Кіріспе
Метро Манилаға қызмет көрсететін темір жол жүйесі. 1-ші желісінде ең көп дегенде 30 пойыз жұмыс істейді; бір пойыздың келіп, екіншісінің келуі арасындағы уақыт, яғни интервал, кем дегенде 3-4 минутты құрайды. 2009 жылдың 9 қаңтарында 1-ші желі 31 пойызбен, 2 минуттық интервалмен, Қара Нәзіре мерекесіне қатысушыларға қызмет көрсетті. 2-ші желіде ең көп дегенде 10 пойыз жүреді, ал ең аз интервал 5 минутты құрайды. Тиісті жаңартулар жасалса, 1-ші желі 1,5 минутқа дейін интервалмен жұмыс істеуге мүмкіндік береді. 2-ші желі сағатына бір бағытта 60 000 жолаушыға дейін (pphpd) тасымалдай алады, интервал 2 минутқа дейін төмендеуі мүмкін. 3-ші желімен – сондай-ақ «Жаңа Сары желі» деп белгілі, жеке Metro Rail Transit Corporation (MRTC) операторы басқаратын ұқсас, бірақ бөлек метро темір жол жүйесімен – бірлесіп, бұл жүйе Метро Манила аймағындағы темір жол көлігінің басым бөлігін қамтамасыз етеді. PNR-мен бірге бұл үш жүйе SRTS құрайды. Recto және Doroteo Jose LRTA екі желісі арасындағы жалғыз ауысу пункті болып табылады. Araneta Center Cubao және EDSA станциялары LRTA және MRTC желілері арасындағы ауысу пункті қызметін атқарады. Желілерді ауыстыру үшін жолаушылар қазіргі стансаларынан шығып, стансаларды байланыстыратын жабық жолдардан өтуі керек. Блюментритт станциясы PNR станциясының тікелей үстінде орналасқан. Baclaran, Орталық терминал және Monumento – 1-ші желінің үш соңғы станциясы; Recto, Araneta Center Cubao және Antipolo – 2-ші желінің соңғы станциялары. Олардың барлығы негізгі көлік бағыттарында немесе жақын жерлерінде орналасқан, онда жолаушылар жеке автобустар мен джипнилер сияқты басқа көлік түрлерін пайдалана алады. Жүйенің екі депосы бар: 1-ші желі Baclaran станциясына жақын, Pasay қаласындағы LRTA бас кеңсесіндегі Pasay депосын пайдаланады, ал 2-ші желі Pasig қаласында Sumitomo компаниясы салған Santolan депосын пайдаланады. Екі желі де жыл бойы күн сайын сағат 4:30-дан (UTC+8) сағат 10:15-ке дейін, ал демалыс күндері сағат 5:00-ден 21:50-ге дейін жұмыс істейді, егер өзгерістер жарияланбаса. Филиппиндегі мемлекеттік мереке – Ұлы апта кезінде, жолаушылар азайып, қала маңындағы қозғалыс тығырылуының алдын алу үшін темір жол жүйесі жылдық техникалық тексеру үшін жабылады. Жұмыс күндері дүйсенбіде қалпына келтіріледі. Рождество және жыл соңы мерекелерінде жүйедегі жолаушылар ағыны төмендегендіктен, желінің жұмыс уақыты қысқартылады. Арнайы кестелер туралы хабарламалар баспасөз шығарулар арқылы, әр стансадағы дыбыс жариялау жүйесі арқылы және LRTA және LRMC веб-сайттарында жарияланады. Атауы мен түсі Ашылған Соңғы кеңейту Станциялар саны Ұзындығы Терминалдар 1-ші желі 1984 жыл 1 қаңтар 2010 жыл 10 станция 22 станция 20 км 2-ші желі 2003 жыл 5 сәуір 2021 жыл 5 станция 13 станция - км Итальян тілінде жазылған желілер мен станциялар құрылыс кезеңінде, әлі іске қосылмаған немесе жабылып қалған.
