Theatre" бағдарламасында "Алленнің аллеясы" деп аталатын скетч-комедиялық сегментте жиі пайда болды. Сэм Левен 12 ірі Голливуд және Бродвей жұлдыздарымен бірге, оның ішінде Хелен Хейс, Фредерик Марч және Ральф Белламимен "Біз ұмытпаймыз" радио бағдарламаларының 13 эпизодын жасады, бұл бағдарламалар тікелей бейбітшілік пен кемсітушілік мәселелерін көтерді. Демократиялық білім беру институты мен Бостон университетінің радио институты жасаған Сэм Левен "Эй, таксист" эпизодында антисемитизмді ашық түрде қарастыратын такси жүргізушісі рөлін ойнады. Левен Эдвард Г. Робинсонмен және Франк Синатрамен бірге Холокост құрбандарына арналған "Біз ешқашан өлмейміз" мемориалдық қойылымында бірнеше рет өнер көрсетті; бүкіл ел бойынша Мэдисон Сквер Гарден мен Голливуд Боул сияқты ірі орындарда өнер көрсетті, радиода да көрсетілген бұл әсем қойылымның авторы Бен Хехт пен Курт Вайль болды, ал режиссерлігін Мосс Харт жүзеге асырды. Көңіл көтеру үшін Левен 1950 жылғы 31 желтоқсанда "The Big Show" бағдарламасында "Guys and Dolls" тобының серіктесі Вивиан Блейнмен бірге Жаңа жыл қарсаңында пайда болды; Левен "Guys and Dolls" театрына билет алу үшін Кен Мюррейдің шоуында қатысудан бас тартқан Таллула Бэнкхедпен бірге скетч жасады.

For most of his early film and Broadway stage career, Sam Levene straddled an active schedule with starring roles in a range of productions on all radio networks, including comedic performances and skits along with dramatic and comedy roles in abridged versions of important theatrical stage productions and adaptations on leading series, often reprising roles he had previously played on the Broadway stage and on film. Levene co starred with Orson Welles in two important adaptations of stage productions for Welles' The Campbell Playhouse, first as Lefty in Burlesque, February 17, 1939 and five weeks later, March 24, 1939, as Owen O'Malley, the John Barrymore part, in Twentieth Century. Levene starred in nine Theatre Guild on the Air productions; two radio versions of Three Men on a Horsethe first adapted by Arthur Miller aired January 6, 1946; the second June 1, 1947 with David Wayne joining the cast as Erwin. A third Three Men on a Horse production sponsored by Lady Esther for the Screen Guild Players aired February 28, 1944 with Levene as Patsy and Charlie Ruggles as Erwin. Other Theatre Guild on the Air radio appearances include performing the role of "Banjo" with Fred Allen as Sheridan Whiteside in George S. Kaufman and Moss Hart's The Man Who Came to Dinner. Levene recreated his original Broadway performance as Sidney Black, the loud mouth producer, in Moss Hart's Light Up the Sky opposite Joan Bennett and Thelma Ritter for the Theatre Guild on the Air, April 16, 1951, a role he performed in a live performance on Ford Theatre on CBS TV. Levene reprised his film role as Dave Woods, the reporter in Elia Kazan's Boomerang for Theatre Guild on the Air; and appeared as Moody, the fight manager, in Golden Boy by Clifford Odets opposite long time friend and co star June Havoc and Dana Andrews whom Levene had just worked with filming Boomerang. For Suspense Radio on CBS, Levene reprised his film role as Samuels, the murdered Jewish soldier, in Crossfire, April 10, 1948. Levene and Havoc worked with each many times in radio, film, theatre and television. In 1942, Havoc and Levene co starred in the RKO film Sing Your Worries Away. In 1957, Havoc and Levene guest starred on The Mother Bit in Season 9 of TV's Studio One series; in 1959 Levene and Havoc were guest stars in The Larry Fay Story for Season 2 of The Untouchables; in a dramatic role, Sam Levene was nightclub owner and mob boss Larry Fay, accused of price fixing milk and June Havoc was Sally Kansas, Fay's lover, who also appeared as a lounge singer in one of Fay's nite clubs. Levene frequently appeared on Fred Allen's Texaco Star Theatre in a sketch comedy segment known as Allen's Alley. Sam Levene along with 12 major Hollywood and Broadway stars, including Helen Hayes, Fredric March and Ralph Bellamy created 13 episodes of Lest We Forget, a series of radio programs that directly addressed prejudice and discrimination. Created by the Institute for Democratic Education and Boston University Radio Institute, Sam Levene starred as a cab driver who becomes in a hero in Hey Cabbie, an episode that unabashedly addresses anti semitism. Levene along with Edward G. Robinson and Frank Sinatra made a series of appearances in We Will Never Die, a memorial pageant dedicated to the victims of the Holocaust; performed around the country at major venues, including Madison Square Garden and the Hollywood Bowl, the elaborate production, also broadcast on radio, was co authored by Ben Hecht and Kurt Weill and directed by Moss Hart. On a lighter note, Levene made a New Year's Eve appearance on The Big Show with his Guys and Dolls co star Vivian Blaine on December 31, 1950; Levene performed a skit with Tallulah Bankhead who had declined an invitation to appear on Ken Murray's show so that she could obtain theatre tickets to Guys and Dolls.

