Бенито Уилсон: Калифорния саяхатшысы, саяси қайраткер және ранчеро
Benjamin Davis Wilson
Бенджамин Дэвис Уилсон (Дон Бенито) – Калифорния саяхатшысы, саудагері, ранчеро. Мексикада жер иесі болған, Лос-Анджелестің 2-ші мэрі сайланған. Тарихы мен мұрасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Калифорниялық американдық саясаткер (1811–1878)
American politician from California (1811–1878)
Бенджамин Дэвис Уилсон (1 желтоқсан 1811 – 11 наурыз 1878), көбінесе Дон Бенито Уилсон деп танылған, американдық-мексикалық саясаткер, тері аулаушы және Калифорниядағы ранчо иесі болған. Теннесси штатында туған Уилсон, ақырында Мексика Республикасының құрамында болған Алта-Калифорнияға қоныстанды және Ранчо Джурупаны алды. Ол Мексика азаматы болып, белгілі Калифорниялық отбасының мүшесіне үйленді. Калифорнияның американдықтар тарапынан басып алынуынан кейін Уилсон көптеген жылжымайтын мүлікті иеленді, оның бір бөлігі жер иеліктерін сақтап қалуға тырысқан мексикалықтардан алынды. Лос-Анджелес қалалық кеңесінде қызмет еткеннен кейін, Калифорния штат ретінде құрылғаннан соң, ол қаланың екінші мэрі болып сайланды.
Benjamin Davis Wilson (December 1, 1811 – March 11, 1878), commonly known as Don Benito Wilson, was an American Mexican politician, fur trapper, and ranchero of California. Born in Tennessee, Wilson eventually settled in Alta California when it was part of the Republic of Mexico, and acquired Rancho Jurupa. He became a naturalized Mexican citizen and married into a prominent Californio family. Following the American Conquest of California, Wilson acquired considerable other property, some from Mexicans struggling to retain their land grants. Having served on the Common Council of Los Angeles, he later was elected to a term as the second Mayor of the city after California was admitted as a state.
Ранчо Джурупа
30 жасында Уилсон 1841 жылы Қытайға жол ашуды көздеген Workman Rowland тобымен Калифорнияға келді. 1842 жылы Уилсон Хуан Бандиниден Ранчо Джурупаның маңызды бөлігін сатып алды, бұл бөлік кейін Ранчо Рубидукс деп аталды. Қазіргі Рубидукс, Калифорнияның көп бөлігін, сондай-ақ Риверсайд қаласының орталық бөлігін қамтитын, Уилсон Риверсайд аймағындағы тұрақты алғашқы қоныс иесі атанды. 1844 жылы ол өзінің бірінші әйелі Рамона Йорбаға үйленді, оның әкесі Бернардо Йорба Санта-Ана каньонындағы Ранчоның белгілі испандық (мексикалық) жер иесі болған. Уилсон жергілікті халық арасында жақсы танылды және оған жиі түпкілікті халықтармен байланыс мәселелерінде көмек сұраушылар болды. Уилсон Ішкі аймақтың бейбіт судьясы болып тағайындалды.
At about the age of 30, Wilson came to California with the Workman Rowland Party in 1841, which was seeking passage to China. In 1842, Wilson bought a key portion of Rancho Jurupa from Juan Bandini, a section that was later named Rancho Rubidoux. Encompassing most of present day Rubidoux, California, as well as a significant portion of downtown Riverside, California, Wilson became the first permanent settler in the Riverside area. In 1844 he married his first wife, Ramona Yorba, whose father Bernardo Yorba, was the prominent Spanish (Mexican) landholder of Rancho Cañón de Santa Ana. Wilson gained a local reputation and was often asked to assist with Native American affairs. Wilson was appointed as Justice of the Peace of the Inland Territory.
