Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Темір жол желісі
Railroad line
Клинчфилд темір жолы – Каролина, Клинчфилд және Огайо темір жолының операциялық және холдингтік компаниясы болды. Желі Вирджиния штатының көмір кендерінен және Кентукки штатының Элкхорн қаласынан Оңтүстік Каролина штатының тоқыма фабрикаларына дейін созылды. 1915 жылы аяқталған Вирджиния штатының Данте қаласынан Элкхорн қаласына дейінгі 35 мильдік бөлім, Сэнди Ридж тауларының солтүстігіндегі көмірлі жерлерді ашты және Элкхорн қаласындағы Чесапик және Огайо темір жолымен байланыс құрды. Клинчфилд – Роки тауларынан шығысқа қарай салынған АҚШ-тағы I класс темір жолдарының соңғысы. 266 мильдік темір жол Аппалачи аймағының көптеген көрнекті орындарына қол жеткізуді қамтамасыз етті және құрылысында қолданылған заманауи темір жол инженерлік техникаларымен танымал, мысалы, Солтүстік Каролина штатының Марион қаласынан солтүстікке қарай Блю Ридж тауларына көтерілетін Клинчфилд Лопс. Клинчфилд темір жолы 1924 жылдың 1 желтоқсанында желіде жұмыс істей бастады және көп жылдар бойы Атлантикалық жағалау жолы темір жолы және Луисвилл және Нэшвилл темір жолымен бірлесіп жалға алынды. L&N, ACL-нің мұрагері – Seaboard Coast Line Railroad компаниясымен 1983 жылдың 1 қаңтарынан бастап бірігіп, Seaboard System Railroad құрғанда, жеке операциялық компанияның қажеті болмады және ол Seaboard компаниясына қосылды. Қазіргі таңда желі CSX Transportation компаниясына тиесілі және олардың Blue Ridge бөлімшесі (Спартанбургтен Эрвинге, Теннесси штатына) және Kingsport бөлімшесі (Эрвиннен Элкхорн Ситиге) ретінде жұмыс істейді. 1925 жылдың соңында темір жол 309 миль жол және 467 миль рельс пайдаланды; 1970 жылғы көрсеткіштер 312 және 501 мильді құрады.
The Clinchfield Railroad was an operating and holding company for the Carolina, Clinchfield and Ohio Railway The line ran from the coalfields of Virginia and Elkhorn City, Kentucky, to the textile mills of South Carolina. The 35 mile segment from Dante, Virginia, to Elkhorn City, opening up the coal lands north of Sandy Ridge Mountains and forming a connection with the Chesapeake and Ohio Railway at Elkhorn City, was completed in 1915. The Clinchfield was the last Class I railroad built in the U. S. east of the Rocky Mountains. The 266 mile railroad provided access to numerous scenic wonders of the Appalachian region and is probably best known for the state of the art railroad engineering techniques applied in its construction, as exemplified by the Clinchfield Loops climbing the Blue Ridge Mountains north of Marion, North Carolina. The Clinchfield Railroad began operating the line December 1, 1924, and for many years it was leased jointly by the Atlantic Coast Line Railroad and Louisville and Nashville Railroad. When the L&N merged with the ACL's successor, the Seaboard Coast Line Railroad, effective January 1, 1983, forming the Seaboard System Railroad, the separate operating company was unnecessary and was merged into the Seaboard. The line is now owned and operated by CSX Transportation as their Blue Ridge Subdivision (Spartanburg to Erwin, Tennessee) and Kingsport Subdivision (Erwin to Elkhorn City). At the end of 1925 the railroad operated 309 miles of road and 467 miles of track; mileages in 1970 were 312 and 501.
Тарих
Клинчфилд темір жолының идеялық бастауы теміржол дәуірінен бұрынғы кезеңге, Американ революциясынан кейін батысқа қарай қоныс аудару шағына дейін жетеді, сол кезде жолдар және басқа да құрлықтағы көлік жолдары қарастырылып жатыр. Огайо өзенінен Оңтүстік Атлантикаға дейінгі көлік маршруты туралы талқылау 1831 жылы Вирджиния штатының Эстилвилл қаласында өткен конвенцияда жүргізілді. Эстиль жоспары Клинчфилд темір жолының көп бөлігі бойымен салған маршрутқа өте ұқсас.
