Кіріспе
Реджинальд Ярниц Фрисон (24 ақпан 1926 жыл - 9 қазан 2006 жыл) - британдық Лейборист партиясының саясаткері. Ол 1964 жылдан 1987 жылға дейін 23 жыл бойы Уиллесден Ист және кейіннен Брент Ист округтерінен парламент депутаты болды, соның ішінде 14 жыл бойы партияның алдыңғы қатарында отырды. 1967 жылы ол Энергетика министрлігінде кіші министр болып тағайындалды, ал 1969 жылдан 1979 жылға дейін 10 жыл бойы партияның тұрғын үй саясатын басқарды. Ол 1969 жылдан 1970 жылға дейін және 1974 жылдан 1979 жылға дейін Тұрғын үй ісі жөніндегі мемлекеттік министр болып қызмет етті, ал осы аралықта партияның тұрғын үй саясатының өкілі болды. 1981 жылға дейін ол денсаулық сақтау және әлеуметтік қамсыздандыру мәселелері бойынша өкілдік етті. Оның орталық солшыл көзқарастары 1980-жылдардың басында радикалды солшылдардың шабуылына ұшырады, нәтижесінде ол 1985 жылы парламент сайлауларында кандидаттыққа ие болмады. 1987 жылғы жалпы сайлауда оның орнын болашақ Лондон мэрі, радикалды солшыл Кен Ливингстон басты.
Reginald Yarnitz Freeson (24 February 1926 – 9 October 2006) was a British Labour politician. He was a Member of Parliament for 23 years, from 1964 to 1987, for Willesden East and later Brent East, with 14 years on the front bench. He became a junior minister in the Ministry of Power in 1967, and then led his party on housing policy for 10 years, from 1969 to 1979, serving as Minister of State for Housing from 1969 to 1970 and then again from 1974 to 1979, and being his party's housing spokesman in the intervening period. He continued as health and social security spokesman until 1981. His soft left opinions made him vulnerable to the hard left in the early 1980s, and he was deselected in 1985, leaving Parliament at the 1987 general election to be succeeded by hard leftwinger and future London mayor Ken Livingstone.
Ерте өмір және жеке өмірі
Фрисон Сент-Панкраста дүниеге келіп, 5 жасынан бастап Батыс Норвудтағы еврей жетімдер үйінде өсті. Оның әжесі мен атасы 1890 жылдары Польша мен Ресейдегі погромдардан қашып Ұлыбританияға келген еврейлер еді, бірақ оның ата-анасы оны тастап кетті. Сәтті мектеп бітіргеннен кейін, 16 жасында RAF ерікті резервіне өз еркімен қосылды, бірақ 1944 жылы оқ-дәріге дайындық үшін атқыштар бригадасына жіберілді, содан кейін Мысырдағы Корольдік инженерлерге жіберілді. Ол біраз уақыт әртүрлі әскери қызметтердің баспа бөлімінде жұмыс істеді. 1947 жылы әскерден босатылғаннан кейін бір жыл бойы Таяу Шығыста журналист болып жұмыс істеді, және оның өмірлік тәжірибесі оны терең сенімді сионистке айналдырды. Ол Флит-стритте баспа саласындағы еңбегін жалғастырды, онда "Джон Булл", "Everybody's Weekly", "London Illustrated", "News Review", "Today", "Education", "The Daily Mirror" және "News Chronicle" сияқты басылымдарда жұмыс істеді. Кейін ол Жұмыс министрлігі мен Ұлыбритания теміржолдары басқармасында баспасөз қызметкерінің көмекшісі болып қызмет етті. Ол екі рет үйленді. Алғаш рет 1971 жылы үйленді, бірақ 1983 жылы ажырасты. 1983 жылы қайта үйленді, және одан кейін екінші әйелі, сондай-ақ бірінші некесінен туған ұлы мен қызы бар.