Үлкен аю көлі
1845 жылы Уилсонға Сан-Габриэль миссиясынан қашып кеткен адам басқарған үндістер тобын қууға тапсырма берілді. Олар жергілікті шаруалардан көптеген жылқы ұрлап алып жатты. Үндістер мыңдаған жылқыны Люцернге жақын жоталы шөлге айдап әкетті. Оларды қуу кезінде Уилсон 22 адамды Кахон өткелі арқылы жіберіп, тағы 22 адамды Сан-Бернардино тауларының ішкі жағына алып барды. Трафзердің сөзіне сәйкес, жергілікті серрано тайпасы Уилсонға өз территориясынан өтіп, шабуылшыларды қууға рұқсат берген. Кейін Уилсон өзінің 22 адамын жұптап аң аулауға жіберіп, 11 тері жинады. Олар Танчо Джурупаға қайтып келгенде тағы 11 тері жинады. Ол бұл жерді Үлкен Аю көлі деп атады. Бүгінде көл Илайас Дж. "Бақытты" Болдуиннің атымен Бальдвин көлі деп белгілі. Үлкен Аю көлі деген ат 1884 жылы жақын жерде салынған су қоймасына берілді.
In 1845 Wilson was asked to pursue a group of Native Americans led by a man who had escaped from the San Gabriel Mission. They were stealing numerous horses from local ranchers. The Indians drove the horses, numbering in the thousands, up to the high desert near Lucerne. In his pursuit, Wilson sent 22 men through the Cajon Pass and led another 22 into the depths of the San Bernardino Mountains. According to Trafzer, the resident Serrano people let Wilson pass through their territory in pursuit of the raiders. Wilson later sent his 22 men in pairs on a bear hunt, gathering 11 pelts. On their return trip to Tancho Jurupa, they gathered another 11 pelts. He named the place Big Bear Lake. The lake today is known as Baldwin Lake, after Elias J. "Lucky" Baldwin. The name Big Bear Lake was assigned to a reservoir built nearby in 1884.
Саяси қызмет
1850 жылы Уилсон Лос-Анджелес қалалық кеңесіне сайланды. Бір жыл өткен соң ол Калифорния АҚШ құрамына штат ретінде қабылданғаннан кейін Лос-Анджелестің екінші мэрі болып сайланды. Ол сонымен қатар Лос-Анджелес округінің басшысы болып қызмет етті (1853, 1861–64). Ол Калифорния штатының сенатына үш рет сайланды.
In 1850, Wilson was elected to the Los Angeles Common Council. A year later he was elected as the second mayor of Los Angeles after California was admitted to the US as a state. He also served as a Los Angeles County supervisor (1853, 1861–64). He was elected to three terms of the California State Senate.
Сан-Паскуаль ранчосы
1854 жылы Уилсон қазіргі Сан-Габриэльдің (Калифорния) жанында өзінің жеке ранчосы мен шарап зауытын құрды. Ол бұл жерді Мексика Калифорниясында әлеуметтік жағдайы жоғары, жері оның атына берілген грант арқылы алған Виктория Рид жесір әйелден сатып алған. Мексикадан өткеннен кейін, американдықтар оны оның қамқоршысы етіп тағайындады. Олар, туған жердің әйелі өз ісін басқара алмайды деп есептеді. Уилсон кейін 1859 жылы ранчо иесі Мануэль Гарфиасқа ақша қарыз беруден басталган бірқатар күрделі келісімдер арқылы іргелес Ранчо Сан-Паскуалға (қазіргі Пасадена) ие болды. 1863 жылы Уилсон және доктор Джон Стротер Гриффин, Гарфиасқа қарыз бергендер, бүкіл ранчо мүлкін толығымен сатып алды. Олар "Уилсон каналы" деп аталған су құбыры арқылы Аройо Секо өзенінен суды құрғақ жазыққа бұрды. Уилсон мен Гриффин ерте Лос-Анджелесте теміржол, мұнай іздеу, жылжымайтын мүлік, егіншілік және мал шаруашылығы сияқты көптеген бизнес келісімдер жасады. 1864 жылы Уилсон Сан-Габриэль тауларының биік шыңына алғашқы экспедиция ұйымдастырды, ол кейін Уилсон тауы деп аталды. Ол шарап ыдыстары жасау үшін ағаш жинауға үміттенген, бірақ ағаштың жеткіліксіз екенін анықтады. Уилсон жолы жергілікті тұрғындар үшін Сан-Габриэль тауларының шыңына бір-екі күндік танымал саяхатқа айналды. 1873 жылы Уилсон мен Гриффин жерлерін бөлісті (Гриффин мүліктің 2/3-ін алды, бірақ Уилсон өзінің Лейк Виниярд иелігіне жақын, қазіргі Фэр-Окс даңғылының шығысындағы жақсы жерді сақтап қалды). Гриффин кейін өзінің 10 шаршы километрін Дэниел М. Берри өкілеттігімен "Индиана колониясына" сатты. 1876 жылы колония өз жерінің көп бөлігін сатқаннан кейін және Пасадена қаласын құрғаннан кейін, Уилсон жаңа елді мекеннің шығыс жағына айналған көршілес жерлерін бөліп, дамытуға кірісті.
