«Эмден» жеңіл крейсерінің тарихы — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

Жеңіл крейсер

«Эмден» – 1920 жылдардың басында Германия әскери-теңіз күштері (Рейхсмарине) үшін салынған жеңіл крейсер. Ол өз класындағы жалғыз кеме және Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Германияда салынған алғашқы ірі әскери кеме болды. Ол Вильгельмсхавендегі «Кригсмаринверфт Вильгельмсхавенде» салынды; оның қазығы 1921 жылдың желтоқсанында салынды, ал толық корпусы 1925 жылдың қаңтарында суға түсірілді. «Эмден» 1925 жылдың қазанында флотқа қабылданып, құрамына қосылды. Оның дизайны Версаль келісімінің шектеулерімен және одақтастардың қарусыздандыру комиссиясының талаптарымен күшті ықпалданды. Ол кездегі барлық неміс әскери кемелері сияқты, «Эмден» де өлшем шектеулерін асып кетті. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыстан қалған, одақтас державалардың талап етуімен, жеке түтін мұнараларына орнатылған, артық қару-жарақтармен қаруланды. «Эмден» өзінің мансабының басым бөлігін оқу кемесі ретінде өткізді; соғыс аралық кезеңде ол бірнеше рет әлемді аралап, теңізші курсанттарын оқытты, жиі Шығыс Азияға, Америкаға және Үнді мұхиты аймағына сапарлады. 1937 және 1938 жылдары Испания азаматтық соғысы кезінде ол қысқа мерзімге араласпау патрульдеріне қатысты. Соғыс басталғанда ол Германия жағалауында миналық далалар құрды және оған шағылысқан британдық бомбалаушы ұшағынан зақым көрді. 1940 жылдың сәуір айында Норвегияға басып кіруге қатысты, осы күштер Норвегияның Осло астанасын басып алды. Содан кейін кеме Балтық теңізінде оқу жұмыстарын жалғастырды. Бұл жұмыстар 1941 жылдың қыркүйегіне дейін, ол Балтық флотына бекітілгенге дейін және Кеңес Одағына шабуыл кезіндегі неміс операцияларын қолдау міндетімен жалғасты. 1942 жылы оқу жұмыстары қайта басталды және 1944 жылдың соңына дейін жалғасты, ол Скагерракта мина орнату операцияларына қатысты. 1944 жылдың желтоқсанында жерге тіреліп зақымданғаннан кейін, жөндеуге арналған Кёнигсбергке жіберілді. 1945 жылдың қаңтарында ол Кеңес әскерінің шабуылынан қашып, Шығыс Пруссияны эвакуациялауға қатысты. Кильде жөндеу жұмыстары жүргізіліп жатқанда, «Эмден» британдық бомбалаушы ұшақтарынан бірнеше рет зақым көрді, кейін кеме батып кетпеуі үшін порттан тысқары жерге тірелді. Соғыстың соңғы күндері ол жауға түспеуі үшін жарылды. Ақырында, 1950 жылға дейін оның қалдықтары осы жерде таратылды.

Emden was a light cruiser built for the German Navy (Reichsmarine) in the early 1920s. She was the only ship of her class and was the first large warship built in Germany after the end of World War I. She was built at the [[Kriegsmarinewerft Wilhelmshaven in Wilhelmshaven; her keel was laid down in December 1921 and her completed hull was launched in January 1925. Emden was commissioned into the fleet in October 1925. Her design was heavily informed by the restrictions of the Treaty of Versailles and the dictates of the Allied disarmament commission. Displacement was capped at , though like all German warships built in the period, Emden exceeded the size limitations. She was armed with a main battery of surplus guns left over from World War I, mounted in single gun turrets, as mandated by the Allied powers. She had a top speed of
Emden spent the majority of her career as a training ship; in the inter war period, she conducted several world cruises to train naval cadets, frequently visiting East Asia, the Americas, and the Indian Ocean region. In 1937 and 1938, she briefly participated in the non intervention patrols during the Spanish Civil War. At the outbreak of war, she laid minefields off the German coast and was damaged by a British bomber that crashed into her. She participated in the invasion of Norway in April 1940 as part of the force that captured the Norwegian capital at Oslo. The ship thereafter resumed training duties in the Baltic Sea. These lasted with minor interruptions until September 1941, when she was assigned to the Baltic Fleet and tasked with supporting German operations during the invasion of the Soviet Union. Training duties resumed in 1942 and lasted until late 1944, when she took part in minelaying operations in the Skagerrak. Damaged in a grounding accident in December 1944, she went to Königsberg for repairs. In January 1945, she participated in the evacuation of East Prussia to escape the advancing Soviet Army. While undergoing repairs in Kiel, Emden was repeatedly damaged by British bombers and later run aground outside the harbor to prevent her from sinking. In the final days of the war, she was blown up to prevent her capture. The wreck was ultimately broken up in place by 1950.

Дизайн

Бірінші дүниежүзілік соғысты аяқтаған Версаль келісімінің 181-бабына сәйкес, Германия әскери-теңіз флотына тек алты жеңіл крейсерге рұқсат берілді. 190-бап жаңа крейсерлік жобаларды кем дегенде жиырма жыл болғанға дейін жаңа құрылысқа шектеді және жаңа құрылысқа тыйым салды. Германияда қалған алты крейсер 1899–1902 жылдар аралығында іске қосылғандықтан, ең ескі кемелер – , , , және – бірден ауыстырылуы мүмкін. "Эрзац Ниоб" деп тапсырылған алғашқы жаңа жеңіл крейсердің жобалау жұмыстары 1921 жылы басталды. Әскери-теңіз флоты кемені мүмкіндігінше тез аяқтауға және шығындарды барынша азайтуға үміттенді, сондықтан Әскери-теңіз аралық одақтастар бақылау комиссиясынан Ersatz Niobe кемесін аяқтау үшін бұрын қолданыстан алынған бу турбиналарын, қазандықтарды және бақылау мұнараларын пайдалануға рұқсат сұрады. NIACC бұл өтінішті қабылдамады. Сондай-ақ, теңіз флоты жаңа кемеге төрт екі зеңбірекпен жабдықталған мұнараны орнатуды жоспарлаған. NIACC екі зеңбірекпен жабдықталған мұнаралық конструкцияны қабылдамады, бірақ қоймадағы бос зеңбіректерден қару жасауға рұқсат берді. Версаль келісімінің 6000 тонналық шегінде болған Эмден, толық жүктелген кезде бұл шектен шамалы асып кетті. 1923 жылы Эмдендегі жұмыстар басталғаннан кейін немістер 1922 жылғы Вашингтон теңіз келісімінде қабылданған стандартты сыйымдылық анықтамасын қолдануды ұсынды, ол толық жүктеме сыйымдылығынан едәуір төмен болды. Достас елдер бұл өзгеріске келісті, соның нәтижесінде Emden, стандартты сыйымдылығы 6000 тоннадан кем болғандықтан, кейіннен заңды деп танылды. Кеме соңғы соғыс кемесінің – жобаларына негізделген, себебі жобалау бөліміндегі кадрлар жетіспеді және Әскери-теңіз флотының Кеме сынау институты жабылды, ал Карлсруэ кемесінің жобалары әлі қолжетімді болды. Қызметте күңкіреген дизайнға байланысты, әсіресе жалғыз 15 см-лік алты зеңбіректің әлсіз жанынан, ол көңіл көншітпеді. Дегенмен, кеме бұрынғы жобалармен салыстырғанда маңызды жетістіктерге қол жеткізді, оның ішінде құрылысында кең көлемде дәнекерлеу технологиясын қолдану және тиімдірек қозғалтқыш жүйесі, бұл оған ескі кемелерге қарағанда елу пайызға үлкен круиздік радиусты берді, бұл 1920 және 1930 жылдардағы ұзақ оқу круиздерінде өте пайдалы болды.