During peak hours, Line 1 fields 30 trains at most; the time interval between the departure of one and the arrival of another, called headway, is a minimum of 3–4 minutes. On January 9, 2009, Line 1 fielded 31 trains with a headway of 2 minutes to service devotees in celebration of the Feast of the Black Nazarene. Line 2 on the other hand, runs 10 trains at most with a minimum headway of 5 minutes. With the proper upgrades, Line 1 is designed to potentially run with headway as low as 1.5 minutes. Line 2 can run with headway as low as 2 minutes with throughput of up to 60,000 passengers per hour per direction (pphpd). In conjunction with the Line 3—also known as the new Yellow Line, a similar but separate metro rail system operated by the private Metro Rail Transit Corporation (MRTC)—the system provides the platform for the vast majority of rail travel in the Metro Manila area. Together with the PNR, the three constitute the SRTS. Recto and Doroteo Jose serve as the sole interchange between both lines of the LRTA. Araneta Center Cubao and EDSA stations serve as interchanges between the LRTA and the MRTC networks. To transfer lines, passengers will need to exit from the station they are in then pass through covered walkways connecting the stations. Blumentritt station meanwhile is immediately above its PNR counterpart. Baclaran, Central Terminal, and Monumento are Line 1's three terminal stations; Recto, Araneta Center Cubao, and Antipolo are the terminal stations on Line 2. All of them are located on or near major transport routes where passengers can take other forms of transportation such as privately run buses and jeepneys to reach their ultimate destination both within Metro Manila and in neighboring provinces. The system has two depots: Line 1 uses the Pasay Depot at LRTA headquarters in Pasay, near Baclaran station, while the Line 2 uses the Santolan Depot built by Sumitomo in Pasig. Both lines are open every day of the year from 4:30 am PST (UTC+8) until 10:15 pm on weekdays, and from 5:00 am until 9:50 pm on weekends, except when changes have been announced. During Holy Week, a public holiday in the Philippines, the rail system is closed for annual maintenance, owing to fewer commuters and traffic around the metro. Normal operation resumes on Monday. During the Christmas and year end holidays, the operating hours of the line are shortened due to the low ridership of the system during the holidays. Notice of special schedules is given through press releases, via the public address system in every station, and on the LRTA and LRMC websites. Name and color Opened Last extension Stations Length Termini Line 1 1984 12 01 2010 10 22 20 Line 2 2003 04 05 2021 07 05 13 Lines and stations in italics are either under construction, not yet operational, or have been closed.
Ертедегі теміржол жүйесі (18781945)
Бұл жүйе 1878 жылы Испанияның Филиппинге арналған қоғамдық жұмыстар департаментінің қызметкері Манила қаласында трамвай жүйесін салу туралы ұсыныс жасаған кезде бастау алды. Ұсынылған жүйе – Бинондодағы Сан-Габриэль алаңынан басталып, Интрамурос, Малате, Малаканан сарайы, Сампалок және Тондоға дейін созылатын бес желілі трамвай желісі болды. Жоба мақұлданды және 1882 жылы испан-неміс кәсіпкері Жакобо Зобель де Зангронис, испандық инженер Лучано М. Бремон және испандық банкир Адольфо Байо испан отаршылдық үкіметі берген концессияны пайдалану үшін Compañia de los Tranvias de Filipinas компаниясын құрды. Кейін Малаканан сарайына бағытталған желі Манила мен Малабон қалаларын байланыстыратын желіге алмастырылды және құрылыс 1885 жылы басталды. Компанияның алғашқы активтерін құраған төрт неміс тікелей бумен жұмыс істейтін локомотивтері және әрқайсысы тоғыз жолаушыға арналған сегіз вагон болды. Манила-Малабон желісі – жаңа жүйенің аяқталған алғашқы желісі еді, ол 1888 жылғы 20 қазанда халыққа ашылды, ал желінің қалған бөлігі 1889 жылы пайдалануға берілді. Басынан бастап бұл желі өте танымал болды, қызметтер Тондодан таңғы сағат 5:30-да басталып, кешкі сағат 7:30-да аяқталды, ал Малабоннан саяхаттар таңғы сағат 6:00-ден кешкі сағат 8:00-ге дейін, таңертең әр сағат сайын және сағат 1:30-дан бастап әр жарты сағат сайын жүргізілді. Америка Филиппинге билік еткеннен кейін, Филиппин комиссиясы Манила электр темір жолы және жарық компаниясына (Meralco) Compañia de los Tranvias de Filipinas компаниясының мүлкін басқаруға рұқсат берді, ал MERALCO компаниясының басқаратын алғашқы он екі трамвай желісі 1905 жылы Манила қаласында ашылды. 1920 жылы бес жылдық қайта құру бағдарламасы басталды, ал 1924 жылға қарай 170 вагон қаланың және оның шетіндегі көптеген аудандарына қызмет көрсетті.