Яһуди мұрасы

Сэм Левен 1930 және 1940 жылдары еврей есімді кейіпкерлерді ойнаған сирек еврей актерлердің бірі болды; мысалы, "Жұқа адамнан кейін" (1936) фильмінде лейтенант Абрамс рөлінде, "Көгілдір жүрек" (1944) фильмінде Левен лейтенант Уэйн Гринбаум рөлін сомдады – ол жақсы білімді, батыл, Нью-Йорк қаласында өскен еврей адвокат, жапондықтар басып алған аймақта құлаған сегіз авиатордың қорғаушысы және өкілі болды; "Қатқақылар" (1946) фильмінде ол полиция лейтенанты Сэм Любинский болды; "Түйіскендер" (1947) фильмінде Левен фильмнің басында өлтірілген еврей азамат рөлінде ойнады; 1947 жылы жеке кездесуде Левен: "Түйіскендер антисемитизмді күшті айыптау болып табылады және табиғи түрде мен еврейді ойнадым және табиғи түрде мен өлтірілдім" деді. "Қиыршықтар мен қуыршақтар" (1950) Бродвей қойылымының қосымша продюсері Сай Фейер New York Times газетіне берген сұхбатында: "Сэм Левен – нағыз еврей" деді, түпкілікті Натан Детройт туралы айта отырып. "Ол өте тамаша актерлік таңдау болды. Ол кейіпкерді өмір сүру арқылы жасады". 1961 жылы Бродвейде қойылған "Шайтанның адвокаты" спектакліндегі күмәнді бірақ мейірімді еврей дәрігері доктор Алдо Майер рөлі үшін Сэм Левенге бірауыздан мақтаулар айтылды. Левен фильмдегі Натан Детройт рөлін Фрэнк Синатраға берді. "Еврейдің еврей рөлін ойнауы мүмкін емес; ол экранда жұмыс істемейді", - деп түсіндірді продюсер Сэмюэл Голдвин, фильм режиссері Джозеф Л. Манкивич Бродвейдің алғашқы жұлдызы Левенді қалағанына қарамастан, фильмде Натан Детройт рөлін ойнауға Левен емес, Синатраны неге қалағанын. Манкивич: "Егер әлемде Фрэнк Синатрадан гөрі Натан Детройт рөліне дұрыс таңдалмаған адам болса, ол Лоренс Оливье болса керек, мен оның ең жақын жанкүйерлерінің бірімін; рөл Сэм Левен үшін жазылған, ол онда керемет болды". Фордхэм университетінің музыка профессоры Ларри Стемпель, "Шоутайм: Бродвей музыкалық театрының тарихы" кітабының авторы, егер таңдау жасалса, ол Бродвейде рөлді жасаған Левенді, Бродвейде қайта жандануда ойнаған Нейтан Лейнге немесе фильмде ойнаған Фрэнк Синатраға қарағанда, идеалдық Натан Детройт ретінде таңдайтын еді, ол былай деді: "Музыкалық жағынан, ол жартылай саңырау болуы мүмкін, бірақ ол Фрэнк Лоссердің әлемінде карикатура емес, кейіпкер ретінде өмір сүрді".