According to Article 181 of the Treaty of Versailles, the treaty that ended World War I, the German Navy was permitted only six light cruisers. Article 190 limited new cruiser designs to and prohibited new construction until the vessel to be replaced was at least twenty years old. Since the six cruisers that German retained had been launched between 1899 and 1902, the oldest ships—, , , , and —could be replaced immediately. Design work on the first new light cruiser, ordered as "Ersatz Niobe", began in 1921. The Navy hoped to finish the ship as quickly as possible and to keep costs to a minimum, and so requested permission from the Naval Inter Allied Commission of Control to use steam turbines, boilers, and conning towers from scrapped vessels to complete Ersatz Niobe. The NIACC rejected the request. The Navy also hoped to use an armament of four twin gun turrets for the new ship. The NIACC rejected the twin turret design, but allowed the use of guns from existing stocks of spare barrels. Nominally within the 6,000 ton limit of the Versailles Treaty, Emden in fact exceeded the restriction by almost fully loaded. In 1923, after work on Emden had already begun, the Germans proposed using the definition for standard displacement adopted in the Washington Naval Treaty of 1922, which was significantly less than full load displacement. The Allied powers approved of the change, and thus Emden, which had a standard displacement of just under the 6,000 ton limit, was retroactively made legal. The ship was based on the blueprints from the late war cruiser , primarily due to personnel shortages in the design staff and the closure of the Navy's Ship Testing Institute, and the blueprints for Karlsruhe were still available. Completed to a dated design, she proved to be something of a disappointment in service, primarily owing to her weak broadside of just six 15 cm guns. Nevertheless, the ship incorporated major advances over the earlier designs, including large scale use of welding in her construction and a significantly more efficient propulsion system that gave her a cruising radius fifty percent larger than that of the older ships, which proved to be quite useful on the extended training cruises of the 1920s and 1930s.

Жалпы сипаттамалары

Эмден су сызығы бойынша ұзын және жалпы ұзындығы бойынша ұзын болды. Оның ені және жобаланған су тартымы болды; стандартты жүктемеде су тартымы , ал жауынгерлік жүктемеде су тартымы -қа дейін артты. Оның жобаланған су ығысыруы , стандартты және жауынгерлік су ығысырулары болды. Оның корпусы бойлық болаттан жасалған қабырғалармен салынды және ұзындығының 56 пайызын құрайтын қос түбі бар, сондай-ақ су өткізбейтін 17 бөлік қамтылған. Оның қалыңдығы броньды белдеуі болды; броньды палубасы қалыңдығында, ал бақылау мұнарасының қабырғалары қалыңдығында болды. Кемеде 19 офицер мен 464 сарбаз қызмет етті. Кадеттерді оқыту круиздерінде қызмет еткен кезде экипажы 29 офицер, 445 сарбаз және 162 кадеттен тұрды. 1940 жылдан кейін стандартты экипажы 26 офицер мен 556 сарбазға дейін арттырылды, ал оқу кемесіне айналдырылғаннан кейін экипажы 30 офицер мен 653 сарбазға жетті. Эмден алты қайық тасыды. Неміс теңіз күштері кемені жақсы теңіз кемесі деп сақтады, ол азғана еңкейіп, толқында жұмсақ қозғалды. Крейсер маневрлеуге қабілетті болды, бірақ бұрылысқа кіру баяу болды. Басқару бір үлкен рульмен жүзеге асырылды. Ол қарсы толқында жылдамдығын аздап жоғалтты, бірақ күшті бұрылыстарда алпыс процентке дейін жоғалтты. Оның метацентрлік биіктігі болды.

Машиналар

Эмденді Браун, Бовери және Ко компаниясының екі тісті бу турбиналары қуатпен қамтамасыз етті. Олар диаметрі белгілі үш пернелі бұрандаларды айналдырды. Бу төрт көмірмен жағатын теңіздік типтегі қазандықтармен және төрт қазандық бөліміне орналасқан алты мұнаймен жағатын теңіздік қазандықтармен қамтамасыз етілді. Қозғалтқыштардың қуаты және ең жоғары жылдамдығы болды. Сынақ кезінде қозғалтқыштар және ең жоғары жылдамдыққа жетті. Кеме жоба бойынша көмір тасымалдауға арналған, бірақ қосымша кеңістікке дейін тасымалдауға болатын. Мұнай сыйымдылығы жоба бойынша болды, ал қосымша жанармай бункерлерінде дейін. Бұл кемеге жылдамдықта круиздік радиусы болды. Жылдамдыққа дейін төмендегенде, қашықтығы қысқарды. Электр қуаты әрқайсысы үш генератордан тұратын екі жүйемен қамтамасыз етілді, олардың жалпы қуаты 220 вольтта болды.

Қару-жарақ

Кеменің негізгі батареясы сегіз 15 см SK L/55 екі мұнаралы қарудан тұруы тиіс еді, бірақ одақтас елдердің қарусыздану органы бұл қарулануға рұқсат бермеді. Оның орнына, ол қолда бар 15 см SK L/45 қаруларымен, бір мұнаралы орналымдарда жабдықталды. Қарулар C/16 үлгісінде болды; олар снарядты бастапқы жылдамдықпен атып, 40 градусқа дейін көтере алатын және максималды ұшу қашықтығына ие болды. Сегіз қаруға барлығы 960 оқ-дәрі берілді. Emden сонымен қатар екі 8,8 см SK L/45 зениттік қарумен жабдықталды, ал үшіншісі кейіннен қосылды. Бұл қарулардың барлығында 900-ден 1200-ге дейін оқ-дәрі болды. Жоба бойынша, кемеде екілік ұшырғыштарда сегіз торпеда түтігі орналасуы керек еді, бірақ құрылысы кезінде тек төрт түтік орнатылды. 1934 жылы бұл түтіктер күштірек үлгілермен ауыстырылды. Кемеде он екі торпеда тасымалданды. 1938 жылы кеменің зениттік қарулары күшейтілді. Ол екі, кейін төрт 3,7 см SK C/30 қаруы және он сегіз 2 см Flak зениттік қаруын алды. Сонымен қатар, 120 мина тасымалдау мүмкіндігі де қосылды. 1942 жылы төрт торпеда түтігінің екеуі алынып тасталды және кеме 15 см қарудың жаңа үлгісімен қайта қаруланды. Бұл қару Tbts KC/36 үлгісінде болды және эсминецтерде қолдануға арналған. Ол жоғары бастапқы жылдамдықпен, аздап кіші снарядты атып жіберді. Қару 47 градусқа дейін көтеріліп, максималды ұшу қашықтығына ие болды. 1945 жылға қарай кеменің зениттік қарулары тоғыз 3,7 см және алты 2 см қарудан тұрды.