With the American takeover of the Philippines, the Philippine Commission allowed the Manila Electric Railroad and Light Company (Meralco) to take over the properties of the Compañia de los Tranvias de Filipinas, with the first of twelve mandated electric tranvia (tram) lines operated by MERALCO opening in Manila in 1905. A five year reconstruction program was initiated in 1920, and by 1924, 170 cars serviced many parts of the city and its outskirts.
Соғыстан кейінгі кезең (1945-1977)
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жүйе жабылды. Соғыс аяқталғанда, қала қираған кезде, трамвай желісі жөндеуге келмейтіндей зақымдалған еді. Ол таратылды және трамвай желілері бұрын қызмет еткен маршруттармен жүретін джипнилер қаланың басты көлік құралына айналды. Монорельстің мүмкіндігі әлі де зерттеліп жатқанда, үкімет Жапонияның халықаралық ынтымақтастық агенттігінен (JICA) жеке көлік туралы зерттеу жүргізуді сұрады. 1976 және 1977 жылдар аралығында тағы бір зерттеу жүргізілді, оны Фриман Фокс және Ассошиатс жасады және Дүниежүзілік банк қаржылады. Ол бастапқыда жердегі теміржол құрылысын ұсынған, бірақ оның ұсыныстарын жаңадан құрылған Көлік және коммуникация министрлігі (қазіргі DOTr) қайта қарады. Қаланың көптеген қиылыстары болғандықтан, министрлік жоғары орналасқан жүйені қажет етті, соның нәтижесінде сол кезде "Метрорейл" деп аталған жол пайда болды. Метро Маниланың губернаторы және адам қоныстары министрі болған Имельда Маркос жүйенің алғашқы төрағасы болды. Жүйенің жұмысын қамтамасыз етуге жауапты болғанымен, LRTA негізінен тарифтерді белгілеу және реттеумен, кеңейтуді жоспарлаумен және ережелер мен саясатты анықтаумен шектелді, ал күнделікті жұмысты Meralco компаниясының еншілес компаниясы – Meralco Transit Organization (METRO Inc.) атқаратын болды. Жобаға алғашқы көмек Бельгия үкіметінен 300 миллион лира көлемінде жұмсақ несие түрінде келді, ал тағы 700 миллион лира SA Ateliers de Constructions Electriques de Charleroi (ACEC) және BN Constructions Ferroviaires et Métalliques (қазір екеуі де Bombardier Transportation құрамында), Tractionnel Engineering International (TEI) және Transurb Consult (TC) компанияларынан құралған компаниялар консорциумынан түсті. Жұмысты бастағаннан кейін 20 жыл ішінде кірістен өзін-өзі қаржыландыруы күтілгенімен, бастапқыда жүйе кем дегенде 1993 жылға дейін ақша жоғалтады деп болжанды. Бірінші жылғы жұмысында 365 миллион лира таза кіріс күтілгенімен, 216 миллион лира шығынға ұшырауы мүмкін еді. Желі 1984 жылдың наурыз айында сынақтан өтті, ал 1-ші желінің бірінші бөлігі, Баклараннан Орталық терминалына дейін, 1984 жылдың 1 желтоқсанында ашылды. Екінші бөлігі, Орталық терминалдан Монументоға дейін, 1985 жылдың 12 мамырында ашылды. 1-ші желінің мерзімінен бұрын тозуы Жапонияның ОДҚ көмегімен кең ауқымды жөндеу және құрылымдық сыйымдылықты кеңейту бағдарламасына әкелді. Келесі бірнеше жыл бойы 1-ші желі жұмысы үздіксіз жүрді. Алайда 2000 жылы METRO Inc. компаниясының қызметкерлері ереуілге шығып, 2000 жылдың 25 шілдесінен 2 тамызына дейін 1-ші желінің жұмысын тоқтатты. Осыған байланысты LRTA 2000 жылдың 31 шілдесінде аяқталған METRO Inc. компаниясымен жасасқан операциялық келісімшартты жаңартпады және барлық операциялық жауапкершілікті өз мойнына алды.
