Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс химигі (1842–1911)
German chemist (1842–1911)
Альберт Ладенбург (2 шілде 1842 – 15 тамыз 1911) – неміс химигі.
Albert Ladenburg (2 July 184215 August 1911) was a German chemist.
Ерте өмір және білім
Ладенбург Мангеймдегі танымал еврей Ладенбургтер отбасының мүшесі болды. Ол Мангеймдегі Реалгимназияда, содан кейін 15 жасынан кейін Карлсруэдегі техникалық мектепте білім алды, онда математика және заманауи тілдерді оқыды. Одан кейін Гейдельберг университетінде Роберт Бунсенмен бірге химия мен физиканы оқыды. Ол сондай-ақ Берлинде физиканы оқыды. Гейдельбергте философия ғылымдарының докторы дәрежесін алды.
Ladenburg was a member of the well known Jewish Ladenburg family [de] in Mannheim. He was educated at a Realgymnasium at Mannheim and then, after the age of 15, at the technical school of Karlsruhe, where he studied mathematics and modern languages. He then proceeded to the University of Heidelberg where he studied chemistry and physics with Robert Bunsen. He also studied physics in Berlin. He got his Ph. D. in Heidelberg.
Академиялық мансап
1873 жылы Ладенбург Киль қаласына химия профессоры және зертхана директоры болып барды, 1889 жылға дейін онда қалды, содан кейін Бреслау университетіне сол қызметке өтті. 1886 жылы ол Ұлыбританияның фармацевтикалық қоғамының құрметті мүшесі атанды және 1889 жылы химия саласындағы түпкілікті зерттеулері үшін Ханбери медалімен марапатталды. Ладенбург 1880 жылы гиосинді, сондай-ақ скополамин деп те аталатын затты алғаш рет бөліп алды. 1900 жылы Ладенбург Бреслау химиялық қоғамын құрды және 1910 жылға дейін оны басқарды. 1905 жылы ол "органикалық химиядағы зерттеулері, әсіресе табиғи алкалоидтарды синтездеумен байланысты жұмыстары үшін" Дави медалімен марапатталды. Ладенбург 1904 жылы жарық көрген кітабында дін мен ғылым арасындағы қарым-қатынас мәселесін қарастырды, онда ол "Ғылым мен рухани өмір" және христиандық туралы тақырыптарды талқылады.
In 1873, Ladenburg went to Kiel as professor of chemistry and director of the laboratory, remaining there until 1889 when he went to the University of Breslau in the same capacity. He was made an honorary member of the Pharmaceutical Society of Great Britain in 1886 and received the Hanbury Medal for original research in chemistry in 1889. Ladenburg isolated hyoscine, also known as scopolamine for the first time in 1880. In 1900 Ladenburg founded the Chemische Gesellschaft Breslau, which he managed until 1910. He was also awarded the prestigious Davy Medal in 1905 "for his researches in organic chemistry, especially in connection with the synthesis of natural alkaloids". Ladenburg also addressed the relation of religion and science in a book he published in 1904, where he dealt with the topics of "Science and spiritual life" and Christianity.
Зерттеу
Гент қаласында Ладенбург 6 ай бойы Август Кекулемен жұмыс істеді, ол оны құрылымдық теориямен таныстырды. Олар бензолдың құрылымын зерттеді. Ладенбургтың бензол призма тәрізді молекула деп болжаған теориясы дұрыс емес екені дәлелденді. Оның ұсынған құрылымы 1973 жылы призмане молекуласында іске асырылды. Ладенбург Англияға сапар шекті, содан кейін 18 ай бойы Парижде Чарльз Адольф Вурц пен Чарльз Фридельмен органосилиций қосылыстары және қалайы қосылыстары бойынша жұмыс істеді. Одан кейін ол Хайдельбергке оралып, оқытумен айналысты.
In Ghent, Ladenburg worked for 6 months with August Kekulé who introduced him to structural theory. They worked on the structure of Benzene. Ladenburg's theory that benzene was a prismatic molecule turned out to be wrong. His proposed structure was eventually realised in 1973 in the molecule prismane. Ladenburg visited England, and then went on to work for 18 months in Paris with Charles Adolphe Wurtz and Charles Friedel on organosilicon compounds and tin compounds. He then returned to Heidelberg to teach.
Отбасы
Оның ұлы Рудольф (1882–1952) атом физигі болды. Басқа ұлы Эрик 1900 жылдардың басында қайық апатында қаза тапты.
His son, Rudolf (1882–1952), became an atomic physicist. Other Son Eric died in boating accident in the early 1900s.