Құрылысы 1931

"Эмден" кемесі 1921 жылғы 8 желтоқсанда Вильгельмсхафендегі "Кригсмаринверфт Вильгельмсхафен" кеме құрылыс шеберханасында салынды. 1920 жылдардың басындағы саяси тұрақсыздық пен Германияның қаржылық қиындықтары кеменің құрылысын кешіктірді, ол 1925 жылғы 7 қаңтарда суға түсірілді. Әдмирал Ханс Зенкер оның суға түсірілуі кезінде сөз сөйледі, ал кеме бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде түпкілікті кемеге басшылық еткен Карл фон Мюллердің әйелімен қадірленді. Жаңа крейсер тоғыз айдан кейін, 1925 жылғы 15 қазанда флотқа қосылды. Теңізшілерді оқытуға арналған кеме ретінде жоспарланған "Эмден" "Солтүстік теңіз теңіз станциясына" (Marinestation der Nordsee) бекітілді. Ол қызметке кіргеннен кейін теңіз сынақтарын бастады, бірақ Рейхсмариневерфттегі жөндеу жұмыстары оларды тоқтатты, соның ішінде шайқас мачтасын қайта жасау да болды. 1926 жылы жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін, кеме жеке жаттығулар жасады және солтүстік Еуропа суларындағы шетелдік порттарға көптеген сапарлар жасады. 1926 жылғы тамыз және қыркүйек айларында жылдық флоттық маневрлерге қатысты, ал қазан айында кеме құрылыс орнына қайта оралды. Ол кезде "Эмден" Әскери-теңіз күштерінің оқу инспекциясына қарасты болды. "Эмден" 1926 жылғы 14 қарашада Вильгельмсхафеннен алғашқы ұзақ саяхатында теңізге шықты. Кеме Африканы оңтүстікке айналып, Үнді мұхиты арқылы өтіп, Кокос аралдарында тоқтады, онда ескі "Эмденнің" құлпытасы әлі де сақталған еді. Экипаж 1927 жылғы 15 наурызда Шығыс Азия суларына бару алдында естелік шарасын өткізді. Ол Тынық мұхитының солтүстігін кесіп өтіп, Аляскаға дейін жетті, бұрын Жапониядағы порттарға тоқтады, содан кейін Солтүстік Американың батыс жағалауымен оңтүстікке қарай жүзіп, жол бойында әртүрлі порттарға тоқтады. "Эмден" Орталық және Оңтүстік Америка сулары арқылы оңтүстікке қарай жалғасты, Атлант мұхитына өтіп, солтүстікке бұрылды; кеме 25 желтоқсанда Бразилияның Рио-де-Жанейро қаласында болды. Ол Азор аралдары мен Вилагарсия арқылы Германияға қайтып келді. Кеме жылдың қалған бөлігінің көп бөлігін 5 желтоқсанда басталатын келесі үлкен саяхатқа дайындауға жұмсады. Осы уақытқа дейін кемеге қыркүйек айында келген Корветтенкапитаны Лотар фон Арнаулд де ла Периер басшылық етті. Кеме Жерорта теңізіне жетіп, Түркияның Стамбул қаласында тоқтады, содан кейін Суэц каналы арқылы оңтүстікке қарай, Үнді мұхиты арқылы Голландиялық Шығыс Үндістанға, содан кейін Австралияға қарай жолға шықты. Содан кейін "Эмден" Тынық мұхиты арқылы Гавайиге дейін жүзіп, АҚШ-тың батыс жағалауына жетті. Содан кейін ол оңтүстікке қарай Панама каналына дейін жүзіп, Кариб теңізіне дейін жетті. Содан кейін кеме Канар аралдарындағы Лас-Пальмасқа өтіп, Вильгельмсхавенге қайтып оралды. 1930 жылғы 13 қаңтарда "Эмден" үшінші рет шетелге саяхатқа шықты. Ол Атлантикаға жүзіп, Мадейрада тоқтады. Кейін Кариб теңізіндегі бірнеше порттарды аралады, соның ішінде АҚШ-тың Виргин аралдарындағы Сент-Томас, АҚШ-тағы Нью-Орлеанс және Чарльстон, Ямайкадағы Кингстон және Пуэрто-Рикодағы Сан-Хуан. Кеме Атлантиканы қайтадан кесіп өтіп, 1930 жылғы 13 мамырда Вильгельмсхавенге қайтып келгенге дейін Лас-Пальмас пен Санта-Крус-де-Тенерифеде тоқтады. Сол жерде ол кеме құрылыс орнына барып, күрделі жөндеуден өтті. Қазан айында Фрегаттенкапитаны (FK – Фрегат капитаны) Роберт Виттофет "Эмденге" қолбасшылық етті. "Эмден" 1 желтоқсанда келесі теңіздегі саяхатына шықты. Кеме Батысқа кірмес бұрын Испанияның Виго қаласына дейін жүзіп кетті. Ол Криттегі Суда шығанағында тоқтап, Суэц каналын кесіп өтіп, Аден, Кочин, Коломбо, Тринкомали, Порт-Блэр қалаларында тоқтап, Үнді мұхитынан Голландияның Шығыс Үндістандағы Сабанға дейін жүрді. Содан кейін "Эмден" Оңтүстік-Шығыс Азия, Қытай, Жапония және Тынық мұхит аймақтарындағы көптеген порттарға барды, соның ішінде Бангкок, Виктория, Лабуан, Манила, Нанкин, Шанхай, Нагасаки, Осака, Нии-джима, Цурага, Хакодате, Отару, Йокогама және Гуам. Содан кейін "Эмден" Үнді мұхиты арқылы өтіп, Оңтүстік Африкаға келгенге дейін Маврикийде тоқтады; ол Дурбанда және Шығыс Лондонда тоқтады, онда кеме офицерлерінің тобы Йоханнесбургке барды; оларды Дж. Б. М. Герцог, Оңтүстік Африка Республикасының премьер-министрі қабылдады. Германияға қайтып бара жатқанда кеме Португалияның Ангола аймағындағы Лобито мен Луанда, Лас-Пальмас және Испанияның Сантандер қалаларына тоқтады. Ол Вильгельмсхавенге 1931 жылғы 8 желтоқсанда келді.