2-жол жобасы (2003-2021 жылдар)
Жапонияның жалпы ресми даму көмегі 75 миллиард иенді құрады, соның арқасында 2-жолақтың құрылысы 1990-шы жылдары басталды. 2001 жылы жобаның Легарда бөлігі Филиппин үкіметіне қарсы 1 мамырдағы наразылықтардың ошағы болды, наразылық білдірушілер жобаның бір экскаватор-жүк тиегішін өртеп жіберді. Жолдың Сантоланнан Аранета орталығы Кубаоға дейінгі бірінші бөлігі 2003 жылдың 5 сәуірінде ашылды. Осы кезеңде 1-жол жаңартылды. Магниттік жолақты пластикалық билеттерді пайдаланатын автоматтандырылған ақы жинау жүйесі орнатылды, кондиционерленген вагондар қосылды және 1, 2 және 3-жолдар арасындағы жаяу өткелдер аяқталды. 2015 жылы құрылысы басталғаннан кейін алты жыл өткен соң, 2021 жылдың 5 шілдесінде Ризал провинциясындағы Антиполо қаласындағы Масинагқа дейін Марикинадан шығысқа қарай 2-жолақтың екі станциялық бөлігі жұртшылыққа ашылды.
1-жол концессиясы (2015 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
2015 жылдың 12 қыркүйегінде Metro Pacific компаниясының Metro Pacific Light Rail Corporation (MPLRC), Ayala Corporation компаниясының AC Infrastructure Holdings Corporation (AC Infra) және Philippine Investment Alliance for Infrastructure компаниясының Macquarie Infrastructure Holdings (Philippines) PTE Ltd. (MIHPL) бірлескен кәсіпорны – Light Rail Manila Corporation (LRMC) 1-ші желінің пайдалануын және күтіп ұстауын, сондай-ақ Бакуор, Кавитеге дейін 65 миллиард песолық кеңейту жобасын салуға 32 жылдық концессияны бастады.
