Кіріспе

АҚШ-тың федералдық автомобиль жолдары туралы заңнамасы. 1991 жылғы Көліктік тиімділік және бірлескен тасымал туралы заң (ISTEA, /aɪ//s/'/t//i/) – АҚШ-тың көлік жоспарлау және саясатына маңызды өзгерістер енгізген, мемлекетаралық тас жолдар жүйесінен кейінгі кезеңдегі осы мәселе бойынша қабылданған алғашқы федералдық заң.

Мақсаты

Заң автожолдар мен көлік құралдарының қаржыландырылуына кешенді интермодальдық көзқарас ұсынды, сондай-ақ бірлескен жоспарлау талаптарын енгізіп, қалалық жоспарлау ұйымдарына (ҚЖҰ) маңызды қосымша өкілеттіктер берді. Заңға президент Джордж Буш 1991 жылғы 18 желтоқсанда қол қойды және ол заң күшіне енді. Бұл заңнан бұрын 1987 жылғы Жер үсті көлігі және бірыңғай көшіруге көмек көрсету туралы заң қабылданған еді, ал одан кейін 1998 жылғы 21-ғасырға арналған көлік теңдігі туралы заң (TEA 21), 2005 жылғы Қауіпсіз, жауапты, икемді, тиімді көлік теңдігі туралы заң: Пайдаланушылар үшін мұра (SAFETEA LU), 2012 жылғы 21-ғасырдағы прогресс үшін алға жылжу туралы заң (MAP 21), 2015 жылғы Американың жер үсті көлігін жаңғырту заңы (FAST) және 2021 жылғы Инфрақұрылымдық инвестициялар және жұмыс орындары туралы заң қабылданды. ISTEA сонымен қатар пайдаланылмаған теміржол желілерін велосипед және жаяу жүргіншілерге арналған жолдарға айналдыруға қаржы бөлді; қаржыландырылған алғашқы мұндай жол – Миннеаполис қаласындағы Cedar Lake Regional Rail Trail болды.

Жоғары жылдамдықты теміржол дәліздері

Заңнамада бес жоғары жылдамдықты темір жол дәлізін белгілеу туралы да айтылған. Бұл нұсқалар бірнеше ай бойы зерттеліп, 1992 жылдың қазан айында жарияланды. Бірінші төртін АҚШ-тың көлік министрі Эндрю Кард, ал соңғысын Федералды теміржол басқармасының басшысы Гил Кармайкл жариялады. 1992 жылдың 15 қазанында: Чикагодан (Иллинойс штаты) Детройтке (Мичиган штаты), Сент-Луиске (Миссури штаты) және Милуокиге (Висконсин штаты) дейінгі үш тармақтан тұратын Орта батыс жоғары жылдамдықты темір жол дәлізі. 1992 жылдың 16 қазанында Флориданың жоғары жылдамдықты темір жол дәлізі Майамиді Орландомен және Тампамен байланыстырды. 1992 жылдың 19 қазанында Калифорнияның жоғары жылдамдықты темір жол дәлізі Сан-Диего мен Лос-Анджелесті Сан-Франциско шығанағымен және Сакраментомен Сан-Хоакин аңғары арқылы байланыстырды. 1992 жылдың 20 қазаны: Шарлотта, Солтүстік Каролина, Ричмонд, Вирджиния және Вашингтон, округ Колумбияны байланыстыратын Оңтүстік-Шығыс жоғары жылдамдықты темір жол дәлізі. 1992 жылдың 20 қазаны: Юджин мен Портленд (Орегон штаты), Сиэтл (Вашингтон штаты) және Ванкувер (Британдық Колумбия, Канада) қалаларын байланыстыратын Тынық мұхитының Солтүстік-Батыс жоғары жылдамдықты темір жол дәлізі. Алайда, бұл хабарламаларға айтарлықтай қаржы қарастырылмады: 1997 жылға дейін бірнеше штатқа 30 миллион доллар бөлінді, бірақ бұл нағыз жоғары жылдамдықты желіге қажетті миллиардтармен салыстырғанда өте шамалы сома болды. Калифорниядағы бірнеше жерлерді және Чикаго–Детройт желісін қоспағанда, Солтүстік-Шығыс дәлізінен тыс аймақтарда $8 миллиард американдық қалпына келтіру және инвестициялар актісінен (2009) 2010 жылдың қаңтарында бөлінгенге дейін шектеулер сақталды. Бұл заң жобасының негізгі авторларының бірі Джефф Моралес қазір Калифорния жоғары жылдамдықты темір жол басқармасының бас директоры болып қызмет етеді, ол осы заң жобасында ұсынылған бағыт бойынша жоғары жылдамдықты темір жол желісін салуда.

Әуе қалталары

1991 жылғы "Көлік жүйесінің тиімділігін арттыру туралы" заң сонымен қатар 1998 жылдың 1 қыркүйегінен кейін жасалған жолаушылар автомобильдері мен жеңіл жүк көліктерінде жүргізуші және оң жақ алдыңғы орындықтан бастап әуе қаптамалары стандартты жабдық ретінде орнатылуын міндеттеді.