The conceptual beginnings of the Clinchfield Railroad predates the railroad era, leading back to the period of westward movement after the Revolutionary War where turnpikes and other ground transportation routes were considered. Discussions related to a transportation route from the Ohio river to the South Atlantic was during a convention held at Estillville, Virginia in 1831. The Estill plan closely resembles the route followed by much of the Clinchfield construction.
Чарльстон, Цинциннати және Чикаго темір жолы (1886-1893)
1886 жылы бұрынғы Одақ генералы Джон Т. Уайлдер Чарльстон, Цинциннати және Чикаго темір жолы үшін жарғы алды, ол көбінесе «Трипл С» темір жолы деп аталады. Осымен қазіргі Клингфилд темір жолының бастауы болды. Жобаны ұсынғандар Иронтоннан (Огайо штаты) Оңтүстік Каролина штатындағы Чарльстон қаласына дейін 625 мильдік темір жол салуды жоспарлады, сондай-ақ Огайо өзені арқылы Цинциннатиге дейін сала қосылмақ. Бұл темір жол Пьемонт аймағының құнарлы жерлеріне, Солтүстік Каролина тауларындағы жазғы демалыс орындарына, Вирджиния мен Кентукки штаттарының бай ағаш және минералды кен орындарына, көмір кен орындарына қызмет көрсетуге тиіс болды. Огайо өзенінде де, Атлантика жағалауында да терминалдар құрылып, жобаның құны шамамен 21 миллион долларға бағаланды. Джонсон-Сити (Теннесси штаты) «Трипл С» темір жолының бас кеңсесі және бөлім станциясы ретінде құрылуы керек еді. Уайлдер жобаны қаржыландыруға қол жеткізді, мұнда лондондық «Baring Brothers» банктік фирмасының қолдауы да болды. 1889 жылдың үшінші тоқсанында қаржылық қиындықтар туындады, сонда мердігерлерге уақтылы төлем жасалмағаны хабарланды. 1890 жылдың желтоқсан айында «Barker Brothers and Company» (Филадельфия) компаниясы банкротқа ұшырады, бұл компания темір жолдың облигацияларын басқарған болатын, осы оқиға темір жолға қаржылық қиындықтарды әкелді. 1893 жылға қарай «Трипл С» темір жолының қаржылық мәселелері Лондон (Англия) қаласындағы «Baring Brothers» компаниясының банкротқа ұшырауымен және 1893 жылғы жалпы экономикалық дағдарыспен ушықты.
In 1886 ex Union Gen. John T. Wilder received a charter for the Charleston, Cincinnati and Chicago Railroad, commonly referred to as the "Triple C" Railroad. This was the beginning of the modern Clinchfield. The promoters proposed a 625 mile line from Ironton, Ohio, to Charleston, South Carolina, with an extension down the Ohio River to Cincinnati. It would serve the rich agricultural lands of the Piedmont, the summer resorts of the North Carolina mountains, the rich timber and mineral deposits and coal fields of Virginia and Kentucky, with terminals on both the Ohio River and the Atlantic seacoast at an estimated cost of $21 million. Johnson City, Tennessee, was to be established as the headquarters for the Triple C Railroad and a division point. Wilder succeeded in financing the project which included support from the London based banking firm of Baring Brothers. Financial issues were reported as early as the third quarter of 1889 where it was reported that contractors were not being paid on time. As early as December, 1890, financial issues started to impact the railroad with the failure of Barker Brothers and Company, of Philadelphia, that had been handling bonds for the railroad. By 1893, the Triple C financial problems were aggravated by the failure of the Baring Brothers, of London England, and the national panic of 1893.