Станциялар
Катипунаннан басқа (жер астында орналасқан), LRTA-ның 33 станциясы жерден жоғары көтерілген. Атырар платформалары ұзын және кең. Соңғы станцияларда қоғамдық байланыс бөлімі де бар. Дүкендер мен банкоматтар әдетте станция сыртындағы көшеде орналасқан, бірақ кейде оларды станция ішіндегі күту залында да кездестіруге болады. Бимодалды көлікті қолдау мақсатында, бүгілетін велосипедтерді пойыздарға алып кіруге рұқсат етіледі. LRTA әрбір пойыздың соңғы вагонын «жасыл аймақтар» деп белгіледі, онда бүгілетін велосипеді бар жолаушылар велосипедтерімен бірге жүре алады, бірақ ол LRTA-ның багаж өлшемдерінен аспауы тиіс. Алғашқыда 1-жол мүгедектерге қолайлы болу үшін салынбаған. Бұл 1-жолдағы лифттер мен эскалаторлар сияқты кедергісіз келу-кету мүмкіндігін қамтамасыз ететін құрылғылардың болмауында көрінеді. Бұл басқа да қолайсыздықтарға әкеледі: мысалы, жақтан орналасқан платформаларды пайдаланудың нәтижесінде, 1-жолдың бір деңгейлі станцияларында қарама-қарсы бағыттағы пойызға өту үшін жолаушылар станциядан (және де жүйеден) шығып, жаңа баға төлеуге мәжбүр. Жаңа 2-жол, керісінше, кедергісіз келу-кетуді қамтамасыз етеді және платформалар арасында ыңғайлы ауысуға мүмкіндік береді. Hanjin және Itochu компанияларының бірлескен кәсіпорнымен салынған 2-жол станцияларында мүгедектер арбасына арналған пандустар, Брайль әрпімен жазылған белгілер және атырар платформаларына және олардан шығуға арналған тактильді жабын бар, сондай-ақ лифттер мен эскалаторлар да орнатылған. Филиппиннің Daily Inquirer газетімен ынтымақтастықта, Inquirer Libre-нің тегін, таблоид форматындағы, Inquirer газетінің тагалог тіліндегі нұсқасы таңғы сағат 6:00-ден бастап, қоры таусылғанша LRTA станцияларында қолжетімді. 2-жолда, 1-жолдан айырмашылығы, Оңтүстік Кореяда Hyundai Rotem компаниясы жасаған және Marubeni Corporation басқаратын Asia Europe MRT консорциумы ұсынған ауыр рельсті метро вагондары пайдаланылады, олардың жолаушылар сыйымдылығы және максималды жылдамдығы жоғары. Барлық бес түрдегі жылжымалы құрам электр энергиясымен жоғары сымдар арқылы қуаттандырылады. LRTA желілерінің ішінде 2-жолда жылжымалы құрамды безендіруге арналған жарнама кеңінен қолданылады. 1-жол да алғашқыда екінші буын пойыздарында, содан кейін үшінші буын пойыздарында безендіруге арналған жарнаманы пайдалана бастады.
Originally, Line 1 was not built with accessibility in mind. This is reflected in the Line 1's lack of barrier free facilities such as escalators and elevators. It is also inconvenient in other ways: for one, because of the use of side platforms, passengers wishing to access the other platform for the train bound in the opposite direction at single level Line 1 stations need to exit the station (and by extension, the system) and pay a new fare. The newer Line 2, unlike its counterpart, is designed to be barrier free and allows seamless transfer between platforms. Built by a joint venture between Hanjin and Itochu, Line 2 stations have wheelchair ramps, braille markings, and tactile paving leading to and from the boarding platforms in addition to escalators and elevators. In cooperation with the Philippine Daily Inquirer, copies of the Inquirer Libre—a free, tabloid size, Tagalog version of the Inquirer broadsheet—are available at selected LRTA stations from 6:00 am until the supply runs out. The Line 2, unlike the Line 1, runs heavy rail metro cars made in South Korea by Hyundai Rotem and provided by the Asia Europe MRT Consortium led by Marubeni Corporation that have higher passenger capacity and maximum speed. All five types of rolling stock are powered by electricity supplied through overhead wires. Of the two LRTA lines, the Line 2 prominently employs wrap advertising in its rolling stock. The Line 1 have begun using wrap advertising as well initially for their second generation trains, followed by their third generation trains.