Sam Levene was one of the few Jewish actors who played characters who had a Jewish name in the 1930s and 1940s; notably in After the Thin Man (1936) as Lieutenant Abrams, in The Purple Heart (1944) Levene played the role of Lt. Wayne Greenbaum, a level headed, brave, New York bred Jewish lawyer who is defender and spokesman for a group of eight aviators brought to trial when they are downed in Japanese held territory; in The Killers (1946), he was Police Lt. Sam Lubinsky; in Crossfire (1947), Levene was cast as Samuels, a Jewish civilian who was murdered at the start of the film; in a 1947 personal appearance, Levene said "Crossfire is a powerful denunciation of anti Semitism and naturally I played the Jew and naturally I was killed." Cy Feuer, co producer of the original Broadway production of Guys and Dolls (1950) said in a New York Times interview "Sam Levene was the ultimate Jew," referring to the original Nathan Detroit. "It was perfect casting. He created the character by living." Unanimous raves greeted Sam Levene for his portrayal of the skeptical but good hearted Jewish doctor, Dr. Aldo Mayer, in the 1961 Broadway production of "The Devil's Advocate". Levene lost the role of Nathan Detroit to Frank Sinatra in the film version. "You can't have a Jew playing a Jew; it wouldn't work on screen," producer Samuel Goldwyn argued, explaining why he wanted Sinatra rather than Levene—who had originated the role—to play the part of Nathan Detroit in the film version even though film director Joseph L. Mankiewicz wanted Levene, the original Broadway star. Mankiewicz said, "If there could be one person in the world more miscast as Nathan Detroit than Frank Sinatra that would be Laurence Olivier and I am one of his greatest fans; the role had been written for Sam Levene who was divine in it." Fordham University Professor of Music Larry Stempel, author of Showtime: A History of the Broadway Musical Theater, said if given a choice, he would cast Levene, who created the role on Broadway, as the ideal Nathan Detroit instead of Nathan Lane, who played the part in the Broadway revival, or Frank Sinatra, who played the part on film, stating, "Musically, he may have been tone deaf, but he inhabited Frank Loesser’s world as a character more than a caricature."