Огайо өзені мен Чарльстон темір жолы (1893-1902)
1893 жылдың 17 шілдесінде Баринг ағайындарына тиесілі Triple C темір жолының активтері Чарльз Э. Хеллерге 550 000 долларға сатылды. Оған Оңтүстік Каролина штатының Камден қаласы мен Солтүстік Каролина штатының Марион қаласы арасындағы 171 мильдік аяқталған және жұмыс істейтін учаске, Теннесси штатының Честоа және Джонсон Сити қалалары арасындағы 20 мильдік аяқталған және жұмыс істейтін учаске, 60 мильдік аяқталған, бірақ әлі жұмыс істемейтін учаске және Вирджиния штатының Джонсон Сити мен Данте қалалары арасындағы құрылысы жалғасып жатқан 85 мильдік учаске кірді. Жаңа иелері оны "Огайо өзені және Чарльстон темір жолы" деп атады. Құрылыс жартылай жүрді және 1897 жылы иелері Камден мен Марион арасындағы учаскенің барлығын Оңтүстік Каролина және Джорджия темір жолына сатты. 1902 жылы Джонсон-Ситиден Солтүстік Каролина штатының Бунфорд қаласына дейінгі соңғы учаске Джордж Л. Картерге сатылды.
On July 17, 1893, the assets of the Triple C Railroad held by Baring Brothers were sold at a foreclosure for $550,000 to Charles E. Heller. This included 171 completed and operational miles between Camden, South Carolina, and Marion, North Carolina; 20 completed and operational miles between Chestoa and Johnson City, Tennessee; 60 miles completed but not yet operational miles; and 85 miles between Johnson City and Dante, Virginia, that was still under construction. The new owners renamed it the "Ohio River and Charleston Railroad." The construction continued halfheartedly and in 1897 owners sold the entire Camden to Marion segment to the South Carolina and Georgia Railroad. The last segment to be sold was from Johnson City to Boonford, North Carolina, to George L. Carter in 1902.
Оңтүстік және Батыс темір жолы (1902-1908)
Сол кезде кәсіпкер Джордж Лафайетт Картер Оңтүстік-Батыс Вирджиниядағы көмір кендерін дамытумен айналысып, көмірін теңіз портына тасымалдау үшін темір жол қажет болды. 1902 жылы ол Огайо өзені және Чарльстон темір жолын сатып алып, оны Оңтүстік және Батыс темір жолы деп атады. Алғашқыда темір жол құрылысы бұрынғы темір жолдың сәйкес стандарттары бойынша жалғасатындай болды, бірақ кейін Клинчфилд темір жолы үшін жаңа құрылыс стандарттары әзірленді. 1905 жылы М.Дж. Каплз бас менеджер және бас инженер болып тағайындалды. Ол, таулы жерлер арқылы ауыр жүк, көмір тасымалдайтын темір жолдың жылдам кестеге ие болуы және техникалық қызмет көрсету мен пайдалану шығындарының төмендеуі үшін жоғары стандарттарда салынуын ұсынды. 1907 жылдың 1 қаңтарында бас кеңселер Бристоль қаласынан Джонсон Сити қаласының Карнеги ауданындағы Уайлдер ғимаратына көшірілді.
At the time an enterprising entrepreneur, George Lafayette Carter, was involved in developing the coal fields of southwestern Virginia and needed a railroad to transport his coal to a seaport. In 1902, he purchased the Ohio River and Charleston Railroad, renamed it the South and Western Railway. Initially it appeared that the railroad construction would continue using the original construction standards of the previous railroad but new construction standards were developed that the Clinchfield would ultimately be built. In 1905, M. J. Caples became General Manager and Chief Engineer. He proposed that the railroad that would be hauling heavy cargo, coal, through mountainous terrain should be built to higher standards that would provide for accelerated schedules and lower maintenance and operational costs. On January 1, 1907, the general offices were moved from Bristol to the Wilder Building in the Carnegie section of Johnson City.