1-жол
1-жол тарихының әртүрлі кезеңдерінде екі вагондық, үш вагондық және төрт вагондық пойызды пайдаланған. Екі вагондық пойыздар – бұл түпкілікті бірінші буын BN пойыздары (1000 нөмірінен бастап). Көбісі үш вагондық пойыздарға айналдырылды, бірақ көптеген екі вагондық пойыздар әлі де қызметте. Төрт вагондық пойыздар – көбірек заманауи екінші буын Hyundai Precision және Adtranz (1100 нөмірінен бастап), үшінші буын Kinki Sharyo / Nippon Sharyo (1200) және төртінші буын Mitsubishi / Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles (13000) пойыздары. Желіде 40 пойызға біріктірілген 139 вагон бар: олардың 63-і бірінші буын вагондары, 28-і екінші буын вагондары және 48-і үшінші буын вагондары. Ризал күні болған жарылыстарда бір вагон (1037) ауыр зақымданып, кейіннен пайдаланудан алынды. Жолдың оңтүстікке қарай кеңейтілуінің аясында 2017 жылы Испания мен Мексикада Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles және Mitsubishi Corporation компаниялары салған 30 жаңа пойыз сатып алынды. Пойыздар 2023 жылы қызметке енгізілді.
2-жол
2-жолдың автопаркі 18 ауыр рельсті төрт вагонды пойызды жеңіл салмақты тот баспайтын корпуспен және айнымалы токпен жұмыс істейтін қозғалтқыштармен пайдаланады. Олардың ең жоғары жылдамдығы бар, ал әдетте жолдың бір шетінен екінші шетіне дейін саяхат жасауға шамамен қырық минут уақыт кетеді. Әрбір пойыздың ені және ұзындығы 1628 жолаушыға арналған: 232 орын отыруға және 1396 орын тұруға. Мүгедектер мен қарт жандар үшін арнайы ашық кеңістіктер мен орындықтар қарастырылған, сондай-ақ жолаушылардың, әсіресе көзі нашарлардың қолайлылығы үшін келесі аялдама туралы автоматты хабарламалар жасалады.
Билеттер шығару
2001 жылға дейін 1-жолдағы жолаушылар стансаға кіру үшін жетондар сатып алатын. Кейіннен жол ақысын қабылдау жүйесінің жаңартулары Сары желіні жетонмен жұмыс істейтін жүйеден билетпен жұмыс істейтін жүйеге көшірді, және 2001 жылдың 9 қыркүйегінде билетпен жұмыс істейтін жүйеге толық көшірілім жасалды. 2015 жылдың қыркүйегінен бастап IDEMIA компаниясы ескі магниттік билеттерді пайдаланудан алып тастап, олардың орнына байланыссыз смарт-карта технологиясын енгізді. Жолаушылар жүйеде төлем жасалған аймаққа бір реттік сапарлық немесе сақталған құндылықтағы Beep картасы арқылы кіре алады. Beep картасын барлық жеңіл рельсті көлік (ЖЖТ) және метро (МЖТ) желілерінде қолдануға болады. Билеттерді станса қызметкерлері бар билет кассаларынан немесе билет автоматтарынан сатып алуға болады.
Магниттік билет
Бұрын жүйе екі түрлі билеттерді пайдаланды: бір жолғы билет, оның бағасы баратын жерге байланысты, және 100 песоға қол жетімді сақталған құндылық (көп рет пайдалануға болатын) билет. Қарттар мен мүгедектер заңмен бекітілгендей, жол ақысына жеңілдіктер ала алады. Билеттерде әдетте қазіргі президенттің суреті болады, бірақ кейбір билеттердің дизайны осыдан бас тартты. Бір жолғы билеттер тек сатып алынған күні ғана жарамды, кейін пайдалануға болмайды. Егер олар кіргеннен кейін 30 минут ішінде сол станциядан шығуға немесе кіргеннен кейін 120 минут ішінде жүйеден шығуға пайдаланылмаса, мерзімі бітеді. Билеттің мерзімі өткен жағдайда, жолаушыдан жаңа билет сатып алу талап етіледі. Сақталған құндылық билеттерін екі бағытта да пайдалануға болады, бірақ бір бағыттан екінші бағытқа ауысқанда жаңа жол ақысы есептеледі. Билетке тұру кезегін қысқарту мақсатында LRTA сақталған құндылық билеттерін пайдалануға ынталандырады. 