Саяси мансап
Фрисон 1948 жылы Англияға оралғаннан кейін Еңбек партиясына қосылды. Ол жергілікті саясатта белсенділік танытып, 1952 жылы Уиллесден аудандық кеңесіне сайланды және 1955 жылы кеңесші болды. 1958 жылдан бастап 1965 жылы лауазым жойылғанға дейін кеңес басшысы қызметін атқарды. 1964-1965 жылдары Лондонның Брент ауданының көлеңкелік кеңесінің төрағасы болды және 1968 жылға дейін Брент кентінің кеңесшісі болды. 1964 жылғы жалпы сайлауда 2000 дауыстан кем көпшілікпен Уиллесден Шығысынан депутат болып сайланды, бұл орынды сол кездегі консерватор депутаты Тревор Скиттен жеңіп алды. Гарольд Уилсонның Еңбек партиясы үкіметі бес орыннан тұратын шағын көпшілікпен сайланды, бірақ ол тез арада үш орынға дейін азайды. Бірнеше аптадан кейін ол 1964-1967 жылдары көлік министрі Том Фрейзердің парламенттік жеке хатшысы, ал 1967-1969 жылдары Энергетика министрлігінде парламенттік мемлекеттік хатшы болып тағайындалды. 1969 жылдан бастап келесі жылы, 1970 жылғы жалпы сайлауға дейін Тұрғын үй және жергілікті басқару министрі қызметін атқарды. Оппозицияда тұрғын үй мәселелері жөніндегі өкіл ретінде қалды, ал осы саладағы шеберлігі оны консерватор министрлерге қатысты қорқынышты қарсыласқа айналдырды. Эрик Хеффермен бірге ол 1971 жылғы Өндірістік қатынастар туралы заңға айналатын даулы заң жобасын тоқтатуға қарсы парламенттік наразылықты ұйымдастырды. Фрисонның мандаты 1974 жылы Брент Шығысы деп өзгертілді, ол 1974 жылғы ақпандағы жалпы сайлаудан кейін, жоғары пайыздық мөлшерлемелер мен үй бағасының күрт өсуі кезінде жаңа Қоршаған орта министрлігінде Тұрғын үй және құрылыс министрі болып қайта келді. Кейіннен ол өз портфеліне жаңа қалалар, жоспарлау, жер және жергілікті басқару мәселелеріне жауапкершілікті қосты. 1976 жылы Джеймс Каллаган Харольд Уилсонның орнын басып премьер-министр болған кезде ол министрлік лауазымын сақтап, сол жылы жеке кеңесші атанды және 1979 жылғы жалпы сайлауда Еңбек партиясы жеңілгенге дейін лауазымында қалды. Ол оппозициядағы Еңбек партиясының бірінші қатарында денсаулық сақтау және әлеуметтік қамсыздандыру жөніндегі бас сөйлеуші ретінде қалды, бірақ 1981 жылы Майкл Фут оны төмендетті. Кейін ол Экология комитетінің мүшесі болды. Ол Фабиан қоғамының мүшесі болды, ирланд ұлтшылдығын қолдады, расизмге қарсы күресті, Корея соғысы мен Вьетнам соғысына қарсы болды, 1957 жылы CND-нің негізін қалаушылардың бірі болды және 1958 жылы алғашқы Альдермастон науқанында Еңбек партиясынан бес депутаттың бірі болды. Ол "Трибун" газетіне мақалалар жазды және 1964-1967 жылдары антифашистік "Searchlight" журналын басқарды. Ол социалистік-ционистік "Поале Сион" (Ұлыбритания) ұйымының тең төрағасы болды, бірақ Израиль саясатын сынады (мысалы, ол 1982 жылы Ливанға жасалған шабуылға қарсы болды). Ол 1981 жылғы британдық ұлттық заңға шабуыл жасады және Солтүстік Ирландиядағы консерваторлардың саясатын сынады. Ол солшыл болған, бірақ оның орташа солшыл көзқарастары 1980 жылдардың басында қатаң солшылдарға қарсы осалдық тудырды. Ол 1983 жылғы жалпы сайлауда мандатын сақтап қалды, бірақ 1985 жылы қызыл сызықтардан өткен күрестен кейін, "Guardian" газетінде "саяси "өлтіру"" деп сипатталғаннан кейін, 1987 жылғы жалпы сайлауда Брент Шығысындағы Еңбек партиясының үміткері ретінде Кен Ливингстонмен ауыстырылды. "Фрисон сайлаудан кейін: "Израильді қолдауы, мені "қанды сионист және еврей" деп таңбалауға себеп болды"".
Кейінгі өмірі
Парламенттен кеткеннен кейін Фрисон тұрғын үй және қала құрылысы мәселелері бойынша кеңесші болды. 1987 жылдан 2006 жылға дейін "Jewish Vanguard" журналының редакторы қызметін атқарды және "Poale Zion" (Ұлыбритания) ұйымының төрағасы болды. Фрисон 2002 жылғы сайлауда Брентте кеңесші болып қайта сайланды, бірақ 2006 жылғы жергілікті сайлауда Квинс Парктегі өкілдігін Либералды демократтарға жоғалтты. Ол Солсбери, Уилтширде дүниеден өтті.