In 1854 Wilson established Lake Vineyard, his own ranch and winery near modern day San Gabriel, California. He had acquired the property from the widow Victoria Reid, an indigenous woman of social standing in Mexican California who had received the rancho in a land grant in her name. He had been appointed by Americans as her conservator after the Mexican Cession. They assumed that an indigenous woman was not competent to manage her affairs. Wilson next acquired possession of adjoining Rancho San Pascual (present day Pasadena) through a series of complicated land deals, which began with his lending money to the Rancho's owner Manuel Garfias in 1859. In 1863 Wilson and Dr. John Strother Griffin, who had also lent Garfias money, bought the entire rancho property outright. They diverted water from the Arroyo Seco up to the dry mesa via an aqueduct called the "Wilson Ditch." Wilson and Griffin undertook many business deals together in early Los Angeles, including railways, oil exploration, real estate, farming and ranching. In 1864 Wilson took the first expedition to a high peak of the San Gabriel Mountains, which was later named Mount Wilson. He hoped to harvest timber there for the making of wine vats, but he found the wood inadequate. The Wilson Trail became a popular one or two day hike to the crest of the San Gabriel Mountains by local residents for years to come. In 1873, Wilson and Griffin subdivided their land (with Griffin getting almost 2/3 of the property, but Wilson retaining some better landeast of current Fair Oaks Avenue, near his Lake Vineyard property). Griffin then sold 2,500 acres (10 km) of his property to the "Indiana Colony," represented by Daniel M. Berry. In 1876, after the Colony had sold most of its allotted land and established what became the City of Pasadena, Wilson began subdividing and developing his adjacent landholdings which became the eastern side of the new settlement.
Мұра
Ол күйеу баласы Джеймс де Барт Шорбқа бірнеше акр жерді сыйлады, оны Сан-Марино деп атады, ал жердің қалған бөліктерін Альгамбра деп атады, онда ол Ренессанс алаңында мүсін ретінде мәңгі есте қалды. Вильсонның бірінші әйелі 1849 жылы қайтыс болды, содан кейін ол жесір Маргарет Херефордқа үйленді. Олардың төрт баласы болды, олардың бірі Рут Джордж Смит Паттонға тұрмысқа шығып, Екінші дүниежүзілік соғыстың генералы Джордж С. Паттонның әкесі болған ұлды дүниеге келтірді. Кейін Паттондар Лейк Виниярдты сатып алды. Вильсон 1878 жылы ранчода қайтыс болды және Сан-Габриэль зиратына жерленді. Оның Пасадена қаласының орталық аймағындағы соңғы жерлері Оңтүстік Фейр Оукс даңғылындағы Орталық мектепке мұра ретінде берілді. Вильсон тауы – Лос-Анджелес аймағы үшін маңызды медиа орталық (телевизия және радио тарату мұнаралары). Пасаденадағы Вильсон даңғылы және Пасадена біріктірілген мектеп округінің Дон Бенито мектебі де оның есімін құрметпен сақтайды.
He gave several acres of property to his son in law James de Barth Shorb which he named San Marino, and developed other parts of the land as Alhambra, where he is enshrined as a statue in Renaissance Plaza. Wilson's first wife died in 1849, after which time he married the widow Margaret Hereford. They had four children, of whom one daughter Ruth married George Smith Patton and had a son who became the World War II General George S. Patton Jr. The Pattons later purchased Lake Vineyard. Wilson died at the ranch in 1878 and was buried in San Gabriel Cemetery. The last of his land holdings in the downtown Pasadena area were bequeathed to Central School on South Fair Oaks Avenue. Mount Wilson, a metromedia center (television and radio transmission towers) for the greater Los Angeles area, is the most famous monument to Benjamin Wilson. Wilson Avenue in Pasadena and Don Benito School of the Pasadena Unified School District also honor his name.