1-бағыттағы төмен баға құрылымынан пайда алудан басқа, сақталған құндылық билетін пайдаланушылар «Соңғы саяхат бонусы» деп аталатын арнайы схемадан пайдалана алады. Бұл схема сақталған құндылық билетіндегі қалдық соманы, әдеттегі ең төменгі 12 песодан кем емес немесе шығу стансасына дейін бағыттың құнына тең толық баға ретінде пайдалануға мүмкіндік береді. Бірыңғай билет жүйесіне өту үшін 2004 жылдың 19 сәуірінде уақытша шара ретінде Flash Pass жүйесі енгізілді. Алайда, смарт-карталарды пайдаланатын бірыңғай билет жүйесіне қатысты жоспарлар тоқтап қалды, нәтижесінде Flash Pass жақын болашақта осы рөлді атқаруға тиіс болды. Бастапқыда LRTA және Metro Rail Transit Corporation (Blue Line операторы) сатқан бұл билет, 2010 жылы Бениньо Акино III Филиппин президенті болып сайланғаннан кейін тоқтатылды. Билет екі бөліктен тұрады: Flash Pass картасы және Flash Pass купоны. Flash Pass купонын сатып алу үшін, купонға басылған карта нөмірі арқылы байланыстырылған, ауыстырылмастан қолданылатын Flash Pass картасын алу қажет еді. Картаны алу үшін жолаушы белгіленген станцияға барып, өтініш нысанын толтыруы керек еді. Карта тегін беріледі және оның жарамдылық мерзімі жоқ, бірақ оны бір рет ғана беруге болады. Егер карта жоғалса, жаңа карта алу үшін жоғалту туралы ант беру қажет. Билет ретінде қызмет ететін Flash Pass купоны жолаушының Flash Pass картасына купонға басылған карта нөмірі арқылы байланыстырылған. Купондар 250 песоға сатылды және LRTA мен MRTC-нің барлық үш бағытында бір апта бойы шексіз саяхатқа жарамды болды, содан кейін бір айдан соң 1-бағытқа қолданылды.
QR кодтары
Light Rail Manila Corporation және AF Payments, Inc. компаниялары 1-жолда қолданылатын QR-кодқа негізделген билеттеу жүйесін ұсынды. Мақұлданғаннан кейін, бұл жүйе жеке сапарлық билеттерге қолданылатын тиімді балама болып табылады және оны мобильді қосымшалар арқылы сатып алуға болады. Бұл билеттеу жүйесін енгізу алғашқыда 2022 жылға жоспарланған, бірақ әлі іске асырылмады.
Тарифті түзету
Жолаушылар тарифін реттеу DOTC (DOTr-дің бұрынғысы) және LRTA жолаушылар санын арттыру және желілердің қызметтерін жақсарту мақсатында қолданылып келді, ал тарифтер мәселесі тарихи тұрғыдан және қазіргі кезде де саяси мәселе болып қана қоймай, талқылаулардың тақырыбына айналып келеді. Қазіргі тарифтер 2023 жылдың 2 тамызында бекітілді, ал 2023 жылдың сәуіріндегі бастапқы іске асырылуы экономикалық инфляцияның күшті өсуіне байланысты Президент Бонгбонг Маркоспен кейінге шегерілді. Қазіргі тарифтерге дейін екі желінің де тарифтері 2015 жылдың 4 қаңтарында белгіленген. Бұл төмен тарифтер – джипни тарифтерінен сәл ғана қымбат – мемлекеттік субсидиялар есебінен қаржыландырылды, олар жолаушыға шаққанда 25-45 теңгеге жуық соманы құрады, ал МРТ және LRT үшін 2004-2014 жылдар аралығындағы 10 жыл ішінде 75 миллиард теңгеге жетті. Субсидияларсыз бір жол жүру құны шамамен 40-60 теңгеге бағаланады.