Карикатуралар

Бес онжылдықтан астам уақыт бойы 20 ғасырдың ең ұлы карикатурисі саналатын Аль Хиршфельд, Левеннің жасаған жеті Бродвей қойылымын бейнелейтін тоғыз карикатура жасады, алғашқысы 1935 жылы, соңғысы 1975 жылы болды. Хиршфельд Левеннің 1950 жылғы «Жігіттер мен қуыршақтар» Бродвей қойылымындағы Нейтан Детройт рөлін, Альвин Колт тіккен жолақты костюмімен сомдаған бейнесін карикатураға түсірді, бұл сурет 1950 жылғы 19 қарашада «The New York Times» газетінде жарияланды. 2000 жылы «Жігіттер мен қуыршақтар» карикатурасы «Guys and Dolls: The Fabled Musical of Broadway» атты «Нью-Йорк қаласының мұражайы» көрмесіне қосылды. 2015 жылы бұл карикатура «Нью-Йорк тарихи қоғамында» өткен «Хиршфельд ғасыры» көрмесінде көрсетілді. Хиршфельд Левенді алғаш рет 1935 жылы «Үш адам ат үстінде» Бродвей қойылымында Ширли Бутпен бірге Мейбел рөлінде сомдаған Пэтси рөлінде бейнеледі; Левен мен Буттың екінші карикатурасы «Tobacco Road» және «The Children's Hour» Бродвей қойылымдарының актерлерімен бірге, 1936 жылғы 7 маусымда «New York Herald Tribune» газетінде жарияланды, ол Бродвейдегі ұзақ қойылымдарды тойлайды. Хиршфельд Левеннің «Room Service» Бродвей қойылымындағы Макс Гордон рөлін, сыншылар жоғары бағалаған өнер көрсетуін бейнелейтін екі карикатура жасады, олар «New York Herald Tribune» және «The Brooklyn Eagle» газеттерінде жарияланды. Хиршфельд Левеннің 1972 жылғы 13 желтоқсанда «The New York Times» газетінде жарияланған «The Sunshine Boys» Бродвей қойылымында Вилли Кларкқа «бармағын» көрсеткен Аль Льюис рөлін сомдаған әсерлі ойынын да бейнеледі. Хиршфельд сондай-ақ Левеннің «Margin For Error» және «Light Up The Sky» қойылымдарындағы Бродвейдегі алғашқы өнерлерін бейнеледі. Левеннің сахналық өнерлерін еске алуға арналған басқа да белгілі карикатуристердің қатарында Сэм Норкин, Аль Фру және Уильям Ауэрбах Леви бар. Аль Фру, үш онжылдық бойы, 1962 жылға дейін «The New Yorker» үшін Бродвей шоуларының карикатураларын жасады, ол Левеннің алты Бродвей қойылымын бейнеледі, соның ішінде «Сары қызба» (Yellow Jack) қойылымынан Буш (1934), «Үш адам ат үстінде» (Three Men on a Horse) қойылымынан Пэтси (1935), «Аспанды жарық қылу» (Light Up The Sky) қойылымынан Сидни Блэк, «Жігіттер мен қуыршақтар» (Guys and Dolls) қойылымынан Нейтан Детройт; «Жүрек сыны» (Heartbreak House) қойылымының 1959 жылғы Бродвейдегі қайта жандануынан Босс Манган. Уильям Ауэрбах Леви (1889-1964) төрт онжылдық бойына Сэм Левеннің он Бродвейдегі басты рөлдерін бейнелейтін 15 карикатура жасады, олардың ішінде: «Жігіттер мен қуыршақтар» (Guys and Dolls) қойылымындағы Нейтан Детройт (1950), бес карикатура; «Үш адам ат үстінде» (Three Men on a Horse) қойылымындағы Пэтси (1935), «Margin for Error» қойылымындағы офицер Финкельштейн (1939), «Аң аулау» (A Sound of Hunting) қойылымындағы Pvt. Дино Коллуччи (1945), «Аспанды жарық қылу» (Light Up The Sky) қойылымындағы Сидни Блэк (1948), «Әділ ойын» (Fair Game) қойылымындағы Лу Винклер (1957), «Миллион жаса» (Make A Million) қойылымындағы Сид Грей (1958), «Жақсы шұбақ» (The Good Soup) қойылымындағы Одилон (1960), «Оны жүгірт» (Let It Ride) қойылымындағы Пэтси (1961), «Құдайдың адвокаты» (The Devil's Advocate) қойылымындағы доктор Алдо Мейер (1961), «Сейдман мен ұлы» (Seidman and Son) қойылымындағы Моррис Сейдман (1962).

Over five decades Al Hirschfeld, considered the greatest caricaturist of the 20th century, created nine caricatures capturing seven original Broadway performances created by Levene, the first in 1935, the last 1975. A Hirschfeld caricature of Levene captures his performance as Nathan Detroit wearing his pinstripe suit designed by Alvin Colt in the original 1950 Broadway production of Guys and Dolls and published in The New York Times November 19, 1950. In 2000, the Guys and Dolls caricature included in The Museum of The City of New York exhibition "Guys and Dolls: The Fabled Musical of Broadway". In 2015, the caricature was exhibited in "The Hirschfeld Century" at The New York Historical Society. The first time Hirschfeld captured Levene was his Broadway performance as Patsy along with Shirley Booth as Mabel in the 1935 original Broadway production of Three Men on a Horse; a second caricature of Levene and Booth featuring the Broadway casts from Tobacco Road and The Children's Hour published in the New York Herald Tribune June 7, 1936 celebrates Broadway long runs. Hirschfeld created two caricatures of Levene's critically acclaimed performance as Max Gordon, the shoestring producer, in the original 1937 Broadway production of Room Service, published in the New York Herald Tribune and The Brooklyn Eagle. Hirschfeld captured Levene's poignant performance as Al Lewis giving Willie Clark "the finger" in the original Broadway production of The Sunshine Boys published in The New York Times on December 13, 1972. Hirschfeld also captured Levene's original Broadway performances in Margin For Error and Light Up The Sky. Other notable caricaturists who memorialized Levene's stage performances include Sam Norkin, Al Frueh and William Auerbach Levy. Al Frueh, who created caricatures of Broadway shows, mostly for The New Yorker for three decades until 1962, captured six of Levene's original Broadway performances, including Busch from the original Broadway production of Yellow Jack (1934), Patsy from the original Broadway production of Three Men on a Horse (1935), Sidney Black from the original Broadway production of Light Up The Sky, Nathan Detroit from the 1950 original Broadway production of Guys and Dolls; Boss Mangan in the 1959 all star Broadway revival of Heartbreak House, Over a period of four decades William Auerbach Levy (1889 1964) created 15 caricatures celebrating ten Sam Levene original Broadway starring performances including: Nathan Detroit in Guys and Dolls (1950), five caricatures; Patsy in Three Men on a Horse (1935), Officer Finkelstein in Margin for Error (1939), Pvt. Dino Collucci in A Sound of Hunting (1945), Sidney Black in Light Up The Sky (1948), Lou Winkler in Fair Game (1957), Sid Gray in Make A Million (1958), Odilon in The Good Soup (1960), Patsy in Let It Ride (1961), Dr. Aldo Meyer in The Devil's Advocate (1961), Morris Seidman in Seidman and Son (1962).