Emden was laid down at the [[Kriegsmarinewerft Wilhelmshaven shipyard in Wilhelmshaven on 8 December 1921. Political instability and Germany's financial weakness in the early 1920s delayed construction of the ship, and she was launched on 7 January 1925. Admiral Hans Zenker gave a speech at her launching, and the ship was christened by the widow of Karl von Müller, who had commanded the original during World War I. The new cruiser was commissioned into the fleet nine months later, on 15 October 1925. Intended for use as a training ship for naval cadets, Emden was assigned to the Marinestation der Nordsee (North Sea Naval Station); she began sea trials after entering service, and these were interrupted with alterations in the Reichsmarinewerft that included a reconstruction of the battle mast. After these were completed in 1926, she conducted individual training and made numerous visits to foreign ports in northern European waters. In August and September 1926, she took part in annual fleet maneuvers, and in October she returned to the shipyard again to have her aft funnel increased in height to match the forward one. Emden was at that time allocated to the Training Inspectorate of the Navy. Emden embarked on her first long range training cruise on 14 November 1926 from Wilhelmshaven. The ship traveled to south around Africa and across the Indian Ocean, where she stopped in the Cocos Islands, where the wreck of the original Emden was still present. The crew held a memorial service there on 15 March 1927 before continuing on to East Asian waters. She visited ports in Japan before crossing the northern Pacific Ocean to Alaska and then steamed down the western coast of North America, calling in various harbors along the way. Emden continued south through Central and South American waters, crossing into the Atlantic Ocean and turning north; the ship was in Rio de Janeiro, Brazil on 25 December. She returned to Germany by way of the Azores and Vilagarcía, Spain, arriving in Wilhelmhaven on 14 March 1928. The ship spent much of the rest of the year preparing for the next major cruise, which began on 5 December. By this time, the ship had come under the command of Korvettenkapitän (Corvette Captain) Lothar von Arnauld de la Perière, who had come aboard in September. The ship steamed down to the Mediterranean Sea and stopped in Istanbul, Turkey, before traveling south through the Suez Canal, across the Indian Ocean to the Dutch East Indies, and then to Australia. Emden then crossed the Pacific to Hawaii before proceeding to the west coast of the United States. She then steamed south to the Panama Canal, which she transited to the Caribbean Sea. The ship then crossed to Las Palmas in the Canary Islands before returning to Wilhelmshaven, which she reached on 13 December 1929. On 13 January 1930, Emden left Wilhelmshaven on her third voyage abroad. She steamed into the Atlantic and stopped in Madeira before crossing over to tour several ports in the Caribbean, including Saint Thomas in the US Virgin Islands, New Orleans and Charleston in the US, Kingston, Jamaica, and San Juan, Puerto Rico. The ship recrossed the Atlantic, stopping in Las Palmas and Santa Cruz de Tenerife on the way, before arriving back in Wilhelmshaven on 13 May 1930. There, she went into the shipyard for an extensive overhaul. In October, Fregattenkapitän (FK—Frigate Captain) Robert Witthoeft Emden took command of the ship. Emden embarked on her next overseas cruise on 1 December. The ship initially cruised to Vigo, Spain before entering the Mediterranean. She stopped in Souda Bay, Crete and then transited the Suez Canal, stopping in Aden, Cochin, Colombo, Trincomalee, Port Blair as she crossed the Indian Ocean to Sabang in the Dutch East Indies. Emden then visited numerous ports in Southeast Asia, China, Japan, and the Pacific, including Bangkok, Victoria, Labuan, Manila, Nanking, Shanghai, Nagasaki, Osaka, Nii jima, Tsuruga, Hakodate, Otaru, Yokohama, and Guam. Emden then crossed back through the Indian Ocean, stopping in Mauritius before arriving in South Africa; there, she stopped in Durban and East London, where a group of the ship's officers went to Johannesburg; there, they were received by J. B. M. Hertzog, the Prime Minister of South Africa. On the way back to Germany, the ship stopped in Lobito and Luanda in Portuguese Angola, Las Palmas, and Santander, Spain. She reached Wilhelmshaven on 8 December 1931.