Кеңейту
LRTA желісін кеңейту жоспарлары оның тарихы бойы қалыптастырылып келді және кезекті әкімшіліктер пойыздарды Метро Маниланың көп жылдар бойы шешілмей келген трафик мәселелерін жеңілдетудің маңызды құралы ретінде жариялап келді. Жүйені кеңейту 2005 жылы президент Глория Макапагал Арройо ұсынған он пункттік бағдарламадағы басты жобалардың бірі болды.
Ұзартулар
1-жолдың оңтүстікке қарай кеңейтілуі салынып жатыр. Жоспарланған желіде 8 станция болады және Кавите провинциясындағы Бакур қаласында аяқталады. Бұл, Антиполо, Ризал қаласындағы 2-жолдың шығысқа қарай кеңейтілуі ашылғаннан кейін және Кезон қаласының Солтүстік даңғылынан басталып, Булаканның Сан-Хосе-дель-Монте қаласында аяқталатын 7-жолдан кейін Метро-Манила аймағынан тысқарыға шығатын үшінші желі болады. 2005 жылы Филиппин үкіметі Канаданың SNC Lavalin компаниясынан осы жобаны салу және пайдалану бойынша түскен сұраныссыз ұсынысты қабылдамады. Үкімет кеңесшілермен (Халықаралық қаржы корпорациясы, White & Case, Halcrow және т.б.) бірлесіп, кеңейту құрылысын жүргізу және оны 30 жылға пайдалануға беру үшін ашық тендерге шақыру рәсімін өткізуде. Сонымен қатар, Бакурдан Имусқа және одан Кавитедегі Дасмариньясқа дейінгі қосымша кеңейтулер де қарастырылуда. 2012 жылдың 22 наурызында Ұлттық экономикалық және даму басқармасы (NEDA) 1-жолдың оңтүстікке қарай кеңейтілу жобасын бекітті. Осыған байланысты, 1-жолдың жұмыс істеуі мен күтімі 2014 жылы Light Rail Manila Corporation компаниясына жүктелді және 2015 жылдың 12 қыркүйегінде желі бойынша қызмет көрсету басталды. Оңтүстік кеңейтуге арналған негізді салу салтанаты 2017 жылдың 4 мамырында өтті, ал құрылыс 2019 жылдың 7 мамырында басталды. Оңтүстік кеңейтудің ішінара жұмысы 2024 жылға жоспарланса, толыққанды жұмысы 2027 жылға жоспарланған. LRTA қазіргі уақытта Баклараннан Ниной Акино халықаралық әуежайының 3-терминалына дейін созылатын, 4 станциядан тұратын 1-жолдың қосымша тармағының мүмкіндігін зерттеп жатыр, күніне 40 000 жолаушы тасымалдауға арналған. Жобаны қаржыландыру мемлекеттік даму көмегі немесе мемлекеттік-жеке серіктестік арқылы жүзеге асырылуы мүмкін. 2-жолды Ректодан батысқа қарай Маниланың Солтүстік портына дейін кеңейту жоспарлануда.
Жаңа желілер
LRT 6-жолы бастапқыда LRT 1-жолының Дасмариньяс, Кавитеге жалғасы ретінде жоспарланған. Қазіргі күйіндегі "Түзетілген" 6-жол жобасы – Бакурдағы Ниог станциясынан Дасмариньяс қаласындағы Губернатор драйв станциясына дейін Молино-Палипаран тас жолы арқылы өтетін көтерілген темір жол. Желі сондай-ақ Пасайдағы Ниной Акино халықаралық әуежайына (6B желісі ретінде) солтүстікке қарай және Тагайтайға (6A желісінің ұзартылуы ретінде) оңтүстікке қарай ұзартылады. Манила қаласының оңтүстігіндегі Доктор Сантос даңғылы мен Алабанг-Запоте тас жолы арқылы өтетін қосымша желілер де болады. Ұсынылған желінің ұзындығы, ұзартулар мен қосымша желілерді ескере отырып, ал рельстің ұзындығы құрайды.