Жеке өмір

Левен 1953 жылы Констанс Кейнге үйленді. Олар ажырасқанға дейін бір ұлдары, Джозеф К. Левен болды. 1980 жылдың 28 желтоқсанында Левен Нью-Йорк қаласында жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Квинс округіндегі Глендейлдегі Кармел тауы зиратында жерленді.

Марапаттар

1961 жылы «Жынды адвокат» пьесасындағы ең үздік актер рөлі үшін Тони сыйлығына ұсынылған Левен ешқашан Тони сыйлығын алмады; Тони сыйлықтары 1947 жылы орнатылған кезде Левен бұрын-ақ 19 түпнұсқа Бродвей шоуларында рөлдер жасаған, олардың ешқайсысы Тони сыйлығына ие бола алмады, соның ішінде «Кешкі ас сегіз шақырымда» (1932), «Ат үстінде үш ер адам» (1935), «Қызмет бөлмесі» (1937) және «Қателікке орын» (1939) пьесаларындағы түпнұсқа Бродвей қойылымдарындағы өнер көрсетулері бар. 1960 жылы Левенге Актерлер қорының Құрмет медалі табысталды, сол кезде ол осы құрметке ие болған екінші актер болды. 1984 жылдың 9 сәуірінде Левен қайтыс болғаннан кейін Америка театр залының құрметті мүшесі болып сайланды; оның ұлы Джозеф К. Левен 1969 жылы «Ат үстінде үш ер адам» пьесасының қайта қойылған нұсқасында Левенмен бірге Мейбл рөлін ойнаған Дороти Лудоннан Америка театр залының сыйлығын қабылдады. 1998 жылы Сэм Левен, Роберт Альда, Вивиан Блейн, Изабел Бигли және Пат Руни аға «Guys and Dolls» альбомының 1950 жылғы Decca түпнұсқасы үшін Грэмми Атақ-даңқ залына енгізілді. 1996 жылы Нью-Йоркте редакторға жазған хатында Сэм Левеннің ұлы Джозеф К. Левен киносыншысы Дэвид Денбиге алғыс айтып, былай деді: «Менің әкем, марқұм, ұлы Сэм Левен актерлік мансабын жарқырататын көптеген мақтаулар алды, бірақ Дэвид Денбидің «Әркім сені жақсы көреді» рецензиясындағы «Сэм Левен «Guys and Dolls» пьесасындағы Натан Детройт рөлін ойнағанда бір нота да әндей алмады, бірақ оның дөңгелек, дауыссыз айғайы жүрегіңді жұлып алатын» деген пікірінен артық ешнәрсе театрға деген құштарлығын жақсы көрсетпеді. Левен сақтық танытпады, және осының өзі барлық айырмашылықты жасады. Джозеф былай қосты: «Оның мансабында Тони сыйлығы болған жоқ, бірақ Денбиге алғыс айтамын».