1932-1939 жылдар

1932 жылдың 1 қаңтарында ФК Вернер Грассманның басшылығымен «Эмден» кемесі Оқу инспекциясынан барлау күштерінің қолбасшысы, контр-адмирал Конрад Альбрехтке берілді. Осы кезеңде кеме флоттың барлау күштерімен бірге оқу жаттығуларына, соның ішінде тамыз және қыркүйек айларындағы жыл сайынғы флоттық маневрлерге қатысты. Сондай-ақ ол Атлант мұхитындағы флоттық оқу круизіне қатысты, оның барысында «Герман» жеңіл крейсерімен бірге Фуншал және Лас-Пальмас қалаларына барды. 1933 жылдың 1 сәуірінде «Эмден» кемесі кең ауқымды жөндеуден өтті, оның барысында төрт көмірмен жұмыс істейтін қазандықтары маймен жұмыс істейтін үлгілерге ауыстырылды. Екі түтік те шамамен бір метрге қысқартылды және сымсыз хабар тарату құралдары үшін артқы түтікке мачталар орнатылды. 1934 жылдың 29 қыркүйегінде кеме қайтадан қызметке кірген кезде, болашақ Kriegsmarine командирі ФК Карл Дёниц кемеге басшылық етті. Осы уақытта ол Оқу инспекциясына оралып, ұзақ қашықтықтағы круиздерді қайта бастады. Алғашқы сапар 10 қарашада басталды және Санта-Крус-де-Ла-Пальма, Кейптаун және Шығыс Лондон, Португалиялық Мозамбиктегі Порто-Амелия, Момбаса (Кения), Виктория (Сейшель аралдары), Тринкомали және Кочин қалаларында тоқтаулар болды. Үйге қайту жолында ол Суэц каналы арқылы Жерорта теңізіне кіріп, 12 маусымда Вильгельмсхавеннің сыртындағы Шиллиг жол айлағына жеткенге дейін Александрия, Картахена, Понта-Делгада, Лиссабон және Виго қалаларында болды. «Эмден» өзінің алтыншы ірі оқу круизіне 23 қазанда Kapitän zur See (KzS – Теңіз капитаны) Йоханнес Бахманның басшылығымен Америкаға аттанды. Ол Азор аралдары арқылы Атлант мұхитын кесіп өтіп, Вест-Индия айманына сапар шегіп, Венесуэлаға барды, содан кейін 25 желтоқсанда Панама каналы арқылы Гуаякильге (Эквадор) жетті. Содан кейін ол солтүстікке қарай Гватемаладағы Пуэрто-Сан-Хосеге дейін жүзіп, Портлендке (Орегон), содан кейін Гавайиге өтті. Одан ол Орталық Америкаға оралып, Панама каналы арқылы өтіп, Батыс Үндістандағы тағы бірнеше аралдарға барып, Солтүстік Американың шығыс жағалауымен жүзіп, Балтимор және Монреаль қалаларында тоқтады. Содан кейін кеме Атлантиканы Испанияның Понтеведра қаласына қайтадан кесіп өтіп, Германияға оралды. Тамыз айында Бахманның орнын KzS Вальтер Ломанн басты. Келесі ірі оқу круизі 10 қазанда басталды; «Эмден» Жерорта теңізіне жүзіп, Сардиния аралындағы Кальяриге барды, Дарданеллден Стамбулға дейін өтті, Босфор арқылы Қара теңізге дейін жалғасты. Сол жерде ол Варнаға (Болгария) тоқтап, кейін Жерорта теңізіне қайта оралып, Суэц каналы арқылы өтті. Кеме Шығыс Азияға бара жатқанда Британдық Цейлонға тоқтап, Таиланд, Қытай және Жапония порттарына кірді. Германияға қайтып бара жатқанда ол Голландиялық Шығыс Үндістандағы Паданг және Үндістанның Бомбей қалаларында тоқтады. Суэц каналы арқылы тағы бір сапар кемемен Жерорта теңізіне оралды; ол 15 сәуірде Испанияның Алхесирасында тоқтады, үш күннен кейін Англия каналы арқылы өтті және 19 сәуірде Германияның Вослапп қаласына жетті. Ақыры кеме 23 сәуірде Вильгельмсхавенге оралды. 1937 жылдың 11 қазанында «Эмден» өзінің сегізінші ірі круизіне кірісті, ФК Леопольд Бюркнердің басшылығымен Вильгельмсхавеннен Жерорта теңізіне аттанды. Ол жерде ол Испания азаматтық соғысы кезінде Испанияға қару-жарақ эмбаргосын сақтау үшін жіберілген неміс теңіз күштеріне қосылды. «Эмден» мұнда 16-18 қазан аралығында бірнеше күн ғана болды, содан кейін Суэц каналы арқылы Үнді мұхитына қарай жалғасты. Ол Массауаға (Италияның Эритрея аймағы), Коломбоға (Британдық Цейлон), Мормугауға (Үндістан) және Белаван мен Сурабаяға (Голландияның Шығыс Үндістаны) тоқтады. Жерорта теңізіне оралғаннан кейін ол қысқа уақытқа Испания жағалауындағы интервенциялық емес патрульге қосылды. Содан кейін ол Амстердамға қарай жалғастырды және ақыры 23 сәуірде Вильгельмсхавенге оралды. Маусым айында KzS Пол Вевер Бюркнерді келесі ірі круизге дайындау үшін ауыстырды, ол 26 шілдеде басталды. «Эмден» солтүстікке қарай Норвегияға дейін жүзіп, содан кейін Солтүстік Атлантиканы кесіп, Исландияға дейін, Рейкьявикке тоқтап, оңтүстікке қарай Азор аралдары мен Бермудаға қарай бет алды. Ол 30 тамыздан 3 қыркүйекке дейін Гамильтон қаласында тоқтады, бірақ бұл сапар достық болмады, өйткені халықаралық қоғам Судет дағдарысы кезінде нацистік Германияға қарсы пікір білдірді. Шындығында, Кубаның Гавана қаласына жоспарланған сапар тоқтатылды және «Эмден» Германияға қайта шақырылды. Ол 10-15 қыркүйек аралығында Вильгельмсхавенге қайту жолында Фуншал қаласында тоқтады, бірақ ол келгенге дейін Мюнхен келісіміне қол қойылды, соның нәтижесінде халықаралық шидену азайды және «Эмденге» оқу круизін жалғастыруға рұқсат берілді. Кеме оңтүстікке бұрылып Жерорта теңізіне кірді, содан кейін Қара теңізге өтті. Ол 19-23 қазан аралығында Стамбулда болды, осы уақытта Түркияның алғашқы президенті Мұстафа Кемал Ататүріктің қоштасу рәсімі өтті. «Эмден» Родос және Виго арқылы Германияға оралды, 16 желтоқсанда Вильгельмсхавенге жетті. 1939 жылдың 29 наурызынан 15 сәуіріне дейін «Эмден» балық шаруашылығын қорғау кемесі ретінде пайдаланылды. Осы кезеңде ол Рейкьявикке барды. Мамыр айында Вевер кеме басшылығынан кетіп, оның орнына KzS Вернер Ланге келді.

On 1 January 1932, Emden, under the command of FK Werner Grassmann, was transferred from the Training Inspectorate to the Commander of Reconnaissance Forces, Konteradmiral (Rear Admiral) Conrad Albrecht. During this period, the ship took part in training exercises with the fleet's scouting forces, including the annual fleet maneuvers in August and September. She also participated in a fleet training cruise into the Atlantic, during which she visited Funchal and Las Palmas with the light cruiser German cruiser Leipzig. Emden was decommissioned on 1 April 1933 for an extensive refit that involved the replacement of her four coal fired boilers with oil fired models. Both funnels were shorted by approximately and gaffs for the wireless transmitters were installed on the aft funnel. On returning to service on 29 September 1934, FK Karl Dönitz, the future commander of the Kriegsmarine, took command of the ship. At this time, she returned to the Training Inspectorate and resumed long range cruises. The first such voyage began on 10 November, and included stops in Santa Cruz de La Palma, Cape Town and East London, Porto Amelia in Portuguese Mozambique, Mombasa, Kenya, Victoria, Seychelles, Trincomalee, and Cochin. On the way back home, she entered the Mediterranean via the Suez Canal and visited Alexandria, Cartagena, Ponta Delgada, Lisbon, and Vigo, before anchoring in the Schillig roadstead outside Wilhelmshaven on 12 June 1935. Emden started her sixth major training cruise on 23 October, under the command of Kapitän zur See (KzS—Captain at Sea) Johannes Bachmann, which went to the Americas. She crossed the Atlantic by way of the Azores, toured the West Indies and visited Venezuela, before passing through the Panama Canal to Guayaquil, Ecuador on 25 December. She then steamed north to Puerto San José, Guatemala before continuing on to Portland, Oregon and then crossing over to Hawaii. From there, she returned to Central America, crossed back through the Panama Canal, visited more islands in the West Indies, and then cruised the eastern coast of North America, stopping in Baltimore and Montreal. The ship then recrossed the Atlantic to Pontevedra, Spain and returned to Germany, arriving on 11 June 1936. In August, Bachmann was replaced by KzS Walter Lohmann. The next major training cruise began on 10 October; Emden steamed to the Mediterranean Sea and visited Cagliari on the island of Sardinia, and passed through the Dardanelles to Istanbul, and continued on through the Bosporus to the Black Sea. There, she stopped in Varna, Bulgaria, before returning to the Mediterranean and steaming through the Suez Canal. The ship stopped in British Ceylon on her way to East Asia, where she visited ports in Thailand, China, and Japan. On the way back to Germany, she stopped in Padang in the Dutch East Indies and Bombay, India. Another trip through the Suez Canal brought the ship back to the Mediterranean; she stopped in Algeciras, Spain on 15 April 1937, passed through the English Channel three days later, and reached Voslapp, Germany on the 19th. The ship finally returned to Wilhelmshaven on 23 April. On 11 October 1937, Emden began her eighth major cruise, departing Wilhelmshaven for the Mediterranean under the command of FK Leopold Bürkner. There, she joined the German naval forces that had been sent to the non intervention patrols enforcing the arms embargo on Spain during the Spanish Civil War. Emden remained here for only a few days, from 16 to 18 October, before continuing on through the Suez Canal to the Indian Ocean. There, she stopped in a variety of foreign ports, including Massawa in Italian Eritrea, Colombo in British Ceylon, Mormugao, India, and Belawan and Surabaya in the Dutch East Indies. On her return to the Mediterranean, she briefly rejoined the non intervention patrols off the Spanish coast from 14 to 21 March 1938. She then continued on to Amsterdam and ultimately arrived back in Wilhelmshaven on 23 April. In June, KzS Paul Wever relieved Bürkner in preparation for the next major cruise, which began on 26 July. Emden steamed north to Norway, then crossed the North Atlantic to Iceland, stopping in Reykjavík before turning south to the Azores and Bermuda. There, she stopped in Hamilton from 30 August to 3 September; the visit proved to be an unfriendly one, as international opinion had turned decidedly against Nazi Germany during the Sudeten crisis. Indeed, a planned visit to Havana, Cuba was cancelled and Emden was recalled to Germany. She stopped in Funchal from 10 to 15 September on the way back to Wilhelmshaven, though before she arrived the Munich Agreement that ended the crisis had been signed, and so international tensions decreased enough to allow Emden to continue the training cruise. The ship turned south and entered the Mediterranean and later the Black Sea. She was present in Istanbul from 19 to 23 October, when the funeral for Mustafa Kemal Atatürk, the first president of Turkey, was held. Emden returned to Germany by way of Rhodes and Vigo, arriving in Wilhelmshaven on 16 December. From 29 March to 15 April 1939, Emden was used as a fishery protection ship. During this period, she visited Reykjavík. In May, Wever left the ship and his place was taken by KzS Werner Lange.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1939 жылы қыркүйекте Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, 3 қыркүйекте «Эмден» бірнеше жеңіл крейсерлер мен эсминецтермен бірге Солтүстік теңіздегі неміс жағалауында қорғаныс мина өрісін салуға қатысты. Бұл кедергі Нидерланд жағалауынан Ютландия түбегіне дейін Германия шығанағы арқылы созылды; мина өрісінің мақсаты – Батыс қабырғасының теңіз жағын қамтамасыз ету болды. Ол операцияны басқа жеңіл крейсерлермен бірге – неміс крейсерлері «Нюрнберг», «Лейпциг», «Кёльн» және «Кёнигсберг» пен он алты эсминецпен бірге жүргізді. Алғашқы миналарын орнатқаннан кейін, «Эмден» Вильгельмсхавен портына миналарын толықтыру үшін қайтып келді. «Эмден» портта тоқтағанда, 4 қыркүйекте 107 және 110 эскадрильяларының он британдық «Бленхейм» бомбалаушысы портына шабуыл жасады. Крейсердің 2 см-лік зениттік пулеметтерінің біріндегі боцман Дизельский бомбалаушылардың бірін атып түсірді, ол кемеге соқтығысты. Көпшілік пікір бойынша, ұшақ «Эмденнің» оң жағына тиген, және ол 110 эскадрильясының ұшқышы Ф/О Эмден басқарған N6199 болған. Алайда, егжей-тегжейлі талдауларға сәйкес, крейсерге 107 эскадрильясының ұшағы шабуыл жасаған. Борисенко Ф/О Герберт Лайтолер басқарған «Бленхейм» N6189 «Эмденге» тигенін, ал Тетера П/О У. Мерфи басқарған N6188 ұшағы кемеге соқтығып, Лайтолердің ұшағы пирске құлағанын мәлімдейді. Борисенко Лайтолердің ұшағы крейсердің сол жақ бортына тигенін, ал одан түскен бомбалар оның оң жағындағы суда жарылып, қосымша сыртқы зақымдар келтіргенін айтады. Зардап шеккендердің саны туралы әртүрлі мәліметтер бар, бірақ Тетераның соңғы зерттеулері «Эмденнен» он бір адамның қаза тапқанын, оның ішінде екі офицер және тағы отыз адамның жараланғанын көрсетеді; бұл соғыс кезінде неміс флотының алғашқы құрбандары болды. Содан кейін «Эмден» Балтық теңізіне ауыстырылды, онда ол сауда кемелерін қорғау міндеттеріне тағайындалды. 1940 жылдың 2 желтоқсанынан 3 қаңтарына дейін ол мерзімдік жөндеу жұмыстары үшін Вильгельмсхавенге оралды, содан кейін оқу міндеттерін қайтадан бастады. Кеме құрылысы кезінде кемені магниттік миналардан қорғау үшін су сызығының үстіне дегауссинг катушкасы орнатылды және оның әуе шабуылына қарсы қарулануы күшейтілді. Жұмыс аяқталғаннан кейін «Эмден» 1939-1940 жылдардың қысында оқу міндеттерін жалғастырды.

After the outbreak of World War II in September 1939, Emden took part in laying a defensive minefield off the German coast in the North Sea on 3 September, along with several light cruisers and destroyers. The barrier stretched across the German Bight from the coast of the Netherlands to the Jutland peninsula; the purpose of the minefield was to secure the seaward flank of the Westwall. She conducted the operation with the other light cruisers German cruiser Nürnberg, Leipzig, German cruiser Köln, and German cruiser Königsberg and sixteen destroyers. After laying her first set of mines, she returned to Wilhelmshaven to restock her mines. While Emden was moored in the harbor, a force of ten British Blenheim bombers from No. 107 and No. 110 RAF squadrons attacked the port on 4 September. Bootsmat Diezelsky on one of the cruiser's 2 cm guns shot down one of bombers, which inadvertently crashed into the ship. It is widely believed, that the aircraft hit Emden in the starboard, and it was N6199 from No. 110 Squadron flown by F/O Emden. However, according to more detailed analyses, the cruiser was attacked by aircraft from No. 107 squadron. Borisenko states that Emden was hit by the Blenheim N6189 flown by F/O Herbert Lightoller, while Tetera claims that N6188 flown by P/O W. Murphy struck the ship, while Lightoller's aircraft fell on the pier. Borisenko states that Lightoller's aircraft in fact hit the cruiser's port board, while the bombs it had released exploded in the water on her starboard side, causing additional superficial damage. There are different casualty numbers quoted, but the newest research by Tetera indicates eleven men from Emden killed, including two officers, and another thirty wounded; these were among the first casualties of the German fleet during the war. Emden then transferred to the Baltic, where she was assigned to commerce protection duties. She returned to Wilhelmshaven for periodic maintenance from 2 December to 3 January 1940, after which she resumed training duties. During the shipyard period, a degaussing coil was installed just above the waterline to protect the ship from magnetic mines and her anti aircraft armament was strengthened. After the work was completed, Emden returned to training duties through the winter of 1939–1940.