Каролина, Клинчфилд және Огайо штаттары (1908-1983)
Шарт берілді және темір жол 1908 жылғы 31 наурызда Каролина, Клинчфилд және Огайо деп қайта аталды. Вирджиния штатының Данте қаласынан Джонсон-Ситиге дейінгі желі 1909 жылдың ақпан айының басында аяқталды, ал желі 1909 жылдың 29 қазанында Спартанбург, Оңтүстік Каролинадағы Юнион Депоға (Оңтүстік Теміржолының Вашингтон – Нью-Орлеанс бағытымен байланыс жасау мүмкіндігі бар) алғашқы пойызбен, Картер мырзамен бірге жетті. Станцияның бастапқы атауы Маунт-Митчелл станциясы болған, бірақ кейін Кішкентай Швейцария деп өзгертілді. 1954 жылы теміржол соңғы булы локомотивін дизельдік қуатқа алмастырды. 1909 жылы басталған жолаушылар тасымалы 1954 жылы тоқтатылды. Жолаушылар тасымалының соңғы жылдары пойыздар әр бағытта аптасына үш рет қана жүрді. Жолаушылар тасымалын тоқтату нәтижесінде Теннесси мен Солтүстік Каролина арасындағы Аппалачи тауларын кесіп өтуге арналған жалғыз жолаушылар пойызы – Оңтүстік Теміржолының «Каролина арнайы» пойзы қалды. Жүк тасымалы 1982 жылға дейін жалғасты, содан кейін Seaboard System Railroad барлық қалған акцияларды сатып алып, Clinchfield атауын қолданбай жүк тасымалын жалғастырды.
The charter was granted and the railroad was renamed the Carolina, Clinchfield and Ohio on March 31, 1908. The line from Dante, Virginia to Johnson City was completed in early February 1909 and the line was completed into Spartanburg, South Carolina' Union Depot (affording connections with the Southern Railway's Washington New Orleans mainline) with the first train, with Mr. Carter on board, arriving on October 29, 1909. The station's original name was Mount Mitchell Station but it was subsequently changed to Little Switzerland. In 1954, the railroad retired its last steam locomotive in favor of diesel power. Passenger service, which began in 1909, ended in 1954. In the latter years of passenger service, trains ran only three times a week in each direction. The end of passenger service left the Southern Railway's Carolina Special as the only remaining passenger train option for traversing the Appalachian range between Tennessee and North Carolina. Freight service continued until 1982, when the Seaboard System Railroad bought all the remaining shares and continued freight operations without the Clinchfield name.
Отбасылық желілер мен CSX
1972 жылы Клинчфилд "Family Lines System" жүйесіне қосылды, бұл Seaboard Coast Line, L&N және бірнеше шағын теміржолдардың таңбалық атауы еді, олардың барлығы дербес жұмыс істеді. Клинчфилд теміржолы 1983 жылдың 1 қаңтарында Family Lines теміржолдары бірыңғай операциялық компанияға біріктірілген кезде құлдырады, ал ол 1986 жылы CSX құру үшін Chessie System жүйесімен бірікті. Клинчфилд өзінің әйгілі "Санта Клаус арнайы" пойзымен еске алынады, ол 1943 жылы бірнеше Кингспорт кәсіпкерлерінің ынтасымен құрылып, Елкхорн Сити мен Теннесси штатының Кингспорт қалалары арасындағы Клинчфилдтің басты жолы бойымен жүріп, жол бойындағы балаларға сыйлықтар таратты. Бүгінде бұл пойызды CSX Transportation (Seaboard-тың мұрагері) Кингспорт аймақтық сауда палатасымен бірлесіп жүзеге асырып, қазір "Санта Пойызы" деп аталады.
In 1972, the Clinchfield was included in the "Family Lines System", a marketing name for Seaboard Coast Line, L&N, and several smaller railroads, which all continued to operate independently. The Clinchfield ceased to exist as a railroad on 1 January 1983 when the Family Lines railroads were merged into a single operating company, the Seaboard System, which merged with the Chessie System to form CSX in 1986. The Clinchfield is remembered for is its famous "Santa Claus Special" that debuted in 1943 from encouragement from several Kingsport businessmen and ran the length of the Clinchfield's main line between Elkhorn City and Kingsport, Tennessee, handing out gifts to the children along the route. Today, it is operated by CSX Transportation (Seaboard's successor) with the Kingsport Area Chamber of Commerce and is now known as the "Santa Train".