Кіріспе

1559–1563 жылдар аралығында Эфиопия императоры. Ахмад ибн Ибрахим әл-Газидің Эфиопияға жасаған шабуылы кезінде Менас тұтқынға алынғанмен, құнды тұтқын ретінде жақсы күтім көрді. Сол кездегі әскери тұтқындардың көпшілігінің тағдыры – бейшаралыққа ұшыратылып, құлдыққа сатылу еді. Бұл мейірімділік 1542 жылы аяқталды, себебі имам өз дінтастарынан көмек сұрап, Йемен сұлтанына әскери жәрдем алу үшін Менастың өзін де құнды сыйлықтардың ішіне қосты. Португалиялық иезуит Джеронимо Лобо оның Йеменде ұзақ уақыт тұтқында болғанын және Ислам дініне кіргенін хабарлады. Бірақ, имам Ахмадтың ұлы Уайна Дага шайқасынан кейін тұтқындалды, ал Гелаудевос осы тұтқынды ағасы Менасты босату үшін пайдаланды. Панкхёрсттің сөзіне сүйенсек, "патшалық отбасы қайта біріккенде көп күндік той-думандар болды".

Билік

Менас Годжамдағы Дебре Верк қаласынан оңтүстік-батысқа қарай орналасқан Мэнгиста Самаятта император болып тағайындалды, қазіргі кезде Мэнгисто деп аталады. Ұзақ өтпей ол Семен провинциясындағы Бета Израильдерге қарсы жорық жасады. Жеронимо Лобо айтуынша, Менас ағасының барлық жаман қасиеттерін мұра еткен, бірақ жақсы қасиеттерінің ешқайсысы болмаған. Менас Шева мен Фатғардағы ата-бабаларының, немесе Вейдждегі (Галавдевос) өзінің бұрынғы императорлардың резиденцияларын пайдаланбады, орнына Тана көлінің жанындағы Губаеге (қазір Эмфраз деп аталады) резиденциясын орнатты. Ол иезуит епископы Андре де Овьедо мен оның серіктерін Акум мен Адва арасындағы Майгвага (тигринья тілінде may gwagwa, «шулы су») деп аталатын ауылға қуды. Иезуиттер оны үмітпен Fremona деп атады, бұл миссионер Фрументийдің құрметіне қойылған есім. Билік құрған жылынан кейін, Бахр Негус Ешақ Тиграйда Менасқа қарсы көтеріліс ұйымдастырып, император Менастың ағасы Якубтың заңсыз ұлы Тазкароны негус деп жариялады. Тазкароны Кристова да Гамамен Ефиопияға келген португалдықтардың басшысы және «Патшалықтың басты адамдары» қолдады. Бұл көтеріліс Менастың қысқа ғана билігінің қалған уақытын толықтай баурап алды. Ол Ластаға жорық жасады, сол кезде Ешақ Шаирге шегінді. Император оны сол жерде тауып, Ешақты жеңіп, содан кейін оңтүстікке қарай Эмфразға бет бұрды, онда 1561 жылдың 2 шілдесінде Тазкароның қалған қолдаушыларын жеңді. Тазкаро тұтқындалды, ал Менас оны Ламалмон тасынан лақтырып өлтіруге бұйырды. Бахр Негаш Ешақ кейін Османның Массава пашасы Өземирдің қолдауына ие болып, Тазкароның кіші інісі Марқосты нәгусä нәгаст деп жариялады. 1562 жылдың 20 сәуірінде император Менас Бахр Негаш Ешақты және оның түрік, араб және португал одақтастарын жеңді немесе кем дегенде оларды қашқын қылды. Брюс өзінің жазбаларында келтіргендей, императорлық жылнамаға сәйкес, император Бахр Негашқа қарсы жаңа шабуылға дайындалу үшін Атронза Марямға қайтып жиналды, бірақ жол жүрісінде қызбаға шалдығып, 1563 жылдың 1 ақпанында Колода қайтыс болды. Алайда, Бадж Минас Шеваға, содан кейін Вагтың төмендіктеріне оралғанын айтады, онда ол қызбаға шалдығып, қысқа аурудан кейін көз жұмды.