"Weserübung" операциясы

Германия Норвегияға шабуыл жасау үшін күштер жинаған кезде, «Weserübung» кодолық атауымен белгіленген операция аясында, «Эмден» 5-топқа бекітілді, оның міндеті Ослоны басып алу болды. Ол 12 наурызда Суинемюндеде құрыла бастаған топқа қосылды. Топқа ауыр крейсер «Неміс крейсері Блюхер» (флагмандық кеме), ауыр крейсер «Неміс крейсері Deutschland», үш торпедалық катер және сегіз R типіндегі мина тазартушы кемелер кірді. 5 сәуір түні «Эмден» мен «Блюхер» түнгі операцияларға дайындық үшін шамдармен жаттығу жасады. Келесі күні «Эмден» 600 сарбаз бен олардың жабдықтарын Суинемюндеге көтеріп, Кильдің сыртындағы Страндер Бухтқа, шабуылдық флоттың жиналу орнына бағыт алды. 8 сәуірде сағат 03:00-де 5-топ Страндер Бухттан шығып, Ослофьордқа бет алды, онда түн ортасында жетті. Фьордқа жақындағаннан кейін «Эмден» 350 сарбазды R катерлеріне ауыстырып, олардың жағаға шығуына мүмкіндік берді. Алайда, жасырындық жоғалды, және фьордтың тар жолына кірген кезде «Блюхер» Норвегияның жағалау қорғанысымен Оскарсборг бекінісінде Дрёбак бұғазы шайқасында ұрысқа түсіп, батты. Немістер шабуылды тоқтатқанға дейін «Лютцов» та зардап шекті. «Блюхерді» жоғалтқаннан кейін «Эмден» мен «Лютцов» әскерлерін фьорд бойымен төменге түсіріп, жағалау қорғанысына артынан шабуыл жасауға мүмкіндік берді. Құрлықтағы әскерлер шабуылға көшкеннен кейін «Эмден» мен «Лютцов» 15:55-те Оскарсборг бекінісіне жақындап, оқшаулау оты ашты. Содан кейін немістер 9 сәуірде Норвегияның қалған күштерімен капитуляциялау шарттары туралы келіссөздер жүргізді. «Эмден» 10 сәуір таңында портқа кірді, содан кейін Кригсмарине, Вермахт және Люфтваффе операцияларын үйлестіру үшін бірлескен байланыс орталығы ретінде жұмыс істеді. 24 сәуірде ол бұл міндеттен босатылды, бірақ 7 маусымға дейін Ослода қалды. Осы кезеңде 17 мамырда Гроссадмирал (Ұлы адмирал) Эрих Райдер кемеге сапар жасады. «Эмден» 8 маусымда Суинемюндеге оралды, онда оқу жұмыстарын жалғастырды.

Балтық операциялары

1940 жылдың 7 қарашасынан 1941 жылдың 15 ақпанына дейін кеме жөндеу үшін құрғақ докта болды. Қыркүйекте ол Балтық флотына бекітілді, ол жаңадан тапсырылған неміс жауынгерлік кемесі "Тирпицтің" негізгі құрамында болды. Балтық флотының міндеті – Кеңес теңіз күштерінің Балтық теңізінен шығуына кедергі келтіру болды. Либауда орналасқан оңтүстік топтың ядросын "Эмден" мен "Лейпциг" құрады. Флот қысқа ғана уақытқа орналасқан соң, Кеңес флоты портта қалғаны анықталғаннан кейін, неміс Балтық флоты таратылды. 16 қыркүйекте "Эмден", "Лейпциг" және үш торпедалық катермен Даго аймағында жұмыс істеді; кемелер совет жағалау батареяларының атысына түсті, бірақ зақым алмады. Төрт совет торпедалық катерінен тұратын топ неміс эскадрильясына сәтсіз шабуыл жасады. 26-27 қыркүйек аралығында "Эмден" Сворбе түбегіндегі неміс әскерлеріне артиллериялық қолдау көрсетті. 27-сі күні кеме Готенхафенге ауыстырылды. 1941 жылдың қарашасында жаңа құрылған Флоттың Оқу бөліміне бекітілді және соғыс аяқталғанға дейін осы бөлімде қызмет етті. 1942 жылдың маусымынан қарашасына дейін кеме Вильгельмсхавенде толық жөндеуден өтті, содан кейін 7 қарашада Готенхафенге оралды. Райдер Готенхафенге қайту сапары кезінде кемеге қайта көтерілді; бұл оның отставкаға кеткеніне дейін соғыс кемесіне жасаған соңғы сапары болды. 1942 жылғы жөндеуден кейін теңіз сынақтары кезінде "Эмден" өзінің бастапқы ең жоғары жылдамдығынан едәуір төмен жылдамдыққа жетті. Сол кезде кеме он алты жылдан бері қызметте болып, бастапқы қозғалтқыштарын сақтап қалған еді. Қозғалтқышты ауыстыру қажет болғанымен, соғыс жағдайы жұмыстың орындалуына кедергі келтірді және "Эмден" қызметін жалғастырды. 1943 жыл "Эмден" үшін ерекше оқиғасыз өтті, бірақ кемеге, соның ішінде Бофорс зениттік қарулары бар, ұшаққа қарсы батареясы күшейтілді. 1944 жылдың соңында кеме Скагерракта екі мина орнату операциясына қатысты, біріншісі 19-21 қыркүйекте, екіншісі 5-6 қазанда болды. Мина орнату операцияларына жасалған одақтас авиациясының шабуылдары жиілегеніне байланысты, қазан айының соңында олар тоқтатылды. Жылдың қалған бөлігінде ол Балтық теңізінде конвойларды сүйемелдеумен айналысты. 1 қарашада 1944 жылы "Эмден" жағаға отырған "Кёльн" крейсеріне көмектесті. "Эмден" 9 желтоқсанда Ослофьордқа отырды, бірақ келесі күні қайтадан суға шығарылды. Ол 23 желтоқсанда Ослодан шығып, екі күннен кейін жөндеуге Кенигсбергке келді. Кенигсбергтегі Шихау Верке кеме құрылыс зауытының құрғақ догына кіргеннен кейін, оның қарулары алынып тасталды және жөндеу жұмыстары баяу қарқынмен басталды. 1945 жылдың қаңтарында Кенигсберг қаласына совет әскері шабуыл жасағанда, ол әлі де жөндеу жұмыстарының аяқталуын күтіп тұрды. 23 қаңтарда теңіз штабы қаладағы барлық теңіз күштеріне эвакуация жасауға бұйрық берді. "Эмден" өзінің қаруларын қайта орнатып, алға жылжып келе жатқан совет әскерлерінің қолына түсуіне жол бермеу үшін эксгумацияланған Пол фон Гинденбург пен оның әйелінің сүйектерін тиеді. Ол оларды бірнеше мұз сындыратын кемелердің сүйреуімен Пиллауға алып барды, онда олар тасымалдау кемесіне ауыстырылды. Пиллауда "Эмденнің" қозғалтқыштары қайтадан жұмыс істеуге берілді, бірақ ол тек бір винтін ғана пайдалана алды. Содан кейін "Эмден" мүмкіндігінше жылдам Кильге қарай жүзіп, 6 ақпанда сонда жетті. Ол жерде Deutsche Werke кеме құрылыс зауытының құрғақ догына жөндеуге жіберілді. Deutsche Werke-де болған кезде "Эмден" үздіксіз әуе шабуылына ұшырады. 11 наурыздағы әуе шабуылы алдыңғы палуба мен сол жақ торпеда ұшыру құрылғыларын өртке салған жартылай жанғыш бомбалармен өртеп жіберді. 3 сәуірде жасалған тағы бір шабуыл кемеге тікелей соққы беріп, оның алдыңғы түтінін жойды. 9-10 сәуір түнінде одақтастардың бомбалау шабуылы Кильдегі кемелерге ауыр зақым келтірді; ауыр крейсерлер "Адмирал Хиппер" мен "Адмирал Шер" бомбалармен жойылды, ал "Эмден" кормасына жақын жерге түскен жарылыстан аз ғана зақымдалды. 13 сәуірде тағы да ауыр зақым келтірілді, ал келесі күні таңертең ол Хайкендорфер шығанағына сүйреп әкетілді. Кеме 15 градусқа сол жаққа қарай еңкейді, бірақ экипаж су тасқынын тоқтатып, корпусты герметизациялады. Батуын болдырмау үшін ол жағалауға отырды және 1945 жылдың 26 сәуірде қызметтен шығарылды. Одақтас әскерлерінің жақындауына байланысты, кеме экипажы 3 мамырда, Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуына бес күн қалғанда, жарылғыш заттармен жарып жіберді. Келесі бес жыл ішінде апаттан кейін кеме қалдықтары сол жерде жойылды. Оның мұрындық безендірілісі қазір Мюнхендегі Немец мұражайында қойылған.

From 7 November 1940 to 15 February 1941, the ship was in dry dock for maintenance. In September, she was assigned to the Baltic Fleet, centered on the newly commissioned battleship German battleship Tirpitz; the Baltic Fleet was tasked with preventing the Soviet Navy from breaking out of the Baltic. Emden and Leipzig were the core of the southern group, which was based in Libau. The fleet remained on station only briefly, and when it became clear that the Soviet fleet had remained in port, the German Baltic Fleet was dissolved. On 16 September, Emden was operating off Dagö with Leipzig and three torpedo boats; the ships came under fire from Soviet coastal batteries, but were undamaged. A group of four Soviet torpedo boats also made an unsuccessful attack on the German squadron. Emden again provided gunfire support to German troops fighting on the Sworbe Peninsula from 26 to 27 September. Later on the 27th, the ship was transferred to Gotenhafen. She was assigned to the newly formed Training Unit of the Fleet in November 1941, and she would remain attached to the unit for the rest of the war. From June to November 1942, the ship was thoroughly overhauled in Wilhelmshaven, before returning to Gotenhafen on 7 November. Raeder again came aboard the ship for the voyage back to Gotenhafen; this was his last visit to a warship before his resignation. While on sea trials after the 1942 overhaul, Emden reached a speed of , significantly less than her original top speed. By that time, the ship had been in service for sixteen years and retained her original engines. Due for an engine replacement, the war situation prevented the work from being done and Emden soldiered on. The year 1943 passed uneventfully for Emden, though she received a strengthened anti aircraft battery that included and a pair of Bofors guns. The ship took part in a pair of minelaying operations in the Skagerrak in late 1944, the first from 19 to 21 September and the second from 5 to 6 October. The increasing frequency of Allied air attacks on the minelaying operations led to their cancellation in late October. For the rest of the year, she was occupied with escorting convoys in the Baltic. On 1 November 1944, Emden assisted the cruiser Köln, which had run aground. Emden herself ran aground in the Oslofjord on 9 December, though she was refloated the following day. She left Oslo on 23 December and steamed to Königsberg for repairs, arriving two days later. After entering the dry dock at the Schichau Werke shipyard in Königsberg, her guns were removed and repair work began at a leisurely rate. She was there, still awaiting the completion of repairs when the Soviet Army attacked the city of Königsberg in January 1945, and on 23 January the naval high command ordered all naval forces in the city to evacuate. Emden had her guns reinstalled and she embarked the remains of Paul von Hindenburg and his wife, which had been disinterred to prevent them from falling into the hands of the advancing Soviet Army. She carried them to Pillau, under tow from several icebreakers, where they were transferred to the transport ship In Pillau, Emdens engines were put back in working order, though she was only able to use one of her propellers. Emden then steamed as fast as was possible to Kiel, where she arrived on 6 February. There, she went into drydock at the Deutsche Werke shipyard for repairs. While in Deutsche Werke, Emden was under continuous air attacks. An air raid on 11 March set the forward deck and port side torpedo launchers on fire with incendiary bombs. Another attack on 3 April scored a direct hit on the ship's forward funnel, destroying it. On the night of 9–10 April, an Allied bombing raid severely damaged the ships in Kiel; the heavy cruisers German cruiser Admiral Hipper and German cruiser Admiral Scheer were both destroyed by bombs and Emden was slightly damaged by a near miss astern. Further, more serious damage was done on 13 April, and the next morning she was towed out into Heikendorfer Bucht. She had a 15 degree list to port, but the crew managed to stop the flooding and seal the hull. To prevent her from sinking, she was run aground in the shallows, and was decommissioned on 26 April 1945. To prevent her capture by the advancing Allied armies, her crew destroyed the ship with explosives on 3 May, five days before the end of World War II in Europe. The wreck was broken up for scrap in situ over the following five years. Her bow ornament is currently on display in the Deutsches